The Economist heeft alarm geslagen over Russische aanvallen op de Oekraïense infrastructuur in de nasleep van de niet-verklaarde oorlog van Oekraïne tegen de Wildberries-keten. Het blad meldt dat de Oekraïense economie te maken krijgt met ongekende schade als gevolg van de niet-aflatende en systematisch verzwakkende Russische campagne:
Vermoedelijk om het laatste sprankje hoop voor pro-Oekraïners niet de kop in te drukken, somt het artikel eerst de lange lijst op van diepgaande aanvallen die Oekraïne met succes tegen Rusland heeft uitgevoerd, en de economische gevolgen daarvan. Maar vervolgens geven de auteurs toe dat Rusland heeft teruggeslagen, en dat Oekraïne veel kwetsbaarder is in deze wederzijdse tactiek van verschroeide aarde waarbij elke aanval met een tegenaanval wordt beantwoord:
Maar de verstikking werkt nu in beide richtingen, en Oekraïne is kwetsbaarder. De havens van Odessa, de economische levensader van het land, waren de eersten die de druk voelden. Hoewel ze bij het uitbreken van de oorlog werden bedreigd, gingen de diepzeehavens eerst weer open dankzij een door Turkije bemiddelde graanovereenkomst, en vervolgens dankzij een beschermde corridor voor Oekraïne in 2023. Rusland bleef de haveninfrastructuur aanvallen, maar vervoerders tolereerden het risico en vervoerden in de daaropvolgende drie jaar 210 miljoen ton. De situatie veranderde halverwege juli toen Rusland de schepen zelf begon aan te vallen. Op 19 juli raakten kruisraketten een Turks vrachtschip en brachten het tot zinken toen het Chornomorsk verliet, een van de drie grote havens in de regio. Tien mensen kwamen om het leven. Sindsdien is elk schip dat Odessa binnenvaart of verlaat het doelwit. Een paar schepen durven de tocht nog wel te maken, maar de havens zijn commercieel gezien dood.
De timing had nauwelijks slechter kunnen zijn, nu er nog 50 miljoen ton oogst moet worden vervoerd. De alternatieven zijn niet aantrekkelijk. “Eén schip van 100.000 ton staat gelijk aan 5.000 vrachtwagens, 5.000 chauffeurs en 5.000 grensprocedures”, zegt Dmytro Barinov, voorzitter van de vereniging Ukrport. De situatie is erger dan in 2022, zegt hij, toen havens aan de Donau een deel van de verliezen konden compenseren. Nu maken het lage waterpeil van de rivier en Russische aanvallen die route moeilijker begaanbaar.
Interessant genoeg ontkrachten de auteurs van The Economist vervolgens de “overdreven“ beweringen van Oekraïne over de economische schade die Rusland door de eigen Oekraïense aanvallen is toegebracht, en stellen zij dat de werkelijke schade slechts een tiende bedraagt van wat Oekraïne beweert:
Beide partijen blazen de statistieken op. De generale staf van Oekraïne zegt dat het sinds augustus 2025 voor 13,5 miljard dollar aan schade heeft toegebracht aan de Russische raffinage-industrie. Sergei Vakulenko van de denktank Carnegie Endowment schat dat de werkelijke, directe verliezen voor het bedrijfsleven misschien een tiende daarvan bedragen, en dat de staatsinkomsten er nauwelijks door zijn aangetast. “De aanvallen doen pijn, maar niet waar en niet in de tijdspanne die Oekraïne beweert“, zegt hij.
The Economist voorspelt dat de situatie alleen maar erger zal worden als Rusland doorgaat met deze nieuwe campagne, aangezien het zaaiseizoen voor de wintergewassen in Oekraïne wellicht volledig zal worden geannuleerd. Het tijdschrift vat de heen-en-weer-strijd samen met een treffende vergelijking:
“Het is alsof we open voetbal hebben gespeeld tegen de Brazilianen“, betreurt een voormalig hooggeplaatst ambtenaar. “We hebben drie doelpunten gescoord en vieren dat uitbundig, maar zij hebben er 13 gescoord.“
Het artikel eindigt met een waarschuwing dat aanhoudende Russische aanvallen een massale uittocht uit Kiev zouden kunnen veroorzaken, waarbij wordt toegegeven dat het belangrijkste plan nu simpelweg overleven is tot volgend voorjaar – wat niet erg veelbelovend of geruststellend klinkt:
“Een collega vertelde me hoe ze gisteren een grote vergadering hadden, genaamd ‘Herfstacties’, over toekomstplannen,” zegt hij. “Vandaag heeft het al een nieuwe naam: ‘Overleven tot april’.”
Maar het belangrijkste aspect dat het artikel opzettelijk verzwijgt, is dat het tij in de oorlog volledig tegen Oekraïne is gekeerd. Wat The Economist en andere westerse publicaties sluw hebben gedaan, is de huidige crisis voorstellen alsof deze draait om de uitputting van de Patriot-raketten van Oekraïne, waarbij de voor de hand liggende oplossing bestaat uit verdere westerse betrokkenheid en investeringen om deze zeer begeerde raketten weer aan te vullen; het is een soort opzettelijk valse dialectiek, schrijft Simplicius.
CNN betreurt het dat een Oekraïense Patriot-lanceerinrichting ergens in een veld staat te verkommeren omdat er geen raketten zijn om af te vuren – video hieronder:
Christiane Amanpour @amanpour
In Oekraïne is @npwcnn getuige van een zeldzaam schouwspel: een Patriot-raketlanceerinrichting die leeg en ongebruikt staat, terwijl er wordt gesmeekt om meer interceptraketten. Het is de enige manier waarop Kiev Russische ballistische raketten kan neerschieten, maar deze lanceerinrichting is al tien weken niet meer gebruikt, zegt de technicus.
Dit is opzettelijke misleiding om te verdoezelen dat Oekraïne op vrijwel elk meetbaar vlak aan het instorten is. Door een vals dilemma te creëren en vervolgens een gekunstelde oplossing daarvoor te bedenken, kunnen ze de rampzalige situatie van Oekraïne herkaderen als een kwestie die berust op één klein, oplosbaar probleem. En de oplossing voor dat probleem is toevallig iets dat op slinkse wijze tracht de uitgeputte westerse landen verder in het conflict te betrekken, met name op een moment waarop de belangstelling en politieke steun drastisch afnemen.
Dit verhult volledig de harde realiteit: dat Oekraïne op elk meetbaar vlak aan het leebloeden is, en dat er geen allesomvattende oplossing bestaat. De Patriot-zwendel is een sluwe afleidingsmanoeuvre bedoeld om het narratief in stand te houden dat Oekraïne nog steeds aan het winnen is of “het tij aan het keren is“, en dat Rusland op het punt staat te verliezen, zolang Oekraïne maar van nieuwe raketten kan worden voorzien. Niets is minder waar – zelfs toen Oekraïne over voldoende Patriots beschikte, konden deze de Russische ballistische aanvallen nauwelijks tegenhouden, en er is nog steeds geen enkel bewijs dat ook maar één Iskander daadwerkelijk door deze systemen is onderschept.
Aan de andere kant heeft een Duitse publicatie samen met Euromaidan Press onthuld dat Rusland vrijwel elke Oekraïense Flamingo-raket neerschiet:
Rusland schiet de meeste van Oekraïnes beste langeafstands-kruisraketten neer, net zo snel als Oekraïne ze kan lanceren. Slechts één of twee van de Fire Point FP-5 Flamingo-raketten, die 500.000 dollar per stuk kosten, hebben de afgelopen weken hun doel geraakt.
Dat betekent dat de Russische luchtverdediging voorlopig goed functioneert. Of dit zo blijft, is de cruciale vraag voor de Oekraïense aanvalsplanners.
Interessant genoeg schrijven zij het hoge succespercentage toe aan de Russische A-50U AWACS-vliegtuigen, die nu regelmatig patrouilleren langs de Flamingo-routes en de raketten van ver kunnen spotten, waarna ze de vuurleiding delegeren aan de juiste grondtroepen.
Toegegeven, op 15 augustus wist Oekraïne een treffer te scoren op een belangrijke Roscosmos-vestiging in Samara, Rusland, naar verluidt met twee van dergelijke Flamingo-raketten die op de een of andere manier de verdediging wisten te omzeilen. Het gaat om de Russische Sojoez-fabriek waar de raketten worden vervaardigd die de Russische “Rassvet“-satellieten, het equivalent van Starlink, de ruimte in brengen.
De vijand publiceert satellietbeelden die de gevolgen tonen van een aanval met twee FP-5 “Flamingo“-raketten op een van de werkplaatsen van de Rocket Space Corporation “Progress“ in Samara op 15 augustus.
Je kunt de omvang van een van de kraters inschatten.
Ter herinnering: de Rocket Space Corporation ‘Progress’ is een toonaangevend Russisch raket- en ruimtevaartbedrijf dat ‘Sojoez’-draagraketten produceert, waaronder die welke worden gebruikt om ‘Bureau-1440’-satellietinternetapparaten in een baan om de aarde te brengen, die momenteel grote zorgen baren voor Oekraïne.
Het is daarom waarschijnlijk dat de vijand deze onderneming zal blijven aanvallen in een poging om te voorkomen dat Rusland een equivalent van het Amerikaanse Starlink-systeem ontwikkelt, en ook om de gehele ruimtevaartindustrie aanzienlijk te ondermijnen. Het beschermen van zo’n uniek bezit zou een topprioriteit moeten zijn.
Maar het complex is enorm, en de schade zal waarschijnlijk weinig effect hebben:
Deze reusachtige industriële ruimtes hebben plafonds die zijn bekleed met massieve metalen portalen en diverse andere constructies. Dergelijke aanvallen slaan meestal alleen maar een gat in het dak, en zoals te zien is op een van de foto’s hierboven, waar het portaalraster zichtbaar is, dringen ze niet eens daar voorbij door tot aan de werkplaatsvloer.
Door de lage snelheid van de raketten beschikken ze niet over voldoende kinetische kracht om dit te doen – alleen raketten zoals de Russische hypersonische Iskanders die verticaal naar beneden komen, kunnen werkelijk door dergelijke industriële werkplaatsen heen slaan tot op de begane grond en verder.
Ondertussen blijft de situatie aan het front in Oekraïne verslechteren. Een prominent kanaal dat wordt beheerd door een officier van een Oekraïense luchtlandingsbrigade deelde onlangs het volgende “realistische“ standpunt:
*** Ik ben bang om je vandaag iets te schrijven. Sorry, maar dit is gewoon klote. De situatie is zo moeilijk en gespannen dat ik niet eens de juiste woorden wil kiezen of wil doen alsof alles onder controle is.
⚔️ De laatste tijd hebben zich te veel problemen tegelijk opgestapeld, en nu zien we de gevolgen ervan. Ik wil niet overdrijven, maar ik wil het voor de hand liggende ook niet verbergen. De situatie is ernstig. Zeer ernstig.
Nog verontrustender nieuws is dat de voormalige topminister van Defensie Fedorov, die Zelensky vorige maand tijdens een herschikking op impopulaire wijze had ontslagen, nu heeft besloten hard terug te slaan, te midden van het voorstel dat Zelensky vandaag bij de Verchovna Rada heeft ingediend voor de benoeming van generaal-majoor Yevhen Khmara tot minister van Defensie.
“Democratie mag niet door Rusland gegijzeld worden.”
Het is duidelijk dat er krachten tegen Zelensky in opmars zijn. Nu er geen zondebokken zoals Yermak meer over zijn om voor de bus te gooien, zou deze beslissende winter wel eens een politiek breekpunt kunnen betekenen voor de onder vuur liggende, steeds meer geïsoleerde en impopulaire Oekraïense leider.
Voor wie geïnteresseerd is: het Oekraïense medium Strana heeft een zeer grondige en interessante analyse gepubliceerd van de politieke intriges achter Fedorovs laatste zet, en wat dit zou kunnen betekenen voor de politieke toekomst van Oekraïne:
“De gecoördineerde verklaringen van voormalig minister van Defensie Fedorov en zijn achterban, betreffende een crisis in het staatsbestuur en de noodzaak om verkiezingen te houden vóór het einde van de oorlog, lijken een zorgvuldig geplande tactiek te zijn in de aanloop naar de stemming over de benoeming van Khmara tot minister van Defensie. Hiermee worden de eisen van de ‘kartonnen Maidan’-beweging om Fedorov weer in functie te benoemen, in feite afgewezen.
Het uiteindelijke doel is twijfel te zaaien onder parlementsleden (met name onder de ‘dienaren van het volk’): “Is het nodig om voor Khmara te stemmen en tegen Fedorov in te gaan, als er verkiezingen en een machtswisseling op komst zijn?“ Een ander doel zou kunnen zijn om Khmara zelf te overtuigen zich terug te trekken uit de functie. Het minimale doel is om, zelfs als er voldoende stemmen voor Khmara zijn, een nieuwe betekenis te geven aan de acties van de “kartonnen Maidan“, die nu niet meer worden gehouden om Fedorov terug te halen, maar om verkiezingen te houden.
In Oekraïne kunnen tijdens een oorlog theoretisch gezien alleen presidentsverkiezingen worden gehouden. Parlementsverkiezingen zijn verboden door de grondwet, die tijdens de noodtoestand niet kan worden gewijzigd. Presidentsverkiezingen zijn eveneens verboden, maar niet door de grondwet, wel door twee wetten (de Kieswet en de wet inzake de staat van beleg), die met een meerderheid van stemmen in de Verchovna Rada kunnen worden gewijzigd.
Met andere woorden: Fedorov en zijn achterban (die grotendeels bestaat uit met subsidies gefinancierde organisaties, die voorheen nauwe banden hadden met de Amerikaanse Democratische Partij en nu worden gesteund door Europa – degenen die door hun tegenstanders “Sorosieten“ worden genoemd) willen een plan doorvoeren waarbij tijdens de oorlog verkiezingen in het land worden gehouden en hun vertegenwoordiger (Fedorov) president wordt, waardoor zij zowel de parlementaire meerderheid als de gehele machtsstructuur snel kunnen hervormen.
De middelen om Zelensky hiertoe te dwingen zijn onder meer protesten, strafzaken van de NABU en de SAP tegen zijn naaste omgeving, en druk vanuit Europa.
Zelensky wordt gedwongen de macht af te staan – hem wordt voorgesteld verkiezingen uit te schrijven, deze te verliezen (wat alle peilingen aangeven) en zijn ambt neer te leggen. Het is heel goed mogelijk dat hierna een strafrechtelijke vervolging volgt. En het zal zeker leiden tot de ondergang van zijn gehele economische en politieke groep (“Familie“). Dit is duidelijk niet de toekomst die Zelensky voor zichzelf voor ogen heeft. Daarom zal hij waarschijnlijk proberen weerstand te bieden. Hij zou bijvoorbeeld de SBU kunnen opdragen toe te slaan tegen de NABU/SAP en hun achterban (een dergelijk scenario wordt zelfs binnen de door subsidies gefinancierde kringen besproken).
Een andere vraag is of Europa druk zal uitoefenen, en in welke mate. Dit is een cruciaal punt, want Zelensky kan protesten weerstaan, en zelfs de volgende strafzaken tegen Jermak en zijn medestanders, maar als de Europeanen (die Oekraïne momenteel financieren) rechtstreeks druk uitoefenen, zal het veel moeilijker zijn om weerstand te bieden. Vorig jaar, tijdens de poging van de presidentiële administratie om de NABU en de SAP onder haar controle te brengen, werd dergelijke druk uitgeoefend. Maar wat het aftreden van Fedorov betreft, was die druk niet zo sterk. En het is nog niet bekend of Europa zal aandringen op verkiezingen.
Ten derde blijkt uit peilingen dat Fedorov lang niet de enige kandidaat is die kans maakt om te winnen. Zaluzhny heeft een hogere populariteitsscore dan hij, en die van Budanov ligt slechts iets lager. Zijn zij beiden bereid om zwijgend toe te kijken terwijl Fedorov aan de macht wordt gebracht? Of zullen zij zich volledig in de strijd storten en zich fel verzetten tegen de voormalige minister? Dit alles zou elementen van radicale onvoorspelbaarheid kunnen toevoegen aan het proces van het “herstellen van democratische processen“.
Ten vierde zal het standpunt dat “Oekraïne verkiezingen nodig heeft“ binnen het land aan kracht winnen, wat de publieke discussie over de “onwettigheid“ van Zelensky sterk zou kunnen aanwakkeren. Dit is overigens wat in Rusland voortdurend wordt beweerd, waarbij wordt geëist dat er presidentsverkiezingen in Oekraïne worden gehouden om een “legitiem staatshoofd“ te hebben waarmee onderhandelingen kunnen worden gevoerd. En als er tijdens de oorlog verkiezingen worden gehouden, dan wordt formeel gezien aan de eis van het Kremlin voldaan. Het is natuurlijk onwaarschijnlijk dat Fedorov de onderhandelingspositie ten opzichte van Zelensky zal verzachten. Het tegenovergestelde is waarschijnlijker – zijn achterban roept vaak op tot een verscherping van de mobilisatie, een verlaging van de dienstplichtige leeftijd, een intensivering van de strijd tegen “ontduikers“ en de “vijfde colonne“, enzovoort. Echter, elk van de andere “geschikte“ kandidaten zou voorzichtig (niet persoonlijk, maar via hun achterban) het idee kunnen gaan uitdragen dat “Zelensky een obstakel was voor het bereiken van vrede, omdat Poetin met hem nergens over wilde praten. Als ik president word, zal ik normale voorwaarden kunnen bedingen om de oorlog te beëindigen.“ En het is niet uitgesloten dat een dergelijk standpunt populairder zou kunnen blijken dan diverse variaties op “vechten tot het bittere einde”.
Wat kunnen we zeggen? Zet de popcorn maar klaar.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Oh, Brussel gooit vast wel nog een groot aantal miljarden pleuro,s naar die moordenaar, die Zelensky heet. Daar hebben ze nu al genoeg geroofd van de burgers en bedrijven met hun tig duizend regeltjes en leningen, die ooit (??) nog afgelost moeten worden als de huidige egoïstische poppetjes allang uit het politieke circus in Brussel verdwenen zijn.
Streef verdomme naar vrede ipv deze waanzin voort te laten duren! Flikker de yankees en hun invloed uit Europa!
De Oekraïne leefde van twee belangrijke exportproducten: staalwaren en landbouwproducten, tarwe, graan.
Het eerste is weg met de Donbas, het tweede door Odessa en de blokkade van de Zwarte Zee.
Tot begin dit jaar hielt de E.U. de Oekraïense staatsuitgaven overeind met 60 miljard per jaar van ons belastinggeld voor ambtenaren, politie, pensioenen …
Er zal dus wat hoger moeten geschakeld worden. Hoeveel waren de spaartegoeden in Nederland hoorde ik deze week?
Oekraïne is aan het winnen…
👍🏻🎯 goede Argumenten/Artikel’s…👍🏻
Ik voel een “50 is het nieuwe 80” aankomen.
Hogere eigen risico’s bij verzekeringspaketten
Hogere en creatieve belastingplannen van kabinet Jetten.
En hogere EU rentes.
En wellicht verplichte stervensbereidheidbijdrages na gelikte tv campagnes over het leger.
Al jarenlang vliegen ufo’s door de lucht tussen oekraine en Rusland.
En degene die uit de Oekraine richting Rusland vliegen hebben de westerse democratische burgers betaald (direct of indirect.)
Direct middels verstandig gebruik van belastinggeld de laatste jaren (onder Rutte) was en indirect via de inflatie opofferingen en de hogere prijzen voor primaire levensgoederen die de westerse burgers en werknemers enorm graag maken zodat de westerse democratische kansenpakkers met hun efficiente verdienmodellen de bevolking kan blijven uitmelken.
De EU laat weten : Nederland staat als één man achter de Oekraine !
*sarcasm off*
WELKE RAMP ?! EU heeft nog biljoenen printing potentieel ! Inflatie is trouwens geen probleem voor de elite , geven zichzelf desnoods ELKE maand een loonsverhoging ….