De Israëlische autoriteiten weigeren een enorme hoeveelheid videomateriaal van 7 oktober terug te geven. Wat hebben ze te verbergen?

Israëlische burgers vragen zich af waarom de staat de beelden van 7 oktober die bij hen in beslag zijn genomen, niet teruggeeft. De moeder van een Israëlisch slachtoffer zegt dat de autoriteiten de video van de dood van haar zoon hebben gewist. Anderen klagen dat “iemand de video’s verbergt”.

De Israëlische regering houdt nog steeds een enorme hoeveelheid videomateriaal in beslag van de aanval op 7 oktober, dat is opgenomen door individuen en gemeenschappen die in de gevechten verwikkeld waren. Een rouwende ouder beschuldigt de Israëlische autoriteiten er zelfs van een video van de laatste momenten van haar zoon te hebben gewist voordat ze zijn telefoon aan haar teruggaven, schrijft Michelle Witte.

Volgens het Israëlische Channel 13 zijn “alle camera’s, geheugenkaarten en filmopnames die de gruweldaden vastlegden, in beslag genomen, maar tweeënhalf jaar later zijn deze materialen nog steeds niet teruggegeven aan de gemeenschappen en nabestaanden die wanhopig op zoek zijn naar informatie, en zelfs het gevoel hebben dat iemand het voor hen verbergt.”

Kort na de aanval van Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad op Israël op 7 oktober 2023 verzamelden speciale eenheden van de IDF, de Israëlische inlichtingendienst Shin Bet en de Israëlische onderzoekseenheid Lahav 433 foto- en videomateriaal van het geweld, waarbij ze mobiele telefoons, persoonlijke camera’s, beveiligingscamera’s van kibboetsen en meer in beslag namen.

“Ze hebben de benodigde apparatuur losgekoppeld, meegenomen en zijn verder gegaan – dat was de laatste keer dat we het materiaal hebben gezien,” zei een reservist van het Israëlische leger die aan de verzamelmissie deelnam.

Volgens het hoofd van de kibboets Kfar Aza – de locatie van een aantal een reeks gruwelijke hoaxes die in de eerste dagen na de aanval de ronde deden – werkten leden van de gemeenschap destijds mee met de onderzoekers. Nu, jaren na de gebeurtenissen, vragen deze families zich af waarom de documentatie over het lot van hun dierbaren nog steeds niet aan hen is teruggegeven.

Zelfs Sabine Taasa, die tot symbool van het Israëlische slachtofferschap werd gemaakt nadat haar man en een van haar zonen op 7 oktober waren omgekomen, ligt nu in conflict met de Israëlische autoriteiten over beeldmateriaal van die dag.

Taasa’s 17-jarige zoon, Or, werd gedood op het strand van Zikim. Volgens Channel 13 zegt Taasa dat ze een video zag die haar zoon had gefilmd in de momenten voorafgaand aan zijn dood, maar toen de autoriteiten zijn telefoon aan haar teruggaven, was er geen sprake meer van een dergelijke video. Het medium zegt dat dit geen op zichzelf staand incident is.

Uit een onderzoek van de IDF bleek dat soldaten burgers die zich daar in een badkamer hadden verstopt in de steek lieten en hun lichamen vervolgens een week lang achterlieten.

Channel 13 meldt dat de Israëlische politie beweerde dat Lahav 433 nog steeds de gebeurtenissen in de kibboets Kfar Aza onderzoekt en dat er nog geen aanklachten zijn ingediend, dus het teruggeven van bewijsmateriaal in dit stadium zou hun strafzaak in gevaar kunnen brengen. Ondertussen heeft het IDF alle beschuldigingen dat het documentatie achterhoudt van de hand gewezen en zegt het zich in de laatste fase te bevinden van het vaststellen van beleid voor hoe dit soort bewijsmateriaal aan gemeenschappen en families zal worden teruggegeven.

Op 7 oktober vaardigde de Israëlische regering de Hannibal-richtlijn uit, die Apache-helikopterpiloten en tankkanonniers opdroeg om op Israëlische burgers in de Gazastrook te richten, zogenaamd om te voorkomen dat ze gegijzeld zouden worden. De Israëlische brigadegeneraal Barak Hiram gaf persoonlijk een tankbemanning opdracht een huis in de kibboets Be’eri te beschieten, wetende dat het vol zat met Israëlische burgers die gevangen waren genomen door Hamas-strijders die probeerden te onderhandelen over een uitweg uit de impasse.

Een tiental Israëli’s kwam om bij de aanval, waardoor er volgens de enige Israëlische overlevende “een huis vol lijken” achterbleef. Een Israëlische tankkanonnier van een volledig vrouwelijke eenheid onthulde eveneens dat haar was opgedragen Israëlische huizen te beschieten zonder te weten wie erbinnen was. Een Israëlisch politieonderzoek onthulde vervolgens dat Israëlische helikopters op 7 oktober het Nova Electronic Music-festival hebben beschoten.

Gezien Israëls reputatie om op 7 oktober zijn eigen burgers aan te vallen en het publiek daarover te misleiden, zou de Israëlische staat wel eens zoveel mogelijk videomateriaal achter de hand kunnen houden om ervoor te zorgen dat er geen verder bewijs van de slachting van eigen burgers door het Israëlische leger openbaar wordt gemaakt.

Israël heeft blijk gegeven van een grote belangstelling voor het verzamelen van documentatie over de gebeurtenissen van 7 oktober en het sturen van het narratief door middel van zorgvuldige selectie en verspreiding. Tegelijkertijd heeft het geweigerd mee te werken aan onafhankelijke, internationale onderzoeken naar de aanval, de reactie van Israël, of de wijdverspreide en inmiddels op grote schaal ontkrachte beweringen over grootschalig seksueel geweld door Hamas en andere Palestijnse militante groeperingen. Volgens de Israëlische staat is alleen Israël gerechtigd en in staat om dergelijke onderzoeken uit te voeren.

De staat heeft echter vreemd genoeg nagelaten een eigen uitgebreid speciaal onderzoek in te stellen naar de kennelijke enorme inlichtingenfout en het militaire debacle. Volgens berichtgeving van de Times of Israel moest de Israëlische regering zelfs door haar eigen hooggerechtshof aangespoord worden om een staatscommissie van onderzoek naar de gebeurtenissen in te stellen. De Israëlische regering heeft nu tot 1 juli de tijd om met een “geschikt kader” te komen om de gebeurtenissen te onderzoeken, na jarenlange druk van de families van de Israëli’s die die dag zijn omgekomen.

Nu het Israëlische militaire inlichtingenapparaat weigert mogelijk honderden uren aan beeldmateriaal terug te geven aan de eigenaren, beginnen sommige Israëli’s die de aanslagen van 7 oktober hebben meegemaakt zich af te vragen of ze misschien iets te verbergen hebben.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Scott Ritter: Waarom ik niet langer achter Israël sta en dat ook nooit meer zal doen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: