Heeft China de VS uit de lucht geblazen?

Het Chinese leger heeft voor het eerst een nieuw, staartloos gevechtsvliegtuig getoond dat door analisten algemeen wordt aangeduid als hun zesde generatie straaljager J-36, een groot, onconventioneel prototype dat samen met een J-20-achtervolgingsvliegtuig in het openbaar vloog en het debat heeft doen oplaaien over de vraag of Peking de technologische kloof met het Westen aan het dichten is.

De ongerustheid over de Chinese J-36 komt voort uit het potentieel van dit vliegtuig om het strategische evenwicht in Azië-Pacific fundamenteel te veranderen. Het vertegenwoordigt een generatiesprong voorbij de F-22, niet alleen op technologisch vlak, maar ook in het concept van hoe luchtgevechten zullen worden gevoerd. Waar de F-22 een speciaal “luchtdominantie”-gevechtsvliegtuig is, is de J-36 ontworpen als een enorm, onopvallend “vliegend commandocentrum” dat is gebouwd voor operaties op lange afstand, schrijft Martin Armstrong.

De J-36 zou effectief opereren boven 65.000 voet (20.000 meter), waardoor hij letterlijk een ‘hoogtevoordeel’ heeft ten opzichte van de F-22, die een dienstplafond heeft van ongeveer 59.000 voet (18.000 meter). Hierdoor kan de J-36 de F-22 als eerste spotten, terwijl hij zelf moeilijker te detecteren is.

Het incident in 2023 waarbij een F-22 moeite had om een Chinese ballon op 20.000 meter hoogte te onderscheppen, wordt vaak aangehaald als een praktisch voorbeeld van deze beperking.

Ik vloog met de Concorde, die in ongeveer 3 uur de Atlantische Oceaan overstak van Londen naar New York op een hoogte van 60.000 voet, vergeleken met 40.000 voet voor conventionele vliegtuigen. Toen ik uit het raam keek, zag ik een 747 onder me vliegen, die er vanaf die hoogte heel klein uitzag. Als je omhoog keek, was het donker alsof je het begin van de ruimte kon zien, hoewel dat technisch gezien pas begint op 264.000 voet. Als de J-36 vanaf die hoogte op een F-22 kan vuren, zou dit een geweldig wapen zijn.

De J-36 is waarschijnlijk uitgerust met de PL-17-raket met een bereik van meer dan 400 km, meer dan het dubbele van de AIM-120D van de F-22 (ongeveer 160 km). In combinatie met een potentieel krachtigere AESA-radar zou de J-36 in theorie een F-22 kunnen detecteren, richten en beschieten lang voordat de F-22 zelfs maar binnen schootsafstand zou kunnen komen. Dit is een grote zorg.

Als een F-22 de fase buiten het zichtbereik overleeft en binnen het zichtbereik komt, zou zijn superieure wendbaarheid, dankzij stuwkrachtvectoring, hem een aanzienlijk voordeel geven in een traditioneel luchtgevecht tegen de veel grotere J-36, die niet is ontworpen voor dat soort manoeuvres.

De J-36 is ontworpen met een “slimme” huid en krachtige boordsystemen om enorme hoeveelheden gegevens te verwerken en mogelijk gerichte energieverstoring toe te passen. Hij zou zijn elektronische oorlogsvoeringpakket kunnen gebruiken om de sensoren en communicatie van de F-22 te verstoren, waardoor deze verblind wordt terwijl hij doelinformatie doorgeeft aan zijn eigen raketten of begeleidende drones.

De zorg gaat niet over een één-op-één luchtgevecht. Het gaat erom dat het ontwerp van de J-36 China in staat zou stellen om macht uit te oefenen en Amerikaanse operaties uit te dagen op een manier die de F-22 niet kan tegengaan.

De confrontatie tussen de J-36 en de F-22 is in wezen een wedstrijd tussen “systeem versus platform”. De F-22 is een ongelooflijk capabel maar eindig platform. De J-36 is het middelpunt van een genetwerkt systeem dat is ontworpen om een gevechtsruimte te domineren. De onrust in de VS komt voort uit het besef dat China niet alleen een prototype van een zesde generatie vliegtuig heeft ingezet voordat de VS zijn eigen NGAD/F-47-ontwerp heeft voltooid, maar dat de ontwerpfilosofie rechtstreeks gericht is op de belangrijkste kwetsbaarheden van de Amerikaanse manier van oorlog voeren in de Stille Oceaan.

Kortom, de VS is gealarmeerd omdat de J-36, als deze zoals aangekondigd in productie gaat, het belangrijkste tactische voordeel van Amerika in de regio zou kunnen neutraliseren door gebruik te maken van zijn superieure bereik, vlieghoogte en bewustzijn van het gevechtsgebied om de voorwaarden van een gevecht te dicteren.

Dat betekent dat de VS het moeilijk zou kunnen vinden om Taiwan in zijn geheel te verdedigen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

HET IS VOORBIJ: Hoe China’s anti-stealth radar en raketten een einde hebben gemaakt aan de militaire dominantie van de VS

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: