Een nieuwe kolos in Washington

De opwinding in Washington is tastbaar met de aankondiging dat president Donald Trump een nieuw project heeft om de stad te verfraaien, bovenop de enorme spandoeken met zijn afbeelding die de gevels van overheidsgebouwen sieren, zijn met een miljard dollar versterkte balzaal in het Witte Huis, de bestrating van de rozentuin, de uitbreiding van het helikopterplatform, het binnenkort te slopen en omgedoopte “Trump”-Kennedy Center, de naamsverandering van het “Trump” Institute of Peace, en de binnenkort te bouwen Trump-fal Arch die tussen het Lincoln Memorial en de Arlington National Cemetery verrijst. De president heeft duidelijk aangegeven dat er dringend behoefte is aan een dertig voet hoog standbeeld van de eerste president van Amerika, George Washington, dat nu al de “Colossus Statue” wordt genoemd en dat langs de City Mall voor het Smithsonian Museum of American History zal worden geplaatst. De stedenbouwkundige en kunstcommissies – die onder controle staan van het Witte Huis, onder het motto “anders ontsla ik je” – zullen het project ongetwijfeld goedkeuren, ondanks het feit dat George Washington een dergelijk monument voor zichzelf ongetwijfeld zou hebben verafschuwd, aangezien hij in zijn afscheidsrede duidelijk de suggestie verwierp dat hij en zijn opvolgers iets zouden zijn of worden dat ook maar enigszins op “koningen” leek. Het Smithsonian, dat onafhankelijk wordt bestuurd, zou kunnen proberen deze stap te blokkeren, maar de recente geschiedenis heeft ons geleerd dat Trump elke vorm van verzet zal negeren en alle mogelijke brute middelen zal inzetten om zijn zin te krijgen.

George Washington terzijde: president Donald Trump werkt er echt hard aan om zowel de stad Washington als de natie volledig om hemzelf te laten draaien. Afgelopen weekend sloot de president de allereerste Republikeinse tussentijdse conventie af, die werd bijgewoond door een schamele menigte van zijn aanhangers, met een trouwbelofte aan hem persoonlijk als onderdeel van een “belofte om te stemmen”, waarbij hij zei: “Steek alstublieft uw rechterhand omhoog. Ik zweer trouw aan de grootste president in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Die zoveel van ons houdt dat hij nauwelijks kan ademen, dat ik er met mijn familie en mijn vrienden op uit zal gaan, ik doe het hoe dan ook — het maakt me niet uit of ik geregistreerd ben of niet, ik ga proberen te sjoemelen zoals zij dat doen… en we gaan stemmen op 3 november,” schrijft Philip M. Giraldi.

Het was een oproep om, indien nodig, illegaal te stemmen om de Democraten te verslaan – iets wat Trump, vreemd genoeg, vaak heeft beweerd over de Democraten, terwijl het vermeende corruptievoordeel juist in de tegenovergestelde richting werkt. Trump voegde er tegenover zijn publiek aan toe: “Weet je wat er gebeurt als je niet op de juiste manier stemt?“ Daarop volgde de onthullende clou: “Dan ga je naar de hel.“

Interessant genoeg zou het, zelfs nu Trump zichzelf blijft promoten als de “grootste president aller tijden“ – ook in grafische vorm op zijn Truth Social-pagina’s, zelfs beter dan George Washington – niemand verbazen als er een standbeeld van Washington zou worden opgericht dat fysiek meer lijkt op de huidige president dan op zijn illustere voorganger. Zodra het staat, kan het naamplaatje worden aangepast om de werkelijke realiteit weer te geven van wie er wordt afgebeeld en verheerlijkt. Als men immers de Grote Meren, de oceanische Golfen en staten kan hernoemen, munten en paspoorten kan uitgeven met het gezicht van de president erop, en bovendien buitenlandse landen en zelfs zeestraten kan hernoemen, dan is het aanpassen van een standbeeld van een voormalige president geen probleem.

Sommigen in de media bestempelen deze monumentale acties als “ijdelheidsprojecten“ van Trump, en ze hoeven zelden de gebruikelijke goedkeuringsprocedures te doorlopen voor het gebruik of de “herontwikkeling“ van overheidsmiddelen, gebouwen en locaties. En wat de hoogte betreft: 30 voet is nogal zielig, dus waarom niet iets dat dichter bij de 250 voet van de Boog ligt, die binnenkort in aanbouw gaat? En als alle fijnafstemming van de topografie van de stad eenmaal is voltooid, is het misschien wel mogelijk om de stad zelf naar Trump te vernoemen in plaats van naar Washington!

De rijkelijk verdiende vele geschenken van Donald Trump aan zowel de stad als onze eens zo bestaande republiek worden ook gedeeld met andere landen. Hij ging op kosten van de belastingbetaler naar Ierland om te kijken hoe een paar mannen op een van zijn vele golfbanen speelden. Tijdens een kort verblijf in Dublin werd hij onthaald door duizenden demonstranten die spandoeken en borden droegen met slogans als ‘We willen je hier niet’ en ‘Geen welkom voor meneer Trump’. Tijdens zijn verblijf in het land vertelde Trump de Ieren dat hij graag zou zien dat de Republiek Ierland zich zou verenigen met het door Engeland geregeerde Noord-Ierland. Sommigen hebben gesuggereerd dat het uiten van een sneer naar Londen over diens historische dominantie over het grootste deel van de Britse Eilanden een manier was om de regering daar te irriteren met betrekking tot Trumps bewering dat de NAVO en het VK zijn oorlog tegen Iran niet steunen. Niettemin dwaalde Trump, toen hij door een verslaggever werd gevraagd naar de Ierse hereniging, op zijn kenmerkende wijze af in de ruimte en raasde hij op alarmerende wijze over windmolens.

En waar Trump ook gaat, warme gedachten aan Israël zijn nooit ver weg van zijn slecht functionerende hersencellen. Vorige week nog heeft de langverwachte stap van Groot-Brittannië om de handel met de Israëlische nederzettingen te blokkeren vanwege hun moorddadige misdaden de woede gewekt van Washington over de behandeling van zijn “beste vriend Israël“ en premier Benjamin Netanyahu. Er wordt een flinke terugslag vanuit het Witte Huis verwacht! Een andere manier waarop Trump Londen heeft willen provoceren, is door zijn goede vrienden en mede-Israëlliefhebbers, de Argentijnen, en hun president Javier Milei te steunen in hun streven om de “Malvinas-eilanden“ terug te krijgen, die nu als de Falklandeilanden worden aangeduid door de Britse kolonisten die sinds 1833 de controle over het gebied hebben. Momenteel zijn de eilanden een intern zelfbestuurd Brits overzees gebied, waar een overgrote meerderheid van de inwoners voorstander is van voortzetting van de verdediging en het buitenlands beleid door Londen. Niettemin geeft Trump aan dat hij Argentinië wellicht zou steunen als er pogingen worden ondernomen om tot een regeling te komen, mocht het land ernaar streven de eilanden terug te krijgen.

Trump is natuurlijk ook verwikkeld in wat neerkomt op een soort tarieven- en handelsoorlog met Canada, bedoeld om de economie van dat land te schaden en het te dwingen zich te schikken naar wat hij een buitenlands beleid noemt, dat blijkbaar inhoudt dat Canada de 51e staat wordt. Canada is nog niet op het punt van een openlijke oorlog met de Verenigde Staten, maar dat zou wel eens kunnen gebeuren als de opzettelijk opruiende woordwisselingen – die vooral van Trump komen – wat meer op de spits worden gedreven. En als men een echte oorlog wil, zou het Pentagon die waarschijnlijk anders noemen, zodat het niet de gebruikelijke uitkeringen hoeft te betalen aan de nabestaanden van gesneuvelde veteranen. Dit is de reden geweest voor het woordspelletje rond de omgekomen Amerikanen die het slachtoffer zijn geworden van de gevechten in Iran. Ondertussen lijkt er zich een ander daadwerkelijk gewapend conflict te ontwikkelen ten aanzien van Cuba, met Amerikaanse oorlogsschepen die paraat staan. En misschien ook met Colombia vanwege de gebruikelijke beschuldigingen over “drugs”. Trump heeft de olie van Venezuela al gestolen en schept op over hoeveel hij heeft binnengehaald, dus misschien is het tijd om een paar sigarenfabrieken in Midden-Amerika te stelen. Waarom is Cuba een vijand, aangezien het op geen enkele manier een bedreiging vormt voor de VS? Blijkbaar omdat ze “communisten” zijn, aldus minister van Buitenlandse Zaken en adviseur voor Nationale Veiligheid Marco Rubio!

Er zijn altijd veel goede verhalen over Trump, maar de ultieme aanval op het Amerikaanse verkiezingsproces was natuurlijk de belofte van vorige week om elke volwassen Amerikaan 5.000 dollar te geven als de Republikeinen bij de tussentijdse verkiezingen in november de controle over het Huis van Afgevaardigden en de Senaat behouden. Tijdens de miniconventie in Dallas zei Trump: “Dit is mijn belofte: als de Republikeinen zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat van de Verenigde Staten winnen… dankzij onze enorme economische kracht en ons succes, zal ik aan elke volwassen burger in de Verenigde Staten van Amerika een dividend van 5.000 dollar uitkeren. Als de Republikeinen winnen, winnen jullie met ons mee en krijgen jullie 5.000 dollar. Het zal het ‘Trump-dividend’ worden genoemd.”

Dit “dividend” zou neerkomen op 1,35 biljoen dollar, een bedrag dat door het Ministerie van Financiën zou worden bijgedrukt en aan de staatsschuld zou worden toegevoegd, die momenteel – mede als gevolg van Trumps ongedekte uitgaven – is opgelopen tot meer dan 40 biljoen dollar. Vermoedelijk zou dat “geschenk“ op de een of andere manier door het Congres moeten worden goedgekeurd, en velen in dat eerbiedwaardige orgaan zouden de transactie wellicht als grensgeval of aantoonbaar illegaal beschouwen, aangezien het erop neerkomt kiezers vooraf te belonen om het stemproces te corrumperen door op een bepaalde manier te stemmen ten gunste van hun eigen persoonlijk belang, en niet op basis van hun oordeel over kwesties die normaal gesproken worden gezien als zaken die verband houden met het functioneren van de overheid. In feite belooft het ‘Trump-dividend’ 5.000 dollar aan elke volwassen burger, maar tot nu toe ontbreekt het aan een wetsvoorstel van het Congres, een handhavingsmechanisme, inkomensgrenzen of een tijdschema voor uitbetaling. De invoerheffingen die ten minste een deel van het dividend zouden kunnen financieren, zullen ook de consumentenprijzen opdrijven, wat betekent dat de ontvangers zichzelf gedeeltelijk zouden terugbetalen aan de kassa.

Men zou kunnen aannemen dat wat Trump doet – die niet in regels of wetten gelooft en denkt dat alles wat hij doet in orde is op basis van hoe hij zich “voelt” – neerkomt op het manipuleren en corrumperen van het gehele kiesstelsel. Hij zou moeten worden afgezet voordat hij nog meer schade aanricht. Maar zal dat gebeuren? Men moet hopen dat de meeste Amerikanen in november op zijn minst de weg zullen inslaan naar een verkiezingsuitslag die de deur naar afzetting opent. Dat is te hopen!

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Werk harder, gojim!

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: