In hoeverre zijn de EU en de regering-Trump op één lijn wat betreft hun langetermijndoelstellingen? Het nieuws over reisverboden voor vier EU-functionarissen en één functionaris van de Britse regering heeft velen geschokt. Vanuit de EU is deze maatregel veroordeeld als antidemocratisch en draconisch. De Global Disinformation Index noemt de sancties “een autoritaire aanval op de vrijheid van meningsuiting en een flagrante daad van censuur door de overheid” en beschuldigt de regering-Trump ervan haar macht te gebruiken om “mensen met een afwijkende mening te intimideren, te censureren en het zwijgen op te leggen”.
Toch hebben maar weinig waarnemers opgemerkt hoe Brussel ondertussen onverminderd doorgaat met nieuwe regels die de vrijheid van meningsuiting op social-mediaplatforms zullen beperken — een beleidsinitiatief dat haaks staat op zowel de doelstellingen van de regering-Trump als die van de techlobby in het algemeen, schrijft Martin Jay.
De vijf genoemde Europeanen zijn: Imran Ahmed, directeur van het Centre for Countering Digital Hate; Josephine Ballon en Anna-Lena von Hodenberg, leiders van HateAid, een Duitse organisatie; Clare Melford, die de Global Disinformation Index beheert; en voormalig EU-commissaris Thierry Breton, die verantwoordelijk was voor het toezicht op de regels voor sociale media.
Sarah Rogers, de onderminister van Buitenlandse Zaken, schreef in een bericht op X dat Breton – een Franse zakenman en voormalig minister van Financiën – het “brein” is achter de Digital Services Act van de EU, die strenge eisen oplegt die, zo beweert zij, bedoeld zijn om internetgebruikers online veilig te houden, waaronder het markeren van schadelijke of illegale inhoud zoals haatzaaiende uitlatingen.
Er zit echter een duistere kant aan dit nieuwe wetsvoorstel, dat de volledige steun lijkt te hebben van Ursula von der Leyen, die onlangs in een toespraak vrijheid van meningsuiting een “virus” noemde. In werkelijkheid twijfelt bijna niemand eraan dat deze nieuwe richtlijn, als ze wordt aangenomen, door de EU zal worden gebruikt om journalisten en commentatoren die over de activiteiten van de EU schrijven en Brussel ter verantwoording roepen, het zwijgen op te leggen. Ze zal een instrument van onderdrukking worden, dat vooral bedoeld is om de corruptieschandalen waarin hoge EU-functionarissen verwikkeld zijn, in de doofpot te stoppen. Het lijkt alsof Von der Leyen haar les heeft geleerd uit de beschuldigingen van corruptie die tegen haar zijn geuit vanwege haar omgang met een vaccinovereenkomst met Pfizer – beschuldigingen die aan het licht zijn gebracht door journalisten van de Wall Street Journal en de New York Times – en nu regelgeving wil invoeren die de EU in staat stelt de privéberichten van journalisten op social media te bespioneren en hun werk te verbieden. Weinigen trappen nog in het “haatzaaiende-uitlatingen”-narratief.
Voor de regering-Trump en de bazen van de techindustrie die dicht bij haar staan, gaat dit een stap te ver. Zij vrezen dat dergelijke regels mensen helemaal van social mediaplatforms zullen wegjagen, en erger nog, dat het nieuwe EU-plan ook Amerikanen zal censureren. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de regering-Trump zo fel heeft gereageerd – vooral omdat de EU zich heeft neergelegd bij Trumps invoerheffingen van 15% op EU-goederen die de Amerikaanse markt binnenkomen, en bij de eisen om de defensie-uitgaven te verhogen. De relatie tussen de pestkop en zijn slachtoffer is in Trumps tweede ambtstermijn nog lelijker geworden, al moet worden gezegd dat het geklungel van één EU-commissaris in 2024 daarbij niet heeft geholpen.
Thierry Breton belichaamt het Franse stereotype dat veel Amerikanen misschien verafschuwen: arrogant, egocentrisch en chauvinistisch, tot het punt dat het vorig jaar, toen hij een dreigende brief schreef aan Elon Musk (voorafgaand aan Musks interview met Trump), niet bij hem opkwam om eerst zijn vrouwelijke baas te raadplegen voordat hij de brief verstuurde. De brief werd gelekt door Musk, die Breton in niet mis te verstane bewoordingen sommeerde om “op te rotten”. De uitwisseling was zo schadelijk en gênant voor de EU dat Von der Leyen Breton in september dwong ontslag te nemen. Breton is echter niet zozeer bekend om deze belachelijke waanvoorstelling, maar om zijn uitspraak op de Franse televisie dat de EU haar favoriete kandidaat in de Roemeense verkiezingen had geïnstalleerd ten koste van de echte koploper.
Hem de toegang tot de VS ontzeggen lijkt dan ook begrijpelijk als symbolische zet van Trumps team — een signaal dat de EU de zorgen van Washington over deze nieuwe blauwdruk serieuzer moet nemen en haar eigen Orwelliaanse houding ten opzichte van de vrijheid van meningsuiting moet heroverwegen.
De zorg is echter dat deze laatste ruzie slechts het dunne puntje van de wig is en dat Trump de EU zo ver mogelijk zal uitknijpen in aanloop naar de tussentijdse verkiezingen — een strategie die wel eens onverstandig kan blijken, gezien het geringe aantal echte bondgenoten dat hij wereldwijd nog heeft.
Recente peilingen in Canada en verschillende EU-landen tonen een afnemend vertrouwen in Trump en zijn regering, waarbij velen vinden dat hij meer problemen creëert dan hij oplost. Europa heeft de EU meer dan ooit nodig op het gebied van veiligheid – het heeft de oorlog in Oekraïne nodig om een groot aantal beleidsmislukkingen en het schadelijke werk van derderangs politici te blijven verdoezelen. Maar de stap van Trump zou de EU-leiders over de streep kunnen trekken, waardoor hij gedwongen wordt het enige te doen wat hij kan: opnieuw de tarievenknop indrukken of, voor de zekerheid, het idee opperen dat de EU voorlopig uit de NAVO stapt. Nu het conflict in Oekraïne nog steeds niet is opgelost, is het echter moeilijk voor te stellen welke grotere strategische ideeën Trump heeft die Europeanen zouden kunnen steunen. Of zelfs maar kunnen betalen.
De sancties tegen vijf grijze mensen in grijze pakken – van wie de meeste Europeanen nog nooit hebben gehoord – zouden een nieuw debat kunnen ontketenen: in hoeverre is de VS eigenlijk een partner? Wat hebben we eigenlijk gemeen?
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Simpel gezegd alle ellende wordt veroorzaakt door de politiek,
zij zijn niet de zesjes van de samenleving maar de vijfjes en viertjes.
https://www.youtube.com/watch?v=xcHg4KeBHwk
@koddebeier…
💯🎯
Politiek maakt ALLES kapot wat je lief is.
Amerika aast op een uitnodiging van de BRICS om lid te mogen worden,
De economische toekomst komt van de BRICS, en Trump weet dat,
Snel afscheid nemen van het zinkende schip Europa.!
Meer en meer accepteert Trump het nieuwe Multipolair politiek systeem,
En weet als geen ander, om snel op die BRICS trein te springen,
Trump wil de EU van het infuus halen, een last voor Amerika.!
En Trump weet heel goed hoe graag de EU de Amerikaanse Democraten als regering zien.!
En na de pogingen van Trump op een vrede in Oekraïne dat door de EU geboycot wordt,
wil Trump en zijn administratie van die verschrikkelijke EU leiders af.!
En Trump komt met een nieuwe valuta of betalingssysteem GOUD gedekt,
om met de BRICS + Landen Amerika groter te maken.
Trump heeft een Hot Lijn met Poetin en Xi Jing Ping, en met andere BRICS + Landen,
Dreigingen bij Venezuela, Taiwan is een politiek evenwicht met Poetin, Xi Jing Ping en Iran,
En vooral ten opzichten van israhel / Iran.
Trump GOKT op een evenwicht in de wereld politiek ten opzichten van de BRICS.
En dan moet Amerika van de last Europa af….!!!!!
💯🎯
Vergeet niet dat een van de grootste Amerikaanse landen mede oprichter is van de BRICS.
De USA tot de BRICS toelaten is zoiets als het Trojaanse paard.
De US heeft conflicten/wrijvingen met een aantal landen waaronder Iran wat vanwege de Israhel-US relatie (Israhel is het controlerende/dominerende land in de ‘relatie) niet opgelost kan worden.
Ook Taiwan en de invloed die China heeft /wil hebben in omringende landen, zeegebieden en in de wereldeconomie
zal een probleem tussen beiden blijven.
Trump kan wel een nieuwe goudstandaard willen maar of dat ook mogelijk is is maar zeer de vraag.
Trump heeft nog maar een paar jaar en wat de daarop volgende deepstate puppet gaat doen is ook zeer de vraag, maar de dominantie van de US opgeven zal een van de laatste mogelijkheden zijn..
Ik vind deze ingreep van Trump fantastisch, zo worden die EU betweterige onbenullen misschien eens gewaarshuwd dat ze hun dictatoriale trekjes beter wat kunnen temperen !
“Thierry Breton belichaamt het Franse stereotype dat veel Amerikanen misschien verafschuwen: arrogant, egocentrisch en chauvinistisch.”
Zo’n man wijf als Breton daar gaat een echte man van over zijn nek.
Een afname van moed is wellicht het meest opvallende kenmerk dat een buitenstaander vandaag de dag in het Westen opmerkt. De westerse wereld heeft haar burgerlijke moed verloren… Deze afname van moed is met name merkbaar onder de heersende en intellectuele elite, waardoor de indruk ontstaat dat de hele samenleving haar moed heeft verloren.
– Aleksandr Solzjenitsyn
Ga er maar van uit dat iedereen die hier op deze artikelen van Frontnieuws commentaar geeft ergens in de EU een vinkje achter zijn naam krijgt als dissident of een andere term.
Wat dit betreft maak ik mij geen illusies.
De orwelliaanse manier van het EU bestuur gaat alle perken te buiten.
Het gehele EU en VN systeem is verrot tot op het bot.
De gEUstapo hört/lestt mit.