Moskou en Kiev hebben met elkaar gewedijverd om in een goed blaadje te komen bij de nieuwe Amerikaanse regering. Net toen de Russische diplomatie Kiev leek te overtreffen, veranderde de situatie drastisch op 30 april met de ondertekening van de zogenaamde mineralenovereenkomst tussen de VS en Oekraïne in Washington.
Aan de sluiting van de overeenkomst gingen weken van spannende onderhandelingen vooraf, waarbij op een gegeven moment zelfs de Amerikaanse hulp aan Oekraïne tijdelijk werd stopgezet. Oekraïne toonde echter buitengewone vastberadenheid, vasthoudendheid en tact om vol te houden en uiteindelijk van de regering-Trump te krijgen wat president Volodymyr Zelensky een “werkelijk gelijkwaardige” overeenkomst noemde. Dit moet wel het hoogtepunt zijn van het Oekraïense nationalisme en onderstreept dat het land nog lang niet is afgeschreven op het geopolitieke schaakbord, schrijft M.K, Bhadrakumar.
President Volodymyr Zelensky is zonder meer naar voren gekomen als een staatsman van formaat, die zijn positie in het machtige nationalistische kamp heeft geconsolideerd en daarmee een einde kan maken aan alle speculaties over een regimewisseling in Kiev. Zelfs Moskou lijkt deze verontrustende realiteit te beseffen, die ingrijpende gevolgen zal hebben voor een vredesregeling in Oekraïne, gezien de ontwikkeling van de vijandigheid van Oekraïne jegens Rusland en, nog belangrijker, de integratie van Oekraïne in het westerse bondgenootschap, hoe je dat ook wilt noemen.
De symboliek van de uitnodiging van het Vaticaan aan Zelensky voor de begrafenis van paus Franciscus en het feit dat de Sixtijnse Kapel het toneel werd van een cruciale ontmoeting tussen hem en Trump spreekt voor zich. Het is duidelijk dat het Grote Schisma van 1054, de breuk tussen de katholieke kerk en de oosters-orthodoxe kerk, aan het veranderen is. Dat is één ding.
Als deze trend zich doorzet, zal dat het voor Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland – respectievelijk de bastions van de Anglicaanse Kerk, het katholicisme en het protestantisme – gemakkelijker maken om hun vastberadenheid door te zetten om de toekomstige identiteit van Oekraïne als praetoriaanse garde van de Europese veiligheid met veruit het machtigste (en ook door de strijd geharde) leger vorm te geven.
Het akkoord over de delfstoffen hernieuwt dus in feite het westerse alliantiesysteem. De impact ervan zal voelbaar zijn op drie belangrijke vlakken: de aard en inhoud van de Amerikaanse aanwezigheid in Oekraïne, het verloop van de oorlog en de Russische geostrategieën.
Het is de vraag of Trump zijn kaarten op tafel heeft gelegd en heeft laten zien of een investeringsakkoord van een dergelijke omvang haalbaar is vlak voor de deur van Rusland zonder enige vorm van militaire ondersteuning. Trump geeft er misschien de voorkeur aan om in de voetsporen van China in Afrika te treden, maar zijn opvolgers in het Witte Huis zullen daar wellicht anders over denken.
Dit veronderstelt echter dat de Russen niet te ver gaan, in welk geval Trump (of zijn opvolgers) niet zullen aarzelen om troepen in te zetten. Vergis u niet, de mineralenovereenkomst behoort tot de eerste cirkel van Trumps MAGA-dossier.
De mineralenovereenkomst zal het toneel van de oorlog in Oekraïne aanzienlijk verschuiven. Er bestaat een populaire mythe dat Rusland het grootste deel van de minerale rijkdom van Oekraïne controleert, terwijl de realiteit is dat de minerale hulpbronnen van Oekraïne zich slechts in de periferie van de door Rusland geannexeerde Donbass-regio bevinden. De onderstaande grafiek, uit een goed gedocumenteerd artikel getiteld Ukraine’s resources. Critical raw materials van het NATO Energy Security Centre of Excellence, toont de enorme verspreiding van de minerale hulpbronnen van Oekraïne.
De grote vraag is wat de Russische bedoelingen voor de toekomst zijn. Met andere woorden, is Rusland tevreden met de vier regio’s van Novorossiya en de Krim die het tot nu toe heeft geannexeerd? Het punt is dat er voldoende reden is om te speculeren dat Moskou, met een langdurige westerse aanwezigheid, waaronder Amerikaanse aanwezigheid, die boven Oekraïne hangt, zou kunnen besluiten om de kustlijn van de Zwarte Zee veilig te stellen en een bufferzone in Oekraïne aan de oostkant van de Dnjepr te creëren. De regio’s Odessa, Mykolayiv, Sumy en Kharkov kunnen in het conflict worden meegezogen. Uiteraard hebben hoge Russische functionarissen in het openbaar zelfs revanchistische standpunten geuit die ook weerklank kunnen vinden in het verre land.
Zelfs Kiev zou onder bepaalde rampzalige omstandigheden, zoals een mislukking van de strategie van Oekraïne om het land te ‘denazificeren’ en ‘demilitariseren’, in het vizier van Rusland kunnen komen. Rusland verwacht dat de VS (en de Europese bondgenoten) de militaire capaciteit van het (vijandige) Oekraïense regime zullen blijven steunen. Het behoeft geen betoog dat de mineralenovereenkomst de Russische droom van een neutraal Oekraïne de grond in boort.
Met andere woorden, Rusland zal wellicht moeten leren leven met een vijandig regime in Oekraïne dat onder bescherming van het Westen staat. Zal Moskou een dergelijke uitkomst van de oorlog accepteren, die neerkomt op een kolossale mislukking van alle belangrijke doelstellingen van de speciale militaire operaties? Evenzo is de kans dat de westerse sancties in de nabije toekomst worden opgeheven vrijwel nihil. Zelfs als Trump Poetin in het geheim heeft toegezegd dat de VS het NAVO-lidmaatschap van Oekraïne zal blokkeren, is dat slechts een loze belofte.
Het komt erop neer dat, hoewel de mineralenovereenkomst van enorm belang is voor Europa en Oekraïne, het verdere verloop van de oorlog grotendeels zal afhangen van Rusland en de VS. Het goede nieuws is dat zowel Rusland als de VS een einde aan de oorlog willen en geen van beide een confrontatie nastreven. Er blijft echter een hardnekkige tegenstrijdigheid bestaan, aangezien Trump enerzijds zo snel mogelijk een einde aan het conflict wil maken, zodat de annexatie van Oekraïens grondgebied door Rusland beperkt blijft tot de huidige frontlinies, en anderzijds tijdens zijn presidentschap wil profiteren van de vredesdividend, ongeacht de nederlaag in de oorlog tegen Rusland.
De grote wortel die Trump (verbaal) voorhoudt, is zijn bereidheid om de Krim als onderdeel van Rusland te erkennen. Maar dat betekent dat Rusland afstand doet van zijn doelstellingen om de controle over de gebieden Donbass en Novorossiya binnen de oorspronkelijke grenzen van die regio’s te behouden. Ondertussen bruist Zelensky, die onlangs openlijk de verantwoordelijkheid heeft opgeëist voor de moord op Russische generaals in Moskou, van revanchistische ideeën. Dit alles zal voor Rusland een bittere pil zijn om te slikken.
Gezien het groeiende schrikbeeld dat de zwaarbevochten oorlog alleen maar zal leiden tot een onduidelijke en inherent fragiele vrede, zou het Kremlin wel eens kunnen besluiten zijn militaire operaties te versnellen om een volledige militaire overwinning in Oekraïne te behalen en vredesvoorwaarden te dicteren die zijn strategische doelstellingen op lange termijn, ver na het presidentschap van Trump, verwezenlijken. De kans is groot dat de wittebroodsweken van Trump met de Kremlinleider ten einde lopen. Trumps eigen benadering van de Oekraïnekwestie heeft immers een geschiedenis die teruggaat tot zijn eerste ambtstermijn, maar die helaas zelden wordt onderzocht en een raadsel blijft, gehuld in mysterie en omgeven door een enigma.
Dat gezegd hebbende, moet ook worden bedacht dat de doelstellingen van het Russische buitenlandse beleid historisch gezien nooit gericht waren op territoriale veroveringen of glorie, maar op het bereiken van doelstellingen. Zoals Timofey Bordachev, programmadirecteur van de Valdai Club (die banden heeft met het Kremlin), deze week voor RT schreef
“Vaak betekent dit (het bereiken van doelstellingen) dat tegenstanders worden uitgeput in plaats van volledig vernietigd… Deze mentaliteit verklaart waarom Rusland in elke fase bereid is tot onderhandelingen: politiek weegt altijd zwaarder dan militaire belangen. Buitenlands en binnenlands beleid zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en elke buitenlandse onderneming is ook een poging om de interne cohesie te versterken, net zoals de middeleeuwse vorsten van Moskou externe bedreigingen gebruikten om de Russische landen te verenigen…”
“De klassieke geopolitiek leert ons dat de belangrijkste aandacht moet blijven uitgaan naar waar de grootste dreiging ligt. West-Europa is misschien niet langer het centrum van de wereldpolitiek, maar het blijft de cruciale grens, de scheidslijn tussen de macht van Rusland en die van Amerika.”
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Wat een extreem dom verhaal. het papier waarop de overeenkomst staat is nog minder waard dan wc papier. Er is niemand in de UA die bij machte is om te teken, dus hebben ze maar een of ander secretaresse laten teken hahahahahaa
Wat een lulartikel of is dit satyre?
Geen lulartikel. Het laat wel zien hoe achterlijk mensen zijn.
Als die mineralen zo belangrijk zijn voor het Westen zou ik ze als eerste pakken als ik Poetin was. Zie ze dan maar weer uit de Russische klauwen te krijgen. En dan heeft Poetin de nazi’s alsnog onder controle en alsnog de bufferuimte En dan hebben wij niks en hebben we onze eigen economieën kapot gespeeld. Zo zou ik het zeker doen gezien het feit dat China de yanks straks niks meer willen leveren. Bittere armoede dreigt daar met lege schappen.
Maar ik ben Poetin niet. Laat die blaaskaken zich maar kapot lopen denkt hij vast.
“De symboliek van de uitnodiging van het Vaticaan aan Zelensky voor de begrafenis van paus Franciscus en het feit dat de Sixtijnse Kapel het toneel werd van een cruciale ontmoeting tussen hem en Trump spreekt voor zich.”
Zeker. Helemaal als je weet dat de CIA een kantoor heeft in het vaticaan.
Dit verhaal komt van de BBC. Zoals altijd boordevol misinformatie, desinformatie en pure leugens.
Bizar artikel. “een staatsman van formaat”? Eentje die een miljoen landgenoten door de gehaktmolen laat draaien?
Onafhankelijke experts hebben gezegd dat er weliswaar zeldzame mineralen op Oekraiens grondgebied zijn, maar heel moeilijk of financieel niet interessant om te ontginnen.
Als het echt voor het grijpen lag hadden ze het al lang gedaan…
“een staatsman van formaat” die niet verkozen is
zelensky is alles in zijn oren gepraat door de Engelsen en Fransen.
Weer een stukje p.r. voor oekraine, putin is een jood welke de azkhanazis en wef eert anders had hij allang 2.000.000 noord-koreanen ingezet.
Nee de drone industrie in Rusland staat nog in de kinder schoenen en putin vind het best.
We miss Prighozin
We miss wagner
WELKE mineralen ?! Hoerkraiene stond altijd bekend als ‘de graanschuur’ van Europa en nu sinds enkele maanden is het plots de mineralenschuur van de wereld geworden ? Wat een bullshit verhaal ! Welke schurkenplannen er precies achter zitten weet ik niet maar dit gaat in elk geval NIET over mineralen ! Mineralen zitten trouwens overal in de wereld , het is enkel een kwestie van ontginning ….
Ever heard the term “cooking Rabbits you didnt catched yet”?
Thats what this “Mineral deal” is. Trump could just as well have made a deal with Madonna to get her Virginity!
Rusland zal nu, in het geval dat de “mineralen deal” gesloten is doorgaan om zijn doelen te bereiken, dus verlenging van de oorlog totdat Ukraine is gedenazifiseerd…..
Rusland is ook meteen na het sluiten van de deal begonnen met heftiger aanvallen in de steden. Nu ook op “ woonlocaties”
Rusland zal UKRIANE nooit opgeven…..en Zelensky wordt door de reactie van Rusland alleen maar meer “ opgefokt” Deze man is volkomen onbetrouwbaar en neigt naar oorlogs misdaden, er wordt op grote schaal gemuit.