Toen Pokémon Go werd gelanceerd, leek het een onschuldig spel dat mensen aanmoedigde om naar buiten te gaan en op ontdekkingstocht te gaan, maar achter die façade ging een veel geavanceerder systeem schuil dat menselijke bewegingen naar zeer specifieke locaties leidde waar gegevens het hardst nodig waren, waardoor miljoenen gebruikers werden omgevormd tot mobiele gegevensverzamelaars. De plaatsing van Pokémon, Gyms en PokéStops was niet willekeurig, maar geconcentreerd rond oriëntatiepunten, bedrijven en drukke stedelijke corridors. Dit betekende dat spelers herhaaldelijk naar waardevolle kaartzones werden geleid, waarbij ze vaak keer op keer naar dezelfde locaties terugkeerden om deze vanuit meerdere hoeken, op verschillende tijdstippen van de dag en onder wisselende omstandigheden vast te leggen. Dit is precies hoe hoogwaardige ruimtelijke datasets worden opgebouwd.
Voor velen die dit lezen, met name degenen die het spel nooit hebben gespeeld, is het belangrijk om te begrijpen hoe dit er in de praktijk daadwerkelijk uitzag, want dit was geen passief proces op de achtergrond; het vereiste dat mensen fysiek door wijken, parken, winkelgebieden en zelfs woonwijken liepen terwijl ze hun telefoon omhoog hielden en actief hun omgeving scanden om virtuele wezens te “vangen” die niet bestonden. Het spel moedigde gebruikers aan om hun camera op objecten in de echte wereld te richten, eromheen te bewegen en interactie te hebben met de omgeving. Het systeem legde niet alleen gedetailleerde beelden vast van openbare bezienswaardigheden, maar ook van de omliggende gebieden, waaronder straten, ingangen en privéwoningen, allemaal verwerkt in wat een eenvoudige entertainmentervaring leek, schrijft Martin Armstrong.
De omvang van wat er is verzameld is duizelingwekkend en wordt nu bevestigd door het bedrijf zelf. Niantic verklaart dat zijn systeem is gebouwd op basis van ongeveer 30 miljard beelden uit de echte wereld die zijn verzameld via zijn augmented reality-spellen, elk gekoppeld aan nauwkeurige gegevens zoals GPS-locatie, camerahoek en apparaatbeweging. Deze beelden zijn geen willekeurige snapshots, maar gestructureerde gegevens punten, herhaaldelijk vastgelegd op meer dan een miljoen belangrijke locaties wereldwijd, waarvan vele vanuit meerdere perspectieven en onder wisselende omgevingsomstandigheden zijn gefotografeerd, waardoor het systeem zeer nauwkeurige driedimensionale modellen van de echte wereld kan bouwen.
Niantic is duidelijk geweest over het doel van deze dataset en legt uit dat het een zogenaamd “Large Geospatial Model” bouwt, een systeem dat is ontworpen om machines in staat te stellen de echte wereld te begrijpen en erin te navigeren. Een leidinggevende verklaarde: “We beschouwen de spelersgegevens als zeer hoogwaardige grondtrainingsgegevens,” waarmee hij duidelijk maakte dat de informatie die via gameplay wordt verzameld, wordt gebruikt om kunstmatige-intelligentiesystemen te trainen.
Het spel was meteen een succes, aangezien de Pokémon-franchise al generaties lang bestaat en zowel kinderen als volwassenen er gretig mee spelen. Het bereik van deze operatie is wereldwijd en omvat bijna elke grote stad op de planeet en miljoenen individuele locaties, waarbij nieuwe gegevens blijven worden toegevoegd met een snelheid van ongeveer één miljoen scans per week. Dit was geen statische dataset, maar een voortdurend evoluerend, realtime kaartsysteem dat werd opgebouwd door voortdurende deelname.
Bedrijven als Google hebben jarenlang vloten van Street View-voertuigen ingezet, uitgerust met gespecialiseerde camera’s om beelden van wegen en snelwegen vast te leggen, een proces dat duur en traag was en inherent beperkt tot de plaatsen waar voertuigen fysiek konden komen. Pokémon Go bereikte iets veel gedetailleerder door gebruik te maken van miljoenen mensen te voet, in gebouwen, parken en woonwijken, die gegevens verzamelden vanuit hoeken en locaties die voertuigen nooit konden bereiken. Niantic liet gebruikers zelfs betalen om geavanceerde spelfuncties te ontgrendelen, en profiteerde terwijl het stiekem het systeem gebruikte om een kaart van de wereld op de grond te creëren.
Wat Niantic creëerde, was in feite een kaartsysteem op voetgangersniveau dat traditionele methoden overtrof in dichtheid en perspectief, omdat elk beeld werd vastgelegd op menselijke hoogte, vanuit de omgeving zelf, in plaats van vanuit een voorbijrijdend voertuig. Wanneer die miljarden beelden over elkaar worden gelegd, is het resultaat een dataset die de positie van een gebruiker tot op centimeters nauwkeurig kan bepalen op basis van visuele aanwijzingen in de omgeving – een precisieniveau dat conventionele GPS-systemen in dichtbebouwde stedelijke omgevingen maar moeilijk kunnen evenaren.
Het spel zelf was het mechanisme dat dit mogelijk maakte, omdat het gedrag stimuleerde dat anders enorme investeringen zou vereisen, door zeldzame Pokémon en beloningen in specifieke gebieden te plaatsen, zodat spelers vrijwillig naar die locaties zouden reizen, daar zouden blijven hangen en gedetailleerde visuele gegevens zouden vastleggen, waardoor nieuwsgierigheid en competitie in feite werden omgezet in een gedistribueerd personeelsbestand dat op wereldwijde schaal opereerde.
Dit was misschien wel de grootste gegevensverzamelingsoperatie in de geschiedenis. Deelname was vrijwillig en de implicaties werden nooit volledig begrepen; het resultaat is een systeem dat stilletjes een continu bijgewerkt model van de fysieke wereld met hoge resolutie heeft opgebouwd met behulp van gegevens die zijn aangeleverd door honderden miljoenen gebruikers in alle uithoeken van de wereld.
Niantic heeft meerdere sectoren geschetst waarin deze gegevens zullen worden ingezet, waaronder logistiek, opslag, bouw en ruimtelijke ordening, die allemaal afhankelijk zijn van het in realtime begrijpen van fysieke omgevingen. De realiteit is dat deze gegevens nu worden gecommercialiseerd, geïntegreerd in robotica, in licentie gegeven voor zakelijk gebruik en gepositioneerd als de ruggengraat voor toekomstige AI-systemen die interactie hebben met de echte wereld, wat betekent dat wat begon als een spel is uitgegroeid tot een van de meest waardevolle ruimtelijke datasets die ooit zijn gecreëerd.
Onthoud: als iets gratis is, ben JIJ het product.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Dat wisten we al heel lang.je moest wel heel dom zijn om hier aan mee te doen.🤷♀️
Gelukkig vind ik computerspelletjes (behalve het échte schaakspel) stom !
Wég met die rommel !!! 😉
Het was wel een knap staaltje werk.
Moet steeds aan het gedicht van Gerrit Komrij denken op de ochtend na de politieke moord op Pim Fortuyn. Door de elite werd Gerrit niet de Dichter des vaderlands genoemd maar de dichter van het gepeupel, voor mij spreken de laatste twee zinnen het meeste aan.
De zittende politicus Hij heeft nog nooit gedanst. Hij kent zijn doel. Nog nooit is op zijn vale klerkensmoel Zomaar een lach verschenen, maar die nacht, Nadat de gek de nar had omgebracht, Kroop hij zijn bed uit, glimmend van de pret, En maakte hij onbespied een pirouette. Dank, dank, riep hij, het monster is geveld. Hij oefende het woord ‘geschokt’ voor morgen En sliep als twintig ossen kunnen slapen. Straks is hij, voor de camera, vol zorgen. Natuurlijk is hij zwaar tegen geweld. Daar klinkt verdomd weer zijn belegen lied.
Hij loopt op straat, ondragelijk rechtschapen, En ziet nog steeds het echte monster niet.
Prachtig stukje..de pirouette, en de twintig Ossen..heerlijk om te lezen..die Hollanders hé..👍🏻
Héél mooi. Taal zoals die zijn moet. Lekker rauw en heerlijk duidelijk.
Dacht dat het over rutte ging🙈
Maar zo´n data set veroudert toch heel snel? Wegen worden verlegd aangelegd gebouwen worden gebouwd of gesloopt. Kun je daar nog geld aan verdienen dan?
Dat Pokemon Go is gebruikt om te spioneren.
Zo werden alle speciale plekjes gefilmd en gefotografeerd. De kinderen werden gebruikt als fotografen en filmers. De vijand heeft zo een mooie kaart gekregen.