Er is weer een nacht voorbijgegaan en de gebruikelijke grootschalige Oekraïense drone-aanvallen op Russische olie-installaties, faciliteiten en tankers hebben plaatsgevonden, ditmaal met gevolgen voor ten minste drie Russische regio’s, zo lieten de autoriteiten donderdag weten. De aanvallen troffen oliedepots in de regio’s Stavropol en Tver, evenals een oliepompstation in de republiek Basjkortostan en een maritieme laadterminal in de regio Rostov – samen met andere gemelde inslagen, zo meldt de in Amsterdam gevestigde Moscow Times.
Tijdens de NAVO-top van deze week prees de Oekraïense president Zelenskyj de drone-capaciteiten van zijn land als een van de beste ter wereld en zei hij dat er nu vrijwel geen plek meer in Rusland veilig is, schrijft Tyler Durden.
Dit werd misschien wel duidelijk op maandag, toen langeafstandsdrones blijkbaar een nieuw afstandsrecord vestigden door een enorme olieraffinaderij in de stad Omsk in West-Siberië te raken.
“Vandaag hebben onze langeafstandsdrones de olieraffinaderij in Omsk bereikt – op bijna 2.500 kilometer afstand van Oekraïne”, had Zelenskyj in een nachtelijke toespraak kort na de aanval verkondigd.
“Gemoderniseerde Fire-Point-drones hebben Siberië binnen het bereik van Oekraïense precisiewapens gebracht. Dit is een aanzienlijke klap voor de Russische olie-industrie en een belangrijk succes voor de Oekraïense strijdkrachten”, aldus Zelenskyj.
De boodschap van de in Ankara bijeengekomen NAVO-leiders was duidelijk ondersteunend geweest. Zo had president Trump bijvoorbeeld verklaard: “Het is een escalatie, maar het is ook een escalatie die kan helpen om [de oorlog] te beëindigen.”
Trump zei ook: “We oefenen grote druk uit op president Poetin. Ik denk niet dat hij blij is met wat er gebeurt.” Hij voegde eraan toe: “Maar ik heb veel met president Poetin gesproken. Hij wil de oorlog beëindigen.”
Naar aanleiding van deze ontwikkelingen waarschuwt het Kremlin de westerse strategen nadrukkelijk om “even stil te staan en na te denken” voordat ze de wereld door een confrontatie met het nucleair bewapende Rusland naar de rand van de afgrond leiden.
De woordvoerster van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken, Maria Zakharova, verklaarde donderdag: “De Europese elites profileren zich als leiders in de confrontatie tussen het ‘collectieve Westen’ en ons land”, aldus Zakharova.
“Ze lijken niet te beseffen dat dit niet alleen bedreigingen en problemen voor Rusland met zich meebrengt, maar ook een aanzienlijke uitputting van de middelen en het ontstaan van militaire spanningshaarden binnen Europa zelf”, voegde ze eraan toe.
Ze benadrukte ook dat het streven naar vrede met Rusland opvallend afwezig was tijdens de NAVO-besprekingen op de top in Turkije. “Een constructieve agenda blijft voor de NAVO een lage prioriteit”, vervolgde de woordvoerster van het Kremlin.
“Het is een schande dat de NAVO-strategen, als ze even hadden stilgestaan en nagedacht, misschien niet zulke onverantwoordelijke beslissingen hadden genomen die niet alleen voor het bondgenootschap, maar voor de hele wereld tot een ramp zouden kunnen leiden”, zei ze.
Volgens verdere opmerkingen van haar, die via Engelstalige staatsmedia werden verspreid:
De Russische woordvoerster nam ook de NAVO-toezegging onder vuur om in 2027 80 miljard dollar aan militaire hulp aan Oekraïne te verstrekken, terwijl de groeiende sociaal-economische problemen op het hele continent zouden worden genegeerd. Ze beschuldigde het bondgenootschap ervan de Oekraïners te behandelen als “wegwerpmateriaal voor hun geopolitieke ambities”. “In feite positioneren de huidige Europese elites zich in leidende posities in de confrontatie met ons land”, verklaarde ze.
Sommige Europese functionarissen hebben zich inderdaad in soortgelijke bewoordingen uitgelaten, maar zij blijven een minuscule minderheid:
De prominente Russische schrijver en politiek filosoof Alexander Dugin heeft eveneens gereageerd: “De NAVO-top is een duidelijk teken van escalatie op alle fronten. De toename van de russofobie en een nieuwe fase in de oorlog tegen Iran.”
Inderdaad worden zowel het Oekraïense als het Iraanse conflictgebied weer heftiger, en is er sprake van een gelijktijdige escalatie. Dugin heeft ook gewaarschuwd dat “het memorandum van overeenstemming voorbij is. De nieuwe fase van de oorlog begint. De escalatie met Rusland zal toenemen.”
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Rusland, maak het dan af. Tenzij je de agenda dient, wat zo langzamerhand wel duidelijk is.
Een oorlog met NATO is geen optie, het enige wat Rusland nog kan doen is het rattennest Kiev letterlijk met de grond gelijk maken, waarschuw de bevolking voor hetgeen komen gaat , als ze willen blijven ook goed, het zijn toch doorgaans Rusland haters …..DAT is nog de ENIGE mogelijkheid om een einde te maken aan het debacle, als nato zich dan toch nog geroepen voelt om de strijd verder te zetten, laat de hel dan maar losbarsten, …..AUB Poetin zeker eentje op Brussel, als de precisie strikes niet zo precies moesten zijn komt er misschien eentje in me tuin terecht , dan is het maar zo , wanneer die parasitaire EU/NATO kakkerlakken in Brussel ook het loodje leggen, dan ga ik met een gerust gemoed mee naar het ”walhalla”
Een land vernietigen is iets anders dan een oorlog winnen
Zelfs als een leger grote delen van een land zou verwoesten, betekent dat niet automatisch dat het politieke doel bereikt wordt.
Verzet kan doorgaan.
Een opstand of guerrillaoorlog kan ontstaan.
Bezetting van een groot gebied vereist enorme aantallen troepen en middelen.
De internationale tegenstand kan juist toenemen.
Historisch gezien hebben staten vaker ontdekt dat het beheersen van een bevolking veel moeilijker is dan het verslaan van een leger.
Sun Tzu zegt in De krijgskunst (The Art of War): “Het hoogste niveau van oorlogvoering is de plannen van de vijand te dwarsbomen; daarna zijn bondgenootschappen te verbreken; daarna zijn legers in het veld te verslaan; het laagste niveau is belegering van versterkte steden.”
Een bekwaam veldheer wint de strijd liefst door strategie, diplomatie, isolatie en demoralisatie, en pas daarna door een directe aanval. Het doel is dus niet primair de uitroeiing van de vijandelijke soldaten, maar het breken van hun wil om weerstand te bieden en het veiligstellen van de overwinning met zo min mogelijk verlies.
Enkele relevante ideeën uit The Art of War:
De beste overwinning is zonder vechten: als dat niet lukt, versla de vijand in het veld.
Een langdurige oorlog is schadelijk: een oorlog die eindeloos doorgaat put beide staten uit. Daarom moet een veldheer vermijden dat hij vastloopt in een uitputtingsoorlog.
Val aan wanneer de omstandigheden gunstig zijn: als de vijand koppig blijft doorvechten, moet je zijn zwakke punten zoeken, zijn bevoorrading verstoren, hem isoleren en hem dwingen tot een onhoudbare positie.
Gebruik overweldigend voordeel: wanneer de machtsverhoudingen duidelijk in jouw voordeel zijn, moet je beslissend optreden. Sun Tzu zegt ergens dat wanneer je tienmaal zo sterk bent, je de vijand moet omsingelen; bij een groot overwicht moet je aanvallen.
Laat een uitweg open: paradoxaal genoeg raadt hij vaak af een vijand volledig in het nauw te drijven. Een leger zonder ontsnappingsmogelijkheid kan wanhopig en extreem hardnekkig vechten. Een ontsnappingsroute of een mogelijkheid tot overgave kan juist leiden tot instorting van de weerstand.
Ik denk dat we het hier over De Krim hebben. Oekraïne voert een smerige oorlog. Meer kunnen die achterbakse honden niet, dat is Gijpjes mening.
Wie heeft water naar de Krim afgesloten??? Wie?? Toen al.
Is het raar dat Rusland dat gaat herstellen? Maar via de brug gaat dat nie hè? Dus ze moeten wel. En het westen zit er te diep in financieel dus het gaat allemaal maar door.
Wie stopt deze waanzin? In de geschiedenis gebeurt dat meestal niet doordat één persoon plotseling besluit “genoeg”. Het gebeurt vaak wanneer meerdere factoren samenkomen:
leiders erkennen dat maximale doelen onhaalbaar zijn;
burgers en maatschappelijke groepen zetten druk op hun regeringen;
bondgenoten veranderen hun houding;
economische en menselijke kosten worden te zwaar;
diplomatieke kanalen worden opnieuw geopend.
Maar er is ook een harde realiteit: leiders stoppen soms pas wanneer de kosten van doorgaan hoger worden dan de kosten van toegeven. Dat is een van de tragische lessen uit veel oorlogen.
*M. : Heel goed, dat je inzichten van de Chinese veldheer Sun Tzu doorgeeft.
Het lijkt mij ook heel logisch : een militaire operatie moet zo kortstondig en beslissend mogelijk, zijn.
De ideale leider is iemand met kennis, wijsheid, ervaring, moreel besef en het vermogen om lange termijngevolgen te overzien. Dat is inderdaad een zeldzaam ideaal. Veel politieke denkers hebben daarover geschreven. Plato bijvoorbeeld maakte al onderscheid tussen iemand die werkelijk bekwaam is om te besturen en iemand die vooral goed is in het verkrijgen en behouden van macht.
Moderne systemen belonen soms meer:
mediavaardigheid dan inhoudelijke deskundigheid;
loyaliteit aan een netwerk dan onafhankelijk oordeel;
korte termijn politiek succes dan lange termijn verantwoordelijkheid;
imago en communicatie dan daadwerkelijke competentie.
Dat is geen nieuwe kritiek. In veel landen bestaat het gevoel dat er een professionaliseringsprobleem is: mensen kunnen hoog opklimmen door politieke vaardigheden, terwijl complexe onderwerpen zoals economie, energie, defensie, technologie en internationale veiligheid vaak specialistische kennis vereisen.
Sun Tzu: zijn ideaal van leiderschap was niet de meest populaire of machtigste persoon, maar degene die:
de werkelijkheid onder ogen ziet;
zichzelf en de tegenstander kent;
emoties beheerst;
niet door trots of angst wordt gestuurd;
en de bevolking niet onnodig in gevaar brengt.