In juli 2025 publiceerde MIT een studie met de titel ‘The GenAI Divide: State of AI In Business 2025’. Uit de studie bleek dat ondanks een investering van 30 tot 40 miljard dollar in GenAI, maar liefst 95% van de organisaties geen rendement behaalt.
Generatieve AI (‘GenAI’) is een vorm van kunstmatige intelligentie (‘AI’) die nieuwe content creëert – zoals tekst, afbeeldingen, muziek of code – door patronen te leren uit bestaande data. Het vormt de basis voor tools als ChatGPT, DALL·E en Google Gemini, schrijft Rhoda Wilson.
Josh Anderson is een fractionele chief technology officer (“CTO”), een parttime leidinggevende die organisaties hoogwaardig technologisch leiderschap biedt zonder de verplichtingen en kosten van een fulltime CTO. Een fractionele CTO is met name gunstig voor start-ups, kleine en middelgrote bedrijven en bedrijven in transitie die strategische technologische begeleiding nodig hebben, maar zich geen fulltime leidinggevende kunnen veroorloven of deze niet nodig hebben. Hieronder legt hij aan de hand van persoonlijke ervaringen uit waarom 95% van de AI-initiatieven mislukt.
“We staan op het punt een crisis tegemoet te gaan waar niemand over praat”, schrijft hij.
Ik ging all-in op AI. De MIT-studie heeft gelijk
Door Josh Anderson, 22 oktober 2025
Je hebt het MIT-onderzoek gezien: 95% van de AI-initiatieven van bedrijven MISLUKT. Je hebt het waarschijnlijk gedeeld in vergaderingen, erover gepost op LinkedIn en het gebruikt om je zorgen over AI te rechtvaardigen. Maar weet je waarom dat percentage zo hoog is? Ik wel. Omdat ik het heb meegemaakt. Ik heb drie maanden lang bewust deel uitgemaakt van die 95%.
Mijn drie maanden durende experiment in mislukking
Als fractionele CTO en adviseur kreeg ik steeds dezelfde vraag: “Hoe moeten we AI gebruiken in onze engineeringteams?” Ik had het standaardantwoord van een consultant kunnen geven over uitbreiding en efficiëntie. In plaats daarvan besloot ik uit te zoeken wat er werkelijk gebeurt als je er volledig voor gaat.
Ik dwong mezelf om uitsluitend Claude Code te gebruiken om een product te bouwen. Drie maanden lang heb ik geen enkele regel code zelf geschreven. Ik wilde ervaren wat mijn klanten overwogen: 100% AI-implementatie. Ik moest uit eerste hand weten waarom dat faalpercentage van 95% bestaat.
Ik heb het product gelanceerd. Het werkte. Ik was trots op wat ik had gecreëerd. Toen kwam het moment dat alle zorgen in dat MIT-onderzoek werden bevestigd: ik moest een kleine wijziging aanbrengen en besefte dat ik er niet zeker van was dat ik dat kon. Mijn eigen product, gebouwd onder mijn leiding, en ik had het vertrouwen in mijn vermogen om het aan te passen verloren.
Vijfentwintig jaar ervaring in software-engineering, en ik was erin geslaagd mijn vaardigheden zodanig te verslechteren dat ik me hulpeloos voelde toen ik keek naar de code die ik een AI had laten schrijven. Ik was een passagier geworden in mijn eigen productontwikkeling.
Als klanten mij nu vragen naar de invoering van AI, kan ik hen precies vertellen hoe 100% eruitziet: het ziet eruit als een mislukking. Niet meteen een mislukking – dat is de valkuil. De eerste statistieken zien er geweldig uit. Je levert sneller. Je voelt je productief. Maar drie maanden later realiseer je je dat niemand eigenlijk begrijpt wat je hebt gebouwd.
Het patroon dat elk mislukt initiatief volgt
Het bedrijf raakt enthousiast over AI. Het management verplicht de invoering van AI. Iedereen begint AI-tools te gebruiken. De productiviteitscijfers zien er in eerste instantie geweldig uit. Dan gaat er iets mis, of moet er iets worden aangepast, of is er een daadwerkelijke beoordeling nodig, en weet niemand meer wat hij moet doen.
De ontwikkelaars kunnen geen code debuggen die ze niet zelf hebben geschreven. Productmanagers kunnen geen beslissingen uitleggen die ze niet zelf hebben genomen. Leiders kunnen geen strategieën verdedigen die ze niet zelf hebben ontwikkeld. Iedereen wijst naar zijn AI-tools en zegt: “Het vertelde me dat dit de juiste aanpak was.”
Tijdens mijn experiment bevond ik me voortdurend in de brandweerstand. Claude Code genereerde iets, het klopte niet helemaal, ik corrigeerde het, het maakte dezelfde fout opnieuw, ik corrigeerde het opnieuw. Ik werkte harder dan wanneer ik de code zelf had geschreven, maar zonder dat ik iets leerde of vaardigheden ontwikkelde.
Bob Galen zag hoe ik dit doormaakte en verwoordde het perfect in onze nieuwste podcast: “Van wie is dat product, Josh? Jij of Claude Code?” Het antwoord was Claude Code. Ik had het eigendom afgestaan terwijl ik mezelf wijsmaakte dat ik innovatief bezig was.
De juiste balans (die maar weinigen bereiken)
De formule zou AI + HI moeten zijn, waarbij HI (menselijke intelligentie) groter is dan AI. Wat gebeurt er eigenlijk in die 95% van de mislukkingen? Het is AI met een klein beetje menselijk toezicht, als dat al aanwezig is.
Wanneer AI je helpt om sneller betere code te schrijven terwijl je het architecturale inzicht behoudt, is dat augmentatie. Wanneer AI code schrijft die je niet begrijpt, is dat afstand doen.
Wanneer AI je helpt om feedback van klanten te analyseren terwijl je productbeslissingen neemt, is dat augmentatie. Wanneer AI je vertelt wat je vervolgens moet bouwen, is dat afstand doen.
Wanneer AI je helpt om beter en sneller te schrijven terwijl je je stem behoudt, is dat augmentatie. Wanneer AI voor je schrijft in een stem die niet de jouwe is, is dat abdicatie.
Ik ken het verschil omdat ik aan beide kanten heb gestaan. De abdicatiekant voelt in eerste instantie gemakkelijker. Je levert meer! Je gaat sneller! Dan realiseer je je dat je eigenlijk geen controle meer hebt, en als er iets misgaat – en er gaat altijd iets mis – ben je hulpeloos.
De meesters die we kwijtraken
We staan op het punt een crisis tegemoet te gaan waar niemand over praat. Wie gaat over tien jaar de volgende generatie begeleiden? De ontwikkelaars die vanaf dag één AI hebben gebruikt, zullen niet over de architecturale kennis beschikken om les te geven. De productmanagers die altijd op AI hebben vertrouwd voor hun beslissingen, zullen niet over het beoordelingsvermogen beschikken om door te geven. De leiders die zich hebben overgegeven aan algoritmen, zullen niet over de wijsheid beschikken om te delen.
Bob en ik vertegenwoordigen iets dat misschien wel zal verdwijnen: meesters in ons vak die hebben geleerd door te doen, te falen, fouten op te sporen en opnieuw te doen. We hebben meer dan 25 jaar ervaring opgedaan die ons vertelt wanneer er iets mis dreigt te gaan, waarom die architecturale beslissing je zal achtervolgen en wat die feedback van klanten echt betekent.
Die kennis kun je niet opvragen. Die ervaring kun je niet downloaden. Die moet je verdienen. En als je AI het werk laat doen, verdien je niets anders dan een gevaarlijke afhankelijkheid.
Je afstandsverklaring
Tijd voor een beetje ongemak. Kijk naar je recente werk.
Kun je elke beslissing in detail uitleggen zonder te verwijzen naar wat AI heeft voorgesteld? Zou je morgen je werk kunnen doen als alle AI-tools zouden verdwijnen? Word je beter in je vak, of alleen maar beter in prompten? Als er iets kapot gaat, is je eerste instinct dan om het te repareren of om AI te vragen het te repareren?
Als je je ongemakkelijk voelt, behoor je tot de 95%.
De uitdaging
Kies voor de komende week één kernvaardigheid van je werk. Slechts één. Doe het zonder hulp van AI. Schrijf code zonder Copilot. Neem productbeslissingen zonder ChatGPT. Schrijf een strategie zonder Claude.
Voel je dat ongemakkelijke gevoel? Dat is geen incompetentie. Dat is je werkelijke vaardigheidsniveau dat zich openbaart. Dat is de kloof tussen wie je bent en wie je hebt voorgewend te zijn dankzij AI.
Nu heb je een keuze. Je kunt die kloof dichten door je werkelijke vaardigheden te ontwikkelen en AI te gebruiken als trainingspartner in plaats van als vervanging. Of je kunt blijven afzien, jezelf blijven vertellen dat je innovatief bent en deel gaan uitmaken van dat percentage van 95% mislukkingen.
De bedrijven die zullen floreren, zijn niet de bedrijven met de beste AI-tools. Het zijn de bedrijven waarvan de mensen AI gebruiken om beter te worden, niet om luier te worden. Het zijn de bedrijven waar mensen de beslissingen nemen, de code schrijven, de strategie bepalen en AI gebruiken als versterker, niet als automatische piloot.
Ik heb drie maanden lang op de harde manier geleerd. Ik liet AI mijn productontwikkeling overnemen en verloor bijna mezelf als ontwikkelaar. Maak niet dezelfde fout als ik. Word geen nieuwe statistiek in die 95%.
Blijf baas over je vak. Gebruik de tools. Laat de tools jou niet gebruiken.
Blijf moedig,
Josh Anderson, The Leadership Lighthouse
P.S. Het onderzoek van MIT is geen uitzondering. Gartner, McKinsey en anderen vinden vergelijkbare faalpercentages. Het patroon is consistent: afstand doen mislukt, uitbreiden slaagt. De vraag is: aan welke kant van die scheidslijn sta jij?
P.P.S. Ik heb zowel hier als op LinkedIn heel veel fantastische feedback gekregen, met vragen om meer informatie over mijn aanpak. Hier is het vervolgartikel met die details: ‘Hoe ik een productie-app heb gebouwd met Claude Code’.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
ik ben (door omstandigheden) maar tot mijn 14e naar school kunnen gaan..maar vanaf dag 1..Ai Onmogelijk !!! het kan gewoon niet..veel te veel Variabelen..end of Story..een kip kan een ei leggen en alleen een mens kan ze breken om te bakken..net zoals de Corona-maffia..dag 1 BELACHELIJK..Verdienmodel van het Rockeffellerssysteem..etc puur bloed 🩸👍
Tsja…zelfde probleem als met de ‘smartphone’ of het internet zelf, alleen op een andere schaal. Mensen leren niet meer hoe iets te doen, ze leren hoe ze iets op moeten zoeken. Maar het probleem is dat de meeste mensen dat soort informatie niet echt opslaat, dus de volgende keer zoeken ze het weer op. Als je iets opzoekt en vervolgens echt zelf bouwt dan is dat heel anders.
Ik gebruik helemaal geen AI. Niet in mijn werk, niet thuis. Alles nog steeds zelf doen.
Bijkomend probleem (of voordeel, afhankelijk van aan welke kant je staat) is dat als er echt iets mis gaat; langdurige stroomstoring om wat voor reden dan ook, dan zijn mensen die afhankelijk zijn van AI of hun gadgets, of van het constant opzoeken van zaken opeens monumentaal gehandicapt. Maar voor diegenen die zaken zelf doen is het een ongemak waar ze omheen kunnen werken.
Ik gebruik AI gewoon als een verbeterde zoekmachine en overigens ook hoogstens als ondersteuning onder mijn supervisie ! Verder helemaal eens met bovenstaande reacties…
Daag het ook regelmatig uit…Vroeg het nog niet zo lang geleden wie Charlie Kirk vermoord had, de CIA of Israël.. Het antwoord was dat Charlie niet vermoord was, maar leefde en nog de leider was van die jongerenorganisatie, dus we hadden het wel degelijk over dezelfde ! Lachen, gieren, brullen !!!
Later nog eens op teruggekomen, kreeg ik de reactie dat fouten altijd gemaakt kunnen worden…Tjaaa..
Dit was overigens duck.ai …
Overigens is er inderdaad–zoals de meesten hier wel weten denk ik– een theorie die zegt dat hij inderdaad niet dood is, dat alles in scène gezette flauwekul was en hij na afvoer stevig gehersenspoeld wordt.. Heel leuk, maar teveel omstandigheden maken zoiets m.i. niet erg waarschijnlijk, hoe raar de hele gang van zaken ook was….dat blijft ook staan !
>Uit de studie bleek dat ondanks een investering van 30 tot 40 miljard dollar in Gen AI, maar liefst 95% van de organisaties geen rendement behaalt.<
Maar dat maakt ze weinig uit, bv de EU investeert van…. ja van ons geld, net als al die windmolens ze gaan gewoon door terwijl ze weten dat ze slecht rendement leveren en all in slecht voor het milieu zijn, net als de oorlog in bv Oekraïne zeer slecht voor het milieu en grond en lucht is, maar hey, ze geven er niks om als het hun uitkomt…
Dat is het SSysteem, ze maken mensen en kleine bedrijven kapot, dan uitgekocht voor een prikkie en ow ze kunnen ook nog eens geld uit het niks creëren het zit allemaal in het SSysteem,
maar liever kopen ze u uit via ons belastinggelden en hebben zij er wat over te zeggen en wij ja echt waar, leven in een demoncreatie, euh democratie… 😉 echt waar, kijk mijn haar is paars, ow wacht, ik ben kaal, maar wat maakt het uit, het hoeft alleen maar zo te lijken op papier 😉