De Britse coalitie van bereidwilligen besluit na rijp beraad dat zij niet bereid is om in Oekraïne te vechten

De Britse mainstream media hebben sinds het begin van de oorlog in Oekraïne de Britse militaire macht en standvastigheid opgehemeld. Nu blijkt dat Groot-Brittannië moeite zou hebben om 5000 troepen naar Oekraïne te sturen in een zogenaamde ‘afschrikkingsmacht’. Beleidsmakers in Whitehall moeten dringend hun hersenen aanspreken en streven naar vrede.

In een opmerkelijke wending publiceerde de Londense krant The Times op 29 april een artikel waarin stond dat Europa moeite zou hebben om 25.000 troepen in Oekraïne te stationeren. Dit komt van dezelfde krant die achttien dagen geleden nog een bizarre lofrede hield over de ‘cruciale rol’ van Groot-Brittannië bij het leiden van de mislukte tegenaanval van Oekraïne in 2023, schrijft Ian Proud.

Premier Keir Starmer heeft actief een rol voor zichzelf gezocht door de uiteenlopende Amerikaanse en Europese beleidslijnen met betrekking tot de oorlogsvoering en de vredesplannen dichter bij elkaar te brengen. Tijdens de top in Lancaster House op 2 maart kondigde hij met veel tamtam een ‘coalitie van bereidwilligen’ aan.

Het idee ontstond dat een dergelijke coalitie na een toekomstig staakt-het-vuren een vredesmacht naar Oekraïne zou kunnen sturen. Deze troepenmacht, die uit Europese en niet uit Amerikaanse soldaten zou bestaan, zou onder meer “een akkoord in Oekraïne verdedigen” en “de vrede daarna garanderen.” Sindsdien zijn er in Parijs en Londen tal van bijeenkomsten gehouden om de details uit te werken.

De coalitie had vier doelstellingen. De militaire hulp aan Oekraïne voortzetten en de druk op Rusland via sancties verder opvoeren, de soevereiniteit en deelname van Oekraïne aan de vredesbesprekingen handhaven (een vanzelfsprekend punt), de defensiecapaciteit van Oekraïne na een vredesakkoord versterken en de zogenaamde “coalitie van bereidwilligen” inzetten om de vrede te handhaven.

Niemand, ook Starmer niet, heeft een duidelijke strategie geformuleerd om deze doelstellingen te verwezenlijken. Integendeel, ze lijken een voortzetting van de oorlog te ondersteunen, niet de beëindiging ervan.

Als we ze een voor een bekijken, zullen het voortzetten van de militaire hulp aan Oekraïne en het opleggen van meer sancties aan Rusland de oorlog hoogstwaarschijnlijk verlengen, niet beëindigen. Niemand heeft duidelijk gemaakt wat de prikkel voor Rusland zou zijn om vrede te sluiten op basis van de verdere militarisering van Oekraïne en in het licht van aanvullende sancties. Deze doelstelling is duidelijk ingegeven door de Oekraïense kant. Op economisch vlak gaat er bijna geen dag voorbij zonder dat Zelensky, Yermak of iemand anders in de Oekraïense machtsstructuur oproept tot meer sancties tegen Rusland, terwijl de VS aandringen op een beëindiging van het conflict. Oekraïne riep zelfs in de dagen voor het uitbreken van de oorlog op tot meer sancties tegen Rusland. Ik heb herhaaldelijk analyses gepresenteerd waaruit blijkt dat Rusland steeds weer manieren heeft gevonden om zich aan sancties aan te passen, en heb aangetoond dat meer sancties geen significante economische impact zouden hebben. Net als het leveren van meer wapens aan Oekraïne zouden sancties alleen maar een rem zetten op vredesinspanningen, omdat ze Rusland zouden aanmoedigen om door te vechten.

Zelfs een oppervlakkige waarnemer kan zien dat het plan om de defensiecapaciteit van Oekraïne na een vredesplan te versterken neerkomt op een grootschalige herbewapening, wat haaks staat op elk vredesproces op langere termijn. In ieder geval heeft niemand uitgelegd waarom deze herbewapening nodig zou zijn. Als vrede de weg vooruit is, zouden beide partijen toch geleidelijk en in kleine stapjes hun troepen terugtrekken en hun alarmfase verlagen? Ik zou niet voorstellen dat Oekraïne zijn leger op dag één ontbindt. Maar met 800.000 manschappen heeft Oekraïne al een groter leger dan alle andere Europese NAVO-bondgenoten, met uitzondering van Turkije.

Bovendien heeft Oekraïne in de drie jaar sinds het begin van de oorlog meer dan 120 miljard dollar aan militaire hulp ontvangen, wat niet veel minder is dan het jaarlijkse defensiebudget van Groot-Brittannië voor twee jaar. Welke extra defensiecapaciteiten zouden ze nodig hebben? En, nog belangrijker, wie zou dat betalen? De VS zal hier in ieder geval de komende vier jaar onder president Trump categorisch niet voor betalen.

De Europese Unie zal vrijwel zeker falen in haar poging om haar eigen defensie-uitgaven met 800 miljard dollar te verhogen in het kader van het herbewapeningsplan van Von der Leyen. Dat zou landen als Frankrijk en Italië zulke enorme uitgavenverhogingen opleggen dat het voor hun regeringen politiek zelfmoord zou zijn om dit te doen. Oekraïne kan zich na het einde van de oorlog al niet veroorloven om zijn leger op het huidige, opgeblazen niveau te houden, zonder enorme injecties van Europees geld dat simpelweg niet beschikbaar is. Waar moet het geld vandaan komen om Oekraïne te herbewapenen? Het antwoord is: nergens.

Dat brengt ons terug bij het idee van een vredesmacht of afschrikkingsmacht, en de schokkende onthulling dat Europese landen, waaronder Groot-Brittannië, niet eens over voldoende troepen beschikken om die toezegging op enige schaal na te komen. In maart, in de nasleep van de top in Lancaster House, prezen zelfs conservatieve politici Starmer als een moderne Winston Churchill, die zich verzet tegen tirannie in Europa. Even ter herinnering: Winston Churchill leidde de mobilisatie van bijna zes miljoen Britse soldaten om in de Tweede Wereldoorlog te vechten. Starmer heeft moeite om vijfduizend soldaten voor Oekraïne bijeen te krijgen.

Het idee van een Europese vredesmacht in Oekraïne is sowieso altijd een non-starter geweest, gezien de langdurige en uitgesproken afwijzing door Rusland van het idee van NAVO-troepen aan de bestandslijn. Toen Rusland hierop wees, en onder druk van de Amerikaanse regering op Groot-Brittannië, werd het vredesvoorstel afgezwakt tot een “afschrikkingsmacht.” Het idee hierachter was dat een coalitie van bereidwillige troepen, in plaats van dicht bij de controlelijn, zou worden ingezet op afgelegen plaatsen in het westen van Oekraïne, voor het geval dat ze nodig zouden zijn om een theoretische Russische schending van een vredesakkoord af te schrikken. Als er vandaag Europese troepen beschikbaar zijn, zouden die alleen worden ingezet om het Oekraïense leger te trainen.

Deze situatie is meer dan beschamend. In Groot-Brittannië zijn we maar al te vaak in de gewoonte vervallen om beleidsclichés te verspreiden voor een oorlogszuchtige media-establishment, voordat we ons beleid op orde hebben. We doen dit voordat we onze plannen bespreken met de Amerikanen, die in het Westen het voortouw nemen bij de plannen voor vrede in Oekraïne. We lijken op geen enkel moment de risico’s van onze ideeën in te schatten, noch rekening te houden met de waarschijnlijke en in bijna alle gevallen volstrekt voorspelbare reactie van Rusland. We gaan misschien zelfs geen dialoog aan met Rusland om te onderhandelen over wat mogelijk is en om de ruimte voor een compromis aan beide kanten te verkennen. Een voorstel dat president Macron zou moeten optreden als Europees contactpersoon met president Poetin is op niets uitgelopen. In plaats daarvan struikelen we, met grote zelfingenomenheid, van het ene idiote idee naar het andere, en kondigen we die in elke fase aan als enorme doorbraken in onze collectieve vastberadenheid om Rusland te verslaan. Tot het moment dat we uiteindelijk, zonder ook maar een greintje zelfbewustzijn, toegeven dat het, na rijp beraad, niet zal werken.

Nu moeten we toch zeker iemand in Whitehall vinden die zijn hersens gebruikt, zijn volwassen broek aantrekt, met beide partijen in het conflict in gesprek gaat en eindelijk vrede bereikt?

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Macron en Starmer’s coalitie van de doden te midden van Europa’s krankzinnige oorlogsvoering

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: