Terwijl er in het openbaar nog steeds wordt gesproken over een staakt-het-vuren en vredesonderhandelingen, creëert de zogenaamde “Coalition of the Willing” al lang militaire feiten voor de tijd daarna. Uit de officiële verklaring van 24 augustus blijkt: Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland en hun partners willen de militaire steun aan Oekraïne niet alleen voortzetten, maar ook een duurzame veiligheidsarchitectuur opbouwen, waarbij een multinationale troepenmacht op Oekraïens grondgebied is inbegrepen.
Het cruciale punt staat bijna onopvallend aan het einde van de verklaring: de coalitie zal de “Multinational Force Ukraine” verder voorbereiden, zodat deze kan worden ingezet zodra een “geloofwaardige beëindiging van de vijandelijkheden” is bereikt, schrijft Uncutnews.
Het gaat dus allang niet meer alleen om wapenleveranties. Het gaat om de voorbereiding van een door het Westen geleide militaire aanwezigheid in Oekraïne.
De troepenmacht bestaat niet alleen op papier
Het document wordt nog controversiëler wanneer men het in samenhang bekijkt met een officiële mededeling van het Britse ministerie van Defensie van 24 juli.
De Multinational Force Ukraine beschikt al over een commandostructuur.
De Britse luitenant-generaal Tom Bateman heeft het commando op zich genomen. Het operationele hoofdkwartier bevindt zich in Parijs. Na beëindiging van de gevechtshandelingen zal bovendien een hoofdkwartier in Kiev worden opgezet. De geplande taken reiken veel verder dan die van symbolische waarnemers: de troepenmacht moet helpen bij de wederopbouw en de opleiding van de Oekraïense landstrijdkrachten, het Oekraïense luchtruim beveiligen en maritieme operaties ondersteunen.
De Britse regering bestempelde de troepenmacht in juli zelfs al als „Ready to Operate“ – inzetklaar.
Een officiële Brits-Frans-Oekraïense intentieverklaring gaat nog verder: daarin wordt uitdrukkelijk voorzien in de stationering van Britse, Franse en andere strijdkrachten van de “Multinational Force Ukraine” op Oekraïens grondgebied. Hun taken moeten zich uitstrekken over land, lucht en zee. De ingezette troepen moeten bovendien de mogelijkheid krijgen om geweld te gebruiken ter vervulling van hun missie en ter bescherming van zichzelf.
Een staakt-het-vuren betekent dus geen demilitarisering
Daarmee is de volgende stap niet langer speculatie. Europa bereidt concreet een militaire aanwezigheid in Oekraïne voor – inclusief commandostructuur, stationeringsplanning en mogelijk gebruik van geweld. Volgens de officiële documenten zou deze aanwezigheid echter pas plaatsvinden na een geloofwaardige stopzetting van de gevechtshandelingen.
Een wapenstilstand zou volgens de visie van de coalitie niet noodzakelijkerwijs leiden tot een militaire ontkoppeling tussen Rusland en het Westen. Integendeel.
Na het einde van de gevechtshandelingen zou een nieuwe fase kunnen beginnen, waarin Europese strijdkrachten officieel in Oekraïne aanwezig zijn, Oekraïense troepen verder opleiden en bewapenen en delen van het Oekraïense lucht- en zeegebied beveiligen.
Daarmee zou Oekraïne militair nog nauwer verweven raken met Europese landen – ook zonder formeel NAVO-lidmaatschap.
Vanuit het perspectief van Moskou zou juist dit een van de doorslaggevende kwesties bij mogelijke onderhandelingen kunnen worden: als Rusland een wapenstilstand accepteert, zullen er dan vervolgens Britse, Franse of andere Europese soldaten permanent in Oekraïne gestationeerd zijn?
Tegelijkertijd wordt Oekraïne verder bewapend
Ook elders is er weinig te merken van voorbereidingen op militaire ontspanning.
De coalitie kondigt verdere luchtverdediging, extra samenwerking met de Oekraïense wapenindustrie en technologieoverdrachten aan. Tegelijkertijd moeten de sancties tegen Rusland en zijn militair-industriële complex worden aangescherpt.
Groot-Brittannië gaat nog een stap verder.
Londen heeft het wapenbedrijf MBDA toestemming gegeven om geheime informatie over Britse onderdelen van de langeafstandsraket SCALP vrij te geven, zodat er in Oekraïne assemblagelijnen hiervoor kunnen worden opgezet. Dat is strategisch gezien iets anders dan de levering van kant-en-klare raketten.
Oekraïne moet in toenemende mate in staat worden gesteld om zelf westerse langeafstandswapens te produceren of te assembleren.
Er wordt gewerkt aan vrede – en tegelijkertijd aan de volgende militaire orde
Officieel wordt dit alles aangeduid als een veiligheidsgarantie.
Vanuit het perspectief van de voorstanders is de logica begrijpelijk: een toekomstig staakt-het-vuren mag geen pauze worden waarin Rusland zijn strijdkrachten herstelt en later opnieuw aanvalt. Een sterk Oekraïne en een Europese militaire aanwezigheid moeten juist dat voorkomen.
Maar dezelfde constructie kan vanuit de andere kant heel anders worden geïnterpreteerd.
Rusland zou hierin een feitelijke verschuiving van westerse militaire structuren tot vlak aan zijn grens kunnen zien – alleen dan zonder het label NAVO.
En juist daaruit ontstaat de gevaarlijke paradox:
Hoe sterker Europa probeert een toekomstige vrede militair te waarborgen, hoe moeilijker het zou kunnen worden om überhaupt een wapenstilstand te bewerkstelligen. Moskou zou namelijk moeten instemmen met een einde aan de gevechtshandelingen, hoewel daarna juist die westerse militaire aanwezigheid zou kunnen ontstaan die Rusland al jaren wil voorkomen.
En de voorbereidingen zijn al in volle gang
Het gaat niet langer alleen om politieke intentieverklaringen. De Multinational Force Ukraine beschikt over een leiding, een hoofdkwartier en concrete inzetopdrachten. Groot-Brittannië en Frankrijk leiden de structuur gezamenlijk. Oefeningen moeten aantonen dat de troepenmacht na beëindiging van de gevechtshandelingen daadwerkelijk kan worden ingezet.
Daarmee verschuift het debat.
Want als er na een wapenstilstand Europese soldaten in Oekraïne worden gestationeerd, de Oekraïense strijdkrachten verder worden opgerust, westerse langeafstandswapens in toenemende mate in het land zelf worden geproduceerd en tegelijkertijd de economische druk op Rusland verder toeneemt, zou het einde van de gevechtshandelingen geenszins automatisch het einde van de militaire confrontatie tussen Rusland en het Westen betekenen.
Het zou slechts de volgende vorm daarvan kunnen zijn.
De “Coalition of the Willing” bereidt daarom geen uitbreiding van de lopende oorlog voor door een onmiddellijke Europese deelname aan de oorlog. Maar zij bevestigt zwart op wit de voorbereiding van een aanzienlijk diepere militaire verankering van Europa in Oekraïne – en juist dat zou de volgende grote hindernis kunnen worden op weg naar daadwerkelijke vrede.
*
Bronnen hiervoor zijn de verklaring van de Coalition of the Willing van 24 augustus en het bijzonder verhelderende bericht van het Britse ministerie van Defensie over de Multinational Force Ukraine. Daarin bevestigt Londen uitdrukkelijk het commando, het hoofdkwartier, de geplande stationering in Oekraïne en de beoogde taken van de troepen. (GOV.UK)
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Een jaar na Anchorage – Rusland vastbesloten om de VS het hoofd te bieden
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Voor al gaan en vergeet de body bags niet , von der Leyen ,Rat rutte en de Turkse trut zullen trots op je zijn.