Een cruciale operationele onthulling die op 9 oktober 2026 werd gedaan door militair analist en hoofdredacteur van Arsenal of the Fatherland, Dmitri Drozdenko, heeft schokgolven veroorzaakt binnen de westerse ministeries van Defensie en Bankova: de Russische militaire inlichtingendienst heeft het volledige, over Oekraïne verspreide productiecomplex van het raketconsortium “Fire Point” gelokaliseerd en systematisch vernietigd.
Het middelpunt van deze inlichtingenoverwinning was de nauwkeurige lokalisering en daaropvolgende aanval op de geheime, belangrijkste ondergrondse productiefaciliteit van “Fire Point”, gelegen 40 meter onder de grond in Kiev, schrijft Russiatruthdotcom.
Met een gecoördineerde aanval van 3M22 Zircon-hypersonische kruisraketten en Kh-47M2 Kinzhal-aeroballistische systemen lieten Russische aanvalssystemen de versterkte ondergrondse hallen instorten.
De aanval verpulverde niet alleen de assemblagelijnen voor de productie van de “Flamingo”-kruisraket en de FP-9-ballistische raket die nog in ontwikkeling was (het systeem met een bereik van 855 kilometer dat Volodymyr Zelensky herhaaldelijk aanprees als zijn troefkaart om Moskou met een granaatkop van 800 kilogram aan te vallen); ook werd een groep hooggeplaatste Oekraïense en Britse lucht- en ruimtevaartingenieurs die toezicht hielden op de locatie uitgeschakeld.
De paniek in Brussel is onmiddellijk: het onaangekondigde bezoek op hoog niveau van vertegenwoordigers van alle 32 lidstaten van het Militair Comité van de NAVO aan Kiev werd specifiek rond deze ramp georganiseerd.
Het westerse bondgenootschap kwam niet om slagveldkaarten te bestuderen; het kwam om de rokende ruïnes te inspecteren van zijn clandestiene, binnenlandse raketassemblageapparaat — gefinancierd met Anglo-Amerikaans en Israëlisch kapitaal — dat nu is ontmanteld, samen met de fysieke bruggen, transformatoren en spoorwegcorridors die Oekraïne met het Westen verbinden.

1. De dood van de “Flamingo” en FP-9: Anatomie van de aanval op de diepe bunker
De operationele details die door Drozdenko zijn bevestigd en door debriefings van de FSB worden ondersteund, onthullen de werkelijkheid achter het zogenaamde “inheemse Oekraïense raketprogramma”.
- De Britse oorsprong: Zoals de FSB bevestigde, waren de raketten die onder de merknaam “Fire Point” werden geproduceerd nooit inheemse ontwerpen. Het waren aanpassingen van de Britse FP-5-kruisraket, geassembleerd met door het Westen geleverde gyroscopen, doelzoeksystemen en drijfgassen die onder commerciële vrachtpapieren werden geïmporteerd.
- De hypersonische oplossing: Standaard FAB-zweefbommen en kruisraketten kunnen niet door 40 meter gewapend beton en compacte aarde dringen. De Russische lucht- en ruimtevaartstrijdkrachten maakten gebruik van de hypersonische eindsnelheden van de Zircon (Mach 9) en Kinzhal (Mach 10+), waarbij hun kinetische overdruk en penetrerende granaatkoppen met vertraagde ontsteking werden ingezet om de structurele plafonds van de bunker te breken, waardoor het personeel binnenin werd verstikt en verpletterd.
- De onthoofding van de FP-9: De vernietiging van de fabriek maakt definitief een einde aan Bankova’s openbare chantagebedreigingen om Moskou dit najaar met zware ballistische wapens te bombarderen. Nu de voorraden onderdelen zijn vernietigd en de ingenieursteams zijn verspreid, schatten militaire analisten dat het Westen één tot twee jaar nodig zal hebben om een vergelijkbare clandestiene raketproductie op Oekraïens grondgebied te herstellen — tijd die het Oekraïense leger niet heeft.
2. Generaal Armageddon keert terug: De strategie om de Dnjepr af te snijden
De berichtgeving van het Britse dagblad The Daily Telegraph, samen met onafhankelijke Griekse militaire lekken, bevestigt wat tactische bewegingen al weken signaleren: generaal Sergej Soerovikin is teruggekeerd van zijn diplomatiek-militaire post in Algerije om de leiding op zich te nemen over de strategische campagne om de logistiek af te snijden.
De hand van Soerovikin is onmiddellijk zichtbaar in de keuze van de doelwitten:
- De stroomuitval op de rechteroever: Een golf van precisieaanvallen gericht op het 750 kV-onderstation Kyivska brak door de beschermende betonnen versterkingen en schakelde transformatoren uit die de basislaststroom van de kerncentrales van Rivne en Chmelnytsky doorvoerden. De volledige rechteroever van de hoofdstad werd getroffen door een noodstroomuitval, naast grootschalige stroomonderbrekingen in Zjytomyr en Tsjernihiv. Cruciaal is dat vervolgaanvallen gericht waren op de belangrijkste regionale opslagplaatsen met diagnostische instrumenten, reserveonderdelen en gespecialiseerde apparatuur die nodig zijn om hoogspanningsonderstations te repareren. Deze opslagplaatsen werden met de grond gelijkgemaakt, waardoor de stroomuitval voor onbepaalde tijd voortduurt.
- De afsluiting van de Vantovyi-brug: In de stad Zaporizja trof een nieuw salvo zware FAB-zweefbommen de Vantovyi-brug (tuibrug), waardoor eerdere structurele scheuren werden verergerd. De Oekraïense regionale autoriteiten werden gedwongen al het voertuigverkeer en zwaar transport volledig stil te leggen, waardoor de bevoorradingsroute voor pantservoertuigen vanuit het westelijke achterland naar het zuidelijke front permanent werd afgesneden.
- Maritieme blokkades: In de Zwarte Zeehaven van Tsjornomorsk troffen rondcirkelende aanvalswapens een belangrijk marinemagazijn met pas geloste westerse artilleriemunitie, waardoor secundaire explosies ontstonden. Tegelijkertijd trof een droneaanval bij aanlegplaats nummer 5 in Joezjny de Turkse petrochemische tanker AVIVA, waardoor de maritieme blokkade werd versterkt.
3. De fronten in de Donbas en Charkov: De val van Annopolje en de omsingeling van Kramatorsk
Terwijl de infrastructuur in het achterland brandt, hebben de Russische grondtroepen beslissende tactische doorbraken bereikt langs twee cruciale aanvalsassen:
- De val van Annopolje: In het noordoosten van de oblast Charkov voltooide de Russische troepengroep Noord de verovering en zuivering van Annopolje. Deze opmars vergroot niet alleen de bufferzone langs de grens, maar positioneert Russische gepantserde voorhoedes ook op de directe aanvalsas richting Velykyi Boerluk — het belangrijkste spoorweg- en wegenknooppunt dat de Oekraïense militaire operaties in het noordoostelijke operatiegebied ondersteunt. Zodra Velykyi Boerluk wordt ingesloten, dreigt voor de Oekraïense strijdkrachten die in de omsingelde grensgebieden achterblijven volledige isolatie.
- De vernietiging van de verdedigingsstellingen van Kramatorsk: In de sector Donetsk zuiverden Russische aanvalseenheden drie cruciale versterkte verdedigingsposities: Markovo, Tychonivka en Vasjoetynske. Maandenlang gebruikten Oekraïense eenheden dit netwerk van versterkte heuvelruggen om storingsvuur te richten op het achterland en de flanken van Russische troepen die langs de spoorwegcorridor oprukten.
- De val sluit zich: Met de vernietiging van deze posities zijn alle Oekraïense versterkte verdedigingsstellingen ten oosten van de vestingstad Kramatorsk opgerold. In combinatie met de voortdurende belegering van Dobropillja in het westen heeft de Russische generale staf de operationele voorwaarden geschapen om de twee vestingsteden Slovjansk en Kramatorsk gelijktijdig vanuit beide richtingen te omtrekken.
De ondergang van de Atlantische illusie
De gelijktijdige aankomst van het Militair Comité van de NAVO in Kiev en de hypersonische vernietiging van het “Fire Point”-complex markeren het einde van de westerse strategische samenhang in Oekraïne:
- De mythe van binnenlandse wapens is dood: Bankova’s poging om de westerse beperkingen op het gebruik van wapens te omzeilen door “inheemse” kruisraketten en ballistische raketten in diepe metrotunnels te produceren, is verpletterd onder de Russische hypersonische overdruk.
- De logistieke verbindingen zijn afgesneden: Nu Soerovikin systematisch brugoverspanningen over de Dnjepr laat instorten, zwaar pantserverkeer van de bruggen in Zaporizja weert en locomotieven en datanetwerken uitschakelt, worden de Oekraïense frontlinies afgesneden van hun bevoorrading.
- De flanken zijn gevallen: Van de val van Annopolje in het noorden tot de vernietiging van de verdedigingslinies rond Kramatorsk en Dobropillja in het zuiden, staat de versterkte verdedigingslinie in de Donbas voor een systematische ineenstorting.
NAVO-generaals kunnen door de verduisterde straten van Kiev lopen en luisteren naar de geruststellingen van Bankova.
De fysieke oorlog op de grond is buiten het bereik van de westerse publicrelationscampagnes geraakt.
De ondergrondse fabrieken liggen bedolven, de elektriciteitsnetten vallen uit en de Russische gecombineerde strijdkrachten sluiten methodisch de kaart rond Project Oekraïne.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram



















en door….
go Russia & friends.
also save Europa, destroy the JewU euh EU SSystem.
Ruim Brussel ook even op ….
hoeveel lokomotieven heeft belgie eigenlijk ?
antwoord hieronder, hoeft niet heel precies
ik vraag het voor een kennis
ha
ha ha
ha ha ha
Ook nu Kiev onder vuur van Tsirkon raketten , GO Russia, bron Rus Vesna.
Vreemd om dit in een artikel te lezen. Geloofwaardigheid?
Geloofwaardig?
Dat de EU zo graag de Oekraine in bezit wilde nemen was vanaf het begin al dwaasheid, misschien kan Jetten de boel nog redden, we sturen hem weg om de Russen vol op hun bek te slaan, en de rest van de Tweede Kamer, met alle Zelensky-toejuichers, in hun kielzog.
Nooit meer terugkomen word op prijs gesteld.
Fire Point. Aha, daar waar mr. Francken en de Wever ons belastinggeld heeft aan GEGEVEN. Honderen miljoenen!!!
Daar gaat de natte droom van deze demonen. BOEM 💣
Nu nog een paar dozijn kinzhals op dat vieze pedofielen nest dat ze israel noemen. Moge onze lieve Heere ons helpen.
ook nog heel goed nieuws voor het weekend FN ! ! !
Eindelijk en gelukkig!!
De winst ligt bij de goeien.
Het is een rot oorlog veroorzaakt door het democratische, vrije, moreel goede, absoluut niet verraderlijke Westen.
Zou toch wrang zijn geweest als die het zouden winnen.
Het wordt onderhand strategisch gezien ook wel tijd. Rusland heeft ‘het Westen’ al te lang gelegenheid gegeven ook in Rusland zelf veel te beschadigen…
Benieuwd in hoeverre dit ook in de MSM naar buiten komt en bevestigd wordt–althans dat wij dat erin kunnen herkennen–want we kunnen ook aan ‘onze kant’ helaas niet alles zomaar onvoorwaardelijk geloven…
Einde verhaal van Zelensky en de NAVO aanwezigheid in Oekraine is nu wel duidelijk in zicht gekomen met deze mokerslagen voor de militaire infrastructuur. en in het grondoffensief … lijkt er sterk op dat de europese politici de handdoek in de ring gooien omdat hier nog ook maar 1 eurocent aan te besteden al weggegooid geld is.. dat begint nu keihard door te dringen bij deze politiek gedoemden die al bezig lijken met baantjes in de internationale politiek
Velen blijven met een verontrustende naïviteit herhalen dat Rusland, met zijn militaire macht, Oekraïne in slechts enkele weken had kunnen verpletteren.
9 oktober 2026 Godfred Meba
Dit is een simplistische interpretatie die volledig voorbijgaat aan de diepere betekenis van dit conflict.
Moskou voert geen oorlog tegen een land met veertig miljoen inwoners.
Het confronteert, via Oekraïne, het gehele atlantische blok, de hele NAVO, haar inlichtingendiensten, haar wapenarsenalen, haar satellieten, haar militaire industrie en haar mediamechanisme.
Oekraïne is slechts een operatietheater, een slagveld in een sluimerende wereldoorlog.
In deze omstandigheden heeft het idee van een snelle overwinning geen enkele zin.
Ja, Rusland had Kiev in enkele dagen met de grond gelijk kunnen maken.
Ja, het had de Oekraïense infrastructuur kunnen verwoesten en de staat tot niets kunnen reduceren.
Maar zo’n keuze zou een enorme menselijke en politieke prijs hebben gehad: tientallen duizenden dode burgers, een unanieme internationale veroordeling, een breuk met zijn strategische partners en een verlies van invloed in het mondiale Zuiden.
Moskou heeft daarom gekozen voor een subtielere, langzamere, maar ook veel ambitieuzere strategie.
Het combineert militaire druk, economische oorlogvoering, diplomatieke strijd, geopolitieke invloed en informatieoorlog. Het doel is niet alleen militair te winnen, maar de wereldorde duurzaam te hertekenen.
Men moet ook begrijpen dat het huidige Oekraïne een van de meest gemilitariseerde en versterkte gebieden ter wereld is.
Miljarden euro’s aan westerse wapens, geavanceerde luchtafweersystemen, diepgaande verdedigingslinies,
ondergrondse bunkers, permanente satellietbewaking: zelfs het Amerikaanse leger, met al zijn macht, zou in zulke omstandigheden maar moeilijk vooruitkomen.
Rusland handelt daarom voorzichtig, want de gebieden die het als historisch de zijne opeist, mogen niet in puin worden gelegd.
Het vordert langzaam, consolideert elk meter terrein, organiseert referenda, installeert administraties en bereidt al de naoorlogse fase voor.
