Op de ochtend van 30 september vertrok flydubai-vlucht FZ1073, een Boeing 737 MAX 8, vanuit Dubai naar Tel Aviv met 174 passagiers aan boord, onder wie 27 kinderen. Ongeveer tweeënhalf uur na het opstijgen viel de copiloot de gezagvoerder, Smit Machchhar, een Indiase staatsburger, aan. Het vliegtuig daalde in één tot twee minuten ongeveer 17.000 voet. De bemanning zond eerst een algemeen noodsignaal uit en vervolgens de code voor een vliegtuigkaping, waarna Israëlische gevechtsvliegtuigen werden ingezet. Het vliegtuig week uit naar Tabuk in het noordwesten van Saoedi-Arabië en landde veilig. Iedereen aan boord overleefde het.
Het officiële verhaal kreeg in de daaropvolgende dagen vorm. De Verenigde Arabische Emiraten noemden het een terroristische aanslag en verklaarden dat de copiloot de gezagvoerder had geslagen met de noodbijl uit de cockpit, een noodhulpmiddel dat in de cockpit wordt bewaard. Volgens Associated Press identificeerden bronnen hem als Hamam al-Hammami, een Omaanse staatsburger die in de VAE was geboren en naar Syrië was gereisd. Oman had hem naar verluidt verboden te vliegen vanwege zorgen dat hij extremistische opvattingen had aangenomen en had hem overgeplaatst naar een administratieve functie bij Oman Air, flydubai nam hem desondanks in dienst. Een diplomaat uit de Golfregio verklaarde dat de controles vóór zijn aanstelling gericht waren op strafrechtelijke veroordelingen, niet op tekenen van radicalisering. Veiligheidsdiensten uit vier landen in de regio voeren, met hulp van de Verenigde Staten en andere westerse regeringen, een onderzoek uit. Tot nu toe zeggen zij geen verband met een militante groepering te hebben gevonden, wat erop wijst dat de man alleen handelde, schrijft Larry Johnson.
De reddingsactie verliep volgens de officiële beschrijving als volgt. Een woordvoerder van premier Netanyahu verklaarde dat de gewonde gezagvoerder zelf de cockpitdeur opende. Twee flydubai-piloten die als passagiers meereisden, een Zuid-Afrikaan en een Nieuw-Zeelander, namen de besturing over, terwijl bemanningsleden en passagiers de aanvaller overmeesterden. Een van hen, een Israëlische loodgieter genaamd Yaniv Hayoun, zei dat hij de copiloot in een wurggreep nam en hem uit de cockpit sleepte. Netanyahu omhelsde Hayoun toen de passagiers Tel Aviv bereikten. Andere berichten stellen dat het cabinepersoneel de noodtoegangscode gebruikte om de cockpit binnen te komen; dat is niet bevestigd.
Het incident vond bovendien midden in een Israëlische verkiezingscampagne plaats; de Israëliërs gaan op 27 oktober naar de stembus. De dag vóór de vlucht waarschuwde Netanyahu tijdens een bezoek aan de luchtmachtbasis Tel Nof dat er “aanwijzingen zijn dat onze vijanden ons in de aanloop naar de verkiezingen zullen proberen aan te vallen”. Hij noemde geen land en geen doelwit. Na de aanval verklaarde minister van Defensie Israel Katz dat die waarschuwingen op inlichtingen waren gebaseerd, en Netanyahu wees naar Iran en zijn bondgenoten, die volgens hem van plan waren hun aanvallen op Israëliërs in het buitenland op te voeren.
Die bewering werd al snel vanuit Israël zelf betwist. Veiligheidsfunctionarissen vertelden Hebreeuwstalige media dat zij geen kennis hadden van een specifieke aanvalsdreiging. Oppositieleider Yair Lapid, die de avond vóór de vlucht een veiligheidsbriefing van Netanyahu had ontvangen, zei dat daarin niets ter sprake was gekomen dat op het vliegtuigincident leek en dat de waarschuwing die hem was getoond meer dan twee jaar oud was en niets met vliegtuigen te maken had. Onderzoekers hebben op hun beurt tot nu toe geen aanwijzingen gevonden dat een staat of organisatie opdracht had gegeven tot de aanval.
Ik geloof dat Netanyahu dit incident gebruikt om zijn verkiezingskansen te vergroten. Drie weken voordat de Israëliërs naar de stembus gaan, kreeg een premier die voor naamloze vijanden had gewaarschuwd een dramatische aanval, een Israëlische held die hij bij aankomst van de passagiers in Tel Aviv kon omhelzen en een nieuwe reden om naar Iran te wijzen, hoewel zijn eigen veiligheidsfunctionarissen zeggen dat zij geen waarschuwing hadden ontvangen voor een dergelijk complot. Ik ben niet de enige die hierin een politieke berekening ziet. Daniel Levy, een voormalig adviseur van de Israëlische regering, vertelde Al Jazeera dat het verhaal de aandacht van kiezers zou kunnen verleggen naar Iran en weg van binnenlandse problemen. Niet iedereen is het erover eens dat dit zal werken: Ahron Bregman van King’s College London betoogde dat de aanval Netanyahu net zozeer verraste als ieder ander en betwijfelde of hij er voordeel uit zou halen. Maar de snelheid waarmee hij en Katz de gebeurtenis omvormden tot bewijs voor hun waarschuwingen, vertelt mij waar hun prioriteiten liggen.
Dan is er nog de vraag hoe al-Hammami überhaupt in een cockpit van flydubai terechtkwam. Een buitenlandse piloot kan niet zomaar komen opdagen en voor een luchtvaartmaatschappij uit de VAE gaan vliegen. Hij heeft een door zijn werkgever gesponsord verblijfsvisum voor de VAE nodig, een vliegbrevet en een medische verklaring van de General Civil Aviation Authority en, bij sommige luchtvaartmaatschappijen, een verklaring omtrent het strafrechtelijke verleden uit zijn thuisland. De VAE beschikken over enkele van de meest capabele veiligheidsdiensten in de Golfregio en werken sinds de Abraham-akkoorden nauw samen met Israël op het gebied van inlichtingen en veiligheid. Toch kwam een man die naar verluidt door zijn eigen nationale luchtvaartmaatschappij aan de grond was gehouden vanwege extremistische opvattingen, door dat systeem heen. Volgens zijn LinkedIn-profiel, zoals gemeld door CNN, vloog hij tussendoor zelfs voor Royal Air Maroc. Een diplomaat uit de Golfregio vertelde Associated Press dat de controles vóór zijn aanstelling gericht waren op strafrechtelijke veroordelingen en niet op tekenen van radicalisering, en het is nog steeds onduidelijk of Oman zijn zorgen ooit met iemand heeft gedeeld. Dat is óf een buitengewoon falen van de screening door een land dat trots is op zijn veiligheid, óf een teken dat de Golfstaten juist die informatie niet delen die een man als deze zou kunnen tegenhouden. Hoe dan ook, de VAE zijn een verklaring verschuldigd.
Ook aan Israëlische zijde faalde de screening. Op grond van een wet uit 2023 ontvangen de Israëlische autoriteiten tot 48 uur vóór vertrek de bemannings- en passagierslijsten, en Haaretz meldde dat het ministerie van Transport en de Mossad verantwoordelijk zijn voor het controleren van buitenlandse vliegtuigbemanningen. Netanyahu heeft erkend dat er een “maas in het systeem” bestaat en strengere controles beloofd.
Belangrijke vragen blijven onbeantwoord. Hoe kwam een man die door zijn eigen land vanwege extremisme aan de grond was gehouden, op de rechterstoel van een verkeersvliegtuig terecht? Hoe wist hij de Israëlische regel te omzeilen die buitenlandse luchtvaartmaatschappijen verplicht piloten uit landen zonder diplomatieke betrekkingen met Israël, waaronder Oman, uit te sluiten van vluchten naar Israël? En wat was zijn motief? Netanyahu zelf zei dat het te vroeg was om te zeggen of Iran erbij betrokken was.
Die hiaten hebben ruimte geschapen voor andere verklaringen. Een piloot die mijn interviews volgt, schreef mij met zijn eigen verklaring. Hij gelooft dat de copiloot door begeleiders werd gemanipuleerd om de aanval uit te voeren, en hij noemt Israël als de waarschijnlijke schuldige. Een deel van wat hij beschrijft komt overeen met de openbare informatie: er waren piloten aan boord die als passagiers meereisden, en de copiloot was al bekend bij de veiligheidsdiensten. Andere onderdelen, waaronder de manier waarop de cockpitdeur werd geopend, gaan verder dan of wijken af van wat is gemeld, en zijn centrale bewering berust op gevolgtrekkingen in plaats van bewijs. Ik presenteer zijn brief zoals hij die heeft geschreven, zodat lezers deze kunnen afwegen tegen de hierboven beschreven feiten.
Hoi Larry,
Hier is mijn vermoeden van wat er is gebeurd.
Om te beginnen was ik erbij betrokken toen 6 à 7 undercoveragenten van de DEA vele maanden besteedden aan het bevriend raken met en vervolgens aanmoedigen van een Amerikaanse expat die in het Caribisch gebied woonde (die niet alleen nooit illegale drugs had gebruikt, maar ook geen strafblad had) om een lading drugs naar Marathon Florida Keys Airport te vliegen. Aan boord van zijn dure privévliegtuig met turbinemotoren bevonden zich de 6 à 7 undercoveragenten van de DEA, die geen identiteitsbewijzen bij zich hadden, samen met de gesmokkelde drugs. Ik was erbij. (Het is een ongelooflijk verhaal, als je het ooit eens wilt horen.)
Sindsdien, ELKE KEER dat er iets gebeurt zoals 9/11, de jongeman die ervan wordt beschuldigd Charlie Kirk te hebben neergeschoten, enzovoort. Is je iets opgevallen dat AL deze gebeurtenissen gemeen hebben? De politie blijkt de “verdachten” op magische wijze al in haar dossiers te hebben, vaak op een observatielijst. De politie weet ALTIJD wie deze “verdachten” waren VOORDAT het incident plaatsvond. En vervolgens verschijnt er op magische wijze bewijs dat het publiek er volledig van overtuigt dat de “verdachte” de schuldige is. Het is het principe van kijk hier, kijk niet daar. Het onderzoek is voorbij, ze hebben hun man te pakken, dus er is geen reden om verder onderzoek te doen.
IEDER van deze mensen wordt van tevoren in positie gebracht om iets te doen, of om als zondebok te dienen. Soms duurt het misschien maar enkele weken, of misschien zelfs vele maanden, om iemand ervan te overtuigen een incident te veroorzaken, en vervolgens een incident in scène te zetten waarbij de schuld ergens anders wordt gelegd en een waterdichte strafzaak van tevoren is voorbereid. Misschien ben ik cynisch, maar ik was betrokken bij dat DEA-incident.
Dus… ik geloof absoluut dat de copiloot die de piloot aanviel bij het flydubai-incident erin is geluisd. Merk op hoe hij toevallig al op de radar van de veiligheidsdiensten stond? Wat handig! En hoe er toevallig extra piloten aan boord waren? Opnieuw, wat handig! Het is onwaarschijnlijk dat die reservepiloten bij dit incident betrokken waren, en mogelijk was hun betrokkenheid zelfs uitgesloten. Hoe minder mensen ergens van weten, hoe kleiner de kans dat er iets uitlekt. Hoelang heeft Israël (wie anders?) eraan gewerkt om die copiloot zover te krijgen dat hij dit deed? Weken? Maanden? De copiloot beseft waarschijnlijk niet eens dat hij door Israël erin is geluisd.
Dit is hoe ik vermoed dat deze in scène gezette gebeurtenis is verlopen. De copiloot had de aanval (met hulp van zijn begeleiders) voor die specifieke vlucht gepland (zodat de reservepiloten toevallig op dezelfde vlucht aanwezig konden zijn, waarschijnlijk zonder enige voorkennis van wat er zou gebeuren). Toen de piloot werd aangevallen, zou hij het uitschreeuwen van de pijn en om hulp roepen. Zelfs boven het vliegtuiglawaai uit zouden de luide kreten en hulpgeroepen door de stewardessen door de afgesloten cockpitdeur heen worden gehoord. Senior cabinepersoneelsleden beschikken over een geheime zescijferige code om de cockpitdeur in een noodgeval te ontgrendelen. Nadat de zescijferige noodcode was ingevoerd, begonnen waarschuwingslampjes te knipperen en gingen waarschuwingssignalen af in de cockpit, waarmee de cockpitbemanning werd gewaarschuwd dat iemand de noodprocedure gebruikte om de cockpit binnen te komen. De knipperende lampjes en zoemende waarschuwingssignalen zouden 30 seconden aanhouden. Na die 30 seconden zou de cockpitdeur gedurende 5 seconden worden ontgrendeld, zodat iemand de deur kon openen.
Tijdens die 30 seconden zouden de stewardessen de reservepiloten naar voren hebben gebracht. Stewardessen weten ALTIJD wanneer er andere piloten aan boord zijn, omdat vliegtuigbemanningen als een afzonderlijke categorie passagiers worden geregistreerd (omdat piloten altijd gratis vliegen wanneer ze van of naar andere locaties reizen, bijvoorbeeld van of naar huis, of om een vlucht op te halen waarop zij deel uitmaken van de bemanning, enzovoort). Dus iedere stewardess weet op iedere vlucht precies welke bemanningsleden als passagiers meereizen. De stewardessen zouden ook een sterke kerel hebben uitgekozen die voorin het vliegtuig zat (misschien had hij zijn stoel toegewezen gekregen zodat hij handig dicht bij de cockpitdeur zat? (waarschijnlijk zonder ENIGE kennis van wat er zou gebeuren).
De piloot wordt aangevallen. Hij begint het uit te schreeuwen van de pijn en om hulp te roepen. Stewardessen voeren de zescijferige noodcode in, terwijl andere stewardessen een sterk uitziende man van vlak bij de voorkant van het vliegtuig halen, samen met een of twee piloten die als passagiers meereizen, en hen naar voren brengen. Zodra de 30 seconden zijn verstreken, openen de stewardessen de ontgrendelde cockpitdeur. Een grote, sterke Israëlische kerel (het moet natuurlijk een Israëliër zijn…) gaat samen met 1 à 2 meereizende piloten de cockpit binnen. De aanvaller wordt overmeesterd en de reservebemanning neemt de besturing van het vliegtuig over.
De piloot zat gedurende de hele aanval vastgegespt in zijn stoel terwijl hij de aanvaller van zich af probeerde te houden. De copiloot, oftewel de aanvaller, had waarschijnlijk zijn veiligheidsgordel en schouderriemen losgemaakt voordat hij de piloot aanviel, waardoor hij tijdens de aanval meer bewegingsvrijheid had. Nadat de aanval was begonnen, stond hij waarschijnlijk op uit zijn stoel om de aanval voort te zetten, en de piloot, die wanhopig probeerde de aanval te stoppen, duwde de stuurorganen abrupt naar voren om de aanvaller uit zijn evenwicht te brengen. Er was niet veel van een duikvlucht nodig geweest om iemand uit zijn evenwicht te brengen, of zelfs op de grond te laten vallen, waardoor de piloot wat tijd kreeg. Afhankelijk van hoe steil de duikvlucht was, had de aanvaller zelfs omhoog kunnen worden geslingerd en tegen de panelen boven zijn hoofd kunnen botsen. Daardoor kreeg de piloot kostbare seconden om terug te vechten voordat er hulp arriveerde.
En moet je dit horen. NIEMAND op die vlucht, zelfs de aanvaller niet, heeft ook maar het flauwste idee van wat er werkelijk is gebeurd. En wanneer het vliegtuig in Israël aankomt, behandelt de Zoon van Satan de Israëlische loodgieter als een nationale held… DIE toevallig ook nog eens zijn verkiezing heeft gered (zodat hij niet de gevangenis in zou hoeven).
OK, dus ik ben cynisch. Ik ben geen gokker… maar ik durf er mijn eigen geld op te verwedden dat dit IS wat er is gebeurd.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Op internet al genoeg beschrijvingen inderdaad inmiddels waarom ook dit hoogstwaarschijnlijk in scène gezette BS was/is !!!