Donald Trump haalt de trekker over – En de wereld gaat “boem!“

Veel Amerikanen komen tot de conclusie, op basis van wat president Donald Trump zegt en wat hij op zijn Truth Social-pagina schrijft, dat het Amerikaanse staatshoofd gek is. Larry Johnson meldt “schokkende details over wat er zich achter de schermen in het Witte Huis afspeelt waar Donald Trump in september 2025 de eerste tekenen van dementie begon te vertonen… Hij verzint regelmatig dingen, verliest routinematig zijn geduld en barst uit in schreeuwende tirades, en hij is niet in staat tot kritisch denken. Als gevolg daarvan] gedragen Trumps hoge medewerkers in het Witte Huis zich als kinderen met een gewelddadige, door drugs benevelde vader… d.w.z. ze lopen op eierschalen, bang om iets te zeggen dat Trumps woede zou kunnen aanwakkeren.”

En het Amerikaanse publiek begint deze disfunctionele situatie op te merken. Onder kiezers groeit het besef dat de oorlog tegen Iran onmiskenbaar niets te maken heeft met daadwerkelijke Amerikaanse nationale of veiligheidsbelangen en dat deze is verhuld door een web van nauwelijks geloofwaardige leugens en misleidingen om de waarheid te verbergen. Deze grote kloof tussen waarheid en fictie is voor bijna iedereen duidelijk geworden. En de werkelijke bron van de oorlog, die Israël in staat stelt en “helpt” om Iran te vernietigen, is ook voor het publiek steeds duidelijker geworden, evenals de realiteit dat de brute oorlogsmisdadiger, de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, zowel Trump als het grootste deel van het Amerikaanse Congres controleert, schrijft Philip M. Giraldi.

Afgezien van zijn mentale instorting worden Trumps binnen- en buitenlands beleid gekenmerkt door hun oorlogszuchtigheid, vol dreigementen gericht tegen denkbeeldige vijanden, vrienden en bondgenoten die niet bereid zijn om voor niets ten oorlog te trekken, en iedereen in de media of onder het publiek die het aandurft kritiek te uiten op wat er uit het Witte Huis komt. Dat betekent dat Trump niet alleen gek is, maar ook een gevaarlijke psychopaat in zijn voorkeursomgang met politieke en sociale ontwikkelingen die hij rationeel zou moeten onderzoeken ten behoeve van de Verenigde Staten en het Amerikaanse volk.

Wat wij Amerikanen dus krijgen, zijn oorlogen plus het doden van vissers in internationale wateren, evenals ontvoeringen en moorden op buitenlandse politici en zelfs het bombarderen van schoolmeisjes zonder enige reden. Als hij op dreef is, zit Trump vol met dreigementen om buitenlandse landen te “vernietigen”, en voegt hij daar gewetenloze tirades aan toe tegen mensen als de rooms-katholieke paus Leo, omdat die het aandurft om een einde aan oorlogen te vragen en te streven naar vreedzame coëxistentie tussen naties. Nadat Trump een met kunstmatige intelligentie bewerkte foto van zichzelf als Jezus had gepost, stelde de paus: “Wee degenen die religie en de naam van God zelf manipuleren voor hun eigen militaire, economische en politieke gewin, en het heilige daarmee in duisternis en vuiligheid slepen.” Trump reageerde door de paus op de korrel te nemen op Truth Social met: “Ik wil geen paus die het oké vindt dat Iran een kernwapen heeft. Ik wil geen paus die het vreselijk vindt dat Amerika Venezuela heeft aangevallen… en ik wil geen paus die kritiek heeft op de president van de Verenigde Staten, want ik doe precies waarvoor ik met een verpletterende meerderheid ben gekozen… Als ik niet in het Witte Huis zat, zou Leo niet in het Vaticaan zitten. Helaas kan ik me niet vinden in Leo’s zwakke houding ten opzichte van criminaliteit en kernwapens…

Leo moet zich als paus vermannen, zijn gezond verstand gebruiken, ophouden met het tegemoetkomen aan radicaal links, en zich richten op het zijn van een groot paus, niet een politicus.”

De aanval op de paus werd gevolgd door een oproep van de hoogste diplomatieke vertegenwoordiger van het Vaticaan in de VS, kardinaal Christophe Pierre, naar het Pentagon, waar hij een “bittere preek” kreeg en een waarschuwing dat, tenzij de paus zich gedraagt, er vergelding zal volgen met gebruikmaking van de superieure militaire macht van de Verenigde Staten. In januari was Pierre al gewaarschuwd dat de Verenigde Staten de militaire macht hebben om “te doen wat ze willen” en dat paus Leo, de eerste in Amerika geboren paus, “beter de kant van de VS kan kiezen” wat betreft Amerikaanse inmenging in Latijns-Amerika. Interessant genoeg was er in de nacht na Pierres bezoek aan het Pentagon een bommelding gericht tegen de broer van de paus in Illinois, wellicht bedoeld om een boodschap over te brengen! Het positieve aan die tirade van Trump en het hatelijke gedrag van zijn aanhangers, dat niet alleen onder katholieken tot verontwaardiging heeft geleid, zou wel eens kunnen zijn dat Trump zijn meerderheid in het Congres verliest en zelfs afgezet zou kunnen worden, hopelijk met succes deze keer.

Trump verontwaardigt ook de voormalige trouwe bondgenoten van Amerika in de NAVO. Men zou redelijkerwijs kunnen stellen dat de NAVO haar relevantie heeft verloren, maar dat is niet het argument dat Trump aanvoert. Hij wil dat de NAVO zijn illegale agressieoorlog in Iran volledig steunt en ook Israëls oorlogsmisdaad van genocide in Gaza negeert. Spanje was het eerste land dat het gebruik van zijn NAVO-luchtmachtbases en zijn luchtruim weigerde aan Amerikaanse gevechtsvliegtuigen die op doorreis waren om Iran aan te vallen. Engeland, de trouwste schoothond van allemaal, is eveneens oncoöperatief geworden: premier Keir Starmer weigerde het gebruik van Britse luchtmachtbases in zowel het Verenigd Koninkrijk als Cyprus en verklaarde dat hij genoeg had van Trump.

Maar misschien kwam de wreedste klap wel uit Italië, dat verontwaardigd was over Trumps aanval op de paus.

Premier Georgia Meloni, tot nu toe een fervent Europese aanhanger van Trump, sloeg terug tegen de Amerikaanse president. Eerst besloot ze dat Italië geen wapens meer aan Israël zou leveren, waarna ze verklaarde dat Rome de paus zou steunen in zijn veroordeling van oorlog en Trumps afkeuring van de paus “onaanvaardbaar” vond. Ze legde uit: “De paus is het hoofd van de katholieke kerk, en het is juist en normaal dat hij oproept tot vrede en elke vorm van oorlog veroordeelt. ” Trump, die Israël deze week nog 880 miljoen dollar aan nieuwe bommen heeft gegeven om zijn plunderingen voort te zetten en tegelijkertijd duizenden extra troepen naar het Midden-Oosten stuurt, ging natuurlijk in de aanval. In een daaropvolgend interview met de Italiaanse krant Corriere della Sera reageerde Trump dat Meloni “onaanvaardbaar” is, en dat Iran “Italië binnen twee minuten zou opblazen als ze de kans kregen.”

Maar helaas staat er in het Donald Trump-debacle veel meer op het spel dan het uitwisselen van beledigingen. We weten nu in hoeverre Netanyahu en Israël Trump en een groot deel van onze regering controleren, zozeer zelfs dat Netanyahu opschept dat vicepresident Vance en het personeel van het Witte Huis “dagelijks aan hem rapporteren”. Dat betekent dat de kans groot is dat de Israëli’s Amerikaanse steun zullen krijgen om hun “geheime” kernwapens in te zetten om Iran aan te vallen en te vernietigen als de oorlog wordt hervat en tegen hen keert, wat heel goed mogelijk is, misschien zelfs waarschijnlijk. Ze zouden ook de invloed kunnen hebben om een onwetende en agressieve Trump ertoe te brengen Amerikaanse kernwapens tegen Iran in te zetten, het eerste gebruik van dergelijke wapens sinds hun inzet tegen Japan in de Tweede Wereldoorlog in 1945. Aangezien Netanyahu en zijn inlichtingenchefs regelmatig toegang lijken te hebben tot het Witte Huis, inclusief de mogelijkheid om een goedgelovige Trump ten onrechte te overtuigen dat de oorlog tegen Iran een makkie zou zijn, zouden ze hem er misschien toe kunnen overhalen om de Amerikaanse kernwapens in te zetten om de Perzische klus te klaren, mogelijk in combinatie met enkele leugens in de trant dat Iran op het punt stond zijn verborgen kernwapens in te zetten om de Verenigde Staten aan te vallen.

De woordvoerster van de president en vooraanstaande sycofaant Karoline Leavitt heeft ons verzekerd dat de president “alle opties” met betrekking tot Iran bekijkt, en wat denk je dat dat precies betekent? Dit zou hetzelfde doel bereiken, namelijk de vernietiging van Iran, zonder dat Israël de last draagt de bron te zijn van weer een afschuwelijke oorlogsmisdaad, aangezien het al genoeg van dergelijke misdaden op zijn naam heeft staan in Gaza en Libanon.

Ik heb eerder gesuggereerd dat Israël de militaire activiteiten van de VS tegen Iran zou kunnen aanwakkeren door een of andere valse vlag-aanval op Amerikaanse troepen in de Perzische Golf te ensceneren, terwijl het lijkt alsof deze door de Iraniërs is gepleegd. Met de mogelijkheid dat Trump nucleair zou kunnen gaan in mijn hoofd, besloot ik wat onderzoek te doen naar hoe gemakkelijk het voor hem zou zijn om een nucleaire oorlog te beginnen zonder enige echte provocatie van wie dan ook om dit te rechtvaardigen. Tot mijn verbazing zou dat heel eenvoudig zijn, en zeker binnen de mogelijkheden van een geestelijk verwarde, krankzinnige man. Er is inderdaad vrijwel niets in het proces om kernwapens in te zetten dat Trump zou tegenhouden en hem ervan zou weerhouden zijn “gevoelens” te uiten, zoals hij het zelf graag uitdrukt.

Dus ten behoeve van iedereen die, net als ik, wil weten wat er gebeurt wanneer de president van de Verenigde Staten op de zogenaamde knop drukt of de trekker overhaalt – welke metafoor men ook verkiest – om een nucleaire oorlog te beginnen, zal ik uiteenzetten wat ik heb ontdekt. De grootste verrassing voor mij was dat er eigenlijk geen enkele controle of tegenwicht bestaat op wat er gebeurt om ervoor te zorgen dat geen enkele president een fout maakt of zijn bevoegdheden overschrijdt om tot een nucleaire aanval over te gaan. Artikel II, Sectie 2 van de Grondwet bepaalt dat “De president opperbevelhebber van het leger en de marine van de Verenigde Staten is” en zowel rechtbanken als rechtsgeleerden interpreteren deze clausule al lang als een verlening van direct bevel over militaire operaties aan de president, inclusief beslissingen over wanneer en hoe specifieke wapens worden ingezet. Er is inderdaad geen wet of grondwettelijke bepaling die de president verplicht om goedkeuring van iemand anders te krijgen alvorens een nucleaire aanval te bevelen.

De status van de president als opperbevelhebber van alle Amerikaanse strijdkrachten omvat ook de afleveringssystemen voor kernwapens, en hij heeft de absolute bevoegdheid om een aanval uit te voeren wanneer er naar zijn of haar oordeel sprake is van een evenredige, onmiddellijke dreiging vanuit een vijandige staat. Deze de facto bevoegdheid wil niet zeggen dat er geen juridisch debat is geweest over de context van het gebruik van een kernwapen. Wanneer inkomende kernkoppen op enkele minuten afstand zijn, is er vrijwel geen juridisch debat: de president heeft de volledige bevoegdheid om met kernwapens te reageren zonder voorafgaande toestemming van het Congres te vragen. De War Powers Resolution erkent zelf dat de bevoegdheden van de president als opperbevelhebber, als enige autoriteit voor het lanceren van kernwapens, mogen worden uitgeoefend als reactie op “een nationale noodsituatie veroorzaakt door een aanval op de Verenigde Staten, haar territoria of bezittingen, of haar strijdkrachten.”

Maar een nucleaire eerste aanval is een ander verhaal, wat de kwestie van mogelijk gebruik tegen Iran aan de orde stelt. Als een president overweegt nucleaire wapens preventief in te zetten, voordat een aanval is begonnen of op handen is, is er een sterk juridisch argument dat toestemming van het Congres vereist is. De Grondwet geeft alleen aan het Congres de bevoegdheid om de oorlog te verklaren, en het initiëren van nucleaire vijandelijkheden zonder een dreigende dreiging lijkt veel meer op het beginnen van een oorlog dan op het reageren op een oorlog. Veel rechtsgeleerden zijn het erover eens dat een president toestemming van het Congres moet vragen alvorens het eerste gebruik van kernwapens te bevelen in een scenario dat geen noodsituatie is.

Niettemin behoudt elke president in de praktijk de fysieke mogelijkheid om een eerste aanval te bevelen zonder eerst het Congres te raadplegen, aangezien het lanceersysteem geen onderscheid maakt tussen bevelen tot vergelding en bevelen tot eerste gebruik. De knop die moet worden ingedrukt bevindt zich op een elektronische “nuclear football” die door een militaire assistent in de directe nabijheid van de president wordt meegedragen.

De ‘control football’ bevat een aantal functies die bevestiging vereisen van de bevolen actie en de doelen, evenals de identiteit van de opdrachtgever, die de president moet zijn, of, bij diens afwezigheid, de vicepresident. Als dat is gebeurd, maken de elektronische systemen in wezen een lanceerbevel mogelijk dat is geprogrammeerd om elke agressieve actie uit te voeren die de president of vicepresident heeft gekozen.

Als de VS daadwerkelijk worden aangevallen, kan het hele proces, van de eerste detectie van ‘inkomende raketten’ tot het moment dat Amerikaanse raketten hun silo’s verlaten, ongeveer 25 minuten duren. De rol van de president is beperkt tot ongeveer 10 minuten, waarin hij of zij onder andere een beoordeling moet maken over de legitimiteit van de informatie die hem of haar is verstrekt om het beginnen van een nucleaire oorlog te rechtvaardigen.

Er zijn diverse andere kwesties die een rol spelen bij het uitvoeren van een nucleaire aanval, maar het feit is dat Donald Trump, zelfs in zijn verwarde geestestoestand, ongetwijfeld zowel juridisch als praktisch een nucleaire aanval op Iran of enig ander land zou kunnen initiëren op basis van zijn ‘gevoelens’ over wat er gaande is met het buitenlands beleid van dat land. Bij het vormen van een dergelijk oordeel zal hij ongetwijfeld volop valse informatie krijgen aangereikt door zijn goede vriend Benjamin Netanyahu. Netanyahu beschikt natuurlijk over zijn eigen kernwapenarsenaal, maar heeft hoogstwaarschijnlijk een mentaliteit die hem ertoe aanzet de Amerikanen het werk te laten doen en de prijs te betalen die gepaard gaat met de gruwel die ongetwijfeld de wereldwijde reactie zou zijn. Trump is zonder twijfel de tweede president op rij die niet bij zijn volle verstand is en het gevaar dat hij per ongeluk iets vreselijks zou doen, is maar al te reëel. Het zou redelijk zijn om te stellen dat het hoog tijd is dat het Congres actie onderneemt om de “nucleaire voetbal” onbruikbaar te maken in elke situatie waarin de Verenigde Staten zelf niet daadwerkelijk en aantoonbaar worden aangevallen. De gedachte dat Donald Trump zou overwegen de nucleaire trekker over te halen om Israël tevreden te stellen, is gewoonweg te beangstigend om te verdragen, maar Amerikanen moeten zich bewust zijn van die mogelijkheid!

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Hoeveel meer krankzinnige capriolen van Trump kan de wereld nog verdragen?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: