De ineenstorting van het multilaterale recht en de verwarring op het slagveld

De president van de Verenigde Staten van Amerika, Donald Trump, verklaarde eerst dat “de totale vernietiging van gebieden en de zekere dood van groepen mensen die tot nu toe niet als mogelijke doelen waren beschouwd” (S/2026/141) serieus werden overwogen. Vervolgens dreigde hij op 7 april 2026 [1] openlijk en expliciet de Iraanse beschaving te vernietigen, in strijd met artikel 2.4 van het Handvest van de Verenigde Naties.

Hiermee heeft de president van de Verenigde Staten zich buiten de grenzen van de beschaving geplaatst. Als er één basisprincipe van het internationaal recht bestaat sinds de Haagse Conferentie van 1899, dan is het wel dat de ondertekenende staten zich niet als barbaren mogen gedragen, schrijft Thierry Meyssan.

Hij heeft zijn dreigement niet uitgevoerd, maar met ongekend geweld heeft hij opzettelijk burgerdoelen vernietigd.

Hij begon met deel te nemen aan de moord op de geestelijk leider van miljoenen sjiieten, ayatollah Ali Khamenei (S/2026/109). Vervolgens vernietigde hij de sportcomplexen Azadi en Besat, het waterpark Azadegan, het Shahidan Esmaeili-stadion en de Shahid Eskandarloo-sporthal in Teheran (VN S/2026/130). Vervolgens viel hij de Minab-basisschool aan. Daarna viel hij gebouwen van de Rode Halve Maan aan, evenals de Gandi-, Motahari- en Khatam-ziekenhuizen in Teheran en het Abouzar-ziekenhuis in Ahvaz (S/2026/111). Hij bombardeerde verschillende brandstofopslagplaatsen in Teheran, waardoor grote hoeveelheden koolwaterstoffen in de atmosfeer terechtkwamen, waaronder zwavel- en stikstofoxiden, wat leidde tot zure regen, de dood van vele overlevenden van de gasaanvallen tijdens de Iraans-Iraakse oorlog en enorme branden (S/2026/149). Hij bombardeerde culturele bezienswaardigheden, zoals het paleis van de Qajar-dynastie, het Golestan (S/2026/180). En, waarschijnlijk door verwarring, bombardeerde hij kantoren van UNESCO en de WHO (S/2026/269) en zelfs het Pasteur Instituut van Iran (S/2026/279).

Met zijn grenzeloze geweld, terwijl hij beweerde een nucleaire dreiging te bestrijden – we hebben uitvoerig uitgelegd dat er sinds 1988 geen Iraans militair nucleair programma meer bestaat – bombardeerde hij de civiele kerncentrale van Bushehr vier keer, waarbij hij het risico nam dat het koelsysteem zou worden vernietigd en er straling zou vrijkomen in alle wateren van de regio.

Nu geloven de volkeren van het Midden-Oosten niet langer dat de Verenigde Naties hen beschermen of dat de Verenigde Staten hen vrede kunnen brengen [2].

De volkeren van de Golf, die Amerikaanse militaire bases op hun grondgebied hadden geaccepteerd ter bescherming, hebben op de harde manier geleerd dat ze zijn bedrogen. Hun Amerikaanse gastheren hebben hun land gebruikt om oorlog te voeren tegen de Perzische beschaving, waardoor ze zelf doelwitten zijn geworden voor het legitieme verzet van Iran.

De verwarring die zich de afgelopen vijf weken heeft ontwikkeld, heeft aangetoond dat multilateralisme in strijd kan zijn met het internationaal recht. Om zichzelf te beschermen hebben de Golfstaten talrijke multilaterale verklaringen afgegeven: aan de Samenwerkingsraad van de Golf [3], de Arabische Liga [4] en de Internationale Maritieme Organisatie [5]. Ze hebben uiteindelijk ontdekt dat het internationaal recht tegen hen is: ze zijn medeverantwoordelijk voor de Amerikaanse agressie die vanaf hun grondgebied wordt gepleegd. Deze verwarring bereikte haar hoogtepunt met de aanneming, met twee onthoudingen, van Resolutie 2817 van de Veiligheidsraad, die op 11 maart 2026 Resolutie 3314 van de Algemene Vergadering negeerde, die op 14 december 1974 unaniem en zonder stemming was aangenomen. Het is duidelijk dat de VN, zoals wij die kennen, grondig hervormd of ontbonden zal moeten worden [6].

De verwarring strekt zich nu uit tot de Straat van Hormuz. Laten we de periode van de oorlog buiten beschouwing laten waarin Iran schepen verbood de straat binnen te varen, zowel die van de mogendheden die het land aanvielen (Israël, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk) als die van de landen die hen toestonden hun grondgebied te gebruiken om hun agressie te plegen (Duitsland en Italië, Jordanië en de Golfstaten). In het Westen bestaat consensus dat niemand in vredestijd zijn wet kan opleggen in de zeestraat. Dit is echter niet zo eenvoudig: de wateren van de Straat van Hormuz zijn territoriale wateren van Oman en Iran, geen internationale wateren. Gezien de diepte van de zeestraat is de doorvaart over het algemeen gebruikelijker aan de Omaanse kant dan aan de Iraanse kant.

De twee landen kunnen legitiem met elkaar overleggen en tol vragen, zoals het geval is bij het Suezkanaal en het Panamakanaal, ook al is dit een natuurlijke zeestraat [7]. Ze kunnen echter niet verhinderen dat het wereldwijde scheepvaartverkeer “onschuldig” door hun wateren vaart, vooral omdat zij de toegang tot de Perzische Golf controleren. Behalve dat olietankers met hun sterk vervuilende lading een reëel gevaar vormen in geval van een schipbreuk.

Het Suezkanaal is een goed voorbeeld: in 1956 probeerden het Britse en het Franse imperium, militair gesteund door de koloniale staat Israël, de controle over het Suezkanaal te grijpen, dat de Egyptische president Gamal Abdel Nasser net had genationaliseerd. Deze operatie was een fiasco. Ze betekende het einde van beide koloniale imperiums en legde de Frans-Britse alliantie met Israël bloot – een alliantie die door Charles de Gaulle tijdens de Zesdaagse Oorlog zou worden verbroken. De crisis in de Straat van Hormuz zou op haar beurt het einde kunnen betekenen van de Amerikaanse ambities in de “rest van de wereld”.

Een andere vraag rijst: als Oman en Iran toestemming krijgen om tol te heffen, hoe kunnen we er dan voor zorgen dat het bedrag niet onbetaalbaar wordt, en in welke valuta zal het worden betaald? Wat dit betreft overwoog Iran betaling in yuan, terwijl de Verenigde Staten, die vasthouden aan de suprematie van de dollar, de voorkeur zouden geven aan betaling in dollars of, bij gebrek daaraan, in Trump Coin ($Trump), de cryptovaluta van de Amerikaanse presidentiële familie en de koninklijke familie van de Emiraten, Al-Zayed [8].

Als het niet in dollars zou zijn, zouden oliemaatschappijen zich voorbereiden om deze valuta te verlaten. De dollar is echter niet langer gebaseerd op de Amerikaanse economie, maar op zijn rol in de wereldwijde koolwaterstofmarkt. Deze verschuiving zou daarom een voortzetting zijn van de oorlog tegen de “Grote Satan.”

Op 12 april plaatste president Trump een bericht op X: “Vanaf dit moment zal de Amerikaanse marine, de beste ter wereld, beginnen met het BLOKKEREN van alle schepen die de Straat van Hormuz proberen binnen te varen of te verlaten.” Op een gegeven moment zullen we het principe bereiken van “IEDEREEN MAG ERIN ALS IEDEREEN ERUIT MAG”, maar Iran heeft dit niet toegestaan door simpelweg te zeggen: “Er ligt misschien ergens een mijn”, waarvan niemand behalve zijzelf op de hoogte is. Dit is WERELDWIJDE AFPERSING, en de leiders van landen, met name de Verenigde Staten van Amerika, zullen zich nooit laten afpersen. Ik heb onze marine ook opdracht gegeven om de internationale wateren te doorzoeken en de toegang te weigeren aan alle schepen die tol hebben betaald aan Iran. Niemand die illegale tol heeft betaald, zal veilige doorgang krijgen op volle zee.” [9]

Omdat hij niet wist wat hij moest doen, blokkeerde Donald Trump zelf de Straat van Hormuz, terwijl de Angelsaksen al twee eeuwen lang de vrijheid van scheepvaart en handel handhaven – Tot zover dat.

Bronnen:

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

FEIT: de VS zijn GEEN netto-exporteur van olie en ook niet volledig energieonafhankelijk

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: