Hoe Bart De Wever de EU-machine versloeg

België is al decennialang het kloppende hart van Europa. Dat de huidige premier tegen de EU heeft gevochten – en gewonnen – luidt een dramatisch nieuw hoofdstuk in voor de Unie.

Hoewel de EU akkoord ging om Oekraïne 90 miljard euro te sturen na 16 uur durende marathonbesprekingen die vrijdagochtend eindigden, verhult dit nog meer verdeeldheid binnen de Europese eenheid. De strijdlustigheid van Bart De Wever betekent een nieuwe overwinning voor een anti-establishmentleider, schrijft Zoya Sheftalovich.

Het plan om bevroren Russische activa te gebruiken om de lening te betalen, lange tijd het enige idee dat in overweging werd genomen, ligt in duigen. De Wever, de Vlaamse nationalist wiens carrière is gebaseerd op het willen verdelen van zijn land, hield meer dan twee maanden stand. Zelfs donderdagmiddag nog geloofden veel EU-regeringen dat hij zou toegeven.

Dat deed hij niet.

“Hij heeft in feite alles gekregen wat hij wilde”, zei een EU-diplomaat na afloop van de top in de vroege uren van vrijdagochtend.

Op basis van gesprekken met 23 EU-functionarissen, diplomaten en politici, van wie bijna allen anoniem wilden blijven zodat ze de gebeurtenissen van de afgelopen weken in detail konden beschrijven, volgt hier het verhaal van hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen.

Van Berlijn naar Brussel

Het begon tijdens een milde nacht in oktober. Dat was de laatste keer dat de EU-leiders bijeenkwamen, en toen hoopten ze aanvankelijk dat ze een akkoord zouden bereiken om de ongekende stap te zetten om Russische activa te gebruiken om Oekraïne financiële steun te geven. De EU is gewend geraakt aan leiders als Viktor Orbán van Hongarije die hun macht laten gelden, maar plotseling was de 54-jarige De Wever de laatste die uit de gelederen stapte.

Toen de leiders die bijeenkomst beschaamd en met lege handen verlieten, nadat ze Volodymyr Zelenskyy hadden beloofd dat ze bereid waren Kiev miljarden euro’s te sturen, zwoeren ze dat ze nog maar twee maanden nodig hadden om de Belg te overtuigen. Maar naarmate de tijd verstreek, kozen steeds meer leiders zijn kant. Wat zich begon af te tekenen was een populistisch blok.

Na bijna dagelijkse bijeenkomsten van EU-ambassadeurs, tientallen telefoontjes, diplomatieke sprongen van Berlijn naar Brussel en temidden van een brute Russische aanval op de energie-infrastructuur en doelen van Oekraïne, trokken twee rivaliserende kampen op de ochtend van de top op donderdag nog steeds in tegengestelde richtingen.

“Staat België alleen? Is België geïsoleerd? Ik kan niet voorspellen wat er zal gebeuren”, zei De Wever tegen Belgische wetgevers voordat hij de kortste reis naar de EU-wijk van zijn hoofdstad maakte. Hij wist dat dat niet zo was.

Het eerste kamp van landen – toen onder leiding van België en met steun van Italië, Bulgarije en Malta – was tegen het gebruik van Russische activa uit angst voor represailles.

In plaats daarvan wilden ze dat de EU gezamenlijk geld zou lenen. Het feit dat dit idee onverteerbaar was voor de Duitse bondskanselier Friedrich Merz en de Rusland-vriendelijke Orbán van Hongarije, en toch precies zo is gebeurd, toont de omvang van De Wevers overwinning aan.

“Landen die dicht bij Rusland liggen … vonden het emotioneel bevredigend” om te proberen de bevroren activa van Rusland aan te spreken, zei De Wever na afloop van de top tegen verslaggevers. Maar “politiek is geen emotionele aangelegenheid” en “rationaliteit heeft de overhand gekregen”.

December redux

De Wever werd voor zijn koppigheid in oktober beloond met een ongekende populariteit in eigen land en vleiende aandacht van de grote spelers in de EU. Door te blijven weigeren toe te geven aan de druk, maakte hij zichzelf alleen maar populairder.

Begin december kreeg de man die zijn politieke carrière had gewijd aan het denigreren van de Franssprekende delen van België, enkele minuten lang daverend applaus na een lezing voor een Franstalig publiek.

Zevenenzestig procent van de Belgen die in de week van de top werden ondervraagd, zei zijn verzet tegen het plan voor bevroren tegoeden te steunen.

Eerder die maand hadden de Duitser Merz en Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, De Wever in Brussel getrakteerd op een diner en alles in het werk gesteld om hem te overtuigen zijn verzet tegen het plan voor bevroren tegoeden op te geven.

De twee Duitsers bereikten niets met de wortel. Daarom stelden sommige diplomaten voor om de stok te gebruiken.

Een week geleden suggereerden EU-diplomaten dat als België niet aan tafel zou komen zitten om over het plan voor bevroren tegoeden te praten, het zou worden buitengesloten van de besluitvorming rond de EU-tafel, zoals Hongarije is buitengesloten vanwege zijn terugval op het gebied van de rechtsstaat.

De Letse premier Evika Siliņa zei dinsdag tegen POLITICO: “Ik hoop niet dat België een tweede Hongarije wordt.”

Maar de waarschuwing had weinig invloed op De Wever.

Evenmin als de dreiging dat de EU België zou omzeilen om de overeenkomst over bevroren tegoeden erdoor te drukken met zogenaamde gekwalificeerde meerderheidsstemming.

Minder dan 24 uur voor het begin van de top zei de Belgische ambassadeur tijdens besloten besprekingen tegen zijn collega’s dat “we achteruitgaan” wat betreft bevroren tegoeden. Toch verwachtten de meeste Europese leiders bij hun aankomst voor de belangrijke bijeenkomst nog steeds dat de overeenkomst er zou komen. Het was nog steeds plan A.

Topdag

Toen ze bijeenkwamen in het doolhof van het Europa-gebouw, besloten de 27 EU-leiders om de plannen om eerst de financiering van Oekraïne te bespreken te schrappen en deze tot het einde te laten liggen, om hen de tijd te geven De Wever te overtuigen.

De echte actie vond plaats in de besloten achterkamertjes, waar de EU-leiders discreet met hun collega’s overlegden.

Terwijl zijn collega-leiders debatteerden over belangrijke kwesties zoals uitbreiding en de volgende meerjarenbegroting van de EU, glipten de Belgische premier en andere belangrijke spelers, waaronder de Italiaanse premier Giorgia Meloni en de Duitse Merz, de zaal uit. Merz had een persoonlijk gesprek met Meloni om haar op andere gedachten te brengen.

De Wever stelde als voorwaarde voor zijn steun aan het plan: onbeperkte financiële garanties van zijn collega-lidstaten voor het pakket van 210 miljard euro, voor het geval Rusland een rechtszaak zou aanspannen of op een andere manier wraak zou nemen.

Maar het idee om België een blanco cheque te geven was onhaalbaar, omdat de landen zich zorgen maakten over een onbeperkte aansprakelijkheid voor hun begroting.

Na vier uur onderhandelen leek het erop dat er geen akkoord zou komen.

Het idee om Russische activa te gebruiken voor de lening viel kort daarna in duigen toen een juridisch document van twee pagina’s waarin de bezwaren van België werden behandeld, onder de leiders werd verspreid. Voor veel leiders riep het te veel vragen op en ging het te ver. Meloni begon al snel gaten in het document te zoeken. De Franse president Emmanuel Macron mengde zich in de discussie, gevolgd door de Luxemburgse premier Luc Frieden.

Het plan was van de baan.

Terwijl de klok tikte, de leiders graag uit Brussel wilden vertrekken voor hun kerstvakantie en Oekraïne op zekerheid wachtte, kwam het gesprek op het plan B van de Europese Commissie voor de financiering van Oekraïne: gezamenlijke leningen.

In werkelijkheid hing een dergelijk idee al dagen in de lucht. Von der Leyen had woensdagochtend tijdens een toespraak voor het Europees Parlement de deur geopend voor euro-obligaties.

“Ik heb twee verschillende opties voorgesteld voor de komende Europese Raad, één op basis van activa en één op basis van EU-leningen”, zei ze.

De vraag was hoe de EU Hongarije, dat euro-obligaties had uitgesloten, ertoe kon bewegen zijn veto op te heffen. Commissieleden leken ervan overtuigd dat ze een manier hadden gevonden.

In ruil voor de steun van Orbán zou de Commissie de Hongaarse belastingbetalers vrijstellen van het betalen voor de verdediging van Oekraïne.

Orbán, de Tsjechische premier Andrej Babiš en Robert Fico van Slowakije – de trojka van eurosceptische leiders van de EU – kwamen bijeen voor een besloten vergadering in de marge van de top, voordat de leiders aan het diner begonnen.

Uiteindelijk zouden ze allemaal vrijstellingen krijgen van de gezamenlijke schuldregeling.

De taak die voor ons ligt

Wat de andere 24 EU-leiders verenigde, was dat ze het erover eens waren dat mislukking op deze top in december geen optie was. Zonder geld van de EU zou Oekraïne volgend jaar failliet gaan.

Zelenskyy, die donderdagochtend naar Brussel was gevlogen om de aandacht van de leiders op de taak die voor hen lag te vestigen, vertelde verslaggevers na de lunch dat Oekraïne drastisch zou moeten bezuinigen als er geen akkoord zou worden bereikt. Dat zou betekenen dat er minder wapens en drones zouden zijn en dat er meer slachtoffers zouden vallen door Russische aanvallen.

Uiteindelijk betekent het compromisakkoord – zoals zo vaak het geval is bij besluitvorming in de EU – dat vrijwel elke leider het als een overwinning kan verkopen.

Maar niemand zozeer als de Belgische premier.

Het slechte nieuws voor hem is dat dit in de machtscorridors van de EU nog lang niet zal worden vergeten.

“Bart De Wever zal op korte termijn geen gunsten krijgen van de Commissie”, zei een diplomaat. “En die zal hij waarschijnlijk wel nodig hebben.”

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Onderschat de koppigheid van een Vlaming niet!

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: