Wees bang. Wees heel erg bang. Geef de overheid nu meer macht, zodat zij je kan ‘beschermen’. Dit is de nieuwste boodschap van de Big Tech-bestuurders die grote AI-gerelateerde bedrijven leiden. Velen van hen houden nu vol dat de overheid moet ingrijpen om de industrie te plannen en te reguleren, om ons allemaal te redden van de AI-‘dreiging’.
Zo riep Anthropic-CEO Dario Amodei afgelopen zaterdag bijvoorbeeld in een artikel met de titel ‘We Must Pace the Frontier’ op tot uitgebreide overheidsregulering van AI-bedrijven. Amodei hield vol dat, tenzij overheden ingrijpen om de AI-industrie te controleren, er onvoldoende ‘vangrails’ zullen zijn om te voorkomen dat ‘de controle over AI-systemen verloren gaat, AI wordt misbruikt voor cyberaanvallen en bioterrorisme, en er ernstige economische ontwrichting ontstaat,’ schrijft Ryan McMaken.
Nog voordat het weekend voorbij was, riepen ook techbestuurder Sam Altman en Elon Musk op tot overheidscontrole over AI-industrieën. The Financial Times verwoordde het als volgt:
In een zeldzame blijk van consensus in een industrie die wordt gekenmerkt door felle persoonlijke en professionele rivaliteit, zeiden de topmannen van OpenAI en SpaceX, Altman en Musk, dat zij de voorstellen van Amodei steunden, waaronder het verlenen van doorlopende toegang aan onafhankelijke beoordelaars tot elk frontier-AI-bedrijf.
Al dit gedoe over ‘onafhankelijke beoordelaars’ is bedoeld om hun voorstellen goedaardig te laten klinken. Maar hun plannen gaan veel verder dan extra papierwerk en bureaucratie om de activiteiten van AI-bedrijven te controleren. Opmerkelijk genoeg hebben zowel Altman als Amodei expliciet verklaard dat zij de oprichting van een wereldwijde inspanning om AI-technologie te controleren steunen.[1]
Deze ‘zeldzame blijk van consensus’ die The Financial Times beschrijft, is helemaal niet verrassend of iets nieuws. Het is wat oligarchen doen wanneer ze hun eigen industrieën willen kartelliseren. Het is wat de spoorwegbaronnen deden tijdens de Gilded Age. Het is gewoon een manier om de concurrentie te verpletteren en de politiek invloedrijkste bedrijven een door de overheid beschermd voordeel te geven. Zoals vrijwel altijd het geval is wanneer we CEO’s horen oproepen tot meer overheidsregulering, is dit plan in wezen een geval van regulatory capture. Het is een voorbeeld van grote gevestigde bedrijven die oproepen tot maatregelen die de concurrentie van nieuwe bedrijven zullen verminderen en die bedrijven zullen verrijken die de meeste invloed hebben binnen het regelgevingsproces. Het is simpelweg het nieuwste voorbeeld van hoe de ‘elites’ onder techondernemers eigenlijk helemaal geen ondernemers zijn. Het zijn politieke operateurs die nieuwe manieren zoeken om zichzelf te verrijken via partnerschappen met het regime zelf.
Inderdaad, wanneer we een groep politiek actieve miljardairs zien overeenkomen dat de overheid meer macht zou moeten hebben, zouden we op zijn zachtst gezegd gealarmeerd moeten zijn. De manier waarop Musk en Altman zich achter Amodei hebben geschaard, doet denken aan wat we van ‘de experts’ hebben gehoord rond kwesties als de opwarming van de aarde en Covid.[2] De retoriek is in wezen hetzelfde en gaat als volgt: ‘Slecht Ding A is zo verschrikkelijk dat we veel meer macht moeten overdragen aan overheden en aan een wereldstaat die ons zal beschermen tegen de catastrofale gevolgen van Slecht Ding A.’ Het plan van Amodei voor een wereldwijd consortium om AI te controleren is gewoon het Klimaatakkoord van Parijs 2.0. Het is simpelweg de nieuwste variant van de oproep om de Wereldgezondheidsorganisatie wereldwijde vaccinatiepaspoorten te laten afdwingen. ‘Pace the frontier’ is een nieuwe variant van ‘twee weken om de curve af te vlakken’.
Wat Amodei wil
In zijn essay roept Amodei op tot een proces in drie stappen om wereldwijde controle over de ontwikkeling van AI-technologieën tot stand te brengen. Hij begint met een oproep tot ‘ingebedde beoordelaars’. Volgens Amodei gaat het om ‘een team van ingebedde externe beoordelaars’ die ervoor zullen zorgen dat de regels worden nageleefd. Amodei stelt natuurlijk voor dat deze ‘derde partij’ een bedrijf is waarop hij al invloed heeft.[3] Maar hoe dan ook, het idee is dat Amodei en zijn bondgenoten aanzienlijke controle zullen hebben over welke derde partij er ook wordt gebruikt. Dat is nu juist het hele punt van regulatory capture.
De tweede stap is ‘Democratische coördinatie’, en dit is waar Amodei op zoek gaat naar een wereldwijde superstaat om zijn gewenste mandaten wereldwijd af te dwingen. Hij verwoordt het als volgt: ‘Frontier-AI-bedrijven binnen democratische landen coördineren om gemeenschappelijke veiligheidsnormen vast te stellen, evenals beperkingen op het tempo van ongecontroleerde AI-vooruitgang. Sommige vormen van coördinatie die effect zouden hebben op het afremmen zijn juridisch uitdagend, en zullen overheidssteun vereisen.’ [nadruk toegevoegd.]
Dit is in wezen een beschrijving van de kartellisering van de industrie — afgedwongen door dwang van het regime. De dwang wordt expliciet genoemd wanneer Amodei schrijft dat de ‘coördinatie’ zelfs betrekking heeft op ‘degenen die niet bereid zijn vrijwillig mee te werken’. Het is allemaal meer globalisme, gebaseerd op het idee dat een wereldwijd staatsapparaat noodzakelijk is om ons veilig te houden. Het is hetzelfde wat we tijdens Covid hoorden, en iedere keer wanneer we horen over de apocalyptische voorspellingen van de partij van de opwarming van de aarde.
De derde stap is ‘wereldwijde coördinatie’. Hier probeert Amodei zijn wereldwijde AI-plan tot een onderdeel van een nieuwe Koude Oorlog te maken en zich daarmee aan te sluiten bij de Amerikaanse Foreign Policy Blob en de nationale veiligheidsstaat. Vrijwel ieder groot technologiebedrijf is immers óf al een verlengstuk van de Amerikaanse overheid, óf bezig er een te worden. Toetreden tot de Amerikaanse nationale veiligheidsstaat is doorgaans het lucratieve einddoel voor de meeste tech-‘ondernemers’ die doen alsof ze eerlijke concurrentie op de markt willen. De activiteiten in de particuliere sector zijn een middel tot een doel. Het doel in kwestie is toegang tot de rijkdom en macht die voortkomen uit een alliantie met de Amerikaanse deep state. Door belastingbetalers gefinancierde miljardairs als Peter Thiel en Elon Musk behoren tot de duidelijkste voorbeelden, maar Altman en Amodei proberen op vergelijkbare wijze in de gunst te komen bij het regime via ‘partnerschappen’ met de Amerikaanse oorlogsmachine en de binnenlandse surveillancestaat.
In dit gedeelte vinden we alle gebruikelijke hondenfluitjes die worden gebruikt door bedrijven die willen profiteren van hysterie in Koude-Oorlogsstijl over de Chinezen en andere buitenlanders. Amodei besteedt het grootste deel van de tweede helft van het essay aan het herhalen van oude Koude-Oorlogsleuzen om zijn globalistische plan te rechtvaardigen als iets dat noodzakelijk is om China te verslaan. Hij presenteert zijn industrie als onderdeel van een wapenwedloop om China te verslaan en daarom zijn zowel overheidssteun als overheidscontrole noodzakelijk.
In een alinea die geschreven had kunnen zijn door Robert Kagan of John Bolton zegt Amodei:
‘Het afremmen binnen democratieën zal worden beperkt door de voorsprong die Amerikaanse bedrijven hebben op autoritaire regimes, voornamelijk de Chinese Communistische Partij. Als we met meer dan deze hoeveelheid vertragen, zullen (niet-afgeremde) projecten die aan de CCP zijn verbonden een voorsprong nemen, waardoor een aanzienlijk risico voor de nationale veiligheid ontstaat. Ik ben het met minister Bessent eens dat een Chinese voorsprong op het gebied van AI een ernstig gevaar zou vormen voor de Verenigde Staten en de wereld.’
De retoriek van Amodei voelt ook enigszins als een terugkeer naar de tijd van George W. Bush’ ‘War on Terror’. Ze gebruikt dezelfde taal van een denkbeeldige lijst met goeden — de ‘democratische’ landen — die het moeten opnemen tegen wat Amodei’s denkbeeldige moderne equivalent is van de ‘As van het Kwaad’ — bestaande uit ‘autoritaire regeringen’. Het is opnieuw een wereldwijde oorlog voor democratie. Deze methode is ook slim omdat ze waarschijnlijk vrienden zal winnen in beide politieke partijen. De oorlogslobby is uiteraard niet beperkt tot één enkele politieke partij in Washington.
De methode om in te spelen op hysterie over buitenlandse mogendheden past ook goed binnen Amodei’s algemene methode, namelijk angst aanwakkeren om steun te verwerven voor zijn politieke agenda. Er is waarschijnlijk geen op angst gebaseerde tactiek die succesvoller is dan deze. De gehele conservatieve beweging, die tientallen jaren geleden werd opgericht en geleid door William F. Buckley, volgde immers Buckleys bewering dat Amerikanen bereid zouden moeten zijn regelrecht totalitarisme te accepteren als dat noodzakelijk was om de Sovjetdreiging te verslaan. De boodschap van de conservatieve Koude Oorlog-strijder was (en is) dezelfde als die van Amodei: vergeet vrijheid en geef ons meer macht, anders winnen de terroristen/communisten.
Wat er waarschijnlijk achter de gecoördineerde inspanning zit
Sommigen hebben zich vanzelfsprekend afgevraagd waarom Amodei juist nu zo hard aandringt op een overheidsovername van zijn industrie. Het zou extreem naïef zijn om te denken dat Amodei plotseling heeft besloten naar buiten te treden met iets wat zijn gekwelde geweten bezighoudt. Er lijkt daarentegen sprake te zijn van een goed gecoördineerde poging om de publieke angst voor AI aan te wakkeren. De afgelopen dagen bracht Netflix een nieuwe ‘documentaire’ uit over de gevaren van AI. Eerder deze maand diende Bernie Sanders een nieuw wetsvoorstel in om de federale controle over de AI-industrie aanzienlijk uit te breiden. En nu hebben we Amodei die de ondergang van de mensheid voorspelt vanwege een product dat hij nog altijd enthousiast verkoopt en promoot.
Techbestuurders houden er natuurlijk van zeer publieke en emotionele uitspraken te doen waarin ze doen alsof ze uiterst gevoelige zielen zijn die zich grote zorgen maken over de mensheid en alleen maar vooruitgang, liefde en vreugde willen. Opmerkelijk genoeg leidt al dit ‘ziel’-onderzoek er nooit toe dat deze CEO’s hun baan opzeggen of geld of macht afstaan. Zoals David Sacks deze week suggereerde: als Amodei zo bezorgd is over de gevaren van AI, waarom is Amodei dan niet gestopt met de verkoop van zijn ‘gevaarlijke’ product? Als Amodei zo bezorgd is over zijn vermeende onvermogen om de opmars van AI te stoppen, waarom heeft Amodei dan geen plaatsgemaakt voor iemand anders die het probleem misschien wel kan oplossen? We kennen het antwoord al. Het hele doel van deze exercitie is Amodei mogelijkheden te bieden om zichzelf, zijn bedrijf en zijn plan voor meer politieke macht te promoten. Zijn geweten wordt niet gekweld.
Niettemin past Amodei’s oproep tot meer overheidscontrole zeker binnen zijn eigen politieke opvattingen.
De motieven achter de oproepen tot kartellisering van de industrie — die, zoals te verwachten viel, afkomstig zijn van de grootste gevestigde bedrijven — zijn waarschijnlijk veel alledaagser. Het zijn simpelweg pogingen om nieuwe concurrentie buiten te sluiten. Veel waarnemers van Amodei’s plan hebben gesuggereerd dat de werkelijke redenen achter het plan van Amodei voortkomen uit het feit dat open-source-AI echte concurrentie biedt voor bedrijven als Anthropic en OpenAI. The New York Times meldde tenslotte onlangs dat ‘Corporate America Is Getting Hooked on Open-Source A.I.’ en stelde dat ‘bedrijven als AT&T steeds vaker goedkope, vrij beschikbare kunstmatige-intelligentiemodellen gebruiken in plaats van dure modellen’. Wat zou het handig zijn als Amodei erin zou slagen de industrie te reguleren en zijn politieke macht te gebruiken om ‘ongereguleerde’ open-source-AI in wezen te verbieden. En natuurlijk is het geen toeval dat China een belangrijke bron van open-sourcetools is. Als Chinese AI door de VS en andere ‘democratieën’ kan worden verboden, zal Amodei met een heleboel minder concurrentie te maken krijgen.
Bereid je er de komende dagen op voor veel te horen over hoe Amerikanen tegen zichzelf beschermd moeten worden en dat we overheidsregulering nodig hebben om ervoor te zorgen dat alleen door de staat goedgekeurde, dure, vriendjeskapitalistische bedrijven AI mogen ontwikkelen. Het is allemaal om ‘ons veilig te houden’.
1. Altman heeft natuurlijk een goed gedocumenteerde staat van dienst wat betreft het steunen van enorme, door de staat geleide inspanningen voor controle en centrale planning. In een interview uit mei 2020 sprak hij bijvoorbeeld vol lof over Anthony Fauci, terwijl Fauci opriep tot draconische lockdowns en wereldwijde controles in naam van het ‘stoppen van de verspreiding’ van Covid. Altman verklaarde: ‘Ik ben al heel lang een fanboy van Fauci. Ik schreef op de middelbare school een werkstuk over hem.’ In reactie op zijn gedachten over het dagelijks zien van Fauci op televisie, terwijl deze opriep tot lockdowns en soortgelijke maatregelen, zei Altman: ‘Ik vind hem geweldig. Ik denk dat hij zo’n kalmerende deskundige aanwezigheid heeft.’
2. Niet verrassend heeft Bill Gates, een architect van zowel de paniek rond de opwarming van de aarde als die rond Covid, zich nu uitgesproken vóór een wereldwijd centraal planningsprogramma om AI te reguleren.
3. Meer specifiek roept Amodei op om een bedrijf genaamd METR het toezicht te laten verzorgen. Dit bedrijf wordt al gedeeltelijk gecontroleerd en gefinancierd door Anthropic, en daarmee door Amodei zelf.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Tijdens de algemene beschouwingen die ik zit te kijken willen ze juist AI gaan belasten. Agenda 2030 dus, we worden financieel afgesneden van informatie. Gaat lekker ,goed gestemd jongens, fijn dat vrouwen kiesrecht! ,
Emotionele wezentjes, maar wel gekozen in eerlijke en vrije verkiezingen. 8 miljard verzwaring op arbeid, is ook agenda 2030. Zie je eigenlijk hoe groot die neus van Klaver eigenlijk is, ik zat er op te letten. Dit kan ik nooit meer inzien😂
Enz enz, en de grenzen blijven open. Want jij bent welkom. Welkom in mijn land.
Mijn God wat een land🍻🍻🍻
Onzien bedoelde ik, tjonge wat een neus. Je zou bijna denken….. 😂
AI is zeker een bedreiging waar je bang voor moet zijn.
Maar heel vaak is AI ook IA, het geluid dat een ezel maakt.
Dat hoort bij de omgekeerde waarheid die ons voorgespiegeld wordt.