De horror: De dood van Noelia Castilo Ramos herinnert ons eraan hoezeer westerse regeringen hun eigen bevolking verachten

Er gaat bijna geen dag voorbij zonder dat er weer een nieuw gruwelverhaal uit Europa komt: een misdaad of een geval van overheidscorruptie dat zo overdreven, zo absurd lijkt, dat het onze zintuigen zo heftig prikkelt, dat het gewoon niet waar kan zijn – en toch is het op de een of andere manier wel zo.

De afgelopen dagen was dat het geval met Noelia Castilo Ramos, een 25-jarig Spaans meisje dat door de Spaanse overheid werd geëuthanaseerd – vermoord – omdat ze niet kon leven met het trauma van seksueel misbruik, schrijft Raw Egg Nationalist.

Noelia werd blijkbaar in 2022 door een bende verkracht, en na verschillende zelfmoordpogingen sprong ze uit een raam op de vijfde verdieping.

Ze overleefde het, maar bleef verlamd vanaf haar middel, rolstoelgebonden en met ondraaglijke pijn.

Noelia zocht in 2024 hulp om een einde aan haar leven te maken. Euthanasie is sinds 2021 legaal in Spanje.

“Ik kan alle dingen die me kwellen niet meer aan”, zei ze.

Ze had “geen doelen of plannen”, voegde ze eraan toe, behalve sterven en een einde maken aan haar lijden.

Haar vader verzette zich tot het uiterste en startte op het laatste moment een wanhopige juridische poging om haar tegen te houden. Hij faalde.

Noelia werd afgelopen donderdag om 18.00 uur lokale tijd gedood in het Sant Pere de Ribes Social and Health Care Hospital in Barcelona.

In de dagen voor en na Noelia’s tragische einde werd beweerd dat de mannen die haar het leven hadden ontnomen en haar tot zelfmoord hadden gedreven, migranten uit het Midden-Oosten of Noord-Afrika waren. Vanzelfsprekend werd die bewering vervolgens gebruikt als aanklacht tegen de linkse regering van Spanje en haar immigratiebeleid.

Ik geef toe dat toen ik het verhaal op X zag, ik geen moment aan die bewering twijfelde.

Bij nader onderzoek is er echter geen duidelijk bewijs dat Noelia door migranten of recente immigranten is verkracht.

De bewering lijkt afkomstig te zijn van de katholieke belangenorganisatie die Noelia’s vader vertegenwoordigde, Abogados Christianos. Zij zeiden dat hun bron voor de bewering een niet bij naam genoemde familielid was, die zei dat Noelia was verkracht terwijl ze in een kindertehuis woonde, maar ze geven vrijuit toe dat er geen gerechtelijke documenten, politierapporten of forensisch bewijs zijn.

Noelia heeft inderdaad vijf jaar in een kinderbeschermingscentrum doorgebracht, tussen haar 13e en 18e, maar als de groepsverkrachting in 2022 plaatsvond, was ze 21 en had ze al drie jaar niet meer in de jeugdzorg gezeten.

In haar laatste televisie-interview, uitgezonden vlak voor haar dood, beschreef Noelia misbruik door een ex-vriend, een poging tot verkrachting door twee mannen in een nachtclub, en vervolgens een groepsverkrachting – “tres chicos a la vez” (“drie jongens tegelijk”) – in een nachtclub. Die verkrachting vond plaats drie of vier dagen voor de zelfmoordpoging die haar verlamd achterliet.

De feitelijke toedracht van de zaak is van belang. Ofwel werd Noelia verkracht door een bende migranten, ofwel niet. We moeten niet doen alsof het anders is, noch moeten we doen alsof de zaak niet gruwelijk genoeg is zonder die extra, verfoeilijke toelage.

Als we onze toewijding aan de waarheid opgeven, loopt het onvermijdelijk mis voor ons. Niet in de laatste plaats lopen we het risico onze vijanden – de mensen die verkrachters en moordenaars onze prachtige landen binnenhalen en hen straffeloos laten verkrachten en moorden, om ons vervolgens te straffen omdat we er iets aan proberen te doen – een morele autoriteit te geven die ze niet verdienen. Dat zou hen gemakkelijk kunnen helpen om aan de macht te blijven, ondanks al het kwaad dat ze hebben aangericht en de gerechtvaardigde roep om gerechtigheid.

Leef niet volgens leugens, zei Aleksandr Solzjenitsyn. Hij had gelijk.

Maar er is ook een ander soort waarheid dat op zijn eigen manier even belangrijk is. Ik noem het graag ‘richtingswaarheid’. Richtingswaarheid verschilt van letterlijke waarheid in die zin dat een uitspraak onjuist of een halve waarheid kan zijn en toch naar een vollediger, letterlijke waarheid kan wijzen.

Een directionele waarheid is als een vinger, en door de vinger met onze ogen te volgen – door verder te kijken dan de vinger zelf – zien we het grotere geheel.

Het feit dat de 25-jarige Noelia Castilo Ramos heel aannemelijk door migranten zou kunnen zijn verkracht en vervolgens door de Spaanse staat zou kunnen zijn vermoord omdat ze de pijn niet kon verdragen, wijst op een reeks waarheden die niet kunnen worden genegeerd en niet in twijfel kunnen worden getrokken.

De eerste is dat opzettelijke massale immigratie, doorgevoerd door westerse regeringen zonder toestemming van hun burgers, westerse landen onherkenbaar heeft veranderd. Het heeft ze minder functioneel, minder mooi en minder veilig gemaakt. Vooral vrouwen, of het nu vrouwen zijn zoals Noelia of duizenden naamloze, gezichtsloze tieners uit alle dorpen en steden van Engeland, hebben hun leven op zijn kop zien worden gezet door sociale ingenieurs die niets om hen geven en hun lijden zien als een noodzakelijk kwaad op weg naar een nieuwe, betere samenleving.

De minst patriarchale landen op aarde, landen als Zweden en Noorwegen, maar ook Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland – zelfs Italië en Spanje – hebben hordes mannen geïmporteerd uit de meest patriarchale, achterlijke landen op aarde. Landen waar zelfs geiten en ezels niet veilig zijn voor de razende, ongebreidelde lust van mannen die met hun eigen nichtjes trouwen en zuur in het gezicht gooien van meisjes die zich verzetten tegen hun onhandige, met curry besmeurde avances.

Groepsverkrachting was geen probleem in Stockholm of Sevilla totdat Afghanen, Somaliërs, Irakezen en Syriërs daar in grote aantallen werden gedropt door politici en bureaucraten.

Er waren geen moslim-groomingbendes in de Midlands en het noorden van Engeland totdat opeenvolgende regeringen, in hun oneindige arrogantie, besloten tienduizenden Pakistani naar Groot-Brittannië te importeren, waardoor ze dichte etnische enclaves konden vormen die net zo smerig en buiten de grenzen van rede en recht vallen als die welke ze achterlieten in Mirpur.

De tweede waarheid is deze: westerse regeringen zijn niet van plan om de negatieve gevolgen van de chaos die ze hebben ontketend te stoppen of op enigerlei wijze te verzachten.

De reactie van het Britse establishment op de groomingbendes was om ze in de doofpot te stoppen, wat betekende dat de daders doorgingen met het verkrachten, misbruiken en in sommige gevallen zelfs vermoorden van blanke Britse meisjes uit de arbeidersklasse. Zelfs nu nog doet de Britse regering haar best om het onderzoek te smoren, bijvoorbeeld door wijzigingen aan te brengen in de manier waarop verzoeken om openbaarmaking van informatie worden verwerkt en door essentiële gerechtelijke dossiers van processen te vernietigen.

In Spanje heeft de extreemlinkse regering van Pedro Sanchez stemrecht en verblijfsvergunning verleend aan bijna een miljoen nieuwkomers, met als expliciet doel “de opkomst van extreemrechts een halt toe te roepen” – een “extreemrechts” dat niet zou bestaan zonder het beleid van verraders als Pedro Sanchez.

De legalisering van hulp bij zelfdoding voegt een nog sinisterder aspect toe aan de demografische veranderingen in het Westen. Regeringen waarvan het massale immigratiebeleid de diepste scheuren in het sociale weefsel veroorzaakt, omarmen hulp bij zelfdoding met verve.

Canada heeft bijvoorbeeld onlangs de grimmige mijlpaal van 100.000 door de overheid veroorzaakte sterfgevallen bereikt. In Ottawa noemen ze het “Medical Assistance in Dying”, of gewoon de huiselijke afkorting “MAiD”. Zesennegentig procent van de slachtoffers waren blanke Canadezen. In andere westerse landen die door de overheid veroorzaakte sterfte hebben gelegaliseerd, of daarmee bezig zijn, zullen we dat patroon zien herhalen, wees daar maar zeker van.

Nadat ze min of meer alles hebben gedaan wat ze konden om het leven van hun burgers onleefbaar te maken – de dalende levensstandaard, de steeds stijgende belastingen, de criminaliteit, de eindeloze stroom van demoraliserende propaganda – houden westerse regeringen nu de deur naar de volgende kamer open en zeggen ze vriendelijk dat het daar in ieder geval beter zal zijn.

Ga maar! Je bent hier niet meer nodig…

We zullen misschien nooit de volledige waarheid te weten komen over wat er met de arme Noelia Castilo Ramos is gebeurd, moge haar ziel rusten, maar dat doet niets af aan de waarheid – of de gruwel – van wat westerse regeringen hun eigen volk aandoen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De dood van Europa

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: