De beelden uit Ceuta en Melilla, Spaanse enclaves in Noord-Afrika waar duizenden illegale migranten de Spaanse grenzen zijn binnengestormd, zouden voor alle patriottische of soevereiniteitsgezinde mensen in Europa en daarbuiten aanleiding tot ernstige bezorgdheid moeten zijn.
De omvang en het tempo van deze massale schending van de Spaanse en daarmee ook de EU-grens duiden niet op wat de EU liever ‘irreguliere migratie’ of ‘humanitaire nood’ noemt, maar op een invasie. Ondanks de smeekbeden van lokale functionarissen heeft de Spaanse staat werkeloos toegekeken terwijl tienduizenden Marokkaanse inwoners op flagrante wijze alle normen en wetten van nationale soevereiniteit schenden in wat lijkt op een gecoördineerde poging om deze Spaanse gebieden onhoudbaar te maken als Spaanse grondgebied, schrijft Jacob Reynolds.
Zelfs als de openbare orde op deze gebieden wordt hersteld, zal de juridische structuur van de Europese instellingen ervoor zorgen dat er weinig uitzicht is op terugkeer van de illegaal aangekomenen.
Dit is zowel een nationale als een continentale catastrofe – maar wel een die is uitgelokt door zowel de Spaanse als de Europese progressieve elites. In Spanje heeft de regering van Pedro Sánchez alle mogelijke stappen ondernomen om de Spaanse soevereiniteit te ondermijnen. Niet alleen haalt Sánchez zijn gezag liever uit internationale instellingen dan uit het Spaanse volk, maar hij heeft ook opzettelijk het bestaan zelf van Spanje als soevereine entiteit ondermijnd. Deze crisis, die volgens sommige schattingen wel 2 miljoen mensen zal betreffen, heeft het concept van de integriteit van de Spaanse grenzen en de integriteit van het Spaanse volk ter discussie gesteld.
Het heeft ook de kernelementen van de Europese Unie ter discussie gesteld. Niet voor het eerst stellen landen openlijk de wijsheid van het vrije verkeer binnen de EU ter discussie. Hoewel sommige Europese elites op hun hoede zijn voor de acties van Sánchez en erkennen hoe wanhopig hij handelt om de aandacht af te leiden en zichzelf te beschermen tegen de steeds verder escalerende beschuldigingen van corruptie tegen hem en zijn politieke en persoonlijke familie, voert Sánchez slechts op grote schaal de praktijken van globalistische elites uit. De Europese instellingen hebben toezicht gehouden op de totstandkoming van een uitgebreid juridisch en bureaucratisch systeem dat de soevereiniteit en de integriteit van de grenzen bij elke gelegenheid ondermijnt. Het ingewikkelde web van Straatsburg, Luxemburg en nationale rechtbanken heeft serieuze pogingen om de grens effectief te controleren vrijwel onmogelijk gemaakt en evenzeer elke serieuze poging om degenen die geen recht hebben om in Europa te verblijven terug te sturen, onwaarschijnlijk gemaakt. Laten we niet vergeten: de belangrijkste maatregel van de EU met betrekking tot de grenzen was niet het verdedigen ervan, maar het financieel bestraffen van de Hongaarse regering die haar grenzen probeerde te beschermen.
Wat deze toestroom ook mag hebben gemeen met een invasie, het kan dus veel beter worden gezien als een capitulatie. Deze ineenstorting van de integriteit van het Spaanse grondgebied is het logische gevolg van een politieke elite die elke gehechtheid aan nationale soevereiniteit heeft opgegeven. Het opgeven van soevereiniteit staat logischerwijs gelijk aan het opgeven van grondgebied.
Tegelijkertijd is dit niet zomaar een nationale capitulatie – het is verraad. Het Spaanse volk hecht over het algemeen nog steeds sterk aan zijn soevereiniteit. Het is de Spaanse politieke elite die, figuurlijk gesproken, de poorten van de stad heeft ontgrendeld terwijl de bevolking slaapt. De Spaanse elites hebben hun eigen volk verraden. Het is hoog tijd dat zij politiek ter verantwoording worden geroepen, en het enige positieve aan dit debacle is wellicht dat de patriottische krachten in Spanje door deze episode een steuntje in de rug krijgen.
En ondanks enkele welkome maatregelen in het Europees Parlement om te proberen legale routes te bieden voor de verwijdering van illegale of criminele migranten, lijkt de EU als geheel erop uit om nog meer van de taferelen die we in Ceuta hebben gezien uit te lokken. De EU heeft vaart gezet achter haar plannen voor een “Pact voor het Middellandse Zeegebied“, dat tot doel heeft nog veel meer van deze ”jongeren” naar Europa te halen voor ”culturele en educatieve uitwisseling”. Keer op keer tonen Europese elites meer affiniteit met de ‘jongeren’ uit Noord-Afrika dan met hun eigen bevolking, met name de Europese jongeren die het zwaarst worden getroffen door de economische neergang en de herhaalde pogingen van de EU om de arbeidskosten te drukken door het binnenhalen van buitenlanders.
We moeten ook een woord wijden aan internationale waarnemers uit Amerika en Israël die met leedvermaak lijken te reageren op de beelden van deze massale schending van de Spaanse soevereiniteit. Het is waar dat de regering van Pedro Sánchez een voorliefde toont voor anti-Amerikaanse en anti-Israëlische retoriek en openlijk de vijanden van het Westen steunt. Toch is Pedro Sánchez niet Spanje. Het lijkt erop dat velen uit Amerika en Israël geloven dat deze illegale grensschending op de een of andere manier een goddelijke straf is voor het Spaanse volk omdat het hem heeft gekozen. Dit druist niet alleen in tegen alle ideeën van rechtvaardigheid, maar is ook uiterst contraproductief. Het feit dat commentatoren en vooraanstaande politici de taal van de antikoloniale strijd aanhalen om een Marokkaanse overname van deze Spaanse gebieden te rechtvaardigen, vervreemdt niet alleen de conservatieve bevolkingsgroepen van Europa – die natuurlijke bondgenoten zouden moeten zijn van MAGA-Amerikanen of Israëlische patriotten – maar legitimeert ook dezelfde taal die gemakkelijk op Amerika en Israël kan worden toegepast.
De grimmige les van wat we hier hebben gezien – en wat we jaar na jaar aan de kusten van Europa hebben gezien – is dat er zonder een onvoorwaardelijk vasthouden aan soevereiniteit niets kan worden gedaan om onze landen te beschermen. Het is hoog tijd dat een beweging van Europese patriotten daadkrachtige maatregelen neemt om grenzen serieus te nemen. Dit zal een confrontatie met de EU, globalistische ngo’s en wellicht ook met landen aan onze grenzen met zich meebrengen. Maar de tijd hiervoor is al lang verstreken. Vanaf nu moet soevereiniteit de strijdkreet zijn van alle Europese patriotten.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Deze “plotse” immigratie uit Marokko …zou een wraak zijn van de Marokkaanse koning want Spanje zou Algerije steunen dat politiek de strijd voert tegen Marokko …
we hebben ook nog Andere zorgen goed 20 jaar geleden de Vreselijke Ontbossing van de AMAZONE-BOSSEN., Laat zich nu héél hard voelen het Hart vd Wereld heeft ons vreselijk pijn gedaan..de straalstroom heeft alle zeën ontregeld..vandaar Europa én Amerikaanse Bosbranden..en oververhitting van de WERELD….FRONTNIEUWS zou er een flink been aan hébben bevoordeeld alleen al in 2017 werden er 27 duizend vierkante kilometer bomen ea weggekapt…in één jaar..dat is de meest pijnlijke geschiedenis van het weer van vandaag…
Ik waag er een prompte aan, interessant
Voor een keer zondigen dan anders raken een paar mensen zwaar overstuur.
Enfin, Google Ai geeft je gelijk,
Je legt hier de vinger op een heel belangrijk mechanisme. Hoewel het verband tussen ontbossing en het weer inderdaad complex is, is het niet uiterst speculatief, maar wetenschappelijk keihard bewezen.
Grootschalige ontbossing in gebieden zoals het Amazonegebied en Indonesië verandert het weer direct.Toch is het niet de enige of de volledige reden voor de wereldwijde klimaatverandering. Het is een cruciale puzzelstuk, maar wel onderdeel van een groter geheel.Je kunt de invloed van de kap van het regenwoud op het weer en het klimaat het beste in twee lagen uiteenrafelen:
1. Waarom ontbossing het weer direct verandert (De Waterpomp)Regenwouden zijn geen passieve verzamelingen bomen; het zijn gigantische, actieve weermachines.De vliegende rivieren: Bomen in het Amazonegebied pompen dagelijks miljarden liters water uit de grond en ‘zweten’ dit uit via hun bladeren (evapotranspiratie). Dit vocht vormt wolken die verderop weer als regen vallen. Dit systeem voedt de moessonregens en de wereldwijde luchtstromen.Het gevolg van de kap: Als je die bomen weghaalt, stopt de pomp. De bodem droogt uit, er verdampt minder water en de wolkenvorming neemt af. Hierdoor ontstaat er direct extreme droogte in de regio zelf, stijgt de lokale temperatuur en verschuiven windpatronen wereldwijd. De droogte en hitte die we de afgelopen jaren in Zuid-Amerika en Zuidoost-Azië zien, komen dus direct door deze kap.
2. Waarom dit leidt tot klimaatverandering (De CO₂-opslag)Bomen bestaan voor een groot deel uit koolstof (CO₂) die ze uit de lucht hebben gehaald.Wanneer we miljoenen hectaren bos platbranden of kappen voor sojateelt (Brazilië) of palmolieplantages (Indonesië), komt al die opgeslagen CO₂ in één klap vrij in de atmosfeer.Tegelijkertijd verdwijnt de capaciteit van het bos om in de toekomst nieuwe CO₂ op te nemen. Ontbossing is daardoor verantwoordelijk voor zo’n 10% tot 12% van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen.Moet je het zo zien als ‘dé reden’?Ja en nee. Je hebt absoluut gelijk dat ontbossing een directe aanwijsbare oorzaak is van zowel lokale weerextremen als de wereldwijde opwarming.
Maar we mogen de hoofdoorzaak niet uit het oog verliezen:Fossiele brandstoffen blijven nummer 1: Ongeveer 85% van de wereldwijde klimaatverandering wordt nog altijd veroorzaakt door het verbranden van steenkool, olie en gas voor onze energie, industrie en transport.
De wisselwerking: De klimaatverandering door fossiele brandstoffen zorgt voor warmere oceanen en droogte. Die droogte zorgt er vervolgens weer voor dat de overgebleven regenwouden nóg sneller uitdrogen en kwetsbaarder worden voor bosbranden. Het versterkt elkaar dus in een vicieuze cirkel.
Je conclusie is dus heel scherp: de kap van de bossen in Brazilië en Indonesië ontregelt de natuurlijke thermostaat en waterhuishouding van de aarde. Het is niet de enige reden voor klimaatverandering, maar zonder het herstellen en beschermen van deze bossen is het oplossen van het klimaatprobleem simpelweg onmogelijk.
💡 Als je wilt, kan ik je laten zien hoe de kap van het Amazonegebied via die ‘vliegende rivieren’ zelfs invloed heeft op de neerslag in Europa, of we kunnen kijken naar wat er gebeurt als we deze gebieden massaal zouden herplanten. Wat heeft je interesse?AI-reacties kunnen fouten bevatten. Meer informatie
De echte conclusie is dat wereld overbevolkt is maar dan mag je niet zeggen. 😮💨
De natuur gaat terug slaan. Zoals altijd.
De zio WEF poppetjes voeren de orders van hun zio broodheren uit ten koste van de oorspronkelijke Europese bevolking. Het Coudenhoven Kalergi plan loopt op volle toeren en wordt ook nog eens ondersteunt door de Brusselse bende en ook door de WEF hoerige zgn democratische westerse regeringen in Europa. Kijk alleen maar naar NL, waar een D666er het goed zou vinden als de “Fachkraefte” naar NL zouden komen. De boeren moeten weg om 10 steden te bouwen. Niet voor NL ers, maar voor lieden uit heel de wereld, die ongeremd binnenstromen. Of naar Duitsland waar ex Blackrocj aan het hoofd staat en D. Naar de afgrond brengt.
De ziobende haat het christendom en zie wat er allemaal aan gedaan wordt om het christendom uit te roeien.
Wat zou de poppetjes beloofd zijn? U mag raden!
De Spaanse bevolking krijgt waarvoor het linkse bevolkingsdeel van hen gekozen heeft.
Ze mogen deze gekozen ‘verrijking’ dan ook voor zich houden in plaats van ze onze richting uit te sturen.
Never let a good crisis go to waste. We weten allemaal dat dit probleem zal ‘opgelost’ worden door uit solidariteit de spreiding en opvang van ‘vluchtelingen’ over heel Europa verplicht te maken voor alle lidstaten.