In cijfers… Welk land is het dodelijkste terroristische land?

Ik weet zeker dat dit artikel sommige mensen boos zal maken. Jammer dan! De gegevens die hieronder volgen zijn niet mijn mening en ook geen cijfers die ik zelf heb berekend. Ik gebruik de definitie van terrorisme van Bibi Netanyahu… Benjamin “Bibi” Netanyahu definieerde terrorisme in het tv-programma “Firing Line” van William F. Buckley Jr. in een aflevering getiteld “Terrorism: Viewed from Abroad” (Terrorisme: gezien vanuit het buitenland), die werd opgenomen op 30 mei 1986. In dat interview definieerde Netanyahu (toenmalig ambassadeur van Israël bij de VN) terrorisme als “het opzettelijk en systematisch aanvallen van burgers/onschuldigen voor politieke of ideologische doeleinden.”

Op basis van uitgebreide gegevens uit conflictdatabases, academische schattingen en rapporten over burgerslachtoffers in buitenlandse oorlogen (met uitzondering van binnenlandse conflicten of genocides binnen de grenzen van een land), is de Verenigde Staten verantwoordelijk voor het hoogste aantal burgerslachtoffers in andere landen sinds 1960. Dit wordt voornamelijk veroorzaakt door grote interventies onder leiding van of met betrokkenheid van de VS, met een totaal van naar schatting meer dan 4 miljoen burgerslachtoffers in meerdere conflicten (de cijfers variëren vanwege moeilijkheden bij het toeschrijven en indirecte oorzaken zoals hongersnood of ziekten die door oorlog worden verergerd). schrijft Larry Johnson.

Laten we nu eens kijken naar het aantal burgerslachtoffers dat sinds 1960 is veroorzaakt door proxies, d.w.z. proxies van de VS (hier gedefinieerd als niet-Amerikaanse groepen of staatsactoren die materieel worden gesteund door de VS door middel van wapens, financiering, inlichtingen of andere hulp om de belangen van de VS in buitenlandse conflicten te bevorderen). De volgende cijfers zijn afkomstig van Brown University’s Costs of War (focus op de periode na 9/11), het Uppsala Conflict Data Program, Wikipedia-slachtoffercijfers en rapporten van Airwars, Human Rights Watch en schattingen van de VN. Deze omvatten vaak ook indirecte sterfgevallen (bijvoorbeeld 3,6-3,8 miljoen alleen al in Irak/Afghanistan na 2001, waarvan sommige verband houden met proxies). Op basis van gegevens uit conflictdatabases, academische rapporten en mensenrechtenanalyses varieert een conservatieve totale schatting van ongeveer 1,5 tot 3 miljoen burgerslachtoffers. Dit omvat zowel direct geweld als indirecte effecten, waarbij het hogere aantal bredere door oorlog veroorzaakte sterfte omvat, schrijft Larry Johnson.

Hieronder volgen de belangrijkste door de VS gesponsorde proxyoorlogen waarbij burgers zijn omgekomen:

Afghaans-Sovjetoorlog (1979-1989): De VS leverden ~3-6 miljard dollar aan wapens en hulp aan mujahideen-strijders als proxies tegen de Sovjetstrijdkrachten. Burgerslachtoffers: ~800.000-1,5 miljoen (door bombardementen, landmijnen en proxy-guerrillastrijd; totaal aantal oorlogsslachtoffers ~1-2 miljoen, waarvan ~50-75% burgers).

Iran-Irak-oorlog (1980-1988): De VS steunden Irak als bondgenoot tegen Iran via inlichtingen, leningen (ongeveer 5 miljard dollar) en chemische precursoren voor tweeërlei gebruik (waardoor mosterdgas en andere wapens konden worden gebruikt bij aanvallen zoals die op Halabja, waarbij ongeveer 5000 burgers omkwamen). Aantal burgerslachtoffers: ~100.000–500.000 (totaal aantal oorlogsslachtoffers ~500.000–1 miljoen; burgers ~20–50%, waaronder ~50.000–100.000 door chemische wapens).

Angolese burgeroorlog (1975–2002, betrokkenheid van de VS in de jaren 80 en 90): De VS steunden de UNITA-rebellen (~250 miljoen dollar aan hulp) als vertegenwoordigers tegen de door de Sovjet-Unie en Cuba gesteunde regering. Aantal burgerslachtoffers: ~300.000–500.000 (door gevechten, mijnen en hongersnood; totaal aantal doden ~500.000–800.000, burgers ~60%).

Burgeroorlog in Jemen (2015–heden): De VS steunde de door Saudi-Arabië geleide coalitie met wapens (meer dan 100 miljard dollar aan verkopen), inlichtingen en logistiek als proxies tegen de Houthi-rebellen. Burgerslachtoffers: ~150.000–377.000 (direct ~85.000, indirect ~292.000 door hongersnood/ziekte; schattingen van de VN en Costs of War).

Syrische burgeroorlog (2011–heden, steun van de VS aan proxies 2012–2020): VS bewapende en trainde gematigde rebellen (~$1 miljard+) als proxies tegen Assad/ISIS. Toegeschreven burgerslachtoffers: ~50.000–200.000 (in bredere oorlog; door de VS gesteunde groeperingen betrokken bij ~10–20% van het totaal van ~500.000 gedode burgers, volgens Airwars en Syrian Observatory).

Andere opmerkelijke proxies (totaal ~100.000–300.000): Omvat de Indonesische invasie van Oost-Timor (1975–1999, Amerikaanse wapens/steun: ~100.000–200.000 burgers); Mozambikaanse burgeroorlog (1977–1992, door de VS gesteunde RENAMO: ~100.000 burgers); en verspreide drone-/steunoperaties in Somalië/Pakistan (~5.000–10.000 burgers sinds 2001).

Het totale aantal burgers dat door directe acties van de VS of via proxies is gedood, bedraagt minstens 7 miljoen.

Laten we nu dezelfde methodologie toepassen op Iran. Iran is sinds 1960 betrokken geweest bij verschillende directe militaire acties, voornamelijk de oorlog tussen Iran en Irak (1980-1988) en zijn interventie in de Syrische burgeroorlog (2011-heden), met een meer beperkte directe rol in conflicten zoals Jemen (advies/raketondersteuning), Libanon (aanwezigheid van IRGC in de jaren 80) en Irak (operaties tegen ISIS). Onder “directe militaire acties” vallen hier geen proxy-groeperingen (bijv. Hezbollah, Houthi’s of Iraakse milities), tenzij Iraanse troepen er expliciet bij betrokken waren, zoals de vraag zich richt. Betrouwbare schattingen van het aantal burgerslachtoffers als gevolg van deze acties zijn moeilijk te maken vanwege onderrapportage, indirecte oorzaken (bijv. ziekte/hongersnood) en attributiekwesties, maar geaggregeerde cijfers van bronnen zoals de VN, SNHR en academische analyses suggereren een totaal van ongeveer 100.000-200.000 burgerslachtoffers die kunnen worden toegeschreven aan Iraanse strijdkrachten tussen 1960 en 2025. Dit is een conservatieve schatting; hogere schattingen omvatten ook sterfte als gevolg van bredere oorlogshandelingen.

Het aantal burgerslachtoffers veroorzaakt door Iraanse proxies (groepen die materieel worden ondersteund, getraind, bewapend of aangestuurd door de Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) of andere staatsentiteiten, zoals Hezbollah, Iraakse sjiitische milities, Houthi’s, Hamas en anderen) sinds 1960 (voornamelijk vanaf 1979, toen het netwerk van Iraanse proxies na de islamitische revolutie ontstond) is moeilijk precies te kwantificeren. De toeschrijving is complex vanwege de gedeelde verantwoordelijkheid in conflicten met meerdere partijen, onderrapportage, indirecte sterfgevallen (bijv. hongersnood, ziekte) en uiteenlopende definities van “proxy” versus directe Iraanse actie. Op basis van gegevens uit conflictdatabases (bijv. Uppsala Conflict Data Program, Airwars), mensenrechtenrapporten (bijv. Syrian Network for Human Rights, Human Rights Watch) en denktanks (bijv. Costs of War Project, Wilson Center) varieert een conservatieve schatting van het totale aantal burgerslachtoffers dat aan deze groeperingen kan worden toegeschreven tussen 1979 en 2025 van ongeveer 500.000 tot 1,2 miljoen. Dit is een breed spectrum; hogere cijfers omvatten indirecte oorlogseffecten, terwijl lagere cijfers zich richten op direct geweld.

Ik wil u nog één laatste gegeven meegeven… Hoeveel Israëlische burgers zijn er sinds 1982 gedood door terroristische aanslagen (ik begin met 1982 omdat dat het jaar is waarin Hezbollah is ontstaan)? Het totale aantal Israëli’s dat sinds 1982 (tot en met 2025) bij terroristische aanslagen is omgekomen, bedraagt ongeveer 4.000-4.500, waarvan het overgrote deel burgers. Dit cijfer heeft voornamelijk betrekking op aanslagen die worden toegeschreven aan Palestijnse groeperingen (bijvoorbeeld Hamas, Palestijnse Islamitische Jihad, aan Fatah gelieerde militanten, lone actors) en Hezbollah (vooral in de jaren 1980-2000 en 2023-2025), aangezien deze de belangrijkste bronnen van terrorisme tegen Israëli’s zijn geweest.

Houd deze cijfers in gedachten wanneer u de volgende keer hoort dat Iran een wreed terroristisch regime is. Iran heeft niet – direct of indirect – 7 miljoen burgers gedood. Wat u bijzonder schokkend zou moeten vinden, is dat Israël, ondanks wilde beweringen over enorme slachtoffers door toedoen van Iran, slechts maximaal 4.500 slachtoffers heeft geleden, inclusief 7 oktober, door toedoen van Iraanse proxies. Het totale aantal burgerslachtoffers dat rechtstreeks toe te schrijven is aan Israëlische militaire acties in andere landen (of bezette gebieden) sinds 1960 (tot en met 2025) wordt geschat op ongeveer 150.000–250.000. Dit is een ruwe schatting op basis van gegevens van VN-agentschappen (bijv. OCHA, UNRWA), mensenrechtenorganisaties (bijv. B’Tselem, Human Rights Watch), conflictdatabases (bijv. Uppsala Conflict Data Program) en academische/historische bronnen. Deze schatting weerspiegelt de moeilijkheden bij het toeschrijven van sterfgevallen (directe versus indirecte sterfgevallen), onderrapportage in oorlogsgebieden en discussies over de status van burgers versus strijders.

Wie is dan de echte terroristische natie? Voordat ze een nieuwe aanval op Iran lanceren, moeten de VS en Israël in de spiegel kijken om te zien wie de echte bedreiging voor burgers vormt.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Heeft Israëls oorlog het zionisme gedood?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: