Hoewel de neergang van de Britse strijdkrachten in feite al vele jaren aan de gang is, ook tijdens de 14 jaar van conservatief bestuur. En inderdaad, het probleem gaat niet alleen om geld; in de kern verkeren de Britse strijdkrachten in een chaos door incompetentie binnen het ministerie van Defensie en het uitbesteden van de verantwoordelijkheid voor inkoop. Daardoor is de Britse schatkist overgeleverd aan inhalige bonzen uit de defensie-industrie die gouden bergen beloven, astronomische prijzen rekenen (die ze steeds verder verhogen), waarna projecten verdwijnen in een groot zwart gat van teleurstelling en vertraging.
Dat Robertson – een Labour-grootheid – aandringt op bezuinigingen op de sociale zekerheid om defensie te bekostigen, zegt alles over de trieste toestand waarin het Verenigd Koninkrijk is beland. En het is niet alleen een kwestie van wapens en boter. Ik maak me zorgen over wie het wapen vasthoudt en zou Keir Starmer of een van zijn recente voorgangers eerlijk gezegd nog geen botermes toevertrouwen… 🙂 Het feit dat de Tories proberen munt te slaan uit deze erbarmelijke situatie is een beetje een schande, aangezien het Ministerie van Defensie in 2022 is gestopt met het publiceren van updates over de sombere toestand van hun inkoopprogramma onder de regering van Boris Johnson, Liz Truss, eh, Rishi Sunak (sorry, ik ben vergeten wie er precies aan het roer stond toen het Ministerie van Defensie alle transparantie over de inkoop stopzette)… schrijft Ian Proud.
Omdat mijn artikel een dag voor Robertsons klaagzang verscheen, werd ik onmiddellijk getrolld door een academicus bij RUSI, dat, je raadt het al, een deel van zijn financiering van het Ministerie van Defensie krijgt. Hij verzette zich fel tegen mijn bewering dat de Royal Navy de Britse strijdkrachten in feite niet in staat had gesteld zich te verdedigen tegen beter bewapende Russische marineschepen in het Kanaal, en beweerde op de een of andere manier dat dit desinformatie was.
Maar toen Robertson zich klaarmaakte om te spreken, plaatste hij deze opmerking op X als reactie op iemand anders. “De reden dat we geen macht kunnen uitoefenen is niet een tekort aan soldaten, maar een gebrek aan wapens, systemen, platforms en logistiek om ze te sturen, te ondersteunen en te beschermen.” LOL.
Denktanks in Whitehall, hè? Elke dag een andere mening, afhankelijk van wie de rekening betaalt. Ik hoop dat je het artikel interessant vindt. Er zijn maar weinig dingen die Britse politici meer tot woede-uitbarstingen brengen dan de vermelding van de Russische “schaduwvloot”. Toch illustreert de machteloze tracking van Russische tankers in het Kanaal vorige week dat Groot-Brittannië niet over de middelen beschikt om er veel aan te doen.
Op 9 april werden twee Russische “schaduw”-olietankers door het Kanaal begeleid door een fregat van de Russische marine, bewapend met allerlei wapens, waaronder antischipraketten. Als reactie daarop kon de Royal Navy slechts een hulpbrandstoftanker op de been brengen om het schip hulpeloos te volgen. De Daily Telegraph deed verslag van deze heldhaftige operatie vanaf het dek van een 100 meter lange vissersboot die in het kielzog van de tanker voer.
Er ontstaat een vast patroon waarbij de Royal Navy schepen inzet die niet opgewassen zijn tegen beter bewapende Russische marine-escortes.
Het onvermogen van de Royal Navy om Russische tankers tegen te houden heeft geleid tot luid protest van oppositiepolitici, waaronder voormalig premier Boris Johnson. De procureur-generaal van het Verenigd Koninkrijk heeft nu bepaald dat Britse troepen waarschijnlijk geen Russische schepen kunnen enteren om ze in beslag te nemen, aangezien dit in strijd zou kunnen zijn met het internationaal recht. Toch is de politieke boodschap duidelijk. Zelfs als Groot-Brittannië troepen zou sturen om aan boord te gaan van geëscorteerde Russische tankers, zouden ze onder vuur kunnen komen te liggen zonder effectieve militaire middelen om de Russische marine terug te dringen. De Royal Navy is niet meer in staat om macht uit te oefenen, zelfs niet in de buurt van de Britse kusten.
Een Brits fregat en een helikopter die Russische onderzeeërs die blijkbaar boven onderzeese kabels bleven hangen wegjoegen, boden de nodige verlichting aan de onder vuur liggende minister van Defensie John Healey, die in de perszaal van 10 Downing Street de media over de operatie informeerde. Maar dat zal niet voldoende zijn om het groeiende gevoel van nationale schaamte en woede over de erbarmelijke toestand van de Britse strijdkrachten te temperen.
Een reeds sterk vertraagd Defensie-investeringsplan wordt overduidelijk uitgesteld tot na de komende lokale verkiezingen in mei, omdat het waarschijnlijk meer projecten zal bevatten die Groot-Brittannië zich niet kan veroorloven of zou moeten schrappen, in plaats van echt nieuwe en revolutionaire initiatieven; wanneer het wordt gepubliceerd, voorspel ik, zal het politiek vernederend zijn voor de Labour-regering, die kampt met rampzalige peilingen, waarbij slechts een vijfde van de bevolking geneigd is op hen te stemmen, een historisch dieptepunt voor een regerende partij.
Het geval van HMS Dragon is illustratief geworden voor het verval van de Britse marine; de enige air defense destroyer die Groot-Brittannië haastig uit onderhoud haalde en te laat in de Middellandse Zee inzet om defensieve operaties tegen Iran te ondersteunen, werd geplaagd door technische problemen en moest opnieuw aanmeren voor reparaties.
Rusland is ondertussen aangemoedigd. Na de omvang van zijn vloot de afgelopen jaren aanzienlijk te hebben uitgebreid, is Moskou nu steeds beter in staat de volle zee voor de kust van Europa te domineren en Britse en Europese schepen te bedreigen. In mei 2025 heeft een Russisch gevechtsvliegtuig een Ests schip weggejaagd dat een Russische tanker wilde onderscheppen. Na de inbeslagname door Amerikaanse troepen van een Russische tanker op weg naar Cuba in januari en het enteren door de Fransen van een schaduwtanker op 20 maart, hebben ze duidelijk besloten dat “het genoeg is geweest” en sturen ze zwaarbewapende Russische marineschepen om olietankers te begeleiden.
Sinds het begin van de oorlog in Oekraïne hebben de westerse bondgenoten getracht de Russische oorlogseconomie onder druk te zetten door de inkomsten uit de verkoop van olie en gas, die ongeveer tweederde van de export uitmaken, te beperken. Aangezien volgens sommige schattingen 80% van de geëxporteerde Russische olie per schip wordt vervoerd, lijkt het aanvallen van het netwerk van zogenaamde “schaduwtankers” — verouderde Russische tankers die varen onder dubieuze verzekerings- en vlagregelingen — op het eerste gezicht een verstandige aanpak, of dat was het in ieder geval in 2022. Maar vier jaar later is gebleken dat deze poging volkomen zinloos is. Nu lijkt het zelfs contraproductief.
Laten we duidelijk zijn: de export van Russische olie is nooit in absolute zin gesanctioneerd. In plaats daarvan hebben de G7-landen in december 2022 een prijsplafond van 60 dollar per verkocht vat olie ingesteld om de inkomsten die Rusland uit zijn export genereert tot een minimum te beperken. In juli 2025 heeft Europa het plafond verder verlaagd tot 47,60 dollar, hoewel de VS bij 60 dollar bleef.
Ondanks hun protesten is Europa niettemin doorgegaan met het importeren van miljarden euro’s aan Russische olie gedurende de oorlog in Oekraïne. De grootste afnemers van Rusland, China en India, hebben tegen gereduceerde tarieven gekocht die onder het niveau van het G7-prijsplafond lagen. De op twee na grootste afnemer van Rusland, Turkije, heeft zijn olie-import vrijwel ongewijzigd gehouden en balanceert daarmee op een dun koord wat betreft de prijsbeperkingen.
Het komt erop neer dat de exportinkomsten van Rusland sinds 2022 duidelijk niet hebben geleden. In het eerste jaar van de oorlog in Oekraïne boekte Rusland zijn grootste overschot op de lopende rekening ooit van 238 miljard dollar. De export is sindsdien boven het historische gemiddelde gebleven.
Door de oorlog in Iran is het G7-prijsplafond nu irrelevant geworden. Wereldwijde afnemers, geconfronteerd met brandstofrantsoenering, zullen elke prijs betalen om aan olie te komen. Het is dan ook duidelijk dat Rusland in 2026 opnieuw een meevaller zal hebben uit de olie-export. Voorlopige analyses wijzen er inderdaad op dat Rusland in april zijn belastinginkomsten uit de olieverkoop zal zien verdubbelen.
Sinds het begin van de oorlog in Iran heeft Rusland de druk opgevoerd door te weigeren olie te verkopen aan landen die de G7-prijsplafonds steunen. Dat beleid garandeert dat ontwikkelingslanden een voorkeursstatus krijgen en geen prijsplafonds zullen willen afdwingen in een tijd van aanbodbeperkingen. Het zet ook de aanvoer naar met name Europa en Japan onder druk, die worstelen onder het gewicht van torenhoge prijzen en een krapper aanbod.
Op een moment dat de VS de sancties op Russische olietransporten tijdelijk hebben opgeheven, is dit een verder teken van de ontkoppeling van het Amerikaanse en Europese beleid ten aanzien van Rusland. De slepende en nog onopgeloste impasse tussen Oekraïne en Hongarije over de olietoevoer via de beschadigde Druzhba-pijpleiding zou die eurocraten wel eens kunnen prikkelen die er rotsvast van overtuigd zijn dat we ons koste wat kost moeten blijven verzetten tegen Russische energievoorziening. Het Britse tumult over ons onvermogen om Russische tankers in het Kanaal tegen te houden, bewijst eens te meer dat onze politici onze strategische doelstellingen ten aanzien van Rusland uit het oog zijn verloren, en dat het onduidelijk is of ons beleid Poetin meer schade berokkent dan onszelf.
Op dit moment is het overduidelijk dat onze economieën gebukt gaan onder de last van energietekorten, terwijl de schatkist in het Kremlin volstroomt en de Russische marine de Britse wateren beheerst.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Het Britse spookleger: het imperiumcomplex van een failliete staat
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Weet je hoe dat nou komt, Engeland heeft het socialistische/communistische systeem ingevoerd, ze zitten nu in dezelfde situatie als de Russen onder het communisme, de Russen hebben dat systeem nou juist verlaten, en presteren plotseling veel efficiënter.
Misschien moeten de Russen eens de tactiek gebruiken die de geallieerden gebruikten in WO2 tegen de U-boten.
Laat de Russische tankers in konvooi varen en begeleidt worden door marineschepen. Ben benieuwd of het westen dan nog zo happig is om Russische schepen te enteren.
So much for “Great”-Brittain …Once a world power, and now …I wonder …;)
great ! Als Rusland nu nog Hoerkraiene belachelijk kan maken….dan komt ALLES netjes voor mekaar oor !
Jezelf belachelijk maken lijkt er meer op, een ander hoeft er niet eens moeite voor te doen.
Een olie-exporteur heeft liever een klant de een meer jaren contract afsluit met een vaste prijs dan aangewezen te zijn op de spotmarkt. Immers, als olieproducent is men gebaat bij een voorspelbaar inkomen om de investering te kunnen doen. Bij spotmarkt prijzen verdient echter de handelaar en niet zozeer de producent. Het westen heeft zich, bewust of niet, in de handen van handelaren begeven en is volledig afhankelijk geworden van handelaren. Alle vaste contracten, en die had men voornamelijk met Rusland, zijn opgezegd, waarmee de brandstofprijs niet meer voorspelbaar is. De lachende derde is de bankier/investeerder, die zonder moeite zijn winst ziet toenemen. Volgens mij zijn dit ook de mensen die voornamelijk bij het WEF rondlopen. Daarmee wordt er nog meer en nog sneller vermogen van laag naar hoog gebracht en komen we dichter bij volledige controle door het financieel/digitaal complex.
Dat westerse landen over zijn gegaan op openlijke piraterij, om Russische olietankers te enteren. Verklaard dat de westerse landen failliet zijn. De Britse macht van weleer, dat zij de wereld dicteerde en zo ieder land de wet voorschreef. Die tijd is voorbij, alleen dat willen zij zelf nog niet accepteren. Het westerse zelf ingenomenheid en arrogantie dat zij de wereldmacht bepalen, hebben zelf besloten om de langlopende contracten op te zeggen van het relatieve goedkope olie en gas en andere broodnodige delfstoffen uit Rusland. Wat resulteerde in een westerse de-industrialisatie omdat zij niet alleen niet meer konden concurreren met andere werelddelen. Zodat zij nu afhankelijk zijn geworden van andere landen. Wat parallel eraan loopt is dat het westen zich zelf oplegt om aan het klimaatverdrag van Parijs te houden door het WEF beleid, waarmee zij van betrouwbare en continue stroom voorziening inruilde voor onrendabele wiebelstroom, waar geen enkele industrie op kan produceren. Zo wat ook parallel er aan loopt is de massale import van moslim immigratie, die ook vele miljarden per jaar opslokken van de begroting. Dat kan geen enkel land zich permitteren, wil het niet ten onder gaan.
Onder de streep is de politiek en de ambtenarij die het land bewust ruïneren door hun wanbeleid, waar niemand verantwoording voor draagt.