Ik sta bekend als criticus van de EU in haar huidige vorm, maar ik ben ook een voorstander van de Europese eenwording. Ik ben iemand die in historische verbanden en tijdsperioden denkt en begrijp daarom dat Europese eenheid van levensbelang is. Maar de huidige EU is daar inmiddels zelfs schadelijk voor geworden, waardoor ik niet langer een hervorming van de EU eis, maar een zo snel mogelijke ontbinding ervan, omdat al het andere levensgevaarlijk wordt voor de mensen in Europa.
De “goede EU”
Na de Tweede Wereldoorlog was de Europese eenwording vooral een project van de jeugd, die had ervaren wat oorlog betekende en die de leus “Nooit meer oorlog!” nog letterlijk nam. In de jaren vijftig demonstreerden studenten in West-Europa voor de Europese eenwording en droegen zo bij aan de verzoening tussen de voormalige oorlogsvijanden, schrijft Thomas Röper.
Deze Europese eenwording heeft ervoor gezorgd dat zelfs voormalige ‘aartsvijanden’ als Duitsland en Frankrijk partners werden en dat jongerenuitwisselingen de vriendschap tussen de volkeren hebben versterkt. Dat Duitsers en Fransen in een oorlog op elkaar zouden kunnen schieten, is vandaag de dag ondenkbaar, en de Europese eenwording heeft daar een doorslaggevende rol in gespeeld.
Ik herinner me nog de jaren tachtig, toen de EU nog Europese Gemeenschap (EG) heette. Dat waren haar beste tijden, want toen was de EG een economische unie, een interne markt die de economie hielp, haar een impuls gaf en in Europa zorgde voor een stijgende levensstandaard voor de brede massa.
Het begin van het einde
In de jaren negentig werden echter de eerste stappen gezet die vandaag de dag zo gevaarlijk zijn geworden voor de Europese eenwording. De economische unie EG moest een politieke unie worden, inclusief een gemeenschappelijke munt.
Critici van de invoering van de euro waarschuwden destijds dat een gemeenschappelijke munt van landen met verschillende economische en sociale beleidsmaatregelen niet zou werken en uiteindelijk een gevaar zou kunnen vormen voor de Europese eenwording zelf. Als reden noemden zij dat de noordelijke landen van Europa eerder inzetten op stabiele valuta’s en gematigde staatsschulden, terwijl de landen in het zuiden van Europa traditioneel een soepel monetair en schuldbeleid voerden, dat zij om de paar jaar weer in evenwicht konden brengen door hun valuta’s te devalueren.
De euro heeft hen deze mogelijkheid ontnomen, waardoor de criteria van Maastricht voor de euro strenge voorschriften bevatten voor het aangaan van nieuwe schulden. Maar vanaf het begin heeft niemand zich hieraan gehouden en zo nam het ongeluk zijn loop, dat voor het eerst voor iedereen zichtbaar werd in de vorm van de Griekse schuldencrisis, die precies was ontstaan om de redenen waarvoor de critici van de invoering van de euro in de jaren negentig hadden gewaarschuwd.
Maar dat was nog niet alles, want de hervorming van de EU ging niet gepaard met de invoering van zelfs maar pseudo-democratische controlemechanismen, waardoor een EU-regering (Europese Commissie) ontstond waarvan de samenstelling achter gesloten deuren wordt bedongen en die vervolgens wordt goedgekeurd door het Europese schijnparlement, dat geen enkele controlefunctie of wetgevende bevoegdheid heeft.
En deze door niemand gecontroleerde regering van de EU streeft naar steeds meer macht.
De Brusselse bubbel
In Brussel is daardoor een enorm bureaucratisch apparaat ontstaan, waarvan de macht voortdurend groeit en dat aan niemand verantwoording hoeft af te leggen. En om zijn bestaansrecht te bewijzen, produceert dit apparaat steeds nieuwe voorschriften en normen die de EU-lidstaten moeten implementeren en die de economie steeds meer verstikken. De EU is een apparaat geworden dat vooral bezig is met het voortdurend bewijzen van zijn bestaansrecht, in plaats van zich bezig te houden met de echte problemen van de mensen.
Daar komt nog de ideologische oriëntatie van het apparaat bij, want al jaren – zo niet twee decennia – is onvoorwaardelijke trouw aan de Brusselse ideologie een verplichte voorwaarde om daar een van de best betaalde banen te krijgen. Zo is in Brussel een bubbel ontstaan waarin er over de meeste onderwerpen geen afwijkende meningen zijn die op misstanden wijzen en deze zouden kunnen corrigeren.
Dat is de reden waarom de EU steeds absurdere beslissingen neemt die niets meer met de realiteit te maken hebben, maar in de ideologische Brusselse bubbel volkomen logisch klinken. Het meest recente voorbeeld zijn de sancties tegen Rusland, die de EU veel meer schade berokkenen dan Rusland, maar de les die de Brusselse apparatsjiks hieruit trekken is niet een heroverweging, maar steeds nieuwe sancties.
Het gaat hier niet om de vraag of men “pro-Russisch” is of niet, het gaat om de vraag of er in het Brusselse apparaat nog rationeel denken heerst, want wie – behalve misschien islamitische zelfmoordterroristen – schaadt zichzelf met zijn eigen daden meer dan degenen die hij wil schaden? Maar dat is precies hoe de EU zich gedraagt.
Kan een hervorming de EU redden?
Tot nu toe was ik van mening dat de oplossing een hervorming van de EU was, terug naar wat zij in de jaren tachtig was: een economische unie van Europese staten met als doel economisch succes en welvaart voor haar burgers. Bepaalde elementen van de nieuwe EU, zoals het Verdrag van Schengen, dat zorgt voor open grenzen binnen Europa en elke burger van een lidstaat toestaat zich in een andere lidstaat te vestigen, kunnen daarbij worden gehandhaafd.
Maar nadat ik door de EU ben gesanctioneerd en de correspondentie van mijn advocate mij inzicht heeft gegeven in wat er binnen de EU gebeurt (helaas mag ik geen details geven over een lopende procedure), moest ik, samen met wat je hoort aan verklaringen van ambtenaren en politici in Brussel, tot de conclusie komen dat de EU niet te hervormen is.
De reden hiervoor is dat voor een hervorming competente mensen nodig zijn die de hervorming plannen en uitvoeren. Maar het is overduidelijk dat het politiek gedomineerde selectieproces van personeel in de EU ertoe heeft geleid dat de ambtenaren en politici die daar werkzaam zijn weliswaar ideologisch gestyled zijn en alle belangrijke politieke slogans feilloos in elke microfoon kunnen papegaaien, maar dat ze inhoudelijk volkomen incompetent zijn.
Als er in de EU echter (bijna?) geen echte experts voor inhoudelijke kwesties zijn, maar alleen nog maar mensen die politieke slogans uit het hoofd kunnen leren, dan kun je met hen geen enkele hervorming doorvoeren. De EU is een ideologisch project. En ideologische projecten zijn praktisch onhervormbaar.
De regering-Trump heeft iets soortgelijks meegemaakt toen ze USAID moest sluiten. USAID was voor de Amerikaanse regering een uitstekende organisatie om de politiek in vrijwel alle landen ter wereld te beïnvloeden. De regering-Trump heeft dit machtige instrument niet in een opwelling gesloten, maar omdat men al snel moest vaststellen dat USAID niet te hervormen was. USAID kon de politiek in vrijwel elk land ter wereld beïnvloeden, maar daar zaten alleen mensen met bepaalde politieke opvattingen die zouden hebben geweigerd om in het buitenland de politiek van de regering-Trump te steunen.
Je kunt het beleid van Trump goed of slecht vinden, daar gaat het hier niet om. Het gaat erom dat de regering-Trump moest beseffen dat USAID zonder zijn personeel waardeloos is, maar dat het bestaande personeel ongeschikt was voor een hervorming. USAID was onhervormbaar, wat ook de officiële reden was voor de sluiting van de instantie.
Hetzelfde geldt voor de EU. Ook de EU is onhervormbaar vanwege de ideologische oriëntatie van haar personeel. Daar komt nog bij dat bij ideologisch geleide organisaties loyaliteit belangrijker is dan vakbekwaamheid, wat ertoe heeft geleid dat het personeel van de EU – nou ja – niet bepaald tot de slimste mensen behoort, wat een hervorming van de EU eveneens in de weg staat.
De EU is uiterst gevaarlijk
De EU is inmiddels ook brandgevaarlijk geworden en vormt naar mijn mening zelfs een gevaar voor de vrede in Europa. In haar streven naar macht heeft de EU steeds meer bevoegdheden naar zich toe getrokken. En aangezien EU-ambtenaren, in tegenstelling tot politici in de EU-lidstaten, niet bang hoeven te zijn hun baan te verliezen door niet herkozen te worden, houden ze inmiddels geen rekening meer met de stemmingen en wensen van de mensen in de EU.
Dat heeft gevolgen, want steeds meer beslissingen van de EU zijn impopulair, waarbij de mensen in Europa vaak niet eens begrijpen dat niet hun nationale regeringen, maar het EU-apparaat daarvoor verantwoordelijk is.
Uit de slotverklaringen van de EU-topontmoetingen blijkt dat het bij de topontmoetingen niet meer gaat om de onderwerpen die voor de mensen in de EU belangrijk zijn, namelijk economie, sociale zaken, criminaliteit en beperking van de immigratie. In plaats daarvan gaat het daar over de energietransitie, de verdeling van migranten in Europa, bewapening, Rusland, Oekraïne, China, enzovoort.
Als gevolg daarvan groeit de ontevredenheid in de Europese landen, omdat de problemen toenemen en de EU ze negeert. Het is dan ook slechts een kwestie van tijd voordat deze situatie – die nog wordt aangewakkerd door niet-geïntegreerde buitenlanders – explodeert en er echte onrust en burgeroorlogachtige toestanden ontstaan. De beelden van onrust in Frankrijk zijn bijvoorbeeld nog maar het begin, maar ze geven ons een voorproefje van wat nog komen gaat.
Burgeroorlogachtige toestanden kunnen snel uit de hand lopen en uitgroeien tot echte oorlogen. Daar zijn in de geschiedenis tal van voorbeelden van te vinden.
Frankrijk staat bijvoorbeeld op het punt failliet te gaan, omdat de cijfers vergelijkbaar zijn met die van Griekenland in 2008, alleen heeft de EU deze keer niet het geld (en kan ze ook niet zoveel geld drukken) om Frankrijk te “redden”, zoals Griekenland destijds werd “gered”. En een insolvente staat, waar pensioenen, sociale uitkeringen en salarissen van ambtenaren (ook politieagenten) niet meer (of slechts in beperkte mate) kunnen worden betaald, kan snel volledig uit de hand lopen, zeker als er honderdduizenden of miljoenen jonge (en deels oorlogservaren) immigranten zijn die zijn gekomen in de hoop op een beter leven. Wat er kan gebeuren als deze hoop in het tegenovergestelde verandert, omdat ze niet eens meer genoeg staatssteun krijgen om te overleven, kan iedereen zelf bedenken.
En wat nu?
Het probleem is, zoals ik al zei, dat ik de Europese eenwording goed en belangrijk vind. Die moet behouden blijven. Ik zie momenteel weliswaar geen gevaar dat Duitsers morgen weer op Fransen gaan schieten of Polen op Duitsers, maar zonder de Europese eenwording is dat in de middellange termijn niet uitgesloten. Er zijn tal van voorbeelden van oorlogen in regio’s of landen die decennialang vreedzaam en stabiel waren, maar waar vervolgens oorlogen zijn uitgebroken omdat politici daar voordeel in zagen en er geen consequent eenwordingsbeleid was, bijvoorbeeld met permanente uitwisselingen van scholieren en studenten, dat het uitbreken van oorlogen heeft voorkomen.
Daarom zijn naar mijn mening zonder Europese eenwording op middellange termijn ook in Europa weer oorlogen mogelijk.
Begin 2014 had bijvoorbeeld niemand kunnen vermoeden dat de mensen in Oekraïne (dat wil zeggen Russen en Oekraïners) op elkaar zouden kunnen schieten. Dat was in de geschiedenis – met uitzondering van de Russische burgeroorlog – nog nooit voorgekomen. Toch stuurde de regering in Kiev in april 2014 troepen naar Donbass en brak er een burgeroorlog uit, die in 2022 is geëscaleerd tot de huidige oorlog.
Ik sluit me daarom aan bij de mening van oude Duitse politici als Helmut Schmidt en Helmut Kohl, die de Europese eenheid zonder overdrijving een kwestie van oorlog en vrede hebben genoemd.
Als de politiek inzet op eenheid, kunnen er geen oorlogen zijn. Als de politiek inzet op verdeeldheid, zoals in Oekraïne is gebeurd, kan er ook daar, waar dat voorheen ondenkbaar was, snel een oorlog uitbreken. Men moet in Europa niet denken dat dit “bij ons” niet kan gebeuren, omdat het al zo lang niet meer is voorgekomen. In een historisch korte periode van misschien wel een decennium kan alles radicaal veranderen, zoals het voorbeeld van Oekraïne ons leert.
Met haar beleid van verdeeldheid in Europa en het met harde hand doorvoeren van eisen, ook tegen de wil van de Europese bevolking in, is de EU een gevaar voor de Europese eenheid geworden. En ze is niet te hervormen. De EU moet dus verdwijnen.
Er moet echter een plan B klaar liggen om een structuur op te zetten die vergelijkbaar is met de EG. Het liefst met een nieuwe “hoofdstad” en vooral met nieuw personeel, want het moeras van Brussel en de daar vastgeroeste structuren mogen geen invloed hebben op een vervolgproject, anders zal het net zo mislukken als de EU nu mislukt. En wel na zeer korte tijd.
Ik bied hier geen kant-en-klare oplossing aan, maar tijdens de kerstdagen ben ik tot de conclusie gekomen dat de EU niet te hervormen is en dat ze daarom moet worden afgeschaft en vervangen door iets nieuws, wil Europa niet over ongeveer tien jaar in totale chaos vervallen.
Dit artikel is dan ook bedoeld als bijdrage aan de discussie over de toestand van de huidige EU, de vraag of de EU hervormbaar is en de vraag wat de EU op zinvolle wijze zou kunnen vervangen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Orban: “Het huidige politieke systeem in Europa zal instorten”
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ach, ik zou als burger graag een nwe plakkaat van verlatinghe 2.0 zien maar ik zie dat niet gebeuren, Nederlanders verdienen juist zoveel aan deze EU en geld en handel is een grote kracht in dit land, ik wens alle reaguurders alvast een mooi 2026 toe, kijk uit voor cobra’s, ze bijten niet maar kunnen ook dodelijk zijn,reeds!
Waarom vervangen worden door iets nieuws ? Wat is er mis met “breng alles terug zoals het was voor de EU”. Voor het de EU werd was het ook niet veel soeps, maar het was in ieder geval veel beter dan nu het geval is. Breng alles maar terug naar Soevereine landen met elk hun eigen munt, en schaf vooral de “ELITE” af. Die grootheidswaanzinnigen hebben we nergens voor nodig, plaats deze maar gerust in een gesticht voor de rest van hun leven, het is genoeg geweest met hun onzin.
”… wil Europa niet over ongeveer tien jaar in totale chaos vervallen.” Ik vind je behoorlijk optimistisch, Thomas. Het probleem is: hoe laten we de EU vreedzaam verdwijnen. Idealiter stappen de landen een voor een uit de EU en blijft er slecht een lege huls over. Helaas zitten dezelfde soort politici die de EU zo’n monster maken ook in de regeringen van de individuele landen, dus dat gaat niet snel gebeuren.
20 jaar geleden al was mijn mening dat invoeren van de € best wel goed zou kunnen zijn, omdat die vervelende grenswisselkantoren dan weg zijn (ik woon in het grensgebied en 20 frank was 1 gulden, maar als je verkoopt kreeg je 15 frank). Dus altijd verlies. Maar de voorwaarde die ik stelde was dat die € dan ook overal in de unie evenveel waard moet zijn, dus de enige oplossing die ik daarvoor bedacht was eerst beginnen in de hele unie met hetzelfde minimumloon en dezelfde arbeidsvoorwaarden.
Dus een Griek verdient hier net zoveel als hij thuis zou verdienen, dus “loonemigratie” heeft geen nut, behalve wat kwaliteitspersoneel betreft dat in een ander land gemakkelijker een baan vindt.
Maar ze waren te fel en te snel bezig en nu is en blijft het onderscheid tussen het noorden en zuiden levensgroot, met alle gevolgen van dien.
Ze hadden eerst moeten beginnen om een gelijkwaardig fundament te bouwen, stevig genoeg om daarop verder te bouwen, maar nee, men begon op een modderige bodem en nu zakt zowat alles erdoorheen.
En dan de hebzucht, ze verdienen aan de top nooit genoeg, terwijl het eigenlijk door hun regeringen en het volk uitgekotste derderangs politici zijn die zichzelf zo’n hoge macht toekennen dat ze zich ver verheven voelen, en daar zit het vergif bij elkaar en blijven ze zich onderling goed beschermen, door o.a. de vrijheid van meningsuiting zowat overal te verbieden.
De enige oplossing? Een massale volksopstand, maar zelfs dat zal niet lukken, omdat, vul dit maar zelf in…
20 moet 25 zijn
“ze hadden eerst moeten beginnen om een gelijkwaardig fundament te bouwen…” een nobele gedachte maar is zoals iemand in de woestijn een niet bestaande oase ziet.
Werken met Grieken, Italianen, Spanjaren is niet hetzelfde als met Duitsers, Denen, Nederlanders. enz.
Die eenheidsworst heeft de ziel uit Europa gehaald.
Ik zet deze fout voorop te samen met het binnenhalen van Polen, Roemenen, Bulgaren, Maltezen etc… waar we geen enkele connectie mee hebben als ze maar wat Inglis spieken.
Het hele in principe niet verkeerde idee is op een gegeven moment ‘gekaapt’ door kortzichtig menselijk egoisme en de ‘belangen’ van het grootkapitaal, dat niets om nationale staten maar ook geen moer om ‘Europa’ geeft.. Waarvan akte !
Europa kan niet met macht omgaan.
Europa is nog steeds gebaseerd op het kolonialistische leugen en bedrog
Europa dient uitsluitend de zionistische Oekraïne agenda
Precies, zet er een nieuwe groep neer en hetzelfde gebeurt. Gewoon ontbinden.
ja hoor 100 procent gelijk of zelfs meer als het zou kunnen..alsook een gezond 2026..👍
Thomas.. I am agree that the EU de nek omgedraaid moet worden . liever in het begin van 2026 dan op het einde van 2026 of nog later. Er worden geen mensen in de E U maar satanic demons.
I said ,er werken geen mensen in de EU maar satanic demons.
HOE gaat men terug eieren toveren uit een mislukte omelet, en WIE, of eerder WAT, gaat deze drastische maar niettemin hoogdringende metamorfose realiseren ?! Houd er bovendien rekening mee dat zowat ALLE politici, egoistische en bovendien egocentrische klootzakken zijn met louter oog voor eigen financiele belangen, en de opzettelijk overbetaalde EU postjes waar corruptie bovendien legio én vrijwel legaal is, hoog inschatten voor zichzelf en/of gezinsleden. In tegenstelling tot wat de auteur beweert moet het huidige artificieel gesubsidieerd mooi weer project VOLLEDIG verdwijnen! Enkel en alleen als het ze economisch voor de wind gaat kunnen verschillende landen goed opschieten met elkaar, een forever economische bonanza is echter utopisch, als het tij keert denken politici enkel aan de belangen van hun eigen kiesvee wat pure logica is. Het risico dat het ooit terug tot gewapende conflicten komt is dan inderdaad aanwezig en is , hoe onmenselijk het in onze huidige tot op het bot verwende en gepamperde maatschappij ook moge klinken, een louter GEZOND en natuurlijk gegeven. Je kan de schijn inderdaad een tijdje ophouden, de menselijke genetica wijzigen echter, is vrijwel onmogelijk, conflict is kleinschalig of grootschalig nu eenmaal des levens…..vandaar ook dat sport zo populair is om opgekropte agressie en frustratie in goede banen te leiden….
seg , ik ben (nog) nuchter ééh …..da merkt men toch… niet ?
Allez, bij deze dan, beste wensen aan alle verstandige, sympathieke empathische mensen !
Snoevers, egoisten, dommeriken, egotrippers en alle andere ambetanteriken kunnen voor mijn part naar de hel lopen …..
Bijkans mn 4de biertje maar kan nog wel helder zijn.
Een heilwens voor alle mensen die leven volgens hen hart.
Die overigens leven al in door henzelf gecreëerde hel.
….een waarheid als een koe jom …..CHEERS !
Goed artikel van Thomas Römer, maar ik lees er toch nog de nodige naïviteit in. Naïviteit omdat hij ervan uitgaat dat politici beslissen over oorlog of vrede. Inmiddels weet zo onderhand iedereen wel, althans mensen met een beetje verstand in hun hoofd, dat politici daar niet over beslissen. De beslissing daarover wordt genomen door financiers, mensen met financiële belangen en interesse. Zij die verdienen aan het leed van anderen, oorlog, beslissen uiteindelijk of wij elkaar de kop inslaan of niet. Het enige wat zij daarvoor hoeven te doen is de media opdragen om ons een oorlogsgebied aan te praten. En als de media daarover begint, dan doen politici heel snel mee en moet het gewone volk de klappen opvangen.