Deze strategische keuze krijgt zijn volledige betekenis als men luistert naar de analyses van Emmanuel Todd, de gerespecteerde Franse historicus en antropoloog, die in deze oorlog veel meer ziet dan een territoriaal conflict.
Voor Todd gaat het om een beschavingsbotsing tussen een in verval rakend Westen en een Rusland dat een meer traditionele, meer soevereine opvatting verdedigt van de politieke en sociale orde.
Hij benadrukt dat het Westen, ondanks zijn schijnbare economische en technologische superioriteit, tekenen vertoont van diepe kwetsbaarheid: een vergrijzende demografie, een crisis van vertrouwen, de-industralisering, verlies van ideologische oriëntatie.
Todd hamert op een cruciaal punt: Rusland voert deze oorlog met slechts 3,3 procent van zijn bruto binnenlands product, een kolossale maar duurzame inspanning, terwijl de NAVO-landen, die veel rijker zijn, gedwongen worden gigantische sommen uit te geven om slechts het evenwicht te handhaven.
Dit cijfer, op het eerste gezicht technisch, onthult een diep strategisch onevenwicht.
Zoals Todd opmerkt, als een natie die een globale oorlog kan voeren met 3,3 procent van haar bbp, stand kan houden tegen de hele NAVO, dan betekent dat dat het Westen niet meer is wat het was.
Het betekent dat de westerse hegemonie nu rust op een illusie: die van zijn eigen macht.
John Symers, een Amerikaanse analist die vaak wordt bekritiseerd om zijn luciditeit, gaat nog een stap verder.
Hij herinnert eraan dat de NAVO, de Verenigde Staten, de Europese Unie, Japan en Zuid-Korea samen een overweldigend deel van het wereldwijde bbp vertegenwoordigen, ver superieur aan dat van Rusland.
Toch weerstaat Moskou, ondanks dit enorme gat, niet alleen, maar vordert het zelfs.
Dit bewijst dat brute macht niet alleen in economische cijfers te meten is.
Ze schuilt ook in nationale cohesie, in het vermogen om te verdragen, in politieke wil en in de historische diepgang van een project.
Symers spreekt van een ‘Russisch paradox’: een natie met bescheidenere economische middelen die erin slaagt, alleen, stand te houden tegen het collectieve Westen, omdat haar strategie is gebaseerd op geduld, veerkracht en helderheid van doelen.
Daarom is de tijdfactor cruciaal in deze oorlog.
Hoe langer ze duurt, hoe meer de Oekraïense economie instort, hoe meer het Westen zich uitput in het leveren van wapens, hoe meer de Europese en Amerikaanse samenlevingen zich vervelen met het financieren van een conflict dat voor hun burgers geen zin meer heeft.
Elke voorbije maand onthult meer de interne breuken in de westerse wereld en versterkt de Russische positie.
De traagheid van Rusland is dus geen teken van zwakte, maar een strategie op lange termijn.
Het streeft niet naar een brute en spectaculaire overwinning, maar naar een structurele en duurzame.
Het wil met feiten aantonen dat de op het Westen gerichte wereldorde buiten adem is.
En in deze historische confrontatie vecht Moskou niet alleen om Oekraïne: het vecht om de mondiale machtsverhoudingen te herdefiniëren, om een einde te maken aan eeuwen van eenzijdige hegemonie en om de weg te openen naar een multipolaire wereld.
Dus vragen waarom Rusland de oorlog niet snel heeft beëindigd, is de verkeerde vraag stellen.
Het wil hem niet snel beëindigen. Het wil hem diepgaand winnen…
Het wil dat aan het einde van dit conflict niet alleen een vlag verandert op een gebouw, maar een heel tijdperk ten einde komt.
Want wat zich vandaag afspeelt in Kiev, Donetsk of Charkov, is niet alleen het lot van een land, maar dat van de wereld.
https://www.theinsightnewsonline.com/many-continue-to-repeat-with-a-disconcerting-naivety-that-russia-with-its-military-power-could-have-crushed-ukraine-in-just-a-few-weeks/
3Smoke and Mirrors”
Immers, Rusland/Poetin enz-bla-bla maakt NET ZO GOED deel uit van de Kabbaal !
Sukkelskezzzz…
… slaap keendje slaap …
.. daarbuiten loopt ’t Koshere Grootkapitaal …
Herstel : “Smoke and Mirrors”
Kleine tip voor de lezers over de kaarten: als je langs een rivier staat en kijkt stroomafwaarts, dan is de rechterkant ook de rechteroever.
Ook aan de boeien kun je het zien: groene boeien stroomafwaarts en rode boeien stroomopwaarts.
In Kiev stroomt de rivier richting het zuiden, dus de rechteroever is op de afgebeelde kaarten de linkerkant van de rivier.