VS dreigt Israël met wapenembargo nu bewijs van oorlogsmisdaden onmogelijk te ontkennen is

Zolang Joe Biden in de politiek zit, heeft hij zijn hand in de zakken van de Israël-lobby gestoken. Als president heeft de man die ooit verklaarde dat “je niet Joods hoeft te zijn om een zionist te zijn” in praktijk gebracht wat hij predikte door Israël maar liefst $17,9 miljard aan militaire hulp te geven sinds het uitbreken van de oorlog in Gaza. Hoewel Biden zijn onwrikbare steun aan Israël heeft voortgezet, heeft de snel verslechterende humanitaire crisis in Gaza een pauze ingelast in deze kerntaak van zijn jammerlijke buitenlandse beleid. Het sterkste teken van een verandering in de teneur van de steun van de regering Biden aan Israël is naar voren gekomen toen minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken en minister van Defensie Lloyd Austin dreigden met een wapenembargo tegen Israël als het land geen stappen onderneemt om de humanitaire crisis in Gaza te verbeteren.

In een brief gericht aan de Israëlische minister van Defensie Yoav Gallant en minister van Strategische Zaken Ron Dermer op 13 oktober, brachten Blinken en Austin hun “diepe bezorgdheid over de verslechtering van de humanitaire situatie in Gaza in de afgelopen weken” over, nu de oorlog een jaar geleden is begonnen. De brief maakt melding van National Security Memorandum 20, dat president Biden in februari uitvaardigde. Het memorandum draagt Blinken op om “bepaalde geloofwaardige en betrouwbare schriftelijke garanties van buitenlandse regeringen te verkrijgen” dat het gebruik van militaire hulp, waaronder wapens van de Verenigde Staten, zal plaatsvinden in overeenstemming met het internationaal recht. De uitgifte van NSM-20 is in lijn met de bevoegdheden die de uitvoerende macht heeft met betrekking tot de wettigheid van buitenlandse militaire hulp onder de Arms Export Control Act, die de president discretionaire bevoegdheid geeft om te beslissen over het verschepen van wapens, schrijft Blueapples.

Bezorgdheid over Israël dat handelt in overeenstemming met de parameters van NSM-20 is vanaf het begin van de oorlog een kwestie van interne conflicten geweest voor het State Department van minister Blinken. In april adviseerden hoge Amerikaanse functionarissen Blinken dat ze geen geloofwaardige of betrouwbare garanties van Israël hadden gevonden dat het gebruik van wapens uit militaire hulppakketten in overeenstemming was met het internationaal humanitair recht. Deze twijfels werden naar Blinken gebracht in een gezamenlijke verklaring van vier bureaus binnen het State Department: Democracy Human Rights & Labor; Population, Refugees and Migration; Global Criminal Justice en International Organization Affairs.

Hoe zwak de steun van Blinken voor de voortzetting van de militaire hulp aan Israël is, bleek wel uit het feit dat de regering Biden er niet in slaagde om een rapport in te dienen over haar evaluatie van de naleving van de parameters van NSM-20 door de IDF voor de deadline van 8 mei. Woordvoerder Matthew Miller van het State Department vertelde tijdens een persbriefing dat het rapport niet op tijd af zou zijn, maar dat het State Department “heel hard” aan het werk was om het af te ronden. Ondanks de bezorgdheid van hoge ambtenaren van het ministerie van Buitenlandse Zaken en het overvloedige bewijs van Israëls overtredingen van de Amerikaanse en internationale wetgeving, rapporteerde Blinken aan het Congres dat hij vond dat Israël in overeenstemming met NSM-20 handelde. Het 46 pagina’s tellende rapport onderzocht de naleving van NSM-20 door 6 verschillende landen die wapens ontvingen van de Verenigde Staten. Het gedeelte over Israël besloeg bijna een derde van het rapport.

Beweringen dat Israël niet handelde in overeenstemming met het internationaal humanitair recht werden door het rapport bekrachtigd in een paragraaf waarin werd gesteld “gezien Israëls aanzienlijke afhankelijkheid van in de VS geproduceerde defensieartikelen, is het redelijk om te beoordelen dat defensieartikelen die onder NSM-20 vallen sinds 7 oktober door Israëlische veiligheidstroepen zijn gebruikt in gevallen die niet in overeenstemming zijn met hun IHR-verplichtingen of met gevestigde beste praktijken voor het beperken van schade aan burgers.” Het rapport vermeldde ook expliciet dat Israël opzettelijk informatie achterhield over aanvallen op burgerdoelen. Het rapport stelde ook vast dat Israël niet volledig meewerkte met “pogingen om de humanitaire hulpstroom naar en distributie binnen Gaza te maximaliseren”, hoewel het niet beweerde dat Israël deze humanitaire inspanningen opzettelijk stopte, omdat dat een duidelijke schending van NSM-20 zou zijn. Ondanks deze ogenschijnlijke erkenning dat Israël de Amerikaanse en internationale wetgeving overtrad, kwalificeerde het rapport deze overwegingen door te stellen dat “we niet in staat zijn om definitieve conclusies te trekken over de vraag of defensie-artikelen die vallen onder NSM-20 werden gebruikt in deze of andere individuele aanvallen,” voordat het uiteindelijk tot de tegenstrijdige conclusie kwam dat Israël het ministerie van Buitenlandse Zaken had voorzien van “geloofwaardige en betrouwbare informatie om de levering van defensie-artikelen die vallen onder NSM-20 te kunnen voortzetten.”

Het rapport vol tegenstrijdigheden, dat neerkomt op bekentenissen die toekomstige wapenleveranties aan Israël illegaal hadden moeten maken volgens de Amerikaanse wet, stak eind september weer de kop op. Uitgelekte e-mails van het hoofd van het Bureau voor Bevolking, Vluchtelingen en Migratie van het State Department onthulden dat Blinken het bewijs negeerde dat Israël opzettelijk de distributie van humanitaire hulp in Gaza blokkeerde. Blinken had deze bewering in zijn NSM-20 rapport geminimaliseerd door te schrijven dat “inspanningen om de humanitaire hulpstroom naar en distributie binnen Gaza te maximaliseren,” niet werden nageleefd ondanks het feit dat hij intern door hoge ambtenaren van het State Department werd ingelicht over het feit dat Israël op flagrante wijze humanitaire hulp blokkeerde. Deze schending van het internationaal humanitair recht had onmiddellijk moeten leiden tot het bevriezen van bijna $830 miljoen aan belastinggeld dat bestemd was voor wapens en bommen die aan Israël zouden worden uitgedeeld nadat het rapport bij het Congres was ingediend.

De façade die Blinken weefde om de voortzetting van wapenleveringen aan Israël toe te staan, begon daarna af te brokkelen, zoals blijkt uit de brief van 13 oktober die hij en minister van Defensie Lloyd Austin stuurden. De brief verwijst naar Israël’s blokkade van humanitaire hulp en stelt dat Netanyahu zijn belofte herbevestigt om de levering ervan aan en binnen Gaza te verzekeren. De brief concludeert vervolgens dat Israël 30 dagen de tijd heeft om de zorgen van Blinken en Austin weg te nemen of anders een embargo op wapenzendingen vanuit de Verenigde Staten riskeert.

Op typische tegenstrijdige wijze kwam de richtlijn van Blinken en Austin vlak nadat de VS hun raketafweersysteem THAAD naar Israël hadden gestuurd. De beslissing om het antiballistische raketsysteem te sturen, vereiste ook de inzet van meer dan 100 troepen die naar het oorlogstoneel in het Midden-Oosten moesten worden gestuurd om het te bedienen in het geval van een schijnbaar onvermijdelijke heropleving van het escalerende conflict tussen Israël en Iran.

Slechts enkele dagen na de aankondiging van de inzet van de THAAD raketafweersystemen en de daaropvolgende machteloze dreiging met een embargo, zette de IDF haar klaarblijkelijke moedwillige verwaarlozing van het internationaal humanitair recht weer op het voorplan. De IDF doodde minstens 15 Palestijnen in haar meest recente golf van luchtaanvallen in de Gazastrook. De luchtaanvallen troffen het Al-Aqsa Martelaren Ziekenhuis in Deir al-Balah in centraal Gaza. Het ziekenhuis was het terrein van een geïmproviseerd vluchtelingenkamp. Op videobeelden van de luchtaanvallen zijn burgers te zien die levend verbranden, beelden die het absolute gebrek aan aandacht of respect voor mensenlevens door de IDF illustreren.

De schokkende beelden leidden tot verontwaardiging in de internationale gemeenschap. De Nationale Veiligheidsraad van de VS maakte zijn eigen opmerkingen over de luchtaanvallen. “De beelden en videobeelden van wat ontheemde burgers lijken te zijn die levend verbranden na een Israëlische luchtaanval zijn zeer verontrustend en we hebben onze zorgen duidelijk gemaakt aan de Israëlische regering,” aldus een formele verklaring van de USNSC. De verklaring ging verder met: “Israël heeft de verantwoordelijkheid om meer te doen om burgerslachtoffers te voorkomen – en wat hier gebeurde is afschuwelijk, zelfs als Hamas in de buurt van het ziekenhuis opereerde in een poging om burgers als menselijk schild te gebruiken.”

Israël herhaalde zijn schaamteloze gebrek aan verantwoordelijkheid door op de luchtaanvallen te reageren met gemeenplaatsen die al lang de basis vormen van zijn lege retoriek. De internationale woordvoerder van de IDF, Lt. Kol. Nadav Shoshani, categoriseerde het bombardement als een precisieaanval op een commando- en controlecentrum van Hamas in de buurt van het ziekenhuis. Shoshani herhaalde de inzet van de IDF om “talrijke stappen te ondernemen om het risico op het beschadigen van burgers te beperken, waaronder het gebruik van precieze munitie, luchttoezicht en aanvullende inlichtingen”, ondanks bewijs dat elke schijn van geloofwaardigheid tart.

Hoewel de omvang van de beelden die afkomstig zijn van de laatste Israëlische luchtaanval elke gedachte wegnemen dat Israël op de een of andere manier opereert in overeenstemming met de parameters van NSM-20, is onweerlegbaar bewijs daarvan gedocumenteerd in de loop van de oorlog tegen Hamas. De criminele veronachtzaming van dit bewijs heeft Israël aangemoedigd om zijn oorlog uit te breiden naar Libanon en uitwisselingen met Iran te starten. Het neerwaartse traject van de geopolitieke stabiliteit van het regime, net als de snel verslechterende humanitaire crisis in Gaza, is mogelijk gemaakt door de medeplichtigheid van de VS, onder leiding van Blinken en Austin.

Terwijl de dreiging van een embargo weinig meer lijkt dan een volgende episode in de lege politieke aanmatiging die de regering Biden heeft gebruikt om haar gezicht te redden, is die situatie onhoudbaar geworden nu er een stortvloed aan bewijsmateriaal is ontketend dat Antony Blinken’s schendingen van de Amerikaanse en internationale wetgeving door het negeren van NSM-20 blootlegt. De nasleep van dat bewijs zou wel eens de enige drijfveer kunnen zijn om een embargo af te dwingen, omdat Blinkens toewijding om het bestaansrecht van Israël te verdedigen wel eens snel zou kunnen plaatsmaken voor een strijd voor zijn eigen zelfbehoud, omdat zijn rol in het faciliteren van oorlogsmisdaden onbetwistbaar is geworden.

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De media wanneer IDF-soldaten worden gedood versus wanneer een ziekenhuispatiënt levend verbrand in Gaza

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: