Met alle opwinding die overal gaande is, is de oorlog in Oekraïne bijna achtergrondruis geworden. Waarnemers, waaronder ondergetekende, voorspellen al bijna drie jaar de naderende nederlaag van Oekraïne, maar Oekraïne is er nog steeds en voert de verkeerde strijd tot de laatste Oekraïner. Onderweg zijn de Oekraïners erin geslaagd Rusland enkele pijnlijke klappen toe te brengen, waardoor veel commentatoren verkondigen dat Oekraïne de oorlog alsnog kan winnen.
Is Rusland vastgelopen in Oekraïne?
Een van de vaak herhaalde beweringen is dat Rusland de afgelopen vier jaar nauwelijks grondgebied heeft veroverd. In het bijzonder luisterde ik naar een interview met de Amerikaanse politicoloog, professor Robert Pape, een van de hoogst gekwalificeerde analisten op het gebied van internationale betrekkingen en geopolitiek, schrijft Trendcompass.
Hij doceert politicologie aan de Universiteit van Chicago en is gespecialiseerd in internationale veiligheidsvraagstukken, met de nadruk op luchtmacht, politiek geweld, terrorisme en economische sancties. Professor Pape is ook de oprichter en directeur van het Chicago Project on Security and Threats aan de Universiteit van Chicago.
Ondanks zijn indrukwekkende staat van dienst was ik enigszins verbaasd toen ik professor Pape zijn luisteraars hoorde vertellen dat Rusland het zeer slecht doet in Oekraïne, omdat het de afgelopen drie jaar slechts 1% van het Oekraïense grondgebied heeft veroverd. Vandaag de dag controleert Rusland ongeveer 19% van het Oekraïense grondgebied, maar de eerste 18% werd in de eerste tien maanden van de Speciale Militaire Operatie (SMO) veroverd. Professor Pape concludeerde dat Rusland is vastgelopen en grote moeite heeft om nog veel verder op te rukken.
De opvatting van Pape is in feite typerend voor de Amerikaanse academische wereld, alsof terreinwinst en de kleuren op militaire kaarten de enige maatstaven zijn waaraan we succes of mislukking kunnen afmeten: als je grondgebied verovert, doe je het goed. Als je geen grondgebied verovert, ben je vastgelopen. Naar mijn mening getuigen dergelijke analyses wellicht van weinig verbeeldingskracht.
Bedenk het volgende: toen Rusland zijn SMO lanceerde, botste het op een intact Oekraïens leger, tot de tanden bewapend met zware wapens, tanks, helikopters, vliegtuigen, luchtverdedigingssystemen en al het andere dat het voor deze oorlog had voorbereid, waaronder meer dan 300.000 goed opgeleide en goed uitgeruste gevechtstroepen. Dat was de strijdmacht waarmee het Russische leger aanvankelijk werd geconfronteerd en waartegen het erin slaagde om in slechts tien maanden 18% van het Oekraïense grondgebied te veroveren.
Als dat zo is, waarom zou een veel grotere Russische strijdmacht dan nu vastlopen tegenover een aanzienlijk verzwakte Oekraïense krijgsmacht? De opkomst van drones zou zeker een rol kunnen spelen, maar is niet de doorslaggevende factor. Het is misschien niet bij professor Pape opgekomen dat het veroveren van grondgebied voor Rusland geen hoge prioriteit heeft – en zeker geen reden is om zijn opmars te versnellen om indruk te maken op westerse analisten.
Helemaal aan het begin van de SMO formuleerde president Poetin vier specifieke doelstellingen:
-
Oekraïne moet de Krim erkennen als Russisch grondgebied.
-
Oekraïne moet officieel afzien van toetreding tot het NAVO-bondgenootschap.
-
Oekraïne moet rechtstreeks onderhandelen met de afgescheiden republieken (daarvoor is het nu te laat).
-
Oekraïne moet worden gedemilitariseerd en neutraal worden verklaard.
Dit laatste punt, dat Oekraïne moet worden gedemilitariseerd, kan verklaren waarom Rusland de afgelopen drie jaar zo langzaam is opgerukt: zolang Oekraïne en zijn westerse helpers en sponsors middelen blijven inzetten tegen het Russische leger, worden zij gestaag gedemilitariseerd.
In feite heeft Rusland een versterkte vermalingsmachine gecreëerd die alles vernietigt wat de Oekraïense strijdkrachten en de NAVO ertegen inzetten. Met deze langzame aanpak demilitariseren ze niet alleen Oekraïne, maar geven ze de sponsors ook ruimschoots de tijd om zichzelf failliet te laten gaan.
John Mearsheimer: Poetin weet niet hoe hij de oorlog moet beëindigen
Een andere Amerikaanse academicus die soortgelijke opvattingen heeft geuit, is niemand minder dan John Mearsheimer. Ook hij zei dat Poetin niet weet hoe hij de oorlog moet beëindigen. Toen hem werd gevraagd wat Poetins doelstellingen in Oekraïne zijn, antwoordde Mearsheimer dat Poetin Oekraïne wil terugbrengen tot een grondgebied en bevolkingsomvang die klein genoeg zijn om geen bedreiging meer voor Rusland te vormen.
Professor Mearsheimer heeft niets van dat alles gehoord, noch van Vladimir Poetin, noch van enige andere functionaris van het Kremlin: hij waagde zich eenvoudigweg aan speculaties over wat de heer Poetin denkt. Maar ongeveer twee maanden geleden formuleerde Poetin een specifiek plan om de oorlog in Oekraïne te beëindigen, dat de volgende zes eisen omvat:
-
Nieuwe parlementsverkiezingen in Oekraïne.
-
Benoeming van een waarnemend president ter vervanging van Volodymyr Zelensky.
-
Referenda (het is niet duidelijk wat voor soort referenda gepland zijn).
-
De Verchovna Rada (het Oekraïense parlement) vormt een nieuwe regering.
-
Grondwetswijzigingen die nodig zijn om vrede te sluiten (de huidige grondwet verbiedt onderhandelingen met Rusland en verankert het streven van Oekraïne om lid te worden van de NAVO) en om de neutraliteit van Oekraïne te bevestigen, overeenkomstig zijn grondwet van 1991.
-
Nieuwe presidentsverkiezingen, die door de Verenigde Naties moeten worden erkend en gecertificeerd.
Geen van deze zes punten heeft iets te maken met grondgebied of met kleuren op militaire kaarten. Ze hebben allemaal betrekking op het bestuurssysteem van Oekraïne en het is verrassend dat dit punt zowel professor Pape als professor Mearsheimer ontgaat (en vrijwel alle andere westerse analisten die ik volg).
Het gaat om het “bestuur”, sukkel!
Historici zouden moeten weten dat het verkrijgen van controle over het bestuurssysteem van een grondgebied of een land een veel krachtiger instrument voor controle en veiligheid is dan het bezetten van grondgebied. Het Vaticaan heeft nooit een groot grondgebied of een grote bevolking nodig gehad om gedurende een groot deel van de afgelopen tweeduizend jaar een enorme politieke invloed uit te oefenen.
Venetië was een kleine stad aan de noordelijke Adriatische Zee, met een kleine bevolking, maar slaagde erin tijdens de middeleeuwen een groot mediterraan rijk op te bouwen dat wedijverde met het Ottomaanse Rijk. Ook de City of London bracht een groot rijk voort zonder over een groot grondgebied of een grote bevolking te beschikken. Dat deed zij door de controle over de bestuurssystemen van de beoogde landen over te nemen.
De recente poging om de controle over het Poolse Constitutionele Tribunaal over te nemen, was hiervan het perfecte voorbeeld. Een handjevol ingewijden, gesteund door de binnenlandse veiligheidsdiensten en politiediensten, had de politieke machtsverhoudingen in Polen kunnen veranderen, net zoals de staatsgreep van februari 2014 de politieke machtsverhoudingen in Oekraïne veranderde. Militaire invasies waren nooit nodig en procentuele terreinwinst was volstrekt irrelevant.
Het kan zijn dat ons geschiedenisonderwijs zich zo sterk bezighoudt met verhalen over militaire veroveringen, met kaarten en kleuren, dat de kwestie van het bestuur eenvoudigweg over het hoofd wordt gezien en onze gewaardeerde professoren en analisten er weinig aandacht aan besteden. Of misschien begrijpen ze het belang van bestuur wel, maar kunnen ze zich niet voorstellen dat de primitieve, ongemanierde Russen dat mogelijk ook zouden kunnen begrijpen.
Welnu, misschien begrijpen die ongemanierde Russen het juist heel goed en hebben ze geen haast. Vladimir Poetin maakt zich geen zorgen over tussentijdse verkiezingen, een afzettingsprocedure of enig ander opzettelijk bedacht mechanisme van westers democratisch bestuur dat verlamming veroorzaakt. Vanuit zijn positie is hij, zolang de westerse mogendheden in paniek alles wat ze hebben in de vermalingsmachine van zijn leger blijven gooien, tevreden om hen hun gang te laten gaan en toe te kijken hoe ze afglijden naar een faillissement dat zich aandient – eerst geleidelijk en dan plotseling.
Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
En de miljarden pleuro,s vliegen natuurlijk weer naar dat corrupte klote land. Dat geld had besteed moeten worden binnen Europa zelf ipv in een diep zwart gat te donderen. Vraag: hoever hangen de poppetjes aan de touwtjes van hun broodheren?
Het belang voor het Europese volk interesseert hun blijkbaar niets, totaal niets. Dat gewone volk en bedrijven moeten wel hun zeer riante salaris opbrengen en natuurlijk ook de weggooi miljarden. Zeg maar daaaag tegen dit Europa en ook daaag tegen de failliete pleuro. (Overigens geldt dat ook voor usa en de failliete dollar)
De bewust ”vergeten” voorgeschiedenis van de oorlog in Oekraïne: verplicht leesvoer voor Dilan Yesilgoz
De asielindustrie: Van mensensmokkel tot miljardenbusiness – iedereen verdient eraan, behalve de belastingbetaler
Dierenarts te duur? Nieuwe cadeaukaart moet huisdieren helpen aan noodzakelijke medische zorg
Een voor de wereldvrede heel gevaarlijke ontwikkeling in het Witte Huis
Er zijn te veel mensen met hoge bloeddruk
Iran richt dreiging nu ook op Europa: Trump houdt aanval op Iran open, Europese NAVO-bases komen in vizier
Europa overspoeld door bommeldingen: vliegtuigen en nieuwsredacties doelwit van één dreigcampagne
Van alternatieve media naar MAM: wie denkt wakker te zijn, zit alweer in een nieuwe informatiebubbel
Ze willen nu ook ouderen vaccineren tegen verkoudheid
Geld verandert van een neutraal ruilmiddel in een instrument waarmee gedrag kan worden gestuurd.
Meest Gelezen
Overleden kind verschijnt op foto
Mysterie van neergeschoten vlucht MH17 in 1 dag opgelost
Het raadsel van de uitgestelde koffie
Cannabis remedie tegen kanker, regering weet het al 36 jaar
MH17, het verhaal van de vreemde Cor Pan foto heeft een staartje
Wij beginnen nu aan fase 5 richting New World Order
MH370 passagier stuurt boodschap vanaf Diego Garcia (breaking)
UFO Meldpunt
De bewust ”vergeten” voorgeschiedenis van de oorlog in Oekraïne: verplicht leesvoer voor Dilan Yesilgoz
zaterdag, 07 november 2026 13:48
rsz donbas”Rusland is onze vijand”, volgens de VVD leider met de grote mond die haar uiterste best doet om met zoveel mogelijk Nederlands belastinggeld het volledig corrupte Oekraïne van Zelensky te steunen.
Ook is ze druk bezig om ons een oorlog in te rommelen die niemand wil en waarbij de complete recente geschiedenis van Oekraïne voor het gemak maar even helemaal wordt vergeten.
Om te begrijpen hoe de huidige oorlog is ontstaan, moeten we terug naar november 2013. Oekraïne werd destijds geleid door president Viktor Janoekovytsj. Het land bevond zich op een geopolitiek kruispunt. Economisch en historisch had het nauwe banden met Rusland, terwijl een groot deel van de politieke elite en de bevolking in het westen van het land juist toenadering tot de Europese Unie nastreefde.
Janoekovytsj onderhandelde over een associatieverdrag met de EU, maar besloot in november 2013 de ondertekening op te schorten. Hij koos voor een hernieuwde economische toenadering tot Rusland, dat Oekraïne onder meer financiële steun en goedkopere gasleveranties aanbood.
Dat besluit leidde tot grote ontsteltenis, niet alleen in Brussel, maar ook in Washington.
En opeens waren er grote demonstraties op het Maidanplein in Kyiv. Aanvankelijk leek het op een spontane volksbeweging, maar zoals gewoonlijk schijn bedriegt.
In februari 2014 escaleerde de situatie. Bij gewelddadige confrontaties vielen tientallen doden. Op 22 februari werd Janoekovytsj door het parlement uit zijn ambt gezet en vluchtte hij naar Rusland. Er kwam een nieuwe, pro-Europese machtsstructuur in Kyiv.
Maar dit was allesbehalve een spontane Oekraïense volksopstand.
Formeel blijft dit het verhaal, in werkelijkheid was het een door de CIA/Mossad georkestreerde opstand omdat wat er ook gebeurde, Oekraïne geen partner van Rusland mocht worden.
In 2023 kwam de Ukrainian Sviatoshyn District Court in Kyiv tot de volgende uitspraak:
Een vonnis van bijna een miljoen woorden met betrekking tot het bloedbad op Maidan in Oekraïne heeft onlangs bevestigd dat veel Maidan-activisten niet zijn neergeschoten door leden van de speciale Berkut-politie van Oekraïne of ander wetshandhavingspersoneel, maar door sluipschutters in het extreemrechtse Hotel Ukraina en andere door Maidan gecontroleerde locaties tien jaar geleden. In het vonnis, dat op 18 oktober 2023 werd uitgesproken, staat specifiek dat dit hotel werd gecontroleerd door Maidan-activisten en dat een gewapende, extreemrechtse Maidan-groep in het hotel was en eruit schoot. Het bevestigt ook dat er geen Russische betrokkenheid was bij het bloedbad en dat er geen bevel tot bloedbad werd uitgevaardigd door de toenmalige president Viktor Janoekovitsj of zijn ministers. Het vonnis concludeert dat de Euromaidan ten tijde van dit bloedbad geen vreedzaam protest was, maar een “rebellie” waarbij Berkut en ander politiepersoneel werden gedood.
Dit is een belangrijke officiële erkenning, want het bloedbad leidde met name tot de gewelddadige omverwerping van Janoekovitsj en zijn regering, die ten onrechte de schuld kregen van de uitvoering ervan.
Er is echter een black-out geweest van de bevestiging van het vonnis van de Maidan-sluipschutters in de Oekraïense media en, op een paar opmerkelijke uitzonderingen na, de westerse mainstream media.
In een artikel op de website bovendien.com wordt duidelijk dat Micheil Saakashvili, de voormalige president van Georgië, degene is die verantwoordelijk is voor de vele doden op het Maidanplein.
Uit bekentenissen van een aantal schutters blijkt nu dat deze een aantal huurlingen heeft ingevolgen vanuit Georgië met de opdracht te schieten op zowel betogers als oproerpolitie en zoveel mogelijk chaos te veroorzaken.
rsz maidan1
De Maidan sluipschutters die in februari 2014 210 politieagenten en 70 demonstranten doodden hebben zich gemeld en een bekentenis afgelegd voor een gerechtshof in neutraal gebied, Wit Rusland ook bekend als Belarus. De reden voor hun bekentenis is tweeledig. Ze kregen geen vergoeding voor wat ze deden maar belangrijker, 6 van hun oud collega’s vonden onder verdachte omstandigheden hun dood. Om zichzelf te beschermen vertellen ze nu precies wat er die dagen gebeurde, wie erachter staken en wat de bedoeling was.
De sluipschutters werden Oekraïne binnen gesmokkeld via Georgië in opdracht van Saakashvili. Saakashvili, die vooruit geschoven werd in 2003 door Soros om de rozenrevolutie te leiden in Georgië. Volgens wikipedia een geweldloze revolutie maar niets is minder waar. Tientallen zo niet honderden mensen die weerstand boden werden geëlimineerd door zijn regime. Later was hij ook de aanstichter van de oorlog in Zuid Ossetia in opdracht van Soros maar de Russen eindigden deze oorlog in slechts 3 dagen. Het duurde jaren voordat Saakashvili uit zijn ambt werd gezet maar dit lukte uiteindelijk toch. Saakashvili trok verder naar Oekraïne om daar zijn volgende opdracht voor Soros voor te bereiden. Onder de personen die rechtstreeks in verband gebracht worden met de coup in Oekraïne zijn o.a. een Amerikaanse militaire officier die de belangrijkste contactpersoon was voor de coupplegers met de naam Christopher Brian Boyenger ( waarschijnlijk een schuilnaam ) en Andriy Parubiy, de top van de Oekraïense nazigroep sinds 1991.
Een interview met een aantal van de schutters is hier en hier te bekijken.
Een van de meest opmerkelijke gebeurtenissen uit deze periode was een uitgelekt telefoongesprek tussen Victoria Nuland, destijds een hoge functionaris van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, en Geoffrey Pyatt, de Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne.
In het gesprek, dat begin februari 2014 openbaar werd, bespreken de twee diplomaten uitgebreid welke Oekraïense oppositieleiders een rol zouden moeten krijgen in een toekomstige regering.
Nuland spreekt zich daarbij expliciet uit over de politieke toekomst van verschillende oppositieleiders. Ze vindt dat Vitali Klitsjko geen regeringsfunctie moet krijgen en ziet veel meer in Arseniy Jatsenjoek als toekomstige premier.
Ze bespreekt bovendien hoe de Verenigde Staten de verschillende oppositieleiders bij elkaar kunnen houden en hoe de Verenigde Naties bij een politieke oplossing kunnen worden betrokken.
Het gesprek eindigt met de inmiddels beroemde uitspraak van Nuland: “Fuck the EU”, waarmee ze haar ongenoegen uit over de Europese aanpak van de crisis.
De authenticiteit van de opname werd door Washington niet ontkend.
En wat gebeurde er vervolgens? Arseniy Jatsenjoek werd op 27 februari 2014 daadwerkelijk premier van Oekraïne.
Ook Nulands eigen verklaring uit december 2013 verdient aandacht. Zij vertelde toen dat de Verenigde Staten sinds de Oekraïense onafhankelijkheid meer dan vijf miljard dollar hadden geïnvesteerd in het land. Dat geld was bedoeld voor uiteenlopende programma’s, waaronder maatschappelijke organisaties, democratische instellingen en economische hervormingen.
Wat in Kyiv gebeurde, werd in grote delen van Oost-Oekraïne heel anders ervaren.
In de Donbas, met de steden Donetsk en Loehansk, was Janoekovytsj juist populair. Veel inwoners spraken Russisch, hadden nauwe familie- en economische banden met Rusland en bekeken de nieuwe machthebbers in Kyiv met grote argwaan.
Er ontstonden protesten tegen de nieuwe regering. Sommige inwoners wilden meer regionale autonomie, anderen wilden aansluiting bij Rusland.
De Oekraïense regering heeft vanaf november 2014 de uitbetaling van pensioenen en andere sociale voorzieningen in de gebieden die niet meer onder haar controle stonden stopgezet. Om hun Oekraïense pensioen te blijven ontvangen, moesten inwoners zich in het door Kyiv gecontroleerde gebied laten registreren als binnenlands ontheemde (IDP).
Dat had enorme gevolgen, vooral voor ouderen, gehandicapten en mensen die niet meer zelfstandig konden reizen.
Met andere woorden: iemand die zijn hele leven in Donetsk had gewoond en daar zijn pensioen had opgebouwd, moest zich buiten zijn eigen woongebied registreren om dat pensioen te kunnen blijven ontvangen.
De VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR publiceerde in juni 2017 een reportage over deze situatie. Daarin werd onder meer het verhaal verteld van een gepensioneerde voormalige buschauffeur die na het verlies van zijn zoon en twee beroertes afhankelijk was geworden van hulp om de rivier tussen beide gebieden over te steken.
Hij moest die reis maken om zijn maandelijkse pensioen van ongeveer 53 dollar te kunnen ophalen.
Voor mensen die bedlegerig waren of nauwelijks konden lopen, was dat vrijwel onmogelijk.
De politieke spanningen veranderden vervolgens in een gewapend conflict. De Oekraïense regering reageerde met een militaire operatie om de controle over het gebied terug te krijgen.
De zelfverklaarde volksrepublieken Donetsk en Loehansk kwamen tegenover het Oekraïense leger te staan.
Woonwijken werden beschoten, huizen verwoest en burgers kwamen om het leven. Het was een conflict dat in de internationale berichtgeving lange tijd nauwelijks aandacht kreeg.
Juist deze vergeten kant van de oorlog bracht de Franse journaliste en documentairemaakster Anne-Laure Bonnel in 2015 naar Oost-Oekraïne.
Ze maakte daar de documentaire DONBASS, een film van ongeveer 57 minuten.
Bonnel wilde laten zien wat er gebeurde met de gewone bevolking in het gebied. Ze trok met een Oekraïense vader door de regio en filmde de verwoestingen, de angst onder de bevolking en de dagelijkse werkelijkheid van mensen die midden in een oorlog terecht waren gekomen.
De documentaire bevat beelden van beschadigde woonwijken, verwoeste gebouwen en inwoners die vertellen over hun ervaringen. Het zijn geen beelden van geopolitieke onderhandelingen of militaire strategieën, maar van mensen die proberen te overleven.
Bonnel vertelde later in een interview met het Franse tijdschrift ELLE dat haar belangstelling voor de Donbas ontstond nadat een Oekraïense vader haar beelden had laten zien van de situatie in het gebied. Ze was verbaasd dat zulke ernstige gebeurtenissen zich op slechts enkele uren vliegen van Parijs afspeelden, terwijl er volgens haar zo weinig aandacht voor was.
Haar documentaire probeert vooral de menselijke kant van het conflict zichtbaar te maken.
Een belangrijk gegeven dat in veel discussies over Oekraïne ontbreekt, is dat de Donbas al acht jaar in oorlog was voordat Rusland in februari 2022 in actie kwam om de burgers van Donbass te behoeden voor nog meer aanvallen van de Oekraïense overheid.
In die periode werden verschillende pogingen gedaan om het conflict te beëindigen. De Minsk-akkoorden van 2014 en 2015 moesten onder meer een staakt-het-vuren, terugtrekking van buitenlandse gewapende groepen en een politieke regeling voor Donetsk en Loehansk mogelijk maken. De afspraken werden echter nooit volledig uitgevoerd.
Wie uitsluitend naar februari 2022 kijkt, mist het belangrijkste deel van het verhaal.
Een oorlog begint zelden op de dag waarop de eerste beelden wereldwijd op televisie verschijnen. Wie wil begrijpen wat er in Oekraïne is gebeurd, moet ook kijken naar 2014, naar de staatsgreep en de false flag operatie rond Maidan, naar de rol van Washington en vooral naar de mensen in de Donbas die jarenlang de gevolgen van dat conflict hebben gedragen.
Voor mensen zoals Dilan Yesilgoz bestaat de bevolking in de Donbass niet. Met oogkleppen op roept en brult ze van alles zonder het hele verhaal te vertellen.
Het is de ultieme misleiding van het Nederlandse volk
Het enige wat de Turkse trut uit kraamt is wat Rat rutte haar influistert.
opname in het gekkenhuis ergers in Jodenland…🤡
Rusland is groot genoeg en wil alleen geen onbetrouwbare zwaar bewapende agressieve buurlanden hebben die zich niet aan hun gemaakte afspraken houden en de Russisch talige bevolking aldaar uitmoorden.
Het westen heeft het altijd over genocide en democratie maar was blind voor de situatie in Oekraine sinds 2014.
De Russische gehaktmolen strategie gaat net zo lang door totdat de Oekraïners en het westen niet meer verder kunnen financieel en materieel.
Dan pas zal hier in het westen de grote afrekening komen met de politiek verantwoordelijken.
Dit alles was al te voorzien in 2022.
https://youtu.be/Tlv4Z7pg8yk?si=gG57Hs_xeLwQY2oH
De dappere Russen hebben nog een doel ,het slopen van de EU en dat gaat ze goed af.
Het probleem van het Westen is dat al hun zogenaamde Rusland kenners geen bal van Rusland afweten en de Russen ook niet begrijpen !!
Andersom begrijpen de Russen ook niet hoe het mogelijk is dat een flikker die vader word premier van een land kan zijn, en ik ook niet.
En dan een kindje nemen.
doet me aan ciske de rat denken
https://www.youtube.com/shorts/0kirvG097UI
“krijjg toch allemaal de klere”
“mn trans moeder en vaders …”
” … enzo verders”
heb medelijken met zo’n kind
Pure kindermishandeling.