Foto Credit: Geopoliticsprime.substack.com

Als het om aanschouwelijke demonstraties gaat, was de volle kracht van de loop van de geschiedenis deze week zichtbaar in de technologische hoofdstad van China. Hier ontvouwde zich de multinodale, multipolaire toekomst op meer dan één manier: economische groei, veiligheid, toeleveringsketens en onophoudelijke bewegingen over het hele geopolitieke schaakbord.

Het Westen – ontredderd en arrogant poserend – zat niet aan tafel in Shenzhen. En stond zelfs niet op het menu. Zijn treurige taak omvatte niet eens het oprapen van een paar kruimels van het historische banket van de Grote Drie. Ver weg van Shenzhen zorgde het Piratenimperium ervoor dat Amerikaanse wapenfabrikanten de voorkeursleveranciers van Europa blijven en dat Europa hun rekeningen betaalt. Dat is alles, schrijft Pepe Escobar.

Het beeld drong door in het hele Mondiale Zuiden – en het grootste deel van het Mondiale Noorden. Kort samengevat werd de president van de Verenigde Staten gedwongen om oog in oog te zitten, nauwelijks als gelijke, met de leiders van een strategisch partnerschap dat de VS meedogenloos hebben geprobeerd te isoleren, met sancties te treffen en te onderwerpen.

Het uitgebreide ritueel moest plaatsvinden in het uiterst ritualistische Middenrijk, met de nieuwste Hemelse Keizer als gastheer, in een voormalig vissersdorp dat China in minder dan vier decennia heeft omgevormd tot een technologisch en industrieel Walhalla, terwijl Exceptionalistan druk bezig was met oeverloos geklets over het einde van de geschiedenis.

Alles aan de manier waarop Shenzhen zich van een centrum voor exportverwerking ontwikkelde tot een mondiale innovatiegrootmacht is verbijsterend. In 45 jaar tijd is de economie van deze voormalige Speciale Economische Zone (SEZ), die half zo groot is als Singapore, meer dan 14.300 keer zo groot geworden.

Shenzhen is nu de 31e economie ter wereld. Het cluster Shenzhen-Hongkong-Guangzhou blijft het belangrijkste innovatiecentrum ter wereld. En meer dan 90% van de innovatiedoorbraken is van eigen bodem, dankzij onderzoeks- en ontwikkelingsinstellingen, onderzoekers en uitgaven die geconcentreerd zijn in lokale strategische opkomende industrieën.

Silicon Valley heeft drie maanden nodig om een prototype te bouwen. Shenzhen doet dat in drie dagen. En als je wilt, kun je meteen beginnen met massaproductie.

Hoe APEC en Shenzhen met elkaar verbonden zijn

O, die bergen die zo geliefd zijn in Chinese aquarellen. Hier is president Xi – tijdens de eerste belangrijke bilaterale ontmoeting op de APEC, nog vóór de aankomst van Trump: “Onder het vastberaden leiderschap van president Poetin en mijzelf zijn de betrekkingen tussen China en Rusland zo standvastig als een berg gebleven.” Eveneens op de eerste dag verklaarde Poetin officieel dat de westerse sancties tegen Rusland jammerlijk waren mislukt.

  Het einde van MAGA

Dat was alleen al de vijfde ontmoeting tussen Xi en Poetin in 2026. Hun bilaterale ontmoeting vormde de opmaat naar de trilaterale bijeenkomst.

Wat een ironie dat dit allemaal tijdens de APEC gebeurde. Het forum voor Economische Samenwerking Azië-Pacific (APEC), dat in 1989 in Australië werd opgericht, is een Amerikaans bedenksel. Het brengt 21 economieën samen: de Verenigde Staten, China, Rusland, Japan, Zuid-Korea, Australië, Nieuw-Zeeland, Canada, Mexico, Chili, Peru, Indonesië, Maleisië, Singapore, Thailand, Vietnam, de Filipijnen, Brunei, Papoea-Nieuw-Guinea, Hongkong en Taiwan onder de naam Chinees Taipei.

De taak van APEC was om de handel in Azië-Pacific (geen “Indo-Pacific”: een onzinnig Pentagon-concept dat niemand gebruikt) in het gareel te brengen van het spreekwoordelijke door de VS geleide “vrije” handelssysteem (het is alleen vrij als wij dat zeggen).

Mijn eerste kennismaking met APEC was in 1994, het jaar waarin ik naar Azië verhuisde: dat was in Indonesië, onder Clinton 1.0, die als een rockster werd ontvangen. Dat waren nog eens tijden: het Oost-Aziatische Wonder, zoals gedefinieerd door de Wereldbank, was in volle gang, drie jaar vóór de Aziatische financiële crisis.

APEC draaide dus volledig om deregulering, privatisering en het openstellen van elke mogelijke markt voor Amerikaans kapitaal, Amerikaanse bedrijven en Amerikaanse technologie. APEC bepaalde de toeleveringsketens en promootte het Amerikaanse model altijd als een natuurgegeven. Noem het de amerikanisering van Azië.

APEC 2026 in Shenzhen zette dit alles voorgoed op zijn kop. Shenzhen is de thuisbasis van Huawei, DJI, Tencent en BYD. APEC werd bedacht om China in toom te houden. Wat verbijsterde buitenlanders deze week in Shenzhen zagen, was Chinese pracht en praal in het centrum van de technologische wereld.

En daar was Rusland, de strategische partner van China, als bondgenoot – ondanks ontelbare sancties en uitsluiting van SWIFT, de G7 en het westerse financiële systeem. Gemeten naar nominale productie is Rusland nu de grootste economie van Europa: dat is meer dan ondraaglijk voor de euro-elites die vastbesloten zijn politieke harakiri te plegen. Zoals Poetin bijna triomfantelijk opmerkte, was het het dollarsysteem dat Rusland de rug toekeerde, niet andersom.

China is de grootste handelspartner van Rusland. Het strategische partnerschap heeft de Amerikaanse dollar en de euro vrijwel volledig uit de bilaterale handel verdrongen. De Russische vicepremier Aleksej Overtsjoek bevestigde dat 95% van de bilaterale handel nu wordt afgerekend in roebels en yuan. Het Chinese Cross-Border Interbank Payment System (CIPS) vormt de ruggengraat van het systeem.

China en Rusland gingen dus eensgezind de ontmoeting met Trump in: twee afzonderlijke beschavingsstaten die als partners optreden.

  Voor degenen die dit gaan lezen

De werkelijke macht van APEC ligt bij de APEC Business Advisory Council, waar bedrijven samen met politieke leiders aan tafel zitten en voorstellen opstellen over digitale handel, gegevensstromen, AI-normen, veerkracht van toeleveringsketens en kritieke mineralen.

Toch ging APEC 2026 in Shenzhen niet alleen over handelsovereenkomsten, het spook van invoerheffingen, toeleveringsketens en de digitale economie. De trilaterale gesprekken gingen voornamelijk over Oekraïne, de oorlog tegen Iran, de Straat van Hormuz, denuclearisatie en een mogelijke nieuwe veiligheidsarchitectuur.

Het “bergeffect” – en de oorlog tegen Iran

De aanblik van de Grote Drie in dezelfde ruimte weerspiegelde een verschuiving van het mondiale zwaartepunt terug naar Azië-Pacific, dat goed is voor meer dan 60% van het mondiale bbp en meer dan 68% van zijn handel binnen de regio afwikkelt. De aangetaste Opperpsychopaat – die er het grootste deel van de tijd uitzag alsof hij de situatie totaal niet aankon – zou de belangrijkste vraag zeker niet hebben kunnen beantwoorden: of de Hegemon zal accepteren dat hij niet langer de regels bepaalt.

De beelden van de trilaterale bijeenkomst maakten ook glashelder dat absoluut geen enkel belangrijk mondiaal vraagstuk kan worden opgelost zonder de twee grootste machten van Eurazië, die dankzij hun strategische partnerschap op één lijn zitten. Dat moet de nieuwe operationele logica worden. De euro-suïcidalen – die niet veel produceren of bouwen – hebben alleen hun eigen incompetentie de schuld te geven.

Op een meer alledaags niveau kan worden gesteld dat Trump, oog in oog met Xi en Poetin, misschien de mogelijkheid heeft overwogen om de onvermijdelijke imperiale neergang om te zetten in een soort zachte afdaling, zonder alles te hoeven opblazen.

Dit was dus opnieuw geen Jalta 2.0. Peking houdt in feite niet van de Jalta-metafoor, omdat China destijds werd buitengesloten, terwijl de oude wereld“orde”, die nu niet meer bestaat, werd vormgegeven door drie mannen uit het Westen.

Wat we in Shenzhen zagen, waren twee overwinnaars – verbonden door een partnerschap – tegenover een halve verliezer. Niets in de weinig indrukwekkende slotverklaring wijst erop dat zij erin zijn geslaagd – althans tijdens deze eerste bijeenkomst – een weg te vinden om een wereldoorlog te voorkomen.

Het is misschien nog te vroeg om deze constellatie de Shenzhen-orde te noemen – waarin macht niet alleen berust op het geopolitieke schaakbord, maar ook op technologische vooruitgang in belangrijke strategische industrieën, van robotica tot AI. Hoewel dit zeker de doodsklok voor de G1 luidt, betekent het nog niet de geboorte van de G3. Want een G2 – de VS en China – heeft nog steeds voorrang op de G3.

  Hebben we ooit een tijd gezien waarin 4 grote mondiale oorlogen tegelijkertijd aan de gang zijn?

Vooraanstaande Chinese analisten begrepen de nuance wel degelijk: meer dan een G3 toonde Shenzhen aan dat geen van deze kwesties – Oekraïne, Iran, kernwapens, AI-governance of toeleveringsketens – kan worden opgelost zonder het strategische partnerschap tussen Rusland en China.

Ook het Mondiale Zuiden begreep de boodschap: de omgekeerde Nixon-strategie mislukte vanaf het begin jammerlijk. Zelfs in geen miljoen jaar zou Trump Rusland een “deal” kunnen verkopen om China te isoleren. Shenzhen maakte daar in de praktijk een einde aan.

Die berg, alweer. Xi: de betrekkingen tussen China en Rusland zijn “zo standvastig als een berg, onbewogen door wind of regen”. Kissingeriaanse tactieken verbleken naast grootmachten die echte soevereiniteit uitoefenen.

Trump had vóór zijn aankomst in Shenzhen opgeschept dat hij een einde wilde maken aan de Amerikaans-Iraanse oorlog – die hij zelf was begonnen – en denuclearisatie wilde bespreken (zonder daarbij de kernwapens van de doodscultus te betrekken).

Uiteindelijk kreeg Trump dus geen “deal” over Iran, omdat het strategische partnerschap Teheran volledig steunt. Bovendien ontmoette Xi eerst Poetin, vergeleek hun relatie met een berg en ging pas daarna naar het vliegveld om Trump te ontvangen. De mainstreammedia in de VS en de rest van het gefragmenteerde Westen kunnen onmogelijk toegeven dat de trilaterale bijeenkomst in de praktijk neerkwam op een erkenning door Washington dat de unilaterale hegemonie voorbij is.

Het is veelzeggend dat Trump de Schreeuwer Shenzhen verliet zonder een persconferentie te geven. Dat betekent onder meer dat Rusland en China hem in niet mis te verstane bewoordingen hebben verteld dat hij via diplomatie een einde moet maken aan de oorlog die hij uit vrije wil tegen Iran is begonnen.

Er is geen bewijs dat de boodschap is begrepen. Na een glimp van hoop die oprees uit het technologische paradijs, kunnen de oorlogshonden al dit weekend opnieuw beginnen te blaffen.


Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.


Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Iran–VS: Er komt zwaar weer aan


Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelEén munt om over iedereen te heersen: Trumps verborgen rol in de komende wereldwijde CBDC
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

2 REACTIES

  1. Zéér duidelijk Artikel…de rest is om uit te zoeken of een middel te vinden om ons aan te passen aan de nieuwste Situaties..een andere keuze lijkt zéér moeilijk of Onmogelijk…simpelweg de nieuwste Realiteit…🤔

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in