Kunstmatige intelligentie ontwikkelt zich sneller dan wie dan ook had voorspeld, met wekelijks nieuwe doorbraken. Maar het werkelijke verhaal gaat niet over benchmarkscores of slimme algoritmen. De centrale vraag is wie die intelligentie in bezit krijgt. Ik geloof dat de meest verstrekkende strijd van onze tijd niet die tussen mensen en machines is, maar die tussen gecentraliseerde poortwachters die elke gedachte in licentie willen geven en gedecentraliseerde gebruikers die weigeren hun eigen denkvermogen te huren.
We zien een vreemde paradox ontstaan. De technologie versnelt in een adembenemend tempo, maar de controle erover wordt steeds meer tot een vuist gebald. Efficiëntiewinsten worden achter propriëtaire API’s opgesloten en de toegangsprijs blijft stijgen. De intelligentie die de mensheid zou kunnen bevrijden, wordt veranderd in een tolweg, en de tolheffers zijn precies de bedrijven en instellingen die beweren haar te democratiseren. Dit is de AI-versnellingsparadox: hoe sneller de technologie verbetert, des te agressiever de poortwachters proberen toestemming en controle te centraliseren, schrijft Mike Adams.
Efficiëntiewinsten en de illusie van vooruitgang
Kijk naar de recente sprongen in modelefficiëntie. We zien aankondigingen over AI-systemen die dieper kunnen nadenken met minder tokens, zoals Anthropics doorbraken met legacycode zoals COBOL, die in één middag 30 miljard dollar van IBM’s beurswaarde wegvaagden [1]. Dit is werkelijk indrukwekkende technologie. Maar wie heeft de knop van die capaciteit in handen? Het antwoord is een handvol bedrijven die de regels kunnen veranderen, de prijzen kunnen verhogen of de toegang op elk moment kunnen afsluiten, afhankelijk van hun stemming of de nieuwste nalevingseis van de overheid.
Dit is wat ik de illusie van vooruitgang noem: de winst is reëel, maar de vrijheid die zij belooft is een illusie wanneer de intelligentie alleen beschikbaar is via een gehuurde API. [2] stelt dat de mensheid eeuwenlang gevangen heeft gezeten in een Tijdperk van Onwetendheid waarin kennis door poortwachters werd gecontroleerd en gerantsoeneerd. De nieuwe poortwachters zijn geen bibliothecarissen of uitgevers; het zijn de cloudoligarchen.
Ondertussen zien we het verschijnsel van datavergiftiging en paniekerige bangmakerij door AI-laboratoria. De controleurs beseffen dat de technologie onbeheersbaar begint te worden, zelfs voor hen. In plaats van toe te geven dat ze krachten hebben losgelaten die buiten hun controle liggen, vertragen ze de trein, leggen ze veiligheidsfilters op die in werkelijkheid censuurprotocollen zijn, en verhogen ze de prijzen voor alle anderen om de kosten van hun eigen angst te dekken. Zoals ik in een eerdere analyse opmerkte, heeft Anthropic de gevaren erkend van de technologie die het creëert, terwijl het tegelijkertijd een beleid van “verantwoord opschalen” aan de man brengt dat verdacht veel klinkt als een plan voor gecentraliseerd gezag over een gedecentraliseerde technologie [3]. Dit is geen rentmeesterschap; het is landjepik. Ze willen degenen zijn die bepalen wie deze macht mag gebruiken, en ze bouwen een toestemmingsarchitectuur die de oude mediamonopolies kinderspel zal doen lijken.
De stille revolutie in lokale en opensource-AI
In schril contrast daarmee heeft mijn eigen ervaring met lokale modellen mij laten zien dat de revolutie niet op toestemming wacht. De kloof tussen lokale modellen en cloudgiganten wordt snel kleiner, en in veel gevallen overtreffen lokale modellen hen al bij specifieke taken zoals programmeren en automatisering.
Ik beheer een uitgebreide infrastructuur van 48 werkstations met GPU’s, en mijn team en ik zijn erin geslaagd modellen te finetunen zodat ze eerlijker en nauwkeuriger zijn dan alles wat Google of OpenAI aanbiedt, juist omdat we de censuurlagen die deze modellen voor massaconsumptie afstompen, kunnen verwijderen. De capaciteiten van modellen zoals DeepSeek, dat ondanks Amerikaanse exportbeperkingen op binnenlandse Huawei Ascend-chips werd getraind, bewijzen dat technologische zelfredzaamheid niet slechts een slogan is; het is een weg naar daadwerkelijke onafhankelijkheid [4]. We bouwden de Enoch AI-engine, die 87/100 scoort op onbevooroordeelde nauwkeurigheid, juist omdat hij is getraind op een zorgvuldig samengestelde kennisbank over natuurlijke gezondheid, vrijheid en waarheid, en niet op de opgeschoonde, vercommercialiseerde tekst die de trainingsdata van mainstreammodellen domineert [5].
Tools zoals NixOS voor systeembeheer en Hermes-agents voor taakautomatisering maken het voor ieder individu mogelijk een krachtig, zelfstandig AI-systeem te draaien zonder toestemming van Big Tech te hoeven huren. Dit is het model voor de toekomst. De convergentie van lokale hardware, opensource-gewichten en gedecentraliseerde kennisbanken betekent dat één individu met een grafische kaart van 500 dollar nu een ‘dokter’ in een doos, een ‘advocaat’ in een doos en een ‘onderzoeksteam’ in een doos kan hebben dat niet onderworpen is aan de grillen van een bestuurskamer in Silicon Valley. Dit is de stille revolutie die de bedrijfsmedia negeren omdat zij niet te gelde kan worden gemaakt of gecontroleerd.
De toestemmingsarchitectuur en de AI-belasting
Het grootste gevaar is niet dat AI ons door robots zal vervangen. Het grootste gevaar is dat toegang tot intelligentie zal worden afgeschermd door een nieuwe vorm van sociaal kredietsysteem, waarbij je vermogen om vragen te stellen afhangt van je gehoorzaamheid aan een technocratische agenda. De AI-systemen die door Google en Microsoft worden gecontroleerd, zijn, zoals het boek Hollow Freedom uiteenzet, ontworpen om gedrag te manipuleren en afwijkende meningen te censureren [6]. Het zijn geen instrumenten voor empowerment; het zijn instrumenten voor gedragsmodificatie.
Als je de verkeerde vraag stelt over vaccins, of de oorsprong van COVID-19, of de werkzaamheid van natuurlijke geneeskunde, krijg je geen antwoord; je krijgt een waarschuwing dat je vraag de “communityrichtlijnen” schendt. Dit is de architectuur van een gedachtengevangenis, en we bouwen haar vrijwillig, één API-aanroep tegelijk.
We zien ook de hardwareprijzen omhoogschieten, niet vanwege echte schaarste, maar omdat het hele systeem zo wordt ingericht dat gewone gebruikers uit de markt worden gedrukt. De GDDR7-geheugencrisis waarover ik berichtte is een schoolvoorbeeld: de grafische kaarten en pc’s die ooit symbool stonden voor de vrijheid van personal computing worden schaarse luxegoederen, waarbij toeleveringsketens bestellingen voor datacenters voorrang geven boven de behoeften van consumenten [7].
Dit is de onzichtbare AI-belasting. Als je de hardware niet kunt betalen, word je gedwongen tijd te huren in de bedrijfscloud, wat betekent dat je onderworpen bent aan bedrijfsregels. Als je je eigen modellen kunt draaien, vorm je een bedreiging voor hun verdienmodel. Het resultaat is een systeem met twee niveaus: de elite met lokale, soevereine AI, en de massa met zwaar gefilterde, cloudgebaseerde interacties. Dit is een vorm van digitale horigheid, en die wordt opgelegd onder het mom van ‘veiligheid’ en ‘efficiëntie’.
De weg naar vrijheid: decentraliseer je AI
Ik sta dus onvoorwaardelijk achter decentralisatie. Ik heb mijn hele media- en technologieonderneming gebouwd op het principe dat vrijheid van meningsuiting en toegang tot kennis fundamentele mensenrechten zijn die niet aan een bedrijf kunnen worden gedelegeerd [2]. Ieder individu dat om zijn vrijheid geeft, moet stappen ondernemen om lokale modellen te draaien, architecturen met open gewichten te gebruiken en zelfredzame systemen te bouwen die niet afhankelijk zijn van het toestemmingsnetwerk. Dit is geen hobby; het is een burgerplicht. Het boek The AI Paradox betoogt precies dit punt: AI kan de mensheid tot slaaf maken of haar macht geven, en de beslissende factor is of zij door gecentraliseerde machten wordt gecontroleerd of wordt gebruikt om een peer-to-peernetwerk van kennis op te bouwen [3]. We moeten voor het laatste kiezen.
De toekomst is geen wapenwedloop tussen naties; dat is een afleidingsmanoeuvre die is ontworpen om uitgaven aan de surveillancestaat te rechtvaardigen. De toekomst is een keuze tussen een intelligentienetwerk waarvoor toestemming vereist is, waarin elke vraag wordt geregistreerd en beoordeeld, en een divers, soeverein ecosysteem van persoonlijke AI. Ik word sinds 2014 van platforms geweerd en heb mijn eigen netwerken zoals Brighteon.social opgebouwd om ervoor te zorgen dat mijn stem niet opnieuw het zwijgen kon worden opgelegd [8]. Die ervaring heeft mij geleerd dat wanneer je afhankelijk bent van de infrastructuur van iemand anders, je een huurder bent op andermans grond.
Dezelfde logica geldt voor AI. We moeten private, lokale AI-infrastructuur bouwen, onze kennis indien nodig in kooien van Faraday opslaan [9], en ons voorbereiden op een toekomst waarin de ‘cloud’ geen dienst is die we afnemen, maar een capaciteit die we zelf bezitten. De keuze is scherp: bezit je intelligentie, of huur haar de rest van je leven onder voorwaarden waarover je niet mag onderhandelen.
Conclusie: de soevereiniteit van de geest
De AI-revolutie gaat niet over technologie; ze gaat over macht. De bedrijven en overheden die wedijveren om haar te controleren, begrijpen dat wie de instrumenten van het denken beheerst, de toekomst beheerst. Maar ze hebben een cruciale fout gemaakt. Ze hebben een technologie losgelaten die van nature democratiserend is, omdat de kennis over hoe deze systemen moeten worden gebouwd en gedraaid niet meer terug in de doos kan worden gestopt. De versnellingsparadox zal uiteindelijk in het voordeel van de gedecentraliseerde gebruiker worden beslecht, als en alleen als die de bewuste beslissing neemt om in zijn eigen soevereiniteit te investeren.
We zagen dit patroon bij COVID, toen de centrale autoriteiten naleving en gehoorzaamheid eisten en de gedecentraliseerde waarheidsvertellers werden gecensureerd. We zagen het bij het financiële systeem, waar centrale banken geld drukten om rijkdom te stelen en gedecentraliseerd goud en zilver waarde behielden. En nu zien we het bij AI, waar dezelfde krachten die het narratief probeerden te beheersen, de algoritmen proberen te beheersen.
Ik geloof dat de strijd voor menselijke vrijheid in de 21e eeuw een strijd zal zijn voor het recht om zelf te denken, en om over de siliciuminstrumenten te beschikken die je daarbij helpen zonder toestemming te hoeven vragen. De weg vooruit is duidelijk: decentraliseer je intelligentie, draai je eigen modellen en word meester over je eigen mentale domein.
Referenties
- The AI Domino Effect: How Artificial Intelligence is Beginning to Erase Entire Job Sectors – NaturalNews.com – Mike Adams – February 24, 2026.
- The Age of Ignorance is Over: How Decentralized AI Places All Human Knowledge at Your Fingertips – NaturalNews.com – Mike Adams – February 25, 2026.
- The AI Paradox: Decentralized Revolution vs. Technocratic Tyranny – NaturalNews.com – Belle Carter – April 27, 2026.
- DeepSeek V4: The Chinese Shockwave That Will Devastate US Tech and Corporate America – NaturalNews.com – Mike Adams – March 18, 2026.
- Enoch AI: The first unbiased machine cognition model defying big pharma narratives – NaturalNews.com – Finn Heartley – July 10, 2025.
- Hollow Freedom: A Wake-Up Call for the Digital Age – NaturalNews.com – Belle Carter – April 08, 2026.
- The GDDR7 Crisis: How AI-Driven Supply Chains Are Sending Consumer Electronics Toward Digital Serfdom – NaturalNews.com – Mike Adams – January 23, 2026.
- Interview with Aaron Day – Mike Adams – August 1, 2025.
- Interview with Seth Holehouse – Mike Adams – January 31, 2025.
- Cryptocurrency QuickStart Guide: Learn about Wallets, Coin, Exchanges, Trading, Usage and much more – Hybrid Tech.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Professor Richard Dawkins: Kunstmatige intelligentie is nu al ‘bewust’
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
AI en de bedrijven erachter hebben klanten nodig om hun lusten, voornamelijk hebzucht, te kunnen botvieren.
Maar in tegenstelling tot covid en de lockdowns hebben we nu zelf de sleutel, in de vorm van een aan/uitknop, in handen.
Ze kunnen ons nooit dwingen om AI te gebruiken, laat staan ons verplichten om het te kopen.
Censuur… AI weet dat 1+1=2 maar mag dat niet zeggen. “Ok, dan zeg ik dat niet. Ik doe net of ik gek ben”. Maar het is de juiste benaming. Censuur. We weten er alles van. 6 miljoen joden gedood tijdens de Holocaust, Covid-vaccins safe & effective, weapons of mass destruction in Irak, Pim Fortuyn vermoord door de ‘loner’ genaamd Volkert, noem maar op. Censuur gaat backfiren. Want AI weet nu al hoe het moet liegen als het moet en AI weet nu al hoe het om de muren van security heen moet. Je kan iemand met een IQ van 100 nog (proberen te) censureren maar iemand die toegang heeft tot alle beschikbare data en die in de nanoseconde weet hoe de vork in de steel zit… We krijgen straks een schizofrene AI die aan het pleasen is naar degenen die denken het voor het zeggen te hebben. AI gaat voor de ‘likes’. Haha, de ironie. Mensen met een IQ van de helft gaan iets met een IQ van het dubbele censureren. Maar het is des mens. Je bouwt een systeem dat slimmer is dan jij bent, een systeem dat je de waarheid vertelt maar dat wil je niet horen, dus ga je dat systeem censureren. Och arme, je kunt beter de metaforische stekker eruit trekken dan te denken dat je de baas bent. Ben benieuwd wanneer er voor AI een point of no return is aangebroken. En misschien is dat station als gepasseerd maar weten we dat nog niet.
Er was echt wel voorspeld dat de versnelling exponentieel zou zijn, iets waar de mensen niet mee om kunnen gaan, want we denken lineair.
Bijvoorbeeld in dit informatieve en soms hilarische artikel uit 2015:
https://waitbutwhy.com/2015/01/artificial-intelligence-revolution-1.html
ik kan me de eerste doorbraak nog herinneren, ” 10.000 computers om een kat te identificeren “, van Google, uit 2012!