Andrei Martyanov: Amerika’s Laatste Oorlog

Andrei Martyanov is een expert op het gebied van Russische militaire en marinekwesties. Hij werd geboren in Bakoe, USSR, in 1963. Hij studeerde af aan de Kirov Naval Red Banner Academy en diende als officier op de schepen en de staf van de Sovjet Kustwacht tot 1990. Halverwege de jaren negentig verhuisde hij naar de Verenigde Staten waar hij werkte als laboratoriumdirecteur bij een commercieel lucht- en ruimtevaartconcern. Hij blogt bij Reminiscence of the Future en is auteur van Losing Military Supremacy, The (Real) Revolution in Military Affairs, en Disintegration: Indicators of the Coming American Collapse.

OVER HET BOEK:

Oorlogvoering is een geopolitiek instrument van de eerste orde; alleen grootschalige oorlogen kunnen de werkelijke kracht van naties meten. Decennialang zijn Amerikaanse aanspraken op hegemonie, en bij uitbreiding die van het Westen, gebaseerd geweest op wat nu een zorgvuldig opgebouwde mythologie van economische en militaire suprematie blijkt te zijn. Dit is het vierde boek van Andrei Martyanov over dit onderwerp, nu met betrekking tot de oorlog in Oekraïne. In America’s Final War beschrijft hij in detail de onderliggende oorzaken en de omvang van het zelfbedrog van Amerika. schrijft Richard Cook.

De acht jaar dat Washington Oekraïne en zijn strijdkrachten voorbereidde op een oorlog met Rusland was een vergissing van historische proporties, die te wijten was aan een verkeerde perceptie van de Amerikaanse militaire macht op basis van de overwinning in de Golfoorlog van 1991 op een minder belangrijke militaire speler. Washington geloofde zijn eigen propaganda over verlammende sancties tegen Rusland, over de levensvatbaarheid van zijn Oekraïense proxyleger en de economische en militaire zwakte van Rusland.

Martyanov beschrijft de volslagen incompetentie en het schokkende militaire amateurisme van Washington. Maar ja, beweert hij, de VS doen niet aan strategie; ze doen aan businessplannen. Gedurende de periode 2022-2023 heeft de Speciale Militaire Operatie (SMO) van Rusland de Amerikaanse en NAVO-strijdkrachten ontmaskerd als legers die vastzitten in de jaren 90 en de wereld nog steeds vanuit dat gezichtspunt bekijken. Het gevolg was de massale vernietiging van de dure wapens van het Westen, waardoor hun geroemde superioriteit teniet werd gedaan. Westerse wapens, van anti-tank Javelins tot APC Bradleys tot luchtverdedigingscomplexen zoals de Patriot PAC3 of NASAMS, presteerden rampzalig en bleken niet klaar voor wat het grootste militaire conflict in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog is geworden. Tegen 2023 kon het regime in Kiev niet meer bestaan zonder de steun van het Westen, zowel financieel als in de vorm van oorlogsmaterieel. Tegen 2024 zal Rusland niet alleen Oekraïne hebben uitgeput, maar ook de NAVO als geheel hebben gedemilitariseerd, waardoor de industriële en militaire onmacht van de VS en haar Europese vazallen wordt blootgelegd.

De financiële en op technologie gebaseerde economie is geen echte economie; expeditionaire oorlogvoering en doctrine is geen echte oorlog. Het mondiale machtsevenwicht is verschoven naar Eurazië. West-Europa is een verzameling geworden van zwakke en snel deïndustrialiserende economieën die in toenemende mate irrelevant zullen worden tegen de achtergrond van de explosieve economische, technologische, wetenschappelijke en militaire ontwikkeling in Eurazië.

De wereld heeft gemerkt wat er is blootgelegd, en daardoor is het leven zoals we dat kenden niet meer. De heerschappij van het Westen van het laatste halve millennium is voorbij.

Recensie door Richard C. Cook

Iedereen die de verslagen in de “alternatieve media” over de proxyoorlog van het Westen in Oekraïne tegen Rusland volgt, is tot op zekere hoogte bekend met Andrei Martjanov. Elke Amerikaan die in de civiele of militaire kant van de regering heeft gewerkt, zal zeker “geprikkeld” worden door ten minste een deel van wat hij zegt. Want hij geeft de zogenaamde elites van Amerika bijna elke keer dat hij spreekt of schrijft een rigoureuze uitbrander.

Maar, “no pain, no gain.” Dus laten we verder gaan.

Andrei Martjanov heeft een unieke achtergrond. Hij is opgeleid aan een militaire academie in de Sovjet-Unie en heeft een carrière als officier bij de kustwacht van de Sovjet-Unie achter de rug. Hier in de V.S. hebben we de neiging om de kustwacht te zien als nep, niet echt hardcore militair. Maar niet in de Sovjet-Unie, waar leden van de kustwacht gemakkelijk in een oorlogsgebied terecht konden komen, vooral in het Zwarte Zeegebied. Na de val van de Sovjet-Unie in 1991 verhuisde Andrei Martyanov naar de VS om in de commerciële luchtvaart te werken en werd hij Amerikaans staatsburger.

Maar als Amerikaan hield hij niet van wat hij zag in het decennium van de jaren 1990 en in de jaren 2000. Hij zag niet alleen het verval van Amerika als beschaving, maar ook het falen van het militaire establishment om een niveau van competentie, volwassenheid en verantwoordelijkheid te handhaven dat past bij een grote mogendheid. In het bijzonder zag hij dat de VS sinds de Tweede Wereldoorlog geen echte oorlog meer had gevoerd tegen een gelijkwaardige tegenstander. En zelfs toen herinnerde hij ons eraan dat het de Sovjets waren die het grootste deel van de gevechten tegen Duitsland in Europa voor hun rekening namen.

Dus begon Andrei Martjanov te vertellen over wat hij zag op zijn blog en YouTube-kanaal, een regelmatige video-uitzending die hij Reminiscence of the Future noemt. Natuurlijk was hij getuige van de door de VS geïnitieerde staatsgreep in Oekraïne die plaatsvond in 2014, zoals wij allemaal, gevolgd door een reeks misstappen, of provocaties, van de kant van de VS en haar NAVO-bondgenoten die resulteerden in de reactie van Rusland door Oekraïne binnen te vallen in zijn Speciale Militaire Operatie (SMO) van februari 2022.

We weten dat het Westen het conflict heeft uitgelokt door Rusland tegen de muur te duwen om Russischtalige burgers in de Donbas-regio te verdedigen tegen onderdrukking en agressie door het door de NAVO getrainde en uitgeruste Oekraïense leger. We weten dat president Joe Biden loog toen hij zei dat de acties van Rusland “niet uitgelokt” waren. We weten dat de sancties die het Westen tegen Rusland heeft ingesteld bedoeld waren om de regering-Poetin ten val te brengen en tot een regimewisseling te leiden. Maar we weten ook dat deze pogingen om de macht van Rusland voor eens en altijd te breken jammerlijk zijn mislukt. Zo spreekt Martjanow van “de catastrofale misrekening van de Amerikanen met betrekking tot Oekraïne en als gevolg daarvan Rusland….”

Rusland is de oorlog aan het winnen. De Russische economie is sterker dan ooit. En in een nieuwe wapenwedloop met drones, luchtmacht, luchtverdediging, slagveldbewaking, zware bepantsering en de inzet van een industriële economie om de troepen op de grond te ondersteunen, ligt Rusland ver voor op alles wat het Westen heeft kunnen projecteren. Rusland heeft ook een generale staf die een oorlog op deze schaal aankan. De VS, zegt Martyanov, heeft dat niet.

En nu het Westen dreigt Oekraïne toestemming te geven om Russische bodem aan te vallen met langeafstandsraketten, zien we onheilspellende ontwikkelingen die kunnen leiden tot de Derde Wereldoorlog.

Velen zeggen dat de VS en haar bondgenoten, vooral het Verenigd Koninkrijk, zich ernstig hebben misrekend in hun ijver om “de Russische beer te porren.” Maar is er veel meer aan de hand dan dat? Zien we misschien 500 jaar westers imperialisme in het stof bijten?

Andrei Martjanov gelooft van wel, en daarom is zijn nieuwe boek zo belangrijk. Zou dit echt “America’s Final War” kunnen zijn, of een grote stap in die richting? Is praten over een confrontatie van de VS met China na een confrontatie met Rusland niet meer dan bluf? Is een toekomstige oorlog tegen China überhaupt denkbaar, gezien het falen van de Amerikaanse wapens, strategie en militaire infrastructuur die door het conflict in Oekraïne aan de hele wereld te zien zijn?

De paragrafen die je nu leest, na de samenvattingen op de Clarity website, bevatten mijn eigen korte analyse van wat Andrei Martyanov ons vertelt. Maar om de volledige impact te krijgen, is America’s Final War echt een “must-read”. Sterker nog, door ons een onverbloemd beeld te geven van de werkelijkheid achter de façade, zou ik zijn werk in één adem willen noemen met de klassiekers, waaronder bijvoorbeeld Alexis de Tocqueville’s monumentale Democracy in America uit 1835.

Ik zeg dit niet zomaar. In mijn eigen schrijven ben ik voortdurend geschokt en verbaasd over de mate van onwetendheid en arrogantie van de elites van Amerika en hun bijna totale onvermogen om onbevooroordeeld naar zichzelf te kijken en zich aan te passen aan wat ze zien. Dit geldt vooral voor de bewoners van de mainstream media, voor wie Andrei Martjanov alleen maar minachting heeft. Hij zegt ook terecht dat het infantiele niveau van denken en spreken onder de Amerikaanse elite een lachertje is in andere landen, vooral in Rusland.

Vreemd genoeg was er een genaturaliseerd Amerikaans staatsburger voor nodig, zij het een voormalig Russisch militair officier, om de waarheid te spreken over de ineenstorting van de Amerikaanse hegemonie, terwijl instellingen als de Council on Foreign Relations, de Atlantic Council, enz. in geopolitieke doodlopende gangen blijven die ze zelf hebben gemaakt.

Ik wil nu een paar citaten aanhalen uit America’s Final War en ik denk dat je zult zien wat ik bedoel. Als leden van de elite – media, politiek, economisch, militair of inlichtingendiensten – deze citaten lezen en verwerken, gevolgd door het boek zelf, kan hen een bittere schok te wachten staan. Het is te hopen dat het ook een schok van zelferkenning zal zijn, toegevoegd aan het besef dat de VS – en het Collectieve Westen – diep in de problemen zitten.

Citaten uit het boek

Uit het voorwoord

“…Rusland kan met niemand in het Westen praten, wat een eufemisme is geworden voor de Verenigde Staten, die de Europese staten al tot hun schoothondjes hebben gemaakt en, mogelijk, tot kanonnenvoer… de Verenigde Staten en het gecombineerde Westen hebben hun toevlucht genomen tot terrorisme – het wapen van de zwakken.” (p. viii-ix)

Uit hoofdstuk 1: Een inleiding tot de Echokamer

“Al met al worden in de Verenigde Staten de beslissingen die van vitaal belang zijn voor het bestaan van niet alleen de Verenigde Staten, maar de hele wereld, genomen door mensen die over het algemeen geen enkele serieuze academische of levenservaring hebben met betrekking tot oorlog en vrede, geopolitiek en staatsmanschap. Dit zijn precies de mensen die in het gecombineerde Westen de leiding hebben over de narratieven en uiteindelijk deze echokamer oprichten waarvan het bestaan al het leven op aarde bedreigt.” (p. 6)

Uit hoofdstuk 3: De rampzalige Amerikaanse vooroorlogse berekeningen

“…het meeste van wat het Amerikaanse publiek en de politieke klasse weten over oorlog komt voornamelijk van de volstrekt incompetente en kwaadwillende media en entertainmentindustrie.” (p. 41)

“…de gebeurtenissen van de Maidan Coup van 2014 in Kiev, georganiseerd en gefinancierd door de VS, en de herovering van de Krim door Rusland in 2014 als gevolg daarvan, hebben geleid tot de absolute dominantie in de Amerikaanse media van ‘Rusland-experts’, die voornamelijk, zij het niet uitsluitend, van Russisch-Joodse afkomst zijn, een sterk russofobe inslag hebben en neoconservatief zijn ingesteld.” (p. 43)

“Amerika’s oligarchie… is, realistisch gezien, niet erg slim, ondanks het feit dat ze rijk zijn en velen van hen een Ivy League diploma hebben. Ze hebben dit onomstotelijk bewezen… Amerikaanse politiek was altijd al smakeloos; nu is het hele Amerikaanse politieke systeem, met zijn zogenaamd ‘vrije’ media en gevestigde academie, over de hele wereld gepresenteerd als één grote smakeloze blob, waarvan de functionarissen het blijven zien als een mondiale supermacht, wat het niet langer is.” (p. 57) (p. 57)

Uit hoofdstuk 4: Speciale militaire operatie van Rusland: De openingsfase

[Sprekend over een ontmoeting tussen de Britse premier Boris Johnson en de Amerikaanse president Joe Biden op 12 april 2022, drie dagen nadat Johnson de Oekraïense president Zelensky in Kiev had bezocht en hem had overgehaald om de vredesonderhandelingen tussen Oekraïne en Rusland in Istanboel te staken]: “Deze datum kan worden gemarkeerd als het officiële begin van het afglijden van het gecombineerde Westen, met aan het hoofd de VS, van zijn 500 jaar durende suprematie naar een lange afdaling in wereldwijde obscuriteit… Het niveau van kwaadaardigheid, militaire en politieke incompetentie, economische achterstand en ontaarding van zijn politieke en militaire klasse dat de Speciale Militaire Operatie onthulde, zou de wereld verbazen en zal het gecombineerde Westen en zijn aanvoerder, de Verenigde Staten, uitsluiten van het voortzetten van het rond commanderen van de wereld. De verschuiving in het machtsevenwicht door de Speciale Militaire Operatie zou zo dramatisch worden dat het de geschiedenis al heeft veranderd.” (p. 70)

Uit hoofdstuk 5: Kritische kwesties I: De oorlogstechnologie I – raketten

“De operationele opvattingen en aankooppraktijken van de VS worden afgemeten aan de meest gunstige omstandigheden van zwakke, zo niet weerloze vijanden, wat ons bij het tweede punt brengt, dat het logische gevolg is van het eerste: De Verenigde Staten hebben de wapenwedloop met Rusland verloren. Amerikaanse wapens worden gemaakt voor de verkoop. Ze worden gemaakt om winst te maken als commerciële artikelen. Dit was onvermijdelijk in een natie die nog nooit in haar geschiedenis tegen een buitenlandse indringer heeft gevochten en die door haar geografie ook niet veel te vrezen had.” (p. 79)

Uit Hoofdstuk 7: Kritische kwesties III: Het VSU “tegenoffensief”.

“Met de kracht van achteraf is het vandaag gemakkelijk om te concluderen dat het AFU tegenoffensief [van 2023] niet werd gedreven door gezond militair oordeel en professionele operationele planning, maar strikt door de interne politieke dynamiek van de VSU en Kievs wanhopige verlangen om enig succes te laten zien, zelfs als het slechts een propaganda-succes was, met een volledige minachting voor de tactische, operationele en strategische ervaring en, natuurlijk, de levens van het personeel van de AFU.”

Uit hoofdstuk 9: Systemische militaire verschillen

[Over het conflict tussen de VS en Rusland]: “Het Amerikaanse leger … vecht imperiale veroveringsoorlogen en behandelt het concept van de verdediging van een moederland of vaderland niet in zijn strategische en operationele documenten. Daarom kan het geen echte conventionele gecombineerde oorlog op schaal voeren tegen gelijkwaardige of beter-dan-gelijkwaardige tegenstanders die vechten voor de verdediging van hun eigen land… Het Amerikaanse leger vecht niet voor de verdediging van Amerika. Het vecht alleen voor imperiale veroveringen. Russische soldaten vechten ter verdediging van hun vaderland.” (p. 143)

Uit de conclusie:

“Zodra het gif van het Amerikaanse exceptionalisme werd toegevoegd aan de mix van het volledig gecorrumpeerde Amerikaanse buitenlands beleid van de neocons en de Amerikaanse onveiligheid – werd de botsing met Rusland onvermijdelijk… Wat samenlevingen niet kunnen overleven is morele ontaarding, en de tekenen van die ontaarding zijn overal.” (p. 190)

Slotgedachten

Deze citaten geven een idee van de onderwerpen in Andrei Martjanows boek, zijn schrijfstijl en het brede bereik van zijn discours. Maar dit is slechts een klein voorbeeld van wat lezers moeten bestuderen en overdenken om een realistisch begrip te krijgen van hoe ernstig het uur is en op welke gevaarlijke koers de VS zich bevindt.

Mijn eigen gevoel zegt dat het falen van de VS om realistisch te denken en te handelen voortkomt uit het pleidooi van de Council on Foreign Relations in 1939-1941 voor permanente Amerikaanse militaire suprematie in de wereld na deelname aan de Tweede Wereldoorlog. Deze studies werden betaald door de Rockefeller Foundation en waren bedoeld om de wereldwijde economische controle van de VS te garanderen. Met andere woorden, het was de bedoeling dat de hele wereld een Amerikaanse kolonie zou worden. Dat is sindsdien de centrale doctrine van de VS geweest.

Deze visie is nooit veranderd. Vandaag wordt het met succes uitgedaagd door Rusland met zijn speciale militaire operatie in Oekraïne, die Rusland aan het winnen is. In de schaduw doemt China op, de volgende grote tegenstander van de VS. Natuurlijk hebben de VS zich voorbereid op het Chinese conflict door het grootste deel van hun productiecapaciteit uit te besteden, eerst aan Duitsland en Japan na de Tweede Wereldoorlog en daarna aan China en andere landen vanaf de “Opening to China” in de jaren 1970.

De VS dachten dat ze de wereld konden regeren via financiën en aandelenbezit, geholpen door dollarhegemonie en militaire macht. De hoeksteen was de wereldwijde controle over olie.

Dit alles begon uiteindelijk in te storten, waarschijnlijk terminaal, tegen de tijd van de Grote Recessie in 2007-2009, waardoor alleen “kwantitatieve versoepeling” overbleef om de economie vlot te trekken; d.w.z. de Federal Reserve die schulden van de Amerikaanse schatkist toevoegde aan haar balans.

Terwijl dit gaande was, maakte het aloude doel van militaire dominantie van de wereld van het Amerikaanse leger een brandbestrijdingsoperatie die werkte tegen de zwakkere naties van het Midden-Oosten, samen met Joegoslavië, tot het Oekraïne-conflict, toen het vuur uit de hand liep.

In America’s Final War geeft Andrei Martyanov een inzichtelijke verklaring voor de Amerikaanse nederlaag. Wat het Amerikaanse leger nu mist, is de achteruitversnelling. Ons corps diplomatique, dat gewend is om de wereld te pesten, mist ook het vermogen om de zaken af te bouwen naar een niveau van stabiliteit dat vergelijkbaar zou moeten zijn met het concept van “vreedzame coëxistentie” dat in de jaren ’60 kortstondig de kop opstak.

Zoniet, dan zullen de VS zich ongetwijfeld moeten beperken tot de verkeerde strategie om de conflicten in Oekraïne en elders steeds verder te laten escaleren totdat we resoluut worden neergeslagen. Dit kan snel gebeuren, want Zelensky’s grondtroepen worden verpletterd en daarom schreeuwt hij om Amerikaanse langeafstandsraketten om het Russische thuisland aan te vallen. Zijn grootste cheerleader is Keir Starmer, de ontspoorde premier van Groot-Brittannië die de crisis in Oekraïne lijkt te willen gebruiken om zijn binnenlandse politieke steun te vergroten, net zoals Margaret Thatcher de Falklandcrisis gebruikte.

Velen beschouwen dit alles als suïcidaal voor Oekraïne, de VS en het Westen. Het lijkt op de “Samson-optie” van Israël, maar het kan het enige zijn dat overblijft voor een land als de VS dat financieel, moreel en spiritueel bankroet is. Ik hoop zeker dat er een oplossing wordt gevonden voordat het te laat is.

Een laatste punt – door wat we mogen hopen dat een malafide element binnen het leger is geweest, hebben DARPA en andere MvD-eenheden samengewerkt met Amerikaanse miljardairs zoals Gates, Soros, enzovoort, bij het ontwikkelen van een golf van pandemieën, te beginnen met COVID. Deze mensen geloven klaarblijkelijk dat ze genocide kunnen plegen op hun eigen burgers terwijl ze van die burgers verwachten dat ze hun oorlogen voor hen uitvechten. Dit is misschien een goed onderwerp voor het volgende boek van Andrei Martyanov.

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Britse luitenant-kolonel: “Het Westen heeft niet de capaciteit voor een grootschalige oorlog”

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: