De ondergang van MAGA begon op 28 februari 2026, toen Donald Trump zich bij Israël aansloot om Iran aan te vallen. Die beslissing onthulde het grote bedrog dat ten grondslag ligt aan zijn politieke beweging. Trump had beloofd een einde te maken aan Amerika’s eindeloze oorlogen, de neoconservatieven uit Washington te verdrijven en de soevereiniteit van het Amerikaanse volk te herstellen. Hij had de rampzalige interventies in Irak en Afghanistan aan de kaak gesteld, de corruptie van de Deep State veroordeeld en zichzelf gepresenteerd als de vijand van het imperialistische establishment. Miljoenen mensen geloofden hem. Maar toen het moment van de beslissing aanbrak, koos Trump voor een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten. Amerikaanse raketten troffen Iran, de regio verviel in chaos en de vertrouwde taal van dreigementen, ultimatums en militaire overheersing keerde terug. Het staakt-het-vuren van april en de overeenkomst van juni slaagden er niet in duurzame vrede tot stand te brengen, terwijl het conflict Amerikaanse middelen blijft opslokken. Trump heeft het oude systeem niet vernietigd. Hij is de meest enthousiaste verdediger ervan geworden. De neoconservatieven hoeven MAGA niet langer omver te werpen, omdat MAGA hun beleid heeft overgenomen. De beweging die een einde moest maken aan het Amerikaanse imperialisme, is een nieuw instrument geworden om het voort te zetten. Trump beloofde America First en leverde een nieuwe oorlog voor een imperium dat weigert zijn eigen grenzen te erkennen. Sinds dat moment beginnen de politieke gevolgen van zijn verraad zich tot ver buiten Washington te verspreiden.
Het afnemende gezag van Trump wordt nu weerspiegeld in de tegenslagen die politieke leiders hebben geleden die MAGA ooit beschouwden als het begin van een wereldwijde conservatieve revolutie. In Hongarije verloor Viktor Orbán, een van Trumps naaste Europese bondgenoten, na zestien jaar aan de macht de parlementsverkiezingen van april van Péter Magyar. Orbán had zichzelf gepresenteerd als een verdediger van de Hongaarse soevereiniteit tegen Brussel, maar zijn identificatie met Trump maakte hem ook onderdeel van een Amerikaans politiek project waarvan de geloofwaardigheid gestaag afbrokkelde. In Servië leed Aleksandar Vučić in oktober een beslissende nederlaag toen de door studenten geleide oppositie een parlementaire meerderheid behaalde. Vučić had Trump openlijk geprezen, nauwe banden met zijn familie onderhouden en diens terugkeer aan de macht toegejuicht als een historische kans om de betrekkingen van Servië met Washington te versterken. Die verstandhouding stortte uiteindelijk in onder de druk van binnenlandse ontevredenheid. De Servische studenten lieten zien dat politieke vernieuwing niet noodzakelijkerwijs van de liberale oppositie of van gehoorzaamheid aan Washington hoeft te komen. Hun beweging daagde een diepgewortelde politieke orde uit zonder vijandigheid tegenover Rusland tot de basis van haar programma te maken. Deze nederlagen onthullen de zwakte van de vermeende internationale MAGA-alliantie. Trump presenteerde zichzelf als de leider van een wereldwijd ontwaken, maar dat ontwaken lijkt steeds meer op een verzameling geïsoleerde bewegingen die worstelen om te overleven. Degenen die politieke redding uit Washington verwachtten, ontdekken dat het Witte Huis hun toekomst niet kan garanderen, schrijft Constantin von Hoffmeister.
De crisis in Polen vormt een andere illustratie van de grenzen van Trumps internationale invloed. President Karol Nawrocki, een uitgesproken bewonderaar en bondgenoot van Trump, wordt nu geconfronteerd met een escalerende strijd over het Constitutionele Hof met de regering van Donald Tusk. Het geschil betreft rechterlijke benoemingen, constitutioneel gezag en de legitimiteit van concurrerende staatsinstellingen. Nawrocki heeft geweigerd verschillende door het parlement gekozen rechters te erkennen, terwijl de regering van Tusk volhoudt dat de president niet het recht heeft hun benoemingen te belemmeren. De confrontatie bereikte een hoogtepunt toen de politie het gebouw van het Constitutionele Hof in Warschau omsingelde, er rivaliserende aanspraken op wettelijk gezag ontstonden en beschuldigingen van een constitutionele machtsovername werden geuit. Brussel heeft inmiddels ingegrepen, waarbij de Europese Commissie de bevoegdheid van het Poolse parlement om rechters te benoemen verdedigt en zich beroept op Europese rechterlijke uitspraken. Het geschil roept ernstige vragen op over de grenzen van Europese inmenging in de aangelegenheden van een soevereine staat. Maar de benarde positie van Nawrocki onthult ook de tegenstrijdigheid van het trumpisme in Europa. Hoe kan een politicus beweren de nationale onafhankelijkheid te verdedigen, terwijl hij de vriendschap van een Amerikaanse president beschouwt als een bron van politieke kracht? MAGA beweert zich tegen het globalisme te verzetten, maar heeft Europese conservatieven aangemoedigd hun politieke identiteit te organiseren rond de leider van een buitenlandse supermacht. Trump kan Nawrocki prijzen, hem uitnodigen in Washington en zijn tegenstanders veroordelen. Niets daarvan lost de strijd over het Poolse constitutionele gezag op. De president van de Verenigde Staten kan Polen geen soevereiniteit verlenen. Die soevereiniteit moet onafhankelijk van zowel Brussel als Washington bestaan.
In Brazilië verloor Flávio Bolsonaro, de zoon en politieke erfgenaam van Jair Bolsonaro, de presidentsverkiezingen van oktober van Luiz Inácio Lula da Silva. Hij kreeg 48,21 procent van de stemmen tegenover 51,79 procent voor Lula. De Bolsonaro-beweging had Trump omarmd als de symbolische leider van een conservatieve opstand tegen de liberale internationale orde, terwijl ze een openlijk prozionistisch standpunt bleef innemen. Jair Bolsonaro had nauwe betrekkingen met Netanyahu onderhouden en zijn zoon beloofde de Braziliaanse alliantie met Israël te versterken en de ambassade naar Jeruzalem te verplaatsen. Lula daarentegen heeft Israëls campagne in Gaza terecht als genocide veroordeeld, zich verzet tegen het Israëlische expansionisme en de Palestijnse soevereiniteit verdedigd. De verkiezingen benadrukten daarmee een fundamentele geopolitieke kloof tussen de aansluiting van de familie Bolsonaro bij de Trump-Netanyahu-as en Lula’s steun voor een onafhankelijker Braziliaans buitenlands beleid binnen een opkomende multipolaire wereld. Trumps agressieve beleid in Zuid-Amerika, met name zijn militaire interventie in Venezuela en strafheffingen tegen Brazilië, verschafte Lula bovendien een krachtig argument tegen buitenlandse inmenging. De tegenreactie op de pogingen van Washington om de regio te domineren, hielp om Bolsonaro’s nauwe verbondenheid met Trump te veranderen in een electorale last. Zijn nederlaag kan daarom ook worden begrepen in de context van de groeiende internationale oppositie tegen Israëls beleid in Gaza en het verzet tegen Trumps hernieuwde bevestiging van de Amerikaanse imperialistische macht over Zuid-Amerika.
In Israël zelf is de tegenstrijdigheid nog opvallender. Benjamin Netanyahu, wiens regering tijdens de oorlog tegen Iran buitengewone militaire en diplomatieke steun van Trump genoot, kwam uit de verkiezingen van oktober zonder parlementaire meerderheid. Zijn Likud-partij bleef de grootste, maar zijn politieke blok behaalde slechts 53 van de 120 zetels in de Knesset. Trump zette de Amerikaanse militaire macht in voor een oorlog die samen met Israël werd gevoerd, maar toch staat Netanyahu nog steeds voor een onzekere politieke toekomst. Hier wordt de transformatie van MAGA naar wat critici MIGA noemen, “Make Israel Great Again” (“Maak Israël weer groot”), bijzonder duidelijk. Trump beloofde ooit te stoppen met het opofferen van Amerikaanse levens en middelen voor buitenlandse conflicten. In plaats daarvan maakte zijn regering een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten tot een centrale onderneming van het Amerikaanse buitenlandse beleid. Het politieke lot van Netanyahu blijft onzeker, terwijl Amerikanen de kosten van Trumps beslissing dragen. MAGA beloofde Amerika op de eerste plaats te zetten, maar Trumps oorlog tegen Iran heeft binnen de beweging de vraag opgeroepen of hij Amerikaanse belangen opoffert om Israël te dienen.
De internationale trumpistische beweging was gebouwd op de veronderstelling dat de Verenigde Staten een wereldwijde opstand konden leiden tegen precies die liberale orde die de Amerikaanse macht had helpen vestigen. Dit was altijd al een wankele gedachte. Nationale soevereiniteit kan niet worden bereikt door trouw te zweren aan een Amerikaanse president, ongeacht of die president zichzelf een liberale internationalist of een nationalist noemt. Een werkelijk multipolaire wereld vereist onafhankelijke centra van politiek gezag, geen netwerk van conservatieve bewegingen dat rond het Witte Huis is georganiseerd. Trump heeft deze tegenstrijdigheid nooit opgelost, omdat hij het einde van de Amerikaanse suprematie nooit werkelijk heeft aanvaard. Hij wilde dat soevereine naties Amerika bewonderden, terwijl Washington de grenzen van hun soevereiniteit bleef dicteren.
De straten van verschillende landen leveren verder bewijs dat Trumps internationale kring geen bescherming biedt tegen ontevredenheid onder de bevolking. In Albanië wordt premier Edi Rama geconfronteerd met massademonstraties vanwege beschuldigingen van corruptie, onderwijskosten, werkloosheid en een controversieel kustontwikkelingsproject dat verband houdt met Jared Kushner, Trumps schoonzoon. Rama is geen conventionele MAGA-politicus, maar de betrokkenheid van Trumps familie bij de omstreden investering heeft de protesten een directe verbinding gegeven met de politieke en zakelijke omgeving van de Amerikaanse president. In Tsjechië wordt Andrej Babiš geconfronteerd met demonstraties tegen voorgestelde wijzigingen in de financiering van de publieke televisie en radio. In Argentinië wordt Javier Milei, die Trump herhaaldelijk als ideologische bondgenoot heeft omarmd, geconfronteerd met studentenprotesten tegen bezuinigingen op de financiering van universiteiten en andere bezuinigingsmaatregelen. In Chili ondervindt José Antonio Kast weerstand tegen voorgestelde bezuinigingen op het onderwijs. Deze protesten komen voort uit binnenlandse grieven en niet uit een verenigde campagne tegen Trump. Toch tonen ze aan dat de politieke retoriek van MAGA de praktische gevolgen van het regeringsbeleid niet kan verhullen. Trumps bondgenoten spreken over vrijheid, nationale wedergeboorte en bevrijding van diepgewortelde elites, maar dergelijke beloften worden beoordeeld aan de hand van de economische omstandigheden, openbare voorzieningen en het gedrag van degenen die aan de macht zijn. MAGA moest een politieke klasse uitdagen die het contact met gewone mensen had verloren. In plaats daarvan worden de internationale navolgers ervan vaak geconfronteerd met dezelfde woede die Trump in de eerste plaats op de voorgrond bracht. Het vertrouwde patroon keert terug: grootse beloften van bovenaf, groeiende ontevredenheid van onderaf.
De centrale vraag is niet langer of Trump het liberale establishment kan verslaan. Het is of zijn buitenlandse beleid voldoende verschilt van dat van het establishment dat hij veroordeelde. Het antwoord ligt in zijn behandeling van andere soevereine mogendheden. Trump had kunnen erkennen dat Rusland, China, Iran en andere beschavingen belangen hebben die niet zomaar ondergeschikt kunnen worden gemaakt aan Washington. Hij had de overgang van unipolaire overheersing naar een wereld van concurrerende machten kunnen accepteren en dienovereenkomstig kunnen onderhandelen. In plaats daarvan zette hij het streven naar Amerikaans overwicht voort door middel van dwang. MAGA beloofde een nationale revolutie tegen het imperium. Onder Trump heeft het imperium de revolutie opgeslokt.
Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Pepe Escobar: Brazilianen verslaan de Moeder van Alle Hybride Oorlogen
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
MAGA is een Israëlisch dingetje. Was het altijd al. Zie de geldschieters
Sterk artikel, met al het geschrevene eens, zou door Pepe Escobar geschreven kunnen zijn!
“500 miljoen Europeanen rekenen op 300
miljoen Amerikanen om hen te beschermen
tegen 120 miljoen Russen, die 40 miljoen
Oekraïners niet kunnen verslaan.
Ondertussen hebben ze niet eens in de gaten dat
ze worden overgenomen door 2 miljard moslims
– die volhouden dat ze worden onderdrukt door
9 miljoen Israëli’s.”
Zomaar een vraag. Hoeveel politici en regeringsleiders zouden echt niet aan de touwtjes van de zxx multimiljardairs in usa hangen en echt onafhankelijk hun eigen koers kunnen voeren ten bate van het volk? Wie geld heeft, die heeft macht en wie heel veel geld heeft, die heeft heel veel macht. En als een land niet naar de bekende pijpen danst (Iran, China, Noord Korea, Rusland?) dan pleeg je toch gewoon een coup of begin je een oorlog om het beoogde resultaat te bereiken. Of zit ik er ver naast?
Maga = make Amerika great again.
Critici zeggen dat dit Maga 1 is om uiteindelijk het veel belangrijkere Maga 2 te realiseren.
Maga 2 = Make Amerika global awesome
Trump is gewoon meer van hetzelfde dat de wereld al decennia in vuur en vlam zet.
WARREN BUFFETT WAARSCHUWT DAT DE AMERIKAANSE DOLLAR OP DE RAND VAN TOTALE INZAMELING STAAT
Hij zit op een record van $380 MILJARD AAN CASH, zonder een enkele dollar te investeren omdat hij zegt dat de aandelenmarkt is veranderd in een KERK MET EEN GEKOPPELD CASINO en hij niet langer begrijpt wat er gebeurt.
“Ik begrijp een kleiner percentage van de bedrijven als geheel dan 10 jaar geleden.”
Toen hem werd gevraagd of een catastrofale marktcrash eraan komt, antwoordde hij huiveringwekkend:
“ALS JE HET ZAG KOMEN, ZOU HET NIET GEBEUREN.”
Dit is dezelfde man die Berkshire Hathaway opbouwde tot een imperium van $1 biljoen… en nu bereidt hij zich voor op de ergste financiële ramp van ons leven.
Hij waarschuwde effectief dat crediteuren het vertrouwen in de Amerikaanse staatsobligaties verliezen.
En raad eens…
Japan’s
@yutokanzakireal
onthulde ook dat de Bank van Japan een worstcasescenario besprak waarin de dollar zijn reservestatus verliest door verlies van vertrouwen van crediteuren.
Dat Japan zijn bezittingen in Amerikaanse staatsobligaties dumpt, zou die catastrofe triggeren.
Ray Dalio heeft ook gewaarschuwd dat de VS al voorbij het punt van geen terugkeer is en een schuldencrisis onvermijdelijk is.
De nationale schuld heeft $40 biljoen bereikt, rentelasten hebben de defensie overschreden en het Amerikaanse tekort wordt nu groter.
Washington zet druk op de Bank van Japan om de Amerikaanse staatsobligaties niet te dumpen, wat zou kunnen leiden tot een wereldwijde liquiditeitscrisis.
De Bank van Japan heeft nu aangekondigd om hun Japanse aandelen en ETF-bezittingen te liquideren om cash op te halen.
https://x.com/SternDrewCrypto/status/2117249301525274683?a=EQJdV2sVAQqwM4RoWq8&s=20
Op naar een multi polaire wereld met Poetin, Trump en Xi Jinping aan het roer.
Dat dumpen van Japan zal wel meevallen. Dat mogen ze niet van de Yanks. En cash hebben ze zat want doordat ze niet dumpen worden de Japanners beloond met miljarden dollars. Wat maakt dat de Yanken nu uit, die Amerikaanse schulden worden toch nooit meer ingelopen. Dan drukken we toch gewoon bij. Zolang het schatkistpapier van de Yanks maar niet gedumpt wordt want dan valt het op. Daarvoor is het nog net te vroeg, dat komt de komende jaren wel denken ze,
Past precies in agenda 2030.
Ik moet lachen Gijp.
Heb eens gekaart met vrienden.
De inleg was overeenkomstig onze toenmalige inkomsten.
Een van de jongens had me toch pech zeg.
Hij ging uit pure wanhoop de hele tijd dubbel of kiet spelen.
Servator was aan het winnen.
Normaal was het gewoon tientjes werk.
Toen werd het opeens een enorm bedrag wat de kameraad aan mij en nog twee anderen schuldig was.
Ik denk rekening houdend met de inflatie omgerekend nu pak hem beet 300.000 euro.
Op een gegeven moment zijn we opgehouden en niemand had het er nog over.
Niemand heeft de ander ook maar symbolisch om geld gevraagd of een of ander redelijk bedrag geeist.
Maar we hebben wel nooit meer gekaart voor geld.
Ik bedoel hoe zou dat dan moeten gebeuren : met oninvorderbare rekening courants zoals de VS en de EU bobo’s doen en waaraan ze verdienen ?
Misschien moeten we nog eens met elkaar bellen, er waren wel veel getuigen bij 😂😂😂