De Iraanse regering onder president Masoud Pezeshkian bevindt zich in een moeilijke positie. De oorlog die de VS, Israël en hun bondgenoten tegen het land voeren, heeft enorme schade aangericht. De lokale economie heeft eronder geleden. De blokkade die de VS tegen Iran heeft ingesteld, heeft de olieverkoop van het land lamgelegd.
Er is weinig kans dat de Iraanse regering de problemen met eigen binnenlandse maatregelen kan oplossen. Vanuit een utilitair kortetermijnperspectief zou het logisch zijn om vrede aan te vragen, schrijft Bernhard.
Maar in tegenstelling tot andere regeringsleiders heeft de president van Iran geen volledige zeggenschap over oorlog en vrede. Dat is de taak van de Hoge Nationale Veiligheidsraad, waar niet alleen de president deel van uitmaakt, maar ook de leiding van het leger en de inlichtingendiensten, evenals vertegenwoordigers van de leider, die een vetorecht heeft over de besluiten van de raad. De afwegingen van de raad zijn gericht op de lange termijn en op de onafhankelijkheid van het land. Economische kwesties komen op de tweede plaats.
De oproepen van Pezeshkian tot vredesonderhandelingen moeten daarom worden gezien als interne lobby:
De Iraanse president Masoud Pezeshkian zei vrijdag dat het tijd was om een einde te maken aan de maandenlange oorlog in het Midden-Oosten met de Verenigde Staten, omdat Teheran zich in een machtspositie ten opzichte van Washington bevond.
…
“Het is beter dat we de oorlog nu beëindigen, nu we ons in een positie van macht en waardigheid bevinden”, zei Pezeshkian tijdens een bijeenkomst met artsen.
“De hele wereld erkent onze overwinning en benadrukt dat Amerika onze scholen, ziekenhuizen en infrastructuur heeft aangevallen, in strijd met alle voorschriften, en dat het wereldwijd wordt gehaat.”
Pezeshkian verwees naar het memorandum van overeenstemming dat de Amerikaanse president Donald Trump ondertekende, terwijl hij onmiddellijk verschillende bepalingen ervan negeerde.
Het probleem met de wens om terug te keren naar het memorandum van overeenstemming is dat er aan de andere kant niemand is die daartoe bereid is. De VS streeft nog steeds naar een regimewisseling.
Hoewel Pezeshkian wellicht terug wil naar diplomatie, kunnen de ‘hardliners’ in de Veiligheidsraad terecht aanvoeren dat er niemand is om mee te praten. Er is geen uitweg die Iran zou kunnen inslaan.
De regering-Trump lijkt te geloven dat er voldoende olie uit de Golf stroomt om de wereldeconomie te ondersteunen:
Het Amerikaanse leger heeft in alle stilte een scheepvaartcorridor in en uit de Straat van Hormuz ingericht om dagelijks miljoenen vaten olie te vervoeren — een opmerkelijk succes, ook al blijft de bredere oorlog in een patstelling steken, zo vertelden twee Amerikaanse functionarissen aan Axios.
– In het kader van de operatie, die al enkele weken aan de gang is, zijn er elke nacht 15 tot 20 tankers de zeestraat binnen- en uitgevaren via een zuidelijk kanaal langs de kust van Oman.
– Ongeveer 10 miljoen vaten olie per dag – ruwweg de helft van het volume van voor de oorlog – worden uit de zeestraat vervoerd en op de wereldwijde energiemarkt gebracht, aldus de functionarissen.
Die beweringen zijn natuurlijk onzin, zoals uit onafhankelijke bronnen blijkt:
Kpler schat dat er de afgelopen dagen dagelijks drie tot twaalf schepen de zeestraat zijn gepasseerd, waaronder tankers, bulkcarriers, containerschepen en verkeer via de door Iran gecontroleerde vaarroute aan de noordkant van de zeestraat – niet alleen olie via de Omaanse kant. De methodologie van het adviesbureau omvat SAR-satellietradarbeelden, waardoor de telling onafhankelijk is van AIS-transmissies, die gemakkelijk kunnen worden gemanipuleerd.
en:
Donderdag voeren zeven vrachtschepen door de Straat van Hormuz, slechts de helft van het aantal van de dag ervoor, zo bleek uit gegevens van scheepsvolgsysteem Kpler, …
Van het totaal voeren vier schepen de waterweg binnen en drie eruit, … Onder de zeven bevonden zich geen zeer grote ruwe-olietankers (VLCC’s) of tankers voor vloeibaar aardgas (LNG).
Bovendien hebben drie Chinese VLCC’s de afgelopen 48 uur in de Straat van Hormuz een ommezwaai gemaakt.
Ondanks deze feiten zegt minister van Financiën (en mislukte obligatiehandelaar) Scott Bessent dat hij niet begrijpt waarom de olieprijzen omhoogschieten.
Bessent was ook zo dom om China te vragen mee te doen aan aanstaande nieuwe sancties tegen Iran. Zijn oproep werd onmiddellijk afgewezen:
“Sancties en druk zullen niet helpen om de kwestie op te lossen”, zei Lin Jian, woordvoerder van het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken, tegen verslaggevers tijdens een persconferentie, waarbij hij alle betrokken partijen aanspoorde om verantwoorde maatregelen te nemen en de crisis via politieke en diplomatieke kanalen op te lossen.
Bessents koortsachtige pogingen om manieren te vinden om economische druk op Iran uit te oefenen, maken iedereen duidelijk dat de regering-Trump niet terug wil naar een conflict. Zij wil de blokkade tegen Iran handhaven, maar zonder verdere bombardementen.
Iran kan daar niet mee leven.
Daarom zal de Iraanse Veiligheidsraad waarschijnlijk escaleren en de druk op de VS opvoeren.
Het kan zijn bondgenoten in Irak en Jemen vragen nieuwe aanvallen uit te voeren op doelen die aan de kant van de VS staan. Het kan schepen in beslag nemen die de Straat proberen te passeren. Het kan Amerikaanse schepen aanvallen die de blokkade proberen af te dwingen.
Trump staat onder druk. De prijzen van olie, gas en diesel zullen blijven stijgen. De mislukte poging van Bessent om in te grijpen op de markten voor staatsobligaties toont de nervositeit van de regering aan.
Ik verwacht dat Iran zijn activiteiten tegen Amerikaanse doelen langzaam zal opvoeren. Deze zullen er waarschijnlijk uitzien als speldenprikken, maar ze zullen pijn doen. Het zal proberen Amerikaanse vergeldingsmaatregelen te vermijden en zal, voorlopig, grotere maatregelen uit de weg gaan.
Men moet niet vergeten dat dit niet de eerste keer is dat Iran te kampen heeft met vijandige economische maatregelen:
Barack Obama @BarackObama – 1:18 UTC · 12 okt. 2012
Vicepresident Biden over Iran: “Dit zijn de meest verlammende sancties in de geschiedenis van sancties. Punt uit.”
Toen Obama dat probeerde, gaf Iran niet toe. Het was de regering-Obama die concessies moest doen (Iran mocht uranium verrijken) om uiteindelijk tot het nucleaire akkoord te komen.
Trump zal eveneens een uitweg moeten vinden.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Mooie foto : zo zie ik Trump het liefst.
In deze houding kan hij niemand schaden.