De Covid-anomalie

Ik was onlangs in gesprek met een vriend over Covid en het feit dat wij, wappies, het niet kunnen loslaten, terwijl schapen het incident en alles wat daarmee gepaard ging al lang vergeten zijn. “Waarom is dat zo?”, vroeg hij.

Goede vraag. Waarom kunnen wij het niet vergeten, en willen we het ook niet vergeten, omdat het voor ons “onafgemaakte zaken” vertegenwoordigt, terwijl schapen er geen enkel probleem mee hebben om het uit hun geheugen te laten verdwijnen? schrijft Todd Hayen.

Een van de belangrijkste verschillen tussen hoe schapen covid zien en hoe wij, wappies, covid zien, is dat de schapen het zien als een anomalie, een afwijking in een verder vrij stabiele wereld. Het was/is de spijker die uitstak. Misschien was het iets dat het gevolg was van fundamentele ‘slechte dingen’ in de cultuur, zoals klimaatopwarming, wereldwijde vervuiling, armoede en natuurlijk Trump. Maar in wezen is het voor hen een eenmalige gebeurtenis, iets waar onze geweldige regering alles aan zal doen om te voorkomen dat het nog eens gebeurt.

De wappies zien covid als een voorbode van toekomstige ontwikkelingen. Wij zien het als een gebeurtenis die opzettelijk is veroorzaakt door een verborgen agenda om verschillende doelstellingen te bevorderen die haar belangen dienen. Deze agenda blijft profiteren van de gebeurtenis, onder meer door de invoering van digitale identiteitsbewijzen, grootschalige vaccinatiecampagnes voor tal van aandoeningen, meer censuur, een cashloze samenleving, reisbeperkingen, 15-minuten-limme steden en vele andere maatregelen. Covid heeft de basis gelegd voor de meeste van deze initiatieven – niet door ze allemaal volledig uit te voeren, maar zeker door een fundamentele basis te leggen. We verwachten ook meer van hetzelfde: uitbraken van ongebreidelde “virussen” die meer gehoorzaamheid van gewone burgers zullen eisen om zogenaamd hun eigen leven en dat van de mensheid als geheel te redden.

Waarom is dit belangrijk? Dat is het niet. Echt niet. Maar het is goed om te zien wat er achter sommige van de gekte zit die we meemaken. Natuurlijk, dit is vrijwel een no-brainer. Maar eerlijk gezegd, mijn brein dacht er tot voor kort niet aan. Het leek me gewoon te voor de hand liggend dat covid niet zomaar een hobbel was in het gewone, op en neer gaande leven. Voor mij was het een grote zaak, en het leek me heel duidelijk dat het in feite voor iedereen een grote zaak was. Ik denk dat tijdens covid de schapen doodsbang waren en dachten dat het de komst van Quetzalcoatl was, en dat daardoor elk levend wezen binnen een paar jaar dood zou zijn.

Toen de rust eenmaal was teruggekeerd, vergaten ze echter prompt hun angst tijdens de plaag en deden ze hun best om terug te keren naar het “normale” leven, zoals hun mama en papa overheid hen had opgedragen. “Er ligt geen monster meer onder je bed, kleine Johnny. We hebben het opgelost.” Dus met een schouderophalen gingen ze allemaal verder met hun leven.

En wij? Wij schreeuwen van de daken: “Heb je dat gezien? Heb je gezien wat die gekken hebben gedaan?” Dit was geen verdwaalde wasbeer die een paar uur onder het bed vastzat, om vervolgens met een bezem te worden weggejaagd en vergeten, alsof de rust nooit echt was verstoord. Nee, dit was een monumentale, door een agenda gedreven catastrofe. Niet alleen heeft het duizenden, misschien wel miljoenen levens gekost, maar het heeft ook de wereld op een manier verwoest waarvan herstel onmogelijk lijkt. (Mijn vrouw heeft net 31 dollar betaald voor een simpele salade tijdens de lunch. Kun je zeggen: “verstoring van de toeleveringsketen”?)

Wappies geloofden allemaal dat covid slechts het begin was, en dat doen ze nog steeds. Het was de pionier die nodig was om alle andere rotzooi die ze van plan zijn door te voeren, binnen te halen. Zonder covid zou het iets moeilijker zijn geweest. Nu zal het net zo gemakkelijk zijn als het spreekwoordelijke “je weet wel” door een gans. En dat is precies wat het zal zijn, “je weet wel”. De rotzooi die ze hebben gepland is gewetenloos. En de schapen hebben geen idee. Ze zijn te druk bezig om Trump van zijn illusoire troon te stoten. Te afgeleid om de bloedzuigende bloedzuigers op te merken die zich aan hun buik vastklampen.

Het brein van de schapen is geprogrammeerd voor comfort, niet voor continuïteit. Afwijkingen zijn storingen in de matrix, geen plotpunten in een groter script. Voor hen was covid een bizarre storm die voorbij raasde, een paar bomen omver blies en vervolgens verdween, waardoor verzekeringsagenten en overheidsinstanties de rommel moesten opruimen. Ze knikken beleefd als je het hebt over het hoge aantal sterfgevallen, maar hun ogen glazig worden bij het noemen van Event 201 of het SPARS Pandemic Scenario uit 2017 – die stoffige generale repetities die griezelig veel lijken op de echte show. “Toeval”, zeggen ze. “Pech.” Alles om te voorkomen dat ze de punten met elkaar verbinden tot een strop.

Wij, daarentegen, zijn vervloekt met patroonherkenning. We zien dezelfde acteurs hetzelfde script herhalen: angstporno, mediastorm, noodbevoegdheden, experimentele prikken, spoelen, herhalen. Covid was niet het hoofdgerecht; het was het voorgerecht, het bewijs dat miljarden mensen in de rij zouden staan voor een prik, een QR-code zouden scannen om een café binnen te gaan en hun buren zouden verklikken omdat ze te hard hoestten. Het was de wereldwijde stresstest en de mensheid is met vlag en wimpel gezakt. De volgende “variant” – of het nu Marburg, Nipah of een in het laboratorium gekweekte Frankenstein is – zal de infrastructuur al gereed aantreffen: vaccinatiepaspoorten die veranderen in koolstofportefeuilles, contactopsporingsapps die in je telefoon zijn ingebouwd en een bevolking die voorgeprogrammeerd is om de knipperende rode banner op hun scherm te gehoorzamen.

En het mooie ervan, vanuit het perspectief van de agenda, is hoe de schapen zichzelf controleren. Herinner je je nog de Karens die schreeuwden tegen maskerloze ketters in de gangpaden van de supermarkt? Dat was geen top-down handhaving; dat was tirannie van onderaf, buren die buren verslonden onder het mom van ‘volksgezondheid’. De controleurs hoefden nauwelijks een vinger uit te steken. Ze zaaiden alleen maar angst, en de kudde deed de rest. Stel je nu eens voor dat dezelfde dynamiek wordt toegepast op klimaatlockdowns: “Sorry, volgens je sociale kredietscore heb je je vleesquotum voor deze maand overschreden.” De schapen zullen juichen als de ongewassen mensen met boetes tot onderwerping worden gedwongen, terwijl ze smullen van hun insecteneiwitburgers en de wijsheid van Sint-Greta prijzen.

Psychologisch gezien is deze afwijkende mentaliteit een overlevingsmechanisme. Toegeven dat covid georkestreerd was, zou de normies dwingen om de afgrond onder ogen te zien: dat hun vertrouwde instellingen hebben gelogen, dat hun artsen hen hebben vergiftigd, dat hun regeringen het hele verdomde gebeuren jaren van tevoren hebben gerepeteerd. Cognitieve dissonantie op die schaal is dodelijk voor het ego. Het is beter om het onder ‘rare blip’ te scharen. Wij scherpzinnigen hebben die luxe niet. Als je eenmaal de rode pil hebt geslikt, smaken de blauwe pillen naar krijt. We zitten vast aan het catalogiseren van de ravage, het verbinden van tijdlijnen en het luiden van alarmsignalen die aan dovemansoren gericht zijn.

Neem de economische gevolgen. Die salade van 31 dollar is niet alleen inflatie; het is de geest van sabotage van de toeleveringsketen, van boeren die failliet zijn gegaan door het ruimen van vee vanwege de “vogelgriep”, van havens die verstopt zijn door het theater van de “volksgezondheid”. Of de gezondheidsramp: turbokankers bij gevaccineerden, plotselinge sterfgevallen onder volwassenen bij voetbalwedstrijden, vruchtbaarheidscijfers in vrije val. Allemaal anomalieën, zeggen de experts. Loop maar door. Er is hier niets te zien, behalve uw reguliere programma.

En hier komt het: de agenda heeft geen nieuwe volledige plandemie nodig om de duimschroeven aan te draaien. Ze hebben het sjabloon al. Een verdachte uitbraak hier, een ‘klimaatnoodsituatie’ daar, een vleugje door AI gegenereerde deepfake-chaos – boem, noodbevoegdheden verlengd, afwijkende meningen strafbaar gesteld en normies die applaudisseren voor hun eigen ketenen. Het mooie van deze waanzin is het incrementalisme. Geen grootse aankondigingen, alleen dood door duizend sneetjes, elk gepresenteerd als ‘tijdelijk’ totdat het verkalkt tot permanentie.

Dus ja, we kunnen het niet loslaten. Niet omdat we vastzitten in het verleden, maar omdat het verleden een proloog is en de volgende akte al in repetitie is. De schapen grazen tevreden in hun weiden, hun buiken vol met GGO-hooi en propagandapellets. Wij, de wappies, slijpen onze tanden aan de tralies van de omheining, onze ogen gericht op de horizon waar de volgende storm zich samenpakt. Noem het onafgemaakte zaken. Noem het waakzaamheid. Noem het alleen niet voorbij.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Schapen omdraaien

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: