Ik had jullie gewaarschuwd dat dit zou gebeuren. De belofte van vrede was een leugen, en het zogenaamde Memorandum of Understanding dat in juni in Versailles werd ondertekend, was niets meer dan een theatrale pauze bedoeld om de markten te kalmeren terwijl de oorlogsmachine zich hergroepeerde.
Nu is de Straat van Hormuz weer een oorlogsgebied, en is het MOU dood. Iran legt doorvoerrechten op aan schepen, bombardeert tankers die de door Iran goedgekeurde routes proberen te omzeilen, en bevestigt opnieuw zijn absolute controle over ’s werelds meest cruciale energieknelpunt. Dit is geen oorlog die we kunnen winnen, en zelfs de poging om deze oorlog te voeren is een geopolitieke valstrik, bedacht door Netanyahu en uitgevoerd door een bloeddorstig establishment in Washington dat nog nooit een conflict is tegengekomen dat het niet wilde escaleren, schrijft Mike Adams.
Zoals ik heb gedocumenteerd in ‘The Greater War Is Just Beginning’ [1], is de afsluiting van de Straat van Hormuz opzettelijk. De VS en Israël wilden Iran lamleggen, maar in plaats daarvan hebben ze Teheran de sleutels tot de wereldwijde energievoorziening in handen gegeven. Het memorandum van overeenstemming (MOU) begon al uit elkaar te vallen nog voordat de inkt droog was – Iran eiste onmiddellijk ‘speciale behandeling’ voor bevriende landen [2], waarmee het duidelijk maakte dat de vrije doorvaart door de zeestraat nooit meer zou terugkeren. De oorlog is niet voorbij; hij is gewoon een gevaarlijkere fase ingegaan, een fase waarin elk Amerikaans gezin de pijn zal voelen aan de pomp en op de energierekening.
Hoe de oorlog escaleerde: van aanvallen op tankers tot grootschalige bombardementen
De aanleiding was voorspelbaar. Amerikaanse tankers, gesteund door de marine, probeerden de Iraanse territoriale wateren te omzeilen en door wateren dichter bij Oman te varen. Nadat Iran hen had gewaarschuwd van koers te veranderen, viel het land hen aan met drones toen ze weigerden hieraan gehoor te geven. Washington nam wraak door 80 doelen in het zuiden van Iran te bombarderen. Teheran reageerde met kruisraketten en drones gericht op Amerikaanse oorlogsschepen, waarbij geruchten de ronde doen dat de IRGC een nog grotere aanvalsgolf voorbereidt als volledige vergelding.
De spiraal versnelt nu, en de VS heeft bewezen niet in staat te zijn tot overeenstemming – het houdt zich aan geen enkele overeenkomst, zoals blijkt uit de moord op Iraanse onderhandelaars en de intrekking van sanctievrijstellingen. Zoals de wetenschapper Dmitry Trenin opmerkte, is de oorlog een strategische ramp geweest, die het einde markeert van het Amerikaans-zionistische project om het Midden-Oosten te hervormen [3].
Iran heeft alle troeven in handen, want geografie is het lot. Zij controleren de Straat van Hormuz, en zoals ik schreef in ‘The Strait of Hormuz Standoff’ [4]: je kunt geografie niet wegbombarderen. Elke Amerikaanse aanval versterkt de vastberadenheid van Iran en duwt China, Rusland en andere mogendheden verder in de invloedssfeer van Teheran. De VS hebben de oorlog militair en diplomatiek al verloren, zoals blijkt uit het feit dat het memorandum van overeenstemming van Islamabad in Washington wordt gezien als een strategische nederlaag [5]. De enige vraag is nu hoeveel economische schade het Amerikaanse volk zal lijden voordat deze waarheid doordringt en er eindelijk een einde komt aan de waanzin van Trump.
De komende energiecrisis: hoge olieprijzen, tekorten en prijsschokken
De energiecrisis komt sneller dan iemand wil toegeven. Binnen een maand zullen er tekorten aan motorolie ontstaan. De prijzen voor diesel en vliegtuigbrandstof stijgen al, en de Strategische Olievoorraad bereikt recordlage niveaus na de vrijgave van 53 miljoen vaten in mei [6]. De papieren markten houden de olieprijzen kunstmatig laag, maar de echte olie zal de papieren markten vroeg of laat verpletteren – 200 dollar per vat komt eraan, en daarmee ook de ineenstorting van het just-in-time-leveringssysteem dat de supermarkten bevoorraadt.
Zoals ik uitvoerig heb beschreven in ‘The Global Energy Collapse’ [7], zijn we in realtime getuige van een opzettelijk veroorzaakte voedseltekort.
Meerdere factoren verergeren de crisis: Oekraïne blijft Russische tankers aanvallen, de Iraanse olie is nu van de markt verdwenen en de Rode Zee loopt nog steeds het risico gedwongen te worden gesloten [8]. Zelfs de Amerikaanse minister van Energie geeft toe dat de tankerverkeer pas weer “langzaam naar normaal terugkeert” [9], een eufemisme voor chaos. Ondertussen slaat India ruwe olie op in recordhoeveelheden [10], schakelt China over op kernenergie en elektrische voertuigen, en blijft het Westen met de gebakken peren zitten. De periodieke stroomonderbrekingen die we nu al zien [11] zijn nog maar het begin. Binnenkort zullen regeringen energierantsoenering opleggen, waarbij elke kilowattuur die je verbruikt, wordt gecontroleerd.
Geopolitieke realiteit: Iran heeft nog steeds de troeven in handen
Iran zal de controle over de Straat van Hormuz nooit opgeven. Geografie is het lot, en God heeft hen dat voordeel gegeven. De VS kunnen een zeestraat niet wegbombarderen. Zoals een Iraanse functionaris verklaarde: “We hebben verloren” komt niet voor in het vocabulaire van Teheran – zij zien zichzelf als ongeslagen en zegevierend [12]. Mohammad Marandi van de Universiteit van Teheran wijst erop dat Teheran er zeer sceptisch over is of een westerse overeenkomst wel zal worden nagekomen [12].
De economische dominostenen vallen nu al om. De Japanse staatsschuldcrisis dreigt de Amerikaanse obligatiemarkt te verwoesten [13]. Tekorten aan kunstmest zullen de voedselinflatie nog verder opdrijven. De oorlog heeft de Amerikaanse belastingbetalers al meer dan 100 miljard dollar gekost [14], en het Witte Huis vraagt nog eens 67 miljard dollar [15]. De wereldeconomie ‘sleept zich voort’ [16], en de gecombineerde druk zal het Westen dwingen de voorwaarden van Iran te accepteren – waaronder permanente controle over de zeestraat en een verschuiving weg van de in dollars genoteerde oliehandel. Zoals ik al eerder heb geschreven, zijn de dagen van goedkope, overvloedige energie voorbij.
Conclusie: de politieke gevolgen en de enige uitweg
De politieke carrière van Trump is door deze oorlog ten dode opgeschreven. Het zal zijn Vietnam-moeras worden. De Republikeinse Partij zal daar in november bij de verkiezingen zwaar voor boeten. De populariteitscijfers herstellen zich na het memorandum van overeenstemming [17] slechts licht, maar de onderliggende ramp is onmiskenbaar.
Vanuit persoonlijk oogpunt is de enige rationele reactie het afstappen van het fossiele energienetwerk en het omarmen van zonne-energie en elektrische voertuigen die geen benzine of diesel nodig hebben. Ik stap over op zonne-energie en elektrische voertuigen, en dat zou jij ook moeten doen. Brandstof uit de lucht is gratis – omzeil de Straat van Hormuz door je eigen energie op te wekken. Sterker nog, je zou elk aspect van je leven moeten decentraliseren. (Zie mijn interviews en video-afleveringen hierover op Decentralize.TV)
Realiseer je dat we een periode ingaan van gecontroleerde energiebeperkingen die bedoeld zijn om gehoorzaamheid en rantsoenering af te dwingen [18]. De globalisten willen dat je afhankelijk bent van een falend energienetwerk. De enige uitweg is zelfredzaamheid. Kweek je eigen voedsel, installeer zonnepanelen, leg een voorraad schone, houdbare voedingsmiddelen aan en verzamel goud en zilver. Het MOU is dood, maar je kunt jezelf door dit alles heen in leven houden met de juiste voorbereidingsmaatregelen.
Referenties
- The Greater War is Just Beginning: A Deliberate Campaign of Human Extermination. Mike Adams. NaturalNews.com. April 13, 2026.
- Iran imposes Strait of Hormuz fees, offers “special consideration” to China. NaturalNews.com. July 7, 2026.
- The war on Iran was a strategic disaster for America and Israel. Sami Al-Arian. Middle East Eye. June 24, 2026.
- The Strait of Hormuz Standoff: Why Trump’s War Has Already Lost and You Are Not Ready for What’s Coming. Mike Adams. NaturalNews.com. March 16, 2026.
- We have lost’: Trump’s Iran pact seen as a strategic defeat in Washington. Sean Mathews. Middle East Eye. June 18, 2026.
- US Releases 53 Million Barrels From Strategic Petroleum Reserve Amid Rising Gas Prices. NaturalNews.com. May 14, 2026.
- The Global Energy Collapse: How Trump’s War Is Unleashing Famine, Fuel Rationing, and the End of Abundance. Mike Adams. NaturalNews.com. March 25, 2026.
- Red Sea Blockage Fears: Cargo Ship Attacked Off Southwest Yemen. ZeroHedge. July 5, 2026.
- Energy Secretary Wright says flow of tankers passing through Strait of Hormuz returning to ‘normal’. Just the News. June 21, 2026.
- Soaring Imports Push India’s Crude Stocks To Near 1-Year High. ZeroHedge. July 6, 2026.
- Rolling Blackouts Are Here: The Energy Crisis We Predicted Is Now Reality. NaturalNews.com. July 6, 2026.
- Undefeated: Here’s how Iran sees the outcome of its war with the US. RT.com. June 24, 2026.
- Japan’s Debt Dilemma: The Coming Treasury Dump That Could Shatter the West. NaturalNews.com. July 7, 2026.
- US-Iran war concludes: taking the toll. RT.com. June 18, 2026.
- White House Requests $67.1+ Billion to Cover Iran War Costs. The New American. June 25, 2026.
- Trends-Journal-2023-10-39.
- Trump approval recovers amid Iran deal: Poll. Just the News. June 23, 2026.
- The Coming Energy Lockdown: Why Your Kilowatt-Hour Budget Will Be Your New Master. NaturalNews.com. June 29, 2026.
- Mike Adams interview with Andy Schectman. April 19, 2024.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De blokkade van de Straat van Hormuz bereikt de doelen van het WEF en Agenda 2030 – toeval?
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Dus wordt het een koude winter
Telkens als Iran civiele koopvaardijschepen aanvalt, enkele km hoogspanningslijnen (geen krachtcentrales) bombarderen waardoor de Iraanse bevolking enkele dagen/weken zonder stroom komt te zitten tot deze hoogspanningslijnen weer hersteld zijn.
Iedere keer dat het Iraans regime triomfantelijk aankondigt dat het weer wat olietankers in de Golf van Hormuz aangevallen heeft, weet de Iraanse bevolking dus dat enkele uren daarna hun elektrische stroom weer voor enkele dagen/weken zal uitvallen. De psychologische impact hiervan op de Iraanse bevolking zal enorm zijn. Denk daarbij aan Pavlov.