De overgang tussen de regering Biden en Trump 2.0 begon op een onverwacht gezellige noot, toen de vertrekkende president tevreden leek te stralen bij het zien van Donald Trump naast hem in het Witte Huis. De coup van de Democratische Partij om hem te vervangen door Kamala Harris was mislukt, waardoor de geschiedenis zich kon afvragen of Biden zelf misschien het opkomende oranje tij had gedwarsboomd. Toch overheerste één onheilspellend voorteken het toneel. Was de laaiende vuurzee, nauwelijks onder controle te houden door de open haard achter hen, een voorbode van problemen in het verschiet? Was er al een plan in gang gezet om de revolutionaire aspiraties van de komende Trump-regering te laten verkolen in de ketel van een wereldwijde oorlog?
Ondertussen gingen de Russische troepen in Oekraïne door met hun opmars langs de hele linie. Een massale Russische aanval met raketten en drones vernietigde de toch al gehavende energiesector van Oekraïne, waardoor uitgestrekte regio’s – vooral Odessa – in duisternis werden gedompeld. In Koersk, het Russische grondgebied dat Oekraïne in augustus roekeloos binnenviel, werden de beste Oekraïense eenheden, bewapend met de meest geavanceerde westerse wapens, ontmanteld door Russische troepen – naar verluidt ondersteund door nog niet bevestigde Noord-Koreaanse hordes. Het Westerse apparaat voor buitenlands beleid raakte in een razernij en kwam met voorstel na voorstel voor onmogelijk optimistische vredesplannen, elk gericht op het redden van de trots en geloofwaardigheid van de NAVO, schrijft Kevin Batcho.
Tegelijkertijd bleef Team Trump, ondanks de benoeming van een aantal “voormalige” neocons zoals Marco Rubio – die hun personage van wereldheerschappij wilden afschudden en zich wilden rebranden als realisten van America First – het Oekraïense conflict verwerpen en beloofde het definitief te beëindigen. In een toonbeeld van gebrek aan respect en lèse-majesté tegenover de Oekraïense leider, suggereren berichten dat Trump erop zal aandringen dat Zelensky een pak en stropdas draagt als ze elkaar ooit weer ontmoeten.
Op zondag 17 november publiceerden verschillende oude Amerikaanse media het buitengewone nieuws dat de NAVO zich binnenkort openlijk bij de Oekraïners zou aansluiten door actief deel te nemen aan langeafstandsraketaanvallen op Rusland. Toegegeven, deze onofficiële berichten lijken het bereik van deze raketten te hebben beperkt tot 200 kilometer.
Om de Russische bezwaren tegen dergelijke aanvallen te begrijpen, moet strategische empathie worden gebruikt. Dit houdt in dat we de situatie omdraaien en in de schoenen van Rusland gaan staan. Het is cruciaal om op te merken dat strategische empathie niet hetzelfde is als strategische sympathie, ondanks het feit dat partizanen aan beide kanten de twee kunnen verwarren. Volgens het principe “ken je vijand” hebben beide partijen in een gewelddadig conflict een strategisch voordeel door de acties van hun tegenstander te begrijpen en erop te anticiperen.
De schoenen van de ander
Er wordt steeds meer gespeculeerd door het aankomende Team Trump over het uitvoeren van speciale militaire operaties door de VS tegen Mexicaanse kartels, waarbij mogelijk zelfs delen van Mexicaans soeverein grondgebied worden bezet. Als dit beleid ooit werkelijkheid zou worden, zouden de kartels voorspelbaar het “recht” op vergelding opeisen en dergelijke Amerikaanse acties als een onderdrukkende, koloniale belediging van hun land en erfgoed beschouwen.
Dit opent de deur naar een duister scenario: Rusland zou de Mexicaanse rebellen actief kunnen helpen zich te verdedigen tegen de aanvallen van de Amerikanen. Als Rusland de kartels bijvoorbeeld zou voorzien van geavanceerde langeafstandswapens, zoals het nucleaire Iskander ballistische raketsysteem, zou de inzet dramatisch escaleren. Maar gezien het gebrek aan technisch vernuft van de kartels, zouden de Russen waarschijnlijk zelf hun satellietsystemen moeten gebruiken om doelen op Amerikaans grondgebied te identificeren en de coördinaten in de raketsystemen te programmeren. Zelfs als een medewerker van het kartel op de knop drukt, zou het niet vergezocht zijn als Amerikaanse commentatoren dergelijke aanvallen zouden interpreteren als directe Russische agressie op Amerikaans grondgebied.
Erger nog, grote kernmachten als de VS en Rusland vertrouwen op zeer gevoelige raketdetectiesystemen om zich te beschermen tegen catastrofale nucleaire aanvallen. Deze systemen zijn ontworpen om vastberaden en zonder aarzeling te reageren. Als een raket met nucleaire capaciteit – zoals de Russische Iskander of de Amerikaanse ATACMS – tijdens de vlucht wordt gedetecteerd, kan het protocol een automatische en verwoestende nucleaire tegenaanval voorschrijven tegen de natie die verantwoordelijk wordt geacht voor de lancering.
Zou Amerika een wereldwijde nucleaire oorlog beginnen als reactie op een door een kartel gelanceerde Iskander met nucleair vermogen die Winslow, Arizona als doelwit heeft? Hoewel Amerikaanse raketdetectiesystemen de lancering in eerste instantie zouden kunnen interpreteren als een oorlogsdaad van Rusland, zou de beslissing om te escaleren tot een volledige nucleaire reactie afhangen van het verifiëren van de oorsprong en intentie van de aanval. Ondanks de geautomatiseerde aard van sommige nucleaire protocollen, zijn er waarborgen en is er menselijk toezicht om overhaaste beslissingen te voorkomen. De verwarring, angst en kans op misrekening in zo’n scenario zouden de spanningen echter gevaarlijk kunnen verhogen en het risico op escalatie kunnen vergroten.
Als de VS erin slagen om hun kalmte te bewaren en afzien van een nucleaire vergelding, zou dat Rusland een belangrijke strategische overwinning opleveren. Dergelijke terughoudendheid zou Poetin het signaal geven dat hij nucleair capabele raketten kan inzetten via proxies, waarbij de VS deze eerder zouden interpreteren als conventionele aanvallen dan als daden die een nucleaire reactie rechtvaardigen.
Dit precedent zou Rusland aanmoedigen en de geloofwaardigheid van de Amerikaanse nucleaire afschrikking uithollen. Het zou Moskou kunnen aanmoedigen om de grenzen verder te verleggen, mogelijk zelfs door een nucleaire eerste aanval te overwegen in de veronderstelling dat de VS zouden aarzelen om in natura te reageren. Zo’n scenario zou niet alleen een vernederende inbreuk betekenen op de Amerikaanse doctrine van nucleaire bescherming, maar ook een destabiliserende verschuiving in het wereldwijde strategische evenwicht, wat decennia van afschrikkingstheorie zou ondermijnen.
De wereldwijde oorlog overtroeven?
Op het moment van schrijven heeft de regering Biden nog geen officiële aankondiging gedaan over een verandering in het beleid ten aanzien van NAVO-raketaanvallen diep op Russisch grondgebied. Ook het overgangsteam van Trump heeft nog geen officiële reactie gegeven, zelfs nu oude video’s van Trump waarin hij de neocons hekelt op grote schaal circuleren op social media. Sommige proxies van Trump, zoals zijn zoon Donald Trump Jr. en Elon Musk, hebben vage veroordelingen uitgesproken over deze potentiële escalatie naar een wereldwijde oorlog door de vertrekkende regering Biden.
Geruchten die de ronde doen op Oekraïense Telegram-kanalen suggereren dat Team Trump mogelijke vredesonderhandelingen met Zelensky afhankelijk heeft gemaakt van het feit dat Oekraïne geen langeafstandsaanvallen uitvoert op Russisch grondgebied. Trump heeft veel invloed op Zelensky, omdat hij verdere wapenleveranties en financiering kan stoppen, alle uitwisseling van informatie kan beëindigen en zelfs Elon Musk kan overhalen om de toegang van Oekraïne tot het Starlink-systeem te blokkeren. Een dergelijke stap zou het vermogen van Kiev om de communicatie tussen zijn gevechtseenheden op het slagveld te onderhouden verlammen, waardoor de toch al instortende operationele effectiviteit drastisch zou worden ondermijnd.
Oekraïne mag dan wel overtuigend beweren dat het het “recht” heeft om Rusland aan te vallen met zijn eigen wapens en soldaten, maar aanvallen met steun van de NAVO zouden een gevaarlijke grens overschrijden door nucleair capabele raketten op Russisch grondgebied te lanceren. Zou zo’n daad onmiddellijke nucleaire vergelding tegen NAVO-bases in Europa uitlokken? Misschien niet – maar de gevolgen zouden nog steeds ernstig zijn.
Winterellende
Door de NAVO geassisteerde raketaanvallen zouden Poetin een extra politieke rechtvaardiging geven om zijn verwoestende campagne tegen de reeds afbrokkelende energie-infrastructuur van Oekraïne te intensiveren. Volgens Russische bronnen zouden onderschepte inlichtingen over een op handen zijnde verschuiving in het Amerikaanse raketbeleid de aanleiding zijn geweest voor de aanvallen van afgelopen weekend. Deze aanvallen waren gericht op kritieke infrastructuur, waaronder de vernietiging van elektrische onderstations van Oekraïense kerncentrales en het verbreken van de verbindingen tussen het Oekraïense elektriciteitsnet en Europa. Odessa is samen met vele andere regio’s in bijna totale duisternis gedompeld.
De volledige ineenstorting van de Oekraïense energiesector zal miljoenen mensen in het donker en in de kou doen belanden, wat zal leiden tot een massale vluchtelingenstroom naar Europa. Onder hen zouden jonge mannen van in de 20 zijn – de laatste bevolkingsgroep die in staat is om de krimpende Oekraïense strijdkrachten te versterken en de voortdurende bevolkingsafname een halt toe te roepen. De exodus zou niet alleen de Europese socialezekerheidsstelsels onder druk zetten, maar Oekraïne ook beroven van zijn resterende vermogen om de oorlogsinspanning te ondersteunen.
De Norks invoeren
Westerse en Oekraïense bronnen hebben herhaaldelijk beweerd dat tot 100.000 Noord-Koreaanse (DVK) soldaten aan de zijde van de Russische strijdkrachten in de Koersk regio vechten. Hoewel alles mogelijk is, moeten zulke berichten, totdat er concreet bewijs opduikt, eerder gezien worden als onderdelen van Westerse informatieoorlogvoering dan als materiële realiteit.
Geloofwaardiger zijn de berichten dat Noord-Korea tot 50 zelfrijdende 170mm M-1989 houwitsers aan Rusland levert. Deze artilleriesystemen hebben een standaardbereik van 40 km, dat met behulp van raketgranaten kan worden vergroot tot 60 km.
Ter vergelijking: het kortste bereik van het door de VS geleverde ATACMS-systeem is 165 km. Hoewel de VS de volledige controle behoudt over de doelselectie, kan deze verschuiving in het raketbeleid worden gezien als een symmetrische reactie op de levering van artillerie door de DVK aan Rusland, zij het met een aanzienlijk escalatiepotentieel dat is ingebouwd in het grotere bereik en de precisiemogelijkheden.
Vliegdekschip naar beneden?
Als reactie op de NAVO-geassisteerde nucleaire raketaanvallen op hun grondgebied, zou Rusland vrijwel zeker de levering van geavanceerde wapensystemen aan Iran en zijn proxies versnellen. Het is zelfs mogelijk dat de aanval van de Houthi’s op het vliegdekschip USS Abraham Lincoln vorige week ertoe heeft geleid dat het Pentagon zijn veto over langeafstandsaanvallen op Rusland heeft opgeheven.
Het United States Central Command (CENTCOM) heeft de aanval op de vliegdekschipgroep bevestigd, maar houdt vol dat er geen gewonden zijn gevallen en dat er geen oorlogsschepen zijn beschadigd. CENTCOM zegt acht aanvalsdrones, vijf ballistische anti-schip-raketten en vier kruisraketten te hebben onderschept.
De volgende dag werd de USS Nicholson aangevallen in de Rode Zee. Jemenitische bronnen beweren dat het “naar de Stille Oceaan werd gesleept,” hoewel er geen schade is bevestigd. De kracht van de Houthi’s wordt op hoog niveau in het Pentagon erkend:
De raketten van Ansarallah en het Jemenitische leger “kunnen dingen doen die gewoon verbazingwekkend zijn,” zei Bill LaPlante, de Amerikaanse onderminister van Defensie voor Aankoop en Instandhouding, tijdens een evenement op woensdag, waarbij hij aangaf dat de operaties van Jemen “eng aan het worden zijn.”
“Ik ben ingenieur en natuurkundige en ik heb mijn hele carrière met raketten te maken gehad. Wat ik heb gezien van wat de Houthi’s de afgelopen zes maanden hebben gedaan, is iets dat – ik ben gewoon geschokt,” voegde LaPlante eraan toe.
In een rapport van The National Interest van 15 november werd opgemerkt hoe de recente aanval van Jemen op Amerikaanse oorlogsschepen “kwetsbaarheden blootlegt” in de vloot van Washington.
Het lijdt weinig twijfel dat het nationale veiligheidsteam van Biden Rusland en Iran verantwoordelijk houdt voor het plotselinge vermogen van de Houthi’s om hypersonische wapens te lanceren en de Amerikaanse zeemacht in de Rode Zee te verstoren. Een plausibele verklaring voor de verschuiving in het Amerikaanse raketbeleid ten opzichte van Oekraïne zou een waarschuwing aan Rusland kunnen zijn om hun Houthi-“pitbulls” in toom te houden en verdere “destabiliserende” acties in de regio te voorkomen.
Eindspel in Oekraïne
Hoewel Oekraïne nog steeds kan bogen op formidabele verdedigingscapaciteiten langs delen van de meer dan 1.200 kilometer lange frontlinie, ontstaan er steeds meer kwetsbare plekken, die de Russische troepen uitbuiten om hun opmars te versnellen. De timing van het einde van de oorlog zal waarschijnlijk afhangen van de slinkende Oekraïense manschappen en munitievoorraden. Wapenmagazijnen in de VS en Europa zijn bijna uitgeput en Oekraïne is nu gedwongen om te putten uit zijn jongste mannelijke cohorten, waardoor de demografische reserves in wezen uitgeput raken. En dit is alleen in de veronderstelling dat de Oekraïense grenswachten een massale uittocht van burgers kunnen voorkomen die de barre, ijskoude omstandigheden van de komende winter ontvluchten.
Oekraïne moet zich terugtrekken uit de lichtgroene zones en zowel neutraliteit als demilitarisering accepteren om een staakt-het-vuren te bereiken en onderhandelingen te starten.
De Russische voorwaarden voor vredesonderhandelingen zijn even rechtlijnig als grimmig. Oekraïne moet al zijn strijdkrachten terugtrekken uit de vier oblasten die Rusland in oktober 2022 heeft geannexeerd. Daarnaast moet Oekraïne onwrikbare garanties van eeuwigdurende neutraliteit geven en de Krim als Russisch erkennen. Om deze beloften waar te maken, moet Oekraïne ook instemmen met een demilitariseringsprogramma, waardoor de omvang en capaciteit van Kievs strijdkrachten in de toekomst aanzienlijk wordt beperkt.
Rusland beweert dat het niet zal onderhandelen voordat de Oekraïense troepen de Koersk regio verlaten. Een andere mogelijke verklaring voor de Amerikaanse verandering in het raketbeleid is dat het Oekraïense leger in Koersk zich in een moeilijke situatie bevindt en zich in feite niet kan terugtrekken zonder vernietiging door oprukkende Russische troepen te riskeren. Als we Oekraïne toestaan om dieper in de Koersk-regio toe te slaan, zou dat een dekmantel kunnen zijn voor een mogelijke Oekraïense terugtrekking uit Russisch grondgebied.
Het dilemma waar president Poetin voor staat is dat na 1000 dagen van een uitputtingsslag, de belangrijke territoriale overwinningen waarschijnlijk in het eindspel zullen vallen. Een echte overwinning voor Rusland zou bestaan uit het veroveren van de oblasten Odessa en Kharkov, samen met andere oblasten langs de rivier de Dnjepr. De bezetting van Odessa geeft Rusland controle over de hele Zwarte Zeekust van Oekraïne en toegang tot Moldavië en het afgescheiden pro-Russische Transnistrië. Het resulterende kluit Oekraïne zal een grotendeels ontvolkt, en dus beheersbaar, woestenij worden.
Een stabiel vredesverdrag dat alleen gebaseerd is op de vier geannexeerde oblasts en de Krim biedt misschien niet de duidelijke overwinning die Poetin nastreeft. Daarom is hij misschien bang voor voortijdige onderhandelingen waarin Oekraïne de huidige deal accepteert (vier oblasten + de Krim, neutraliteit + gecastreerde strijdkrachten). Met Charkov en Odessa nog in het spel en essentieel voor het behalen van een beslissende overwinning, geeft Poetin er misschien de voorkeur aan om de oorlog nog een jaar of twee te verlengen. Daarom kan deze NAVO-escalatie in zijn voordeel werken en hem de rechtvaardiging geven om het conflict te verlengen, zodat hij de cruciale tijd heeft om deze belangrijke gebieden te veroveren terwijl het leger van Oekraïne verder desintegreert.
Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
China, Rusland en Amerika – Drie leger reclamespotjes om rekruten te werven
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
De raketjes worden afgeschoten lees ik. Een dag na goedkeuring van Biden. Het schijnt geavanceerd spul te zijn, wie heeft ze afgeschoten. De NAVO of Oekraïne? Dat hebben ze snel geleerd dan. of toch de NAVO?
Ik lees net dat ze een paar raketten op rusland hebben afgeschoten, die amerikaanse raketten , als dot zo is hoop ik dat putin eerst even een tsar bovenop kiev gooit , daarna kijkt wie deze raketten bestuurt heeft en dat land ook ff kleiner maakt
Poetin moet ABSOLUUT ns een keer een paar raketten met zijn handtekening erop gaan afgeven, hier en daar , die onzekerheid heeft nu al lang genoeg geduurd, hij heeft ook veel te lang gewacht om het Kiev regime aan te vallen, had tien jaar geleden moeten gebeuren….Heertjes onder elkaar zeker ?
Toch weer een formidabele zet van Poetin’s RUSSIA..hij heeft nu inderdaad de tijd én ruimte gecreëerd om het supper belangrijke Odessa terug bij het Nieuwe Rusland te voegen… zoals in dit geweldige artikel gezegd is..de us/navo/eu..zijn dus alweer in de val getrapt..🤗♥️🇷🇺🌹🇷🇺
Ps..de schoenen van een ander.. simpel maar Weergaloos 🌟🌟🌟🌟🌟🇷🇺
De wraak van Putin is geduld, misschien als Rusland in as is gelegd dat Putin van zijn joodse generaals te horen krijgt dat het niet zo lekker gaat.
Maar goed jullie hopen dat Putin 4D schaak speelt, ik hoop dat hij wraak neemt en niet via Noord Korea maar zelf laat zien dat hij 14 Navo Basissen in de Oekraïne gelijktijdig binnen 1 sec in de as kan leggen.