“Oekraïne”, schreef de Amerikaanse president Donald Trump op 23 september op Truth Social, “is in staat om te vechten en heel Oekraïne terug te winnen.”
Hij kwam tot deze volledig herziene conclusie nadat hij blijkbaar was geïnformeerd over de situatie op het slagveld en de economische omstandigheden door Amerikaanse functionarissen, waaronder speciaal gezant voor Oekraïne Keith Kellog en Mike Waltz, die zeer kort als Trumps nationale veiligheidsadviseur heeft gediend en nu ambassadeur van de VS bij de VN is. Na deze briefings was Trump ervan overtuigd dat Rusland “in GROTE economische problemen” verkeert en dat “Rusland al drieënhalf jaar lang doelloos een oorlog voert die een echte militaire macht in minder dan een week had moeten winnen”. Zijn adviseurs benadrukten dat Rusland ondanks grootschalige zomeroffensieven geen significante territoriale winst had geboekt, schrijven Alexander Hill en Ted Snider.
Na de verandering in Trumps beoordeling zei de Oekraïense president Volodymyr Zelensky dat Trump nu “de situatie duidelijk begrijpt en goed geïnformeerd is over alle aspecten van deze oorlog”. Maar is dat wel zo?
Trump denkt nu blijkbaar dat Poetin kwetsbaar is omdat Rusland in economische problemen verkeert, hoewel het niet helemaal duidelijk is in welke problemen Rusland zich precies bevindt. De Russische regering en centrale bank moeten zeker een economische evenwichtsoefening uitvoeren, waarbij ze proberen de inflatie te verlagen zonder de economie in een recessie te storten. De rente blijft hoog, met een basisrente van 17% bij de Russische centrale bank, wat van invloed is op de consumentenbestedingen en investeringen. De inflatie is echter gedaald tot een veel beter beheersbaar niveau dan eerder in de oorlog en zelfs dan eerder dit jaar. Waar de inflatie nu rond de 8% ligt, bedroeg deze begin 2022 nog bijna 18% en lag deze eerder dit jaar nog steeds boven de 10%.
Hoewel de plannen van de Russische regering om de btw te verhogen om de oorlog te financieren kunnen bijdragen aan een bescheiden stijging van de inflatie, verwacht de Russische centrale bank nog steeds dat de inflatie tegen het einde van het jaar zal zijn gedaald tot 6-7%. Een lagere inflatie zou een verlaging van de rente mogelijk moeten maken. Als al deze gegevens afkomstig waren uit een westers land, zouden ze als positief worden beschouwd, maar sommige westerse regeringen en waarnemers lijken vastbesloten om elk economisch nieuws uit Rusland in een negatief daglicht te stellen, ongeacht wat het nieuws inhoudt.
Rusland heeft het strengste sanctieregime doorstaan dat het Westen kon opleggen. Rusland heeft de vierde grootste economie ter wereld, gemeten naar koopkrachtpariteit, een maatstaf voor de omvang van een economie die is gecorrigeerd voor de kosten van goederen en diensten binnen die economie, en een belangrijke maatstaf die door de Wereldbank wordt gebruikt. De bbp-groei van Rusland blijft meer dan respectabel – momenteel wordt zelfs volgens conservatieve schattingen nog steeds een groei van meer dan 1% verwacht voor 2025. Voor het eerst sinds het begin van de oorlog worden in de begroting voor 2026 daadwerkelijk bezuinigingen doorgevoerd op de militaire uitgaven. Rusland zal officieel 5,8% van het bbp aan defensie-uitgaven besteden. Ter vergelijking: Oekraïne besteedt 34,48% van het bbp aan het leger, de grootste militaire last ter wereld.
Rusland staat misschien voor een aantal economische uitdagingen, maar Oekraïne verkeert ongetwijfeld in grote moeilijkheden en leeft van de hand in de tand. Oekraïne staat al enige tijd op de rand van een economische ineenstorting – en het IMF heeft onlangs bekendgemaakt dat de situatie veel slechter is dan verwacht. Oekraïne heeft sinds het begin van de oorlog 145 miljard dollar aan internationale hulp ontvangen en heeft een enorm begrotingstekort dat het niet kan betalen. Op dit moment is de Oekraïense economie in wezen afhankelijk van buitenlandse hulp. Hoewel de EU voorlopig tevreden lijkt te zijn met het blijven redden van Oekraïne, valt nog te bezien hoe lang dat zal duren en of het voldoende zal zijn om Oekraïne overeind te houden.
Dezelfde negatieve trend voor Oekraïne is niet alleen zichtbaar voor het geld om de oorlog te financieren, maar ook voor de troepen om te vechten. Zelfs als Oekraïne al het geld en alle wapens had die het nodig heeft om de oorlog te voeren, raakt het zonder soldaten om te vechten. Veruit het ernstigste tekort waarmee Oekraïne te kampen heeft, is een tekort aan mankracht. Miljoenen mensen hebben het land verlaten, honderdduizenden hebben de dienstplicht ontlopen en, het ergste van alles, honderdduizenden zijn gedood of ernstig gewond geraakt. Eind 2023 had een naaste medewerker van Zelensky al geklaagd dat Oekraïne, zelfs als het over alle benodigde wapens zou beschikken, “niet de mannen heeft om ze te gebruiken”. Twee jaar later is de situatie nog veel erger.
Daarentegen zijn de Russische verliezen weliswaar ook hoog gebleven, maar in verhouding nog steeds veel lager dan die van Oekraïne, gezien de veel grotere bevolking van Rusland. Vorig jaar zijn een half miljoen Russen in dienst getreden. Hoewel dit in veel westerse media in een negatief daglicht wordt gesteld omdat het een daling van de rekrutering betekent, blijft het Russische leger aanzienlijke aantallen nieuwe manschappen rekruteren: bijna 40.000 in het tweede kwartaal van 2025. De Russische rekrutering is zeker gedaald, maar er zijn weinig aanwijzingen dat Rusland in 2025 minder manschappen heeft verloren dan in 2024, terwijl het de druk op de Oekraïense strijdkrachten blijft opvoeren.
En dat roept een ander probleem op voor Trump’s overtuiging dat Oekraïne “in staat zal zijn om hun land in zijn oorspronkelijke vorm terug te winnen en, wie weet, misschien zelfs verder te gaan dan dat!” Oekraïne kan niet al zijn grondgebied terugwinnen zolang het in de verdediging blijft. Zonder over te gaan tot de aanval zal het, beetje bij beetje, langzaam meer grondgebied blijven verliezen, zoals nu het geval is, terwijl het verliezen lijdt die het zich nog minder kan veroorloven dan Rusland. Maar met zijn tekort aan mankracht is het gewoonweg onwaarschijnlijk dat Oekraïne in staat zal zijn om op een zinvolle manier over te gaan tot de aanval. Deze oorlog heeft beide partijen geleerd dat om in de aanval te gaan en de andere partij terug te dringen, een aanzienlijk lokaal mankrachtvoordeel nodig is – iets wat geen verrassing had mogen zijn in een oorlog tussen gelijken – en iets wat Oekraïne steeds minder in staat is te bereiken.
Ondanks dat Oekraïne de Russische strijdkrachten in 2022 verraste en eind dat jaar lokale numerieke superioriteit bereikte, zijn de offensieve operaties sindsdien, toen Oekraïne middelen had verzameld om in de aanval te gaan, slecht afgelopen. Het veelgeprezen tegenoffensief van de zomer van 2023 verspilde veel materieel en vele levens voor weinig winst. Het zogenaamde ‘Koersk’-offensief van 2024 zag er op de kaart een tijdje indrukwekkend uit, maar het door de Oekraïense strijdkrachten bezette gebied had weinig militaire of economische waarde en slokte betere militaire eenheden op om het te behouden. Toen het uiteindelijk door Russische troepen werd heroverd, verloor Oekraïne veel manschappen en veel materieel in een offensieve operatie die uiteindelijk weinig of niets opleverde, behalve vluchtige krantenkoppen in het Westen. Zelensky’s potentiële rivaal en voormalig hoofd van de Oekraïense strijdkrachten, Valerii Zaluzhnyi, scoorde misschien punten toen hij onlangs suggereerde dat de kosten voor Oekraïne van het offensief ‘Koersk’ ’te hoog’ waren geweest, maar het waren zeker verliezen in zowel mensen als materieel die Oekraïne zich niet kon veroorloven.
Hoewel de Russische strijdkrachten geen beslissende vooruitgang hebben geboekt op het slagveld, hebben ze de laatste tijd sneller winst geboekt dan op enig moment in de oorlog sinds begin 2022. De steeds dunner wordende Oekraïense frontlinie wordt steeds poreuzer en kwetsbaarder, met het gevaar van een ineenstorting nog steeds op de achtergrond. Voor het eerst in jaren hebben de Russische strijdkrachten onlangs belangrijke verdedigingsposities doorbroken, en logistieke knooppunten die cruciaal zijn voor de Oekraïense strijdkrachten om hun troepen in het oosten te bevoorraden, zijn gedeeltelijk geïnfiltreerd en bijna volledig omsingeld, waardoor het voor de Oekraïense strijdkrachten moeilijk wordt om hun troepen in belangrijke sectoren van het front te bevoorraden. In de briefings die aan Trump worden gegeven, lijkt geen melding te worden gemaakt van de existentiële uitputting van Oekraïense troepen en wapens en de toenemende druk die dit op hun frontlinies legt.
In een groot deel van de westerse pers en sommige regeringskringen heerst nog steeds de naïeve overtuiging dat het Westen de Oekraïense tekortkomingen op het gebied van mankracht kan compenseren met meer wapens. Oekraïne is momenteel echter afgesneden van de stroom Amerikaanse wapens en is afhankelijk van wat het zelf kan produceren en wat een economisch geplaagd Europa kan leveren. Daardoor heeft het land te weinig wapens om de oorlog voort te zetten en nog minder luchtverdedigingsmiddelen om zich te verdedigen.
Rusland daarentegen produceert voor het eerst meer wapens dan het nodig heeft om de oorlog in Oekraïne te voeren. Het heeft zijn productie van artillerie, drones, gepantserde voertuigen en tanks verdubbeld. Rusland produceert niet langer alleen wat het nodig heeft, maar staat op het punt om de wapenexport op een betekenisvolle manier te hervatten. Er zijn berichten dat Algerije in 2026 de eerste buitenlandse exploitant van het SU-57-vliegtuig zou kunnen worden en in 2026-2027 veertien van deze vliegtuigen zou ontvangen.
Rusland produceert niet alleen meer wapens, maar ook verbeterde wapens. Rusland loopt Oekraïne voorbij in de race om geavanceerdere drones en geavanceerdere manieren om zich tegen drones te verdedigen. Het gebruikt ze ook op steeds geavanceerdere manieren die beter zijn afgestemd op andere wapens. Het heeft ook zijn ballistische raketten geüpgraded om de beste luchtverdediging van Oekraïne te ontwijken, waaronder de Amerikaanse Patriot-systemen. Russische ballistische raketten lijken nu in staat om op het laatste moment van koers te veranderen en duiken te maken die Patriot-raketten in verwarring brengen. Uit gegevens van de Oekraïense luchtmacht blijkt dat de Oekraïense strijdkrachten nu een raketonderscheppingspercentage van slechts 6% hebben. Russische raketten ontwijken de luchtverdediging van Oekraïne en raken hun doelen. Een rapport van de Amerikaanse Defense Intelligence Agency concludeert dat de Oekraïense strijdkrachten nu “moeite hebben om de Patriot-luchtverdedigingssystemen consequent te gebruiken ter bescherming tegen de ballistische raketten van Moskou vanwege recente Russische tactische verbeteringen”.
En er lijkt geen wondermiddel te zijn om deze trend te keren. De Oekraïense president Volodymyr Zelensky heeft Trump om Tomahawk-raketten gevraagd. Trump zou naar verluidt hierover nadenken. Tomahawk-raketten hebben een bereik van 1500 mijl, waardoor volgens Zelensky doelen diep in Rusland, waaronder het Kremlin, binnen bereik komen.
Er kleven een aantal problemen aan het plan van Zelensky. Het eerste is dat de VS zelf niet zo veel van dergelijke raketten heeft – en het recente gebruik van eigen raketten tegen Iran en Jemen maakt duidelijk dat het een middel is dat ook de VS nodig heeft. Uit begrotingsgegevens van het Pentagon blijkt dat de VS van plan is om in 2026 slechts 57 van dergelijke raketten aan te schaffen.
Het tweede probleem is dat Oekraïne momenteel niet beschikt over platforms die Tomahawk-raketten kunnen lanceren. Hoewel een soort geïmproviseerde oplossing op middellange termijn niet onmogelijk is, beschikken de VS ook over het Typhon-raketsysteem dat Tomahawks kan afvuren, maar de eerste Amerikaanse systemen worden pas nu ingezet.
Het derde, en zeer gevaarlijke, probleem is dat Oekraïne niet in staat is om Tomahawk-raketten te gebruiken zonder hulp van de VS. De VS heeft Oekraïne tot nu toe duidelijk voorzien van doelinformatie in de oorlog, dus het verstrekken van dergelijke informatie zou niets nieuws zijn. De hoeveelheid Amerikaanse hulp die nodig zou zijn om Oekraïne Tomahawk-raketten diep in Rusland te laten afvuren, zou echter aanzienlijk zijn – en dat zou niet verborgen kunnen blijven. Vladimir Poetin heeft onlangs naar verluidt gezegd dat een besluit om Tomahawk-raketten aan Oekraïne te leveren “onze betrekkingen [met de Verenigde Staten] zal ruïneren, of in ieder geval de opkomende positieve trend in deze betrekkingen”.
Rusland heeft in dit opzicht al eerder te maken gehad met toegenomen Oekraïense capaciteiten en heeft zich daaraan aangepast. Wat de Tomahawk-raket enigszins anders maakt dan eerdere escalaties van de VS en Europa op het gebied van raketten in de hulp aan Oekraïne, is het feit dat, hoewel de VS momenteel geen nucleaire Tomahawk-raketten inzetten, de herintroductie van een dergelijke raket een mogelijkheid blijft.
Retoriek over het feit dat Oekraïne in staat is om al zijn grondgebied terug te veroveren en de oorlog te winnen, zal de realiteit op het slagveld niet veranderen, en een paar Tomahawk-raketten evenmin. Ze zouden echter wel een nieuwe escalatie betekenen in een oorlog die vroeg of laat zonder escalaties komt te zitten. Tot nu toe hebben die escalaties, zoals een van de auteurs van dit artikel eind 2022 al voorspelde, niet geleid tot een overweldigend voordeel voor een van beide partijen, aangezien het moreel aan beide kanten voorlopig op peil blijft. Als de tijd echter aan een van beide kanten staat, neigt deze steeds meer naar Rusland om redenen die tot op zekere hoogte eerder in de oorlog te voorzien waren.
Westerse ‘haviken’ proberen nu de noodzaak van een nieuwe escalatie van de westerse hulp aan Oekraïne aan te wakkeren, waarbij ze voorbijgaan aan het feit dat een escalatie op een gegeven moment te ver kan gaan. Ze negeren ook vaak gemakshalve het feit dat niet alleen Russen, maar ook Oekraïners nog steeds massaal sterven, maar blijkbaar nog steeds bereid zijn om te vechten tot de ‘laatste Oekraïner’ in plaats van de realiteit te accepteren en te streven naar een haalbare vrede.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
In ieder geval weten we nu Trumps visie met zijn onoverwinnelijke ministerie van oorlog niet berust op ethische gronden maar wat het de VS kost; uiteindelijk kunnen we dat wel op Europa afwentelen, daar zijn ze debiel genoeg voor.
Trump zegt dat de crisis in Oekraïne nooit gebeurd was als hij in plaats van Biden president was geweest. Ik zeg dat de verkwisting van 36 biljoen en alle andere onoplosbare problemen nooit was voorgekomen als ze mij – om er gewoon te zijn, zelfs het vreten in mijn mond – niet iedere minuut op iedere kleinigheid hadden tegengewerkt.
Ze denken dat het bewijs wel zal verwdijnen met mij; een cruciale vergissing.
Rusland wil zoveel mogelijk infrastructuur sparen en de bevolking die wil vechten decimeren. Snelheid is van geen enkel belang. Maar zover denken is blijkbaar moeilijk.
Vinni helemaal mee eens
Langzaam met minimale inzet zo groot mogelijk effect op de lange termijn
De westerse “strategen” denken nog volgens het Amerikaanse systeem uit de burgeroorlog; zo snel mogelijk landjepik doen. Maw hoe meer land je veroverd hoe groter de overwinning.
Goed dat hebben we in Vietnam, Afghanistan en Irak gezien.
Best verontrustend en triest om te zien dat de westerse ‘wereldleider in het bestrijden van fake nieuws’, met dezelfde fake BS wordt begoogeld en voorgelogen.
btw; https://donaldjeffries.substack.com/p/a-requiem-for-america-first
Eindelijk is Trump “ zijn warhoofd” weer een beetje GEORDEND DOOR ZIJN MEDEWERKERS/ omgeving.
HOPELIJK ONTHOUD HIJ DIT EN NEEMT HIJ DE JUISTE BESLISSINGEN.
Het wordt nu wel kritiek t.av. Ukraine…. Wel of geen Tomahawks. Want Zelensky heeft z’on haat tegen Putin/ Rusland dat hij ze in blinde haat op Moskou zou afschieten!
Nu een maand later, ontdek ik dat Trump inderdaad helemaal gek is.
Het spoor van politieke vernieling wat hij achter zich laat is niet en nooit meer te herstellen.
M. b.t. Ukraine bedrijft hij als een windvaan politiek, het is bijna grappig om te zien hoe Trump iets afspreekt met Putin, dat vervolgens de Europese NAVO hem terugfluit en hij drie dagen later weer andere gekke maat regelen neemt. DIT ZIET PUTIN OOK.!!!!
Het zal er m.i. op uitdraaien dat binnen niet al te lange tijd Putin DEFENITIEF TOE ZAL SLAAN.
Dat Putin met grof geweld grote delen van UKRIANE zal overnemen, en Zelensky en zijn kliek met een “ list “ of diplomatieke streek geheel zal oprollen….HET gaat niet alleen om land maar om het .NAZI REGIME WAT NOG STEEDS WELIG TIERT IN UKRAINE.
Voor Europa zou dat het gunstigste scenario zijn.
Maar Rutte wil graag “ terugvechten “ hoe dan ook ,want die is net zo gek als Trump met zijn uitspraak “ wij moeten deze oorlog winnen” met wapens zal niet lukken ze hebben er geen meer en het geld is ook op. Mogelijk zal toch het half lamme Europese NAVO deel het opnemen tegen Rusland….. Het wapentuig zal hij wel “ LOS SLIJMEN “ bij Trump na “ zijn daddy” eerst met duizenden complimenten te hebben overladen.
Dan mag Trump de overwinning claimen.. maar o wee bij verlies…van het westen……..???