Een duistere theorie: de Russische strategie in Oekraïne

Laten we het eens hebben over de Russische strategie in Oekraïne… Als we kijken naar de recente ontwikkelingen, met name:

A dark theory for the evening. Let’s talk about Russian strategy in Ukraine.⬇️

Looking at developments lately, specifically: (1) the Ukrainian casualty leak showing an astronomical 1.7M KIA/MIA; and (2) the Ukrainian collapse north of Pokrovsk – I thought should revisit a dark… pic.twitter.com/uOvB2gJEvX

— Armchair Warlord (@ArmchairW) August 29, 2025

Dacht ik dat ik terug moest komen op een duistere gedachte die ik een tijdje geleden had, namelijk dat “misschien het doden zelf wel het doel van dit alles is,” schrijft Armchair Warlord.

Ik heb al eerder gezegd dat de Russen een buitengewoon schone oorlog hebben gevoerd in Oekraïne, maar het moet duidelijk zijn dat die beoordeling een zeer legalistische inslag heeft.

Ze hebben maar heel weinig burgers gedood, en Oekraïense propagandisten maken zichzelf voortdurend belachelijk door te doen alsof het gebruikelijke aantal van enkele tientallen gewonde burgers dat gepaard gaat met de laatste aanval met honderden afstandswapens die op stadscentra worden afgevuurd (waardoor secundaire explosies ontstaan die vanuit de ruimte zichtbaar zijn, omdat militaire doelen die verborgen zijn tussen civiele infrastructuur met chirurgische precisie worden vernietigd), op de een of andere manier genocide vormt in plaats van een van de best gecontroleerde oorlogsvoering in de geschiedenis van het vak.

Er is echter nog een andere, veel donkerdere kant aan de “schone” oorlog van Rusland.

Laten we eens kijken naar het lot van de strijdkrachten van Oekraïne – allemaal legale strijders, die de Russen zonder beperkingen kunnen en zullen aanvallen en doden. Ik heb het eerder al gehad over het lekken van slachtofferaantallen, maar ik vind dat hier een streep onder getrokken moet worden – 1,7 miljoen militairen zijn tijdens de oorlog omgekomen of vermist geraakt in de strijdkrachten van Oekraïne. 1,7 MILJOEN. Zeven of acht procent van de Oekraïense bevolking van vóór de oorlog, waarschijnlijk ongeveer een kwart van alle mannen in de militaire dienstplichtige leeftijd, is omgekomen of vermist. Slachtoffers op de schaal van een genocide, voldoende om elke naoorlogse Oekraïense natie permanent te verlammen.

Dat zijn vele malen meer slachtoffers dan ik twee jaar geleden op basis van de ervaringen van nazi-Duitsland voldoende achtte om de Oekraïense strijdkrachten te vernietigen.

Dit brengt me bij de Oekraïense ineenstorting ten noorden van Pokrovsk twee weken geleden, waarbij een alledaagse Russische aanval twintig kilometer door de Oekraïense verdedigingslinies heen trok en het open land in.

De Oekraïense propagandisten reageerden door te jammeren dat het belangrijkste frontgebied voor de AFU op de een of andere manier “zonder infanterie” was komen te zitten.

Maar hebben de Russen een mobiele reserve ingezet om het front te laten instorten en de AFU terug te drijven naar de Dnipro, ondanks dat ze ongetwijfeld heel goed wisten wat er aan de hand was? Nee, dat hebben ze niet gedaan – ze hebben zich in de breuk geconsolideerd en gewacht op de onvermijdelijke, paniekerige Oekraïense tegenaanval, waarin ze de kans zouden krijgen om de resterende elite-troepen van Oekraïne te vernietigen.

Dat brengt me bij mijn conclusie.

De Russen hebben talloze kansen gehad om grote vorderingen te maken in deze oorlog, vooral recentelijk – de Oekraïense frontlinie is een absolute puinhoop en hun “drone-muur”-tactiek zal bij elke serieuze aanval falen. De AFU is zo ineffectief dat maar heel weinig Russische acties aan het front tegenwoordig nog op serieuze tegenstand stuiten, waarbij de meeste geolocaties van Russische opmarsen laten zien dat ze zich al op hun plaats hebben gevestigd en te maken hebben met intimidatie door kill-drones nadat ze zonder bloedvergieten posities hebben ingenomen. De Russen hebben in feite consequent afgezien van het doorbreken van het front en het veroveren van grote stukken grond, ten gunste van het doden van een zo groot mogelijk aantal Oekraïense soldaten aan de bestaande frontlinie onder de bestaande dynamiek van uitputtingsslag.

Deze “tactische richtlijn” gold zelfs tijdens de Slag om Sudzha-Korenevo, die in het vooroorlogse Rusland werd uitgevochten. In plaats van agressief terug te slaan om de AFU te verdrijven, zagen de Russen de kans om een gigantisch aantal Oekraïners te doden in een val waaruit de vijand zich om ideologische redenen niet zou kunnen bevrijden, en die kans hebben ze gegrepen. Die slag mondde uit in negen maanden van afschuwelijk onevenwichtige slachtpartijen die de AFU de das omdeden.

Dit alles maakt het observeren van de oorlog meer dan een beetje gekmakend, maar het is een consistent gedragspatroon dat om uitleg vraagt.

Dit is mijn theorie.

De Russische regering heeft consequent getracht de oorlog te beëindigen via een vredesverdrag met de bestaande Oekraïense regering, niet via een regimewisseling, regelrechte verovering of zelfs het doden van genoeg leden van die regering om een flexibelere gesprekspartner te vinden onder de Maidanites. Poetin wil blijkbaar een verdrag met Zelensky. De Russen hebben ook consequent eisen gesteld aan de Oekraïense regering – en haar NAVO-sponsors – die voor het regime uit het Maidan-tijdperk politiek volstrekt onhaalbaar zijn en die dat regime, gezien zijn aard, eenvoudigweg niet kan accepteren. Russische taalrechten, orthodoxe religieuze rechten, demilitarisering, grote territoriale concessies waardoor de AFU zonder een schot te lossen uitgestrekte stedelijke gebieden zou moeten afstaan. Toch blijven de Russen aandringen en zullen ze Oekraïense soldaten in steeds onevenwichtigere verhoudingen blijven doden totdat ze hun zin krijgen.

Dat brengt me tot de wrede conclusie: Poetin wil niet dat Oekraïne wordt veroverd. Hij heeft daar nooit publiekelijk naar verlangd.

Het consistente Russische beleid is daarentegen om Oekraïne – een “vrij” en “onafhankelijk” Oekraïne, dat uit eigen soevereine wil in deze impasse is beland – volledig te vernederen.

Poetin wil dat Zelensky een pak aantrekt, kruipend naar het Kremlin komt en een verdrag ondertekent waarin de Maidan-regering haar wapens inlevert, enorme hoeveelheden grondgebied afstaat en elk anti-Russisch beleid dat zij ooit heeft gevoerd, terugdraait.

Het Oekraïense nationalisme zal van de ene op de andere dag in diskrediet worden gebracht door toedoen van diezelfde nationalisten, en de economisch irrelevante, demografisch versplinterde rompstaat zal binnen enkele dagen weer in de politieke invloedssfeer van Rusland worden gezogen.

Het is dus logisch dat de Russen zo langzaam mogelijk oprukken.

Hun doel is om de Oekraïense regering in een militair onhoudbare situatie te brengen, zodat ze een schitterend vernederend vredesverdrag kunnen opleggen dat grote territoriale concessies buiten de controlelijn omvat – het ultieme Oekraïense taboe – om zo het Oekraïense nationalisme in diskrediet te brengen door toedoen van de ultranationalisten die hun land in de eerste plaats in oorlog hebben gestort.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Zelensky belooft Krim te heroveren ondanks vredesinitiatief van Trump

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: