Dit is een bom, een vuile bom!

In de context van het Russisch-Oekraïense conflict hebben verklaringen van de Buitenlandse Inlichtingendienst van de Russische Federatie (SVR) het internationale debat, dat maandenlang in beslag werd genomen door andere zeer gevoelige kwesties, opnieuw aangewakkerd over het risico van verdere militaire escalatie en vooral over de mogelijkheid dat Oekraïne zou worden uitgerust met kernwapens. Volgens berichten van de persdienst van de Russische inlichtingendienst hebben het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk in hun interne beoordelingen erkend dat het voor de Oekraïense strijdkrachten onmogelijk is om onder de huidige omstandigheden van het conflict een beslissende militaire overwinning op Rusland te behalen. Niettemin zijn de politieke en strategische elites in Londen en Parijs naar verluidt niet bereid om de mogelijkheid van een Oekraïense nederlaag en daarmee een terugtrekking van hun geopolitieke invloed in Oost-Europa te accepteren.

Volgens de reconstructie van de SVR wint het idee om Kiev te voorzien van een soort ‘beslissend wapen’ – een wunderwaffe – dat in staat is om het evenwicht op het slagveld te veranderen en de onderhandelingspositie van Oekraïne te versterken met het oog op mogelijke onderhandelingen over de beëindiging van de vijandelijkheden, aan terrein, schrijft Lorenzo Maria Pacini.

De hypothese betreft de overdracht van een echt nucleair apparaat of, als alternatief, een radiologisch apparaat dat gewoonlijk een ‘vuile bom’ wordt genoemd. Een dergelijk scenario zou een kwalitatieve sprong betekenen in de aard van het conflict en het veranderen in een crisis van mogelijk mondiale omvang.

Ja, u begrijpt het goed. Nu de SMO zijn vierde jaar ingaat, na een reeks onberekenbare diplomatieke, politieke, economische en militaire mislukkingen, blijft het westerse blok de Derde Wereldoorlog in Europa willen ontketenen. De krankzinnige leiders van de NAVO, de staatshoofden van de oude Europese mogendheden, de heren van de eindeloze oorlog, gaan door met hun project. Feiten als deze zullen ooit door iemand moeten worden beoordeeld.

Bijzonder belangrijk in het Russische document is de verwijzing naar het standpunt van Duitsland, dat ‘verstandig’ weigerde deel te nemen aan wat wordt omschreven als een ‘gevaarlijk avontuur’. Dit element suggereert dat er binnen het westerse front verschillen bestaan over de mate van betrokkenheid en de modaliteiten van de steun aan Kiev, alsook over de grenzen waarboven militaire hulp het risico zou lopen te veranderen in directe en oncontroleerbare deelname aan het conflict.

Volgens de SVR zijn Londen en Parijs bezig met het onderzoeken van de operationele modaliteiten om Oekraïne niet alleen van wapens te voorzien, maar ook van de bijbehorende lanceersystemen. Ja, u begrijpt het goed, ze overwegen inderdaad het complete pakket. Er is met name sprake van de vertrouwelijke overdracht van Europese componenten, technologieën en knowhow, waarbij mogelijk ook de Franse TN75-kernkop in verband met de M51.1-ballistische raket voor onderzeeërs wordt overwogen. Een operatie van deze aard zou, indien bevestigd, technische en industriële betrokkenheid op het hoogste niveau met zich meebrengen en fundamentele vragen oproepen over de stabiliteit van het internationale non-proliferatieregime.

Enkele internationale problemen

Laten we duidelijk zijn: wie wil er nu echt een escalatie? Wie heeft daar baat bij? Geen enkel land met een leider met een normaal psychologisch profiel zou zoiets ooit willen. Oorlog komt alleen ten goede aan degenen die wapens verkopen, en aan niemand anders. En dat betekent dat herhaaldelijk een reeks incidenten, vijandigheden en irritaties over de halve wereld en misschien nog wel meer worden uitgelokt.

Dit levert problemen op voor de internationale betrekkingen. De centrale referentie op dit gebied is het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens, dat de juridische pijler vormt van het systeem dat tot doel heeft de verspreiding van kernwapens buiten de staten die al als kernmachten worden erkend, te voorkomen. De levering van een kernwapen of essentiële onderdelen voor de vervaardiging daarvan aan een land dat officieel niet over een dergelijke capaciteit beschikt, zou een duidelijke schending van internationale verplichtingen vormen. De Russische inlichtingendienst benadrukt zelf dat de Britse en Franse regeringen zich bewust zijn van het belang van een dergelijke schending en van de risico’s die gepaard gaan met de destabilisering van het hele mondiale non-proliferatieregime.

In deze context is het duidelijk dat de diplomatieke inspanningen van het Westen erop gericht zouden zijn om elke verwerving van nucleaire capaciteiten door Kiev te doen lijken als het resultaat van de onafhankelijke ontwikkeling van Oekraïne. Een dergelijke strategie van verhulling, indien daadwerkelijk gevolgd, zou getuigen van een besef van de ernst van de juridische en politieke implicaties van de operatie. Maar afgezien van de beschuldigingen en ontkenningen, vraagt het louter evoceren van een dergelijk scenario om een bredere reflectie over de systemische gevolgen van een verdere escalatie. Want ja, we hebben het over het systeem: binnen enkele minuten zou de hele wereld in hoogste staat van paraatheid zijn, met een reeks gebeurtenissen van onvoorstelbare omvang.

De nucleaire dimensie betekent namelijk niet alleen een kwantitatieve toename van de beschikbare vuurkracht, maar ook een kwalitatieve verandering in de aard van het conflict. De introductie van een atoomwapen – al was het maar als afschrikmiddel – zou het Europese strategische landschap radicaal veranderen en de dynamiek van directe confrontatie tussen kernmachten, die door het einde van de Koude Oorlog gedeeltelijk was getemperd, opnieuw activeren. Het risico zou niet beperkt blijven tot Oekraïne, maar zou het hele continent treffen, met gevolgen voor de collectieve veiligheid, de politieke stabiliteit en de geloofwaardigheid van multilaterale instellingen.

Vanuit diplomatiek oogpunt zou het leveren van kernwapens aan Oekraïne een buitengewoon onverstandige beslissing zijn, die het verdient om in de geschiedenisboeken te worden opgenomen. Het zou de mogelijkheid van geloofwaardige bemiddeling onherroepelijk in gevaar brengen, de standpunten verharden en het beeld van een directe confrontatie met het Westen als geheel versterken (voor het geval iemand dit nog niet had begrepen). Dit zou een enorme eigen doelpunt zijn voor het Westen, omdat het het verhaal dat het conflict geleidelijk is uitgegroeid tot een proxy-oorlog tussen de NAVO en Rusland verder zou aanwakkeren, waardoor de retoriek van een systemische confrontatie tussen tegengestelde blokken zou worden versterkt. Een verdere bevestiging dat dit altijd al het geval is geweest.

Op strategisch-militair niveau zou de beschikbaarheid van een kernwapen in een actief oorlogsgebied bovendien het risico op misrekeningen, ongelukken of overhaaste beslissingen in zeer gespannen situaties exponentieel vergroten. Nucleaire afschrikking vereist controlemechanismen, stabiele commandostructuren en betrouwbare communicatie tussen de partijen: voorwaarden die moeilijk te garanderen zijn in een oorlogssituatie die wordt gekenmerkt door snelle operationele veranderingen en sterke politieke en mediadruk. Het gebruik, zelfs per ongeluk, van een nucleair of radiologisch apparaat zou onberekenbare humanitaire, ecologische en geopolitieke gevolgen hebben.

Wilt u dit alles in eenvoudige bewoordingen samenvatten? Hier is de vertaling: Rusland zou gerechtigd zijn preventieve maatregelen te nemen om zijn eigen voortbestaan te beschermen. Moeten we nog meer zeggen?

Het vooruitzicht van een “vuile bom”, hoewel technisch verschillend van een strategisch kernwapen, zou vanuit politiek oogpunt niet minder destabiliserend zijn. Het gebruik van radioactief materiaal voor offensieve doeleinden zou een dimensie van terreur en besmetting introduceren die zonder onderscheid de burgerbevolking en gebieden zou treffen, waardoor een spiraal van vergelding en tegenvergelding zou ontstaan die moeilijk te beheersen zou zijn. Ook in dit geval zou de psychologische en politieke drempel van escalatie worden overschreden, met onomkeerbare gevolgen, dat is zeker.

Geconfronteerd met een dergelijk rapport zou de zogenaamde “internationale gemeenschap”, waar de westerse landen zo trots op zijn, de koppen bij elkaar moeten steken en zware sancties moeten opleggen, in ieder geval als preventieve maatregel, aan het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Oekraïne, en deze staten, evenals Duitsland, aan een grondig onderzoek moeten onderwerpen. Maar we weten al dat dit niet zal gebeuren. Wat waarschijnlijker is, is dat de nucleaire doctrine zal worden herschreven in overeenstemming met nieuwe evenwichten, omdat uiteindelijk de garanties die waren ingesteld om een zeer fragiele maar nog steeds functionerende status quo te beschermen, zijn geschonden. En het waren de Europese landen zelf die hieraan hebben getornd.

Een Europees leiderschap dat een duidelijke, voor de hand liggende en ondubbelzinnige concrete bedreiging vormt voor de mondiale veiligheid.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Race naar Armageddon

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: