Iran: de tijd voor praten is voorbij, Mr Trump

Kan iemand überhaupt iets zinnigs maken van Trumps onlogische, grillige en absurde uitspraken over Iran? Dit is een president die in 2018 het JCPOA-akkoord verscheurde, waardoor het vermogen van Iran om verrijkt uranium te ontwikkelen werd beperkt tot amper 4% sterkte, terwijl Teheran vandaag de dag tot 60% kan gaan. Dit is een president die Teheran heeft toegestaan de Straat van Hormuz te controleren, terwijl de GCC-landen afstand nemen van de VS en haar fantastische ideeën over hegemonie in de regio. Trump is zo in de war over wat hij met de Iraniërs probeert te bereiken, dat hij zich waarschijnlijk niet bewust is van hoezeer hij zichzelf tegenspreekt binnen enkele minuten na het plaatsen van tegenstrijdige tirades op social media. Domheid lijkt de kern te zijn van wat hem drijft. Het is alsof je naar een ziek dier kijkt dat zijn eigen staart achterna zit.

“Open de Straat van Hormuz vóór 20.00 uur, anders vernietig ik jullie beschaving”, luidde een van de berichten, gevolgd door het antwoord van Iran waarin die eis werd afgewezen. Trumps reactie was het theater van het absurde. “Ik begin een onbepaald staakt-het-vuren. Wat de VS ook zegt, dat zal gebeuren”, liet hij doorschemeren, waarmee hij suggereerde dat hij niet eens de controle heeft over deze beslissingen of de onderhandelingen. Natuurlijk speelt Israël een grotere rol dan de meeste Amerikanen beseffen, en Netanyahu doet er alles aan met alle middelen en invloed die hij heeft om elke mogelijkheid van een akkoord te blokkeren. Wekenlang stelden de Iraniërs het nucleaire deel altijd ondergeschikt aan het openen van de zeestraat en het afdwingen van een staakt-het-vuren, wat bij Trump voor verwarring en woede zorgde, schrijft Marintin Jay.

Maar nu lijkt het erop dat ze zijn overeengekomen dat over de nucleaire kwestie kan worden onderhandeld tijdens een eerste staakt-het-vuren van 60 dagen, wat Trump nieuwe hoop gaf op een akkoord dat hij in ieder geval aan het Amerikaanse volk kan presenteren als een overwinning. Maar het maakte Netanyahu ook woedend, die een lelijk einde aan zijn carrière tegemoet zou gaan als vrede door beide partijen zou worden gerespecteerd in ruil voor garanties over nucleaire ontwikkeling.

De gecodeerde boodschappen zijn belangrijk. Trump gaf er onlangs een aan verslaggevers in het Witte Huis toen hij zei dat hij “niets gaf om de tussentijdse verkiezingen” en dat hij geen haast had. Dit was natuurlijk onzin, aangezien hij in paniek is om een akkoord te sluiten. De boodschap was niet voor de Iraniërs bedoeld, maar voor Netanyahu en zijn joodse lobby. Trump spreekt wellicht de waarheid als hij zegt dat het hem niets kan schelen dat de Republikeinen hard worden geraakt en waarschijnlijk een van de twee democratische ‘huizen’ in het Amerikaanse kiesstelsel zullen verliezen. Hij speelt wellicht een blufspel met de Republikeinen en is al klaar voor een afzettingsprocedure.

Een andere gecodeerde boodschap is de Israëlische bombardementen op Libanon en het gepraat over het volledig met de grond gelijk maken van de zuidelijke voorstad van Beiroet, die wordt gezien als een centrum van steun voor Hezbollah. Met deze Libanon-strategie kan Israël Amerika laten zien dat het zijn leger kan inzetten tegen de wil van de Amerikaanse regering in en zijn eigen ideeën over de uitbreiding van ‘Groot-Israël’ kan doorzetten. Het idee om Libanon volledig in te nemen en het om te vormen tot een joods-christelijke vazalstaat van Israël is al sinds de jaren zeventig een droom van de Israëlische elite. In 1982, toen Israël Libanon binnenviel in een noodlottige achtervolging van PLO-troepen, installeerde het een christelijke marionetdictator als president (die onmiddellijk door Assad werd vermoord), om vervolgens de bloedbaden van Sabra en Shatila te plegen, waarbij niet alleen Palestijnen, maar ook vele onschuldige Libanezen die in die wijken woonden, omkwamen.

Hun bloeddorstige razernij schokte de wereld, en zelfs vandaag de dag stempelen die bloedbaden Israël en zijn elite als ziek, pervers en volkomen verdorven, gezien de psychotische logica achter de slachting.

Kijkt Netanyahu naar Libanon en denkt hij dat het tijd is om het land met huid en haar te veroveren?

Onlangs heeft het Israëlische leger de strategische locatie van het kasteel van Beaufort in Zuid-Libanon veroverd, in wat Netanyahu omschreef als een ‘beslissende verschuiving’ in zijn offensief tegen Hezbollah. Dit gebeurt terwijl grondtroepen steeds dieper het Libanese grondgebied binnendringen, voorbij hun oorspronkelijke demarcatielijn van de Litani-rivier, wat bij veel Libanezen de vrees wekt dat ze worden gebruikt in een of ander geopolitiek touwtrekspel dat Israël zou compenseren voor het falen van Trump om het regime omver te werpen. Het is echter niet zo absurd of vergezocht als velen misschien denken. De soennieten in Libanon zouden nooit tegen het IDF vechten. De christenen zouden er wel eens mee kunnen instemmen dat Israël de macht overneemt als dat de absolute vernietiging van Hezbollah zou betekenen (waarbij hun vroegere macht zou worden hersteld). En de druzen zouden gemakkelijk dichter bij Israël kunnen gaan staan, net zoals ze dat in Israël zelf en zelfs in Syrië deden toen het hen uitkwam. Wie weet welke gesprekken er nu gaande zijn tussen Netanyahu en de Libanese leiders?

Het echte probleem voor Trump is echter de onwetendheid en het onbegrip van zowel hemzelf als zijn team ten aanzien van Iran. Het hilarische idee dat onlangs door Witkoff en Kushner werd geopperd – dat een vastgoedproject als zoethoudertje zou kunnen worden aangeboden – viel volledig in het water en had nooit mogen worden voorgesteld, gezien de sjiitische ideologie van de Iraniërs en hun afwijzing van de schitterende droom van de skyline van Dubai, die in hun denken en levenswijze bijna een soort godslastering is. Idioten.

Het vastgoedaanbod geeft je echter een idee van hoe verloren Trump is en hoe ver hij buiten zijn boekje gaat met de zogenaamde onderhandelingen. Het is nu nauwelijks verrassend dat er in Washington door defensie-experts wordt gesproken over een langdurige oorlog die door de VS wordt gestart en meer dan twee jaar zal duren – precies de tijd die Trump nog in functie is. Maar hoe zou dat mogelijk zijn, terwijl algemeen wordt aangenomen dat Amerika drie jaar nodig heeft om zijn arsenaal aan te vullen, dat Trump op 28 februari heeft verspild? De Iraniërs zijn verbijsterd door drie verschillende vertegenwoordigers uit drie verschillende landen die hen achtervolgen om een akkoord te ondertekenen, maar dit zal nooit gebeuren totdat ze met eigen ogen zien dat de blokkade daadwerkelijk wordt opgeheven en een volkomen redelijk bedrag van slechts 12 miljard dollar op hun bankrekeningen wordt gestort (van de 100 miljard dollar die de VS van hen in bewaring heeft). Trump begrijpt hen niet en, erger nog, begrijpt niet dat hij als staatsman geen enkele geloofwaardigheid heeft om over wat dan ook te onderhandelen. Het draait nu allemaal om daden. Is hij een man van daden?

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De steun voor Israël onder Amerikanen STORT IN tot slechts 33% nu het publiek eindelijk de waarheid onder ogen ziet

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: