Nog een week in Washington om nooit te vergeten

Als men van mening is dat het bewapenen van Oekraïne tegen Rusland of het laten afslachten van Gazaanse burgers door Israëlische soldaten en Amerikaanse militairen niet in het belang is van de Verenigde Staten, dan kan de afgelopen week gemakkelijk worden afgedaan als weer een nieuwe stap in de afdaling van de Verenigde Staten naar de hel. Amerikanen en anderen zouden het recht moeten hebben om kritiek te uiten op de manier waarop de Israëli’s oorlog voeren, zonder te worden veroordeeld en gecriminaliseerd door regeringen die van binnenuit zijn gecorrumpeerd, meestal door geld, maar dat is precies wat er gaande is in de VS en in bepaalde Europese landen. Kijken naar kinderen die worden gedood en daarover klagen, maakt iemand nog geen antisemiet, ook al gebruikt de Israëlische regering deze kwestie juist als een middel om de gevolgen van haar gruwelijke gedrag te ontlopen. Hier in Amerika is het hoog tijd dat het Witte Huis en het Congres zich ontdoen van hun obscene en ongepaste obsessie om buitenlandse ontwikkelingen te beoordelen aan de hand van loyaliteitstests ten opzichte van Israël. Er is een aanzienlijk verschil tussen het reflexmatig haten van Israël op basis van zijn religie en het zich gedragen als een lid van een juichende menigte op steroïden telkens wanneer premier Benjamin Netanyahu de stad aandoet.

Er waren drie belangrijke ontwikkelingen deze week. De eerste was de goedkeuring door het Congres en de ondertekening door president Donald Trump van de “big, beautiful budget bill” die de uitgavenramingen van de nationale overheid voor 2026 wettelijk vastlegt. Het fiscale jaar begint op 1 oktober. De regering maakt al lang gebruik van vermeende buitenlandse bedreigingen voor de nationale veiligheid om de uitgaven voor de Amerikaanse militaire macht op te voeren. Deze tendens is sinds 11 september 2001, toen president George W. Bush aankondigde dat hij en de VS voortaan “de nieuwe sheriff in de stad” waren en wereldwijd oorlog zouden voeren tegen terroristen, grotendeels onbetwist gebleven. In 2025 waren de kosten voor het Pentagon begroot op 895 miljard dollar. Nu heeft president Donald Trump dat bedrag echter nog overtroffen met zijn wetsvoorstel, waarmee 150 miljard dollar wordt toegevoegd aan het militaire budget voor 2026, dat daarmee in theorie voor het eerst meer dan 1 biljoen dollar zal bedragen, schrijft Philip M. Giraldi.

Interessant is echter dat de VS in werkelijkheid al enige tijd meer dan 1 biljoen dollar uitgeeft, vanwege de manier waarop de regering haar oorlogskosten regelt via ongedekte materiaaltransfers en extra uitgaven die buiten het begrotingsproces om worden goedgekeurd, in combinatie met het feit dat de verschillende onderdelen van het Pentagon en het slechte geldbeheer een succesvolle controle onmogelijk maken. Op basis van de National Defense Authorization Act (NDAA) van 895 miljard dollar zullen de nationale veiligheidsuitgaven van de VS voor 2025 naar verwachting bijvoorbeeld ongeveer 1,77 biljoen dollar bedragen. Het verschil is deels afkomstig van militaire uitgaven van andere overheidsinstanties die niet door de NDAA worden gefinancierd, zoals het Ministerie van Veteranenzaken en Binnenlandse Veiligheid, en van het aandeel van de nationale veiligheid in de rente op de Amerikaanse staatsschuld.

In september 2024 meldde het Government Accounting Office dat het ministerie van Defensie “het enige grote federale agentschap blijft dat nog nooit een zuivere controleverklaring heeft gekregen.” En de cijfers zijn verbluffend. In het boekjaar 2024, dat liep van 1 oktober 2023 tot 30 september 2024, kon het Pentagon geen verantwoording afleggen voor ten minste 44% van zijn activa, noch voor ten minste 68% van het door het Congres toegewezen geld.

De grootste toevoeging aan de werkelijke defensie-uitgaven zijn de oorlogen in Oekraïne en Gaza, met een nieuw front dat onlangs is geopend in Iran, dat de VS buiten de begroting om ondersteunt, wat betekent dat ze “uit eigen zak” worden betaald en dat het geld door de Federal Reserve wordt gedrukt en wordt toegevoegd aan de staatsschuld, waar het door de opbouw van rente aan rekeninghouders en obligatiehouders toeneemt. De federale schuld bedraagt nu 37 biljoen dollar en de rekening van Trump zal naar verwachting nog eens minstens 3 biljoen dollar toevoegen. Buitenlandse landen die in de schuld hebben geïnvesteerd door schatkistcertificaten te kopen, zullen wellicht snel beseffen dat dit een slechte investering is en zullen hiermee stoppen, waardoor de dollar zal kelderen.

En dan is er nog het bezoek aan Washington, het derde van Benjamin Netanyahu sinds Trump zes maanden geleden president werd, dat op zijn eigen manier gedenkwaardig was. Netanyahu was weer in Amerika omdat hij iets wilde. Het belangrijkste doel was om directe steun van de VS te krijgen voor een nieuwe aanval op Iran, en het tweede doel was om de herbevoorrading van wapens te versnellen, aangezien Israël de facto het conflict met de Iraniërs had verloren en zijn verdedigingswapens had opgebruikt. Welke afspraken er met Iran zijn gemaakt, is nog niet helemaal duidelijk, maar er is gemeld dat er meerdere transportvliegtuigen vol met wapens uit Amerikaanse reserves onderweg zijn naar Tel Aviv als geschenk van de VS aan Israël. En dan was er nog de komische vertoning van Netanyahu, die Trump voordroeg voor de Nobelprijs voor de Vrede. Dit is waarschijnlijk de eerste keer dat een staatshoofd dat openlijk genocide en massale deportaties pleegt en op het punt staat concentratiekampen op te richten, zijn steun uitspreekt voor de leider van het land dat deze massamoorden mogelijk maakt. In Washington ging Netanyahu ook weer over tot het gebruikelijke geslijm bij het Congres en vice versa, en had hij een besloten ontmoeting met de joodse miljardairs die de Amerikaanse regering zo effectief hebben gecorrumpeerd.

De derde komische opera vond plaats rond Oekraïne. Minister van Defensie Pete Hegseth heeft blijkbaar de levering van nieuwe wapens aan Kiev stopgezet om zich uit het conflict met Rusland terug te trekken. Hoewel het duidelijk is dat de VS geen belang heeft bij een proxy-oorlog met Moskou, bleek Trump niet in staat om de gevechten op zijn eerste dag in functie te beëindigen, zoals hij vóór de verkiezingen had beloofd. Tot ieders verbazing leek Trump niet op de hoogte te zijn van het besluit en maakte hij het ongedaan, waarbij hij tijdens een persconferentie enige verwarring toonde over wat er was gebeurd. Het deed denken aan de bizarre ontwikkelingen van vorige week rond de verdwijning van de “klantenlijst” van de Israëlische spion Jeffrey Epstein, mogelijk om te verkomen Israël in verlegenheid te brengen en, zo wordt gesuggereerd, om elke speculatie over de relatie van Donald Trump met Epstein in Florida vóór 2019 uit de weg te ruimen. Het is redelijk om aan te nemen dat deze hele episode neerkomt op weer een grote leugen en doofpotaffaire van het clowneske ensemble dat het kabinet van Trump vormt.

Tot slot is er nog een ander verhaal dat ik beschouw als een puur product van de onwetendheid en regelrechte domheid die het regime van Trump kenmerkt. De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties heeft een zogenaamde speciale rapporteur en onderzoeker voor de ontwikkelingen in Israël en Palestina, met inbegrip van de door Israël bezette gebieden op de Westelijke Jordaanoever. Francesca Albanese, een Italiaanse, is een ervaren bureaucraat met een bewezen integriteit die zich heeft toegelegd op mensenrechtenkwesties. Ze staat onder intense druk van zowel de Verenigde Staten als Israël om af te zien van het rapporteren over de wreedheden van Israël, met name in Gaza, maar degenen die daadwerkelijk met haar hebben gesproken, beweren dat ze de ontwikkelingen eerlijk en nauwkeurig heeft vastgelegd. Afgelopen week, samenvallend met het bezoek van Netanyahu, besloot Washington tegen haar op te treden en kondigde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio sancties tegen haar aan.

Rubio beschreef de zaak als volgt om de sancties te rechtvaardigen: “Vandaag leg ik sancties op aan Francesca Albanese, speciaal rapporteur van de VN-Mensenrechtenraad, vanwege haar onwettige en schandelijke pogingen om [het Internationaal Strafhof] tot actie aan te zetten tegen Amerikaanse en Israëlische functionarissen, bedrijven en leidinggevenden… Albanese’s campagne van politieke en economische oorlogsvoering tegen de Verenigde Staten en Israël zal niet langer worden getolereerd. We zullen onze partners altijd steunen in hun recht op zelfverdediging.”

Je begint je af te vragen of Rubio net zo onwetend en dom is als zijn baas. De VS hebben de VN eerder opgeroepen om Albanese te vervangen en een week voordat de sancties werden afgekondigd, suggereerde een waarschuwing uit Washington dat er iets op komst was. “De Verenigde Staten hebben opnieuw hun ernstige bezorgdheid geuit bij VN-secretaris-generaal António Guterres over de voortdurende activiteiten van Francesca Albanese … en hebben de secretaris-generaal opnieuw opgeroepen haar activiteiten te veroordelen en om haar ontslag te vragen,” aldus de Amerikaanse VN-missie in een verklaring op 1 juli. De VS hebben Albanese, zoals te verwachten was, beschuldigd van “virulent antisemitisme” vanwege haar kritiek op Israël, een lastercampagne tegen Albanese die ook werd gevoerd door de regering van president Joe Biden nadat zij vorig jaar een rapport had opgesteld waarin Israël werd beschuldigd van genocide. Men zou kunnen opmerken dat de VS in februari ook het sanctie-instrument heeft ingezet tegen de rechters van het Internationaal Strafhof (en hun families) nadat het hof arrestatiebevelen had uitgevaardigd tegen Netanyahu en de voormalige Israëlische minister van Defensie Yoav Gallant op beschuldiging van genocide.

Was dat maar alles, maar er is nog een verhaal over wat een fijne plek “Amerika’s beste vriend en naaste bondgenoot” Israël eigenlijk is. Een twintigjarige Palestijnse Amerikaan uit Tampa, Florida, Seif al-Din Muslat, was vrijdag op bezoek bij familie in het stadje Sinjil, ten noorden van Ramallah. In de stad werd hij geconfronteerd met gewelddadige Israëlische kolonisten en doodgeslagen. Een andere Palestijnse tiener, Mohammad Shalabi, werd bij hetzelfde incident doodgeschoten. De Amerikaanse ambassade werd blijkbaar door de familie van de jongen op de hoogte gebracht van de moord, maar zoals gewoonlijk zal zij geen actie ondernemen en het onderzoek overlaten aan het zogenaamde Israëlische rechtssysteem. Dat betekent dat de verachtelijke kolonisten, voornamelijk Amerikaanse expats uit plaatsen als Brooklyn, op geen enkele manier zullen worden gestraft en vrij zullen blijven om nog meer Palestijnse kinderen te vermoorden. Er zijn steeds meer gevallen waarin Israëlische kolonisten in de Westelijke Jordaanoever Palestijnse wijken en steden plunderen, huizen en voertuigen in brand steken en gewassen en bedrijven vernielen tijdens aanvallen. En ze voelen zich vrij om elke Palestijn te doden die hun pad kruist of probeert in te grijpen. Bedankt, premier Netanyahu en president Trump, voor jullie loyaliteit aan moordzuchtige joden. Dat siert jullie, of laat in ieder geval zien waar jullie van gemaakt zijn!

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Waarom het grootste deel van de wereldbevolking geen idee heeft van zionisme

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: