Bill Gates, Sam Altman en vele andere tech-CEO’s hebben onlangs ernstige waarschuwingen geuit dat AI catastrofale bedreigingen zou kunnen vormen voor het voortbestaan van de mensheid en mogelijk een miljard of meer mensen zou kunnen doden.
Tenzij je in het leger zit of in een oorlogsgebied woont waar een of andere Palantir-achtige doelwittechnologie wordt gebruikt, zou ik zeggen dat de kans dat AI je gaat doden vrij klein is. Maar door ons te laten focussen op het onwaarschijnlijke “Terminator”-scenario kunnen de technocraten het werkelijke probleem verhullen, dat veel dichterbij is, schrijft Leo Hohman.
AI komt misschien niet voor je leven, maar het komt wel voor je baan. Niet alleen voor jouw baan, maar ook voor de toekomstige banen van onze kinderen en kleinkinderen.
En nadat het een drempel heeft bereikt waarbij een bepaald aantal banen is vernietigd, zal AI zijn primaire taak al hebben volbracht, namelijk het toneel klaarmaken en het slagveld zo voorbereiden dat de overgrote meerderheid van de mensen simpelweg niet langer nodig zal zijn. We zullen een planeet vol zogenaamde nutteloze eters hebben.
Wanneer genoeg mensen deze twijfelachtige status bereiken, vernietigt dat het functioneren van samenlevingen. Vervolgens zullen radicale oplossingen worden voorgesteld.
Zoals de Israëlische futurist en historicus Yuval Harari zegt, is het enige dat erger is voor de menselijke psyche dan je onderdrukt voelen, je overbodig voelen. Verschillende groepen mensen zijn sinds mensenheugenis onderdrukt, maar de massale vorming van een mensheid die zich onproductief, waardeloos en zonder hoop voelt? Dat is relatief nieuw, onbekend terrein.
De creatieve industrieën behoren tot de eersten die door AI zijn neergeslagen. Schrijvers, nieuwsverslaggevers en redacteuren, filmmakers, muzikanten, creatieve fotografen, schilders en andere kunstenaars zien hun werk door AI ondermijnd worden.
Ik kan je uit persoonlijke ervaring met eigenaren van conservatieve media vertellen dat 75 tot 80 procent van wat je op hun platforms leest AI-troep is. Velen hebben hun menselijke producenten en schrijvers ontslagen en vervangen door AI-bots. Deze trend was er ten minste gedeeltelijk verantwoordelijk voor dat ik naar Substack en journalistieke onafhankelijkheid ben gegaan. Mijn diensten waren niet langer nodig of gewenst op verschillende prominente conservatieve platforms, omdat ze een goedkoper alternatief hadden gevonden waarop ze konden rekenen om altijd content te creëren die overeenkomt met hun vooropgezette ideeën over de wereld. AI stelt nooit vragen. Het spreekt nooit tegen. Het blijft strikt binnen de parameters die je ervoor instelt. En het kan veel sneller content produceren.
Om slechts een voorbeeld te geven van wat ik bedoel: ik herinner me dat ik de eigenaar van een conservatief platform een verhaal voorstelde over moslims die zich tot het christendom bekeerden op basis van levendige dromen die ze hadden gehad waarin Jezus in hun slaap aan hen verscheen en Zijn evangelieboodschap met hen deelde. Hij wilde niets met dat verhaal te maken hebben. Waarom? Omdat het zijn idee uitdaagde dat moslims slechte mensen zijn die zich zelden tot het christendom bekeren en dat degenen die dat wel doen onmogelijk door een droom beïnvloed konden zijn. Verhaal geschrapt. Zoek iets voor hem dat beter verteerbaar is.
Als hij AI zijn dagelijkse artikelen had laten selecteren, had hij zijn tijd niet hoeven verspillen aan het uitleggen aan een echt persoon waarom hij dat artikel niet wilde.
Na verloop van tijd zullen lezers ontdekken dat de content die ze consumeren geen ziel heeft. Het volgt gewoon een script.
Futurism.com plaatste een uitstekend artikel over het verpletterende effect dat AI heeft op onafhankelijke journalisten, filmmakers en andere makers van creatieve content.
In het artikel van Futurism vind je dit juweeltje:
Hoe beter je kijkt, hoe meer doemlussen je overal ziet. Journalisten publiceerden hun werk bijvoorbeeld vroeger in de veronderstelling dat online platforms lezers naar hen toe zouden sturen. Maar nu vatten hulpmiddelen als ChatGPT en Google’s Gemini hun artikelen simpelweg samen zonder lezers naar hun sites te sturen, waardoor een crisis ontstaat die erop lijkt uit te lopen dat de onafhankelijke media worden weggevaagd.
Ik kan je uit ervaring vertellen dat het steeds moeilijker wordt om lezers te bereiken en te behouden, zelfs op Substack. De oude tijd waarin je simpelweg een artikel op Facebook plaatste en vervolgens tienduizenden lezers naar je website zag stromen, is allang voorbij.
Hieronder staat een kort fragment uit het artikel van Futurism:
Het is ook een nijpende situatie voor het open web, dat onlangs het macabere omslagpunt vierde waarop het werd gedomineerd door meer AI-troep dan door mensen geschreven content. Nu bedrijven — met name Google — de manier waarop gebruikers met het web omgaan fundamenteel veranderen, hebben steeds meer kranten, mediabedrijven en lokale nieuwszenders ernstige moeite om rond te komen.
Erger nog: zoals de juridische documenten in de auteursrechtszaak van de NYT aantoonden, gaven insiders toe dat de hele operatie op diefstal is gebouwd.
“Miljoenen mensen over de hele wereld zullen grote modellen die al hun werk ‘opzuigen’ binnenkort beschouwen als een verbijsterende diefstal van ongekende omvang”, erkende een intern Microsoft-document.
Ook tal van andere creatieve sectoren voelen de druk nu AI-gerelateerde doemlussen bestaansmiddelen blijven ondermijnen. Volgens de nieuwste gegevens van het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics is het een bloedbad — waarbij alleen al in de afgelopen vier jaar meer dan 200.000 banen in “creatieve” sectoren verloren zijn gegaan, ongeveer de periode sinds OpenAI ChatGPT lanceerde.
Het artikel vervolgt met de mededeling dat door AI gegenereerde muziek in hoog tempo door mensen geproduceerde muziektracks verdringt op streamingdiensten zoals iTunes. Sommige platforms hebben harde en duidelijke regels ingevoerd tegen door AI gemaakte nummers, “terwijl andere gebruikers nog steeds toestaan algoritmen met troep uit te buiten.”
Hollywoodstudio’s omarmen AI eveneens, terwijl acteurs moeite hebben om hun stem te laten horen en uit rollen worden verdrongen. Velen van hen vrezen dat hun beeltenis of stem binnenkort waardeloos kan worden gemaakt, “wat een existentiële bedreiging voor hun levensonderhoud vormt.”
Dezelfde destructieve trend zal uiteindelijk ook professionele banen treffen, zoals accountants, advocaten, juridische en medische assistenten en de meeste kantoorbanen waarbij cijfers of tekstuele informatie worden geselecteerd of geanalyseerd.
Dit is natuurlijk precies het scenario waar Gates en zoveel andere technocraten naar hebben verlangd, omdat zij nooit waarde hebben gehecht aan menselijk leven en een lange geschiedenis hebben van pleiten voor ontvolking.
Door AI los te laten, creëren Gates en de andere technocraten op hoog niveau het scenario dat hun grootste verlangen rechtvaardigt: een massale sterfte. Minder mensen die schaarse hulpbronnen verbruiken. Als stap één bestaat uit het ontwikkelen van AI tot het punt waarop het resulteert in wat zij nu al de “doemlus” noemen voor sectoren die voorheen arbeidsintensief waren, dan zal stap twee bestaan uit het fabriceren van crises die bedoeld zijn om de groeiende bevolking van “nutteloze eters” uit te schakelen.
Daarom denk ik dat we meer gefabriceerde pandemieën moeten verwachten (er is er op dit moment mogelijk een in Rusland in de maak), een afname van de kwaliteit van de gezondheidszorg terwijl tegelijkertijd de kosten ervan stijgen, meer en grotere false-flag-aanvallen die leiden tot meer en grotere oorlogen, gevolgd door kunstmatig veroorzaakte hongersnoden. En naarmate de hoeveelheid voedsel afneemt, zal het worden vervangen door voedsel van inferieure kwaliteit, waaronder giftig in laboratoria gekweekt vlees dat met 3D-printers wordt vervaardigd uit kankercellen van dieren, biotechnologisch gemanipuleerd junkfood en alternatieve eiwitbronnen zoals insectenlarven en meelwormen die hun weg vinden naar bewerkt voedsel dat uiteindelijk in de winkelschappen belandt.
Nog maar een jaar geleden, toen rundvlees overvloedig en betaalbaar was, konden mensen niet begrijpen waarom miljardairs investeerden in fabrieken voor in laboratoria gekweekt kweekvlees. Nu, na zeven maanden van Trumps oorlog in Iran en het grotere Midden-Oosten, dieseltekorten en voortdurende druk op veehouders om hun veestapels te verkleinen, is het volkomen logisch. Ze wisten wat eraan zat te komen.
Je kunt hieronder een fragment van 1 minuut bekijken over de kweekvleesindustrie en hoe hun verrotte producten binnenkort in de schappen van supermarkten zullen liggen — zonder enige waarschuwingsetiketten.
Het eerste 3D-geprinte vlees wordt in Amerika verkocht: “Het maakt deel uit van een golf van gemanipuleerd vlees die richting Amerikaanse borden komt. Vijf producenten van laboratoriumvlees zijn al goedgekeurd en geen enkele wet vereist dat op het etiket staat dat het geprint is.” De vijf bedrijven die goedkeuring hebben voor laboratoriumvlees met gekweekte …
Dit alles zal leiden tot een kortere levensduur voor de massa, terwijl de elites toegang hebben tot voedsel en gezondheidszorg van de beste kwaliteit, waardoor hun levensduur wordt verlengd terwijl tegelijkertijd het leven van gewone mensen wordt verkort.
O ja, en als de oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten escaleren tot het niveau van nucleaire aanvallen, hebben de elites hun versterkte bunkers ingericht en klaarstaan.
AI heeft ook de Amerikaanse klaslokalen overgenomen, waarbij leerlingen de technologie gebruiken om hun huiswerk te maken en hun cognitieve vermogens aan de machine uitbesteden. Ondertussen gebruiken, zoals in het artikel van Futurism wordt opgemerkt, “hun leraren AI om opdrachten te bedenken, waardoor de mens langzaam uit het proces wordt gewist. Onderwijzers die zich verzetten tegen het idee om de technologie te gebruiken, komen tegenover schoolbestuurders te staan.”
Het artikel eindigt met deze sombere voorspelling:
“De effecten die AI op het onderwijs heeft gehad, zijn niets minder dan een ramp geweest. Een recent onderzoek van het Center for Universal Education van de Brookings Institution concludeerde dat de risico’s van het gebruik van generatieve AI in het onderwijs de voordelen ruimschoots overtroffen. De daarmee samenhangende gevaren zijn nog nooit zo duidelijk geweest, waarbij onderwijzers waarschuwen dat studenten in hoog tempo het vermogen om te lezen verliezen.”
CONCLUSIE: Wat is het antwoord op al deze kommer en kwel? Om te beginnen: stop met het gebruik van AI. Iedereen die het gebruikt, houdt de destructieve invloed ervan in stand. Steun onafhankelijke journalisten zoals ikzelf en anderen.
Op praktisch niveau moeten we leren met minder rond te komen, en wat we wel consumeren zal afkomstig moeten zijn van lokale boerderijen die we kunnen vertrouwen of uit onze eigen achtertuinen. Dit is het moment om lokale boerderijen bij jou in de buurt te gaan zoeken, als je dat nog niet hebt gedaan. Laat hen weten dat je bereid bent hen te steunen als ze weerstand bieden aan de druk om hun dieren te vaccineren en te injecteren met de vergiften van Big Pharma en zich doelbewust inspannen om hun vlees, groenten en granen schoon te houden. Wat betreft wat je zelf kunt houden: ten minste een paar kippen in de achtertuin houden is waarschijnlijk het goedkoopste en gemakkelijkste wat je kunt doen, of eieren kopen van een buurman die kippen heeft.
Ouders zullen ook alternatieve vormen van onderwijs moeten overwegen. De tijd waarin je je kind simpelweg in het openbare onderwijssysteem kon stoppen en er het beste van kon hopen, is voorbij. Je zult óf een privéschool moeten vinden die zich inzet voor onderwijs zonder AI, óf de tijd moeten investeren die nodig is om je kinderen thuisonderwijs te geven. De kudde volgen richting AI-onderwijs zal catastrofaal zijn voor de toekomst van je kind.
Denk ten slotte, en bovenal, na over al deze snel naderende veranderingen en bid om onderscheidingsvermogen over hoe je het beste verder kunt gaan voor de unieke behoeften van jouw gezin.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Kijk foto :
personeel van Lehman brothers dat s’ochtends naar hun werk kwam en smiddags op straat stond met de persoonlijke bezittingen in een doosje.
prompt chatgpt :
is het echt zo dat je in de vs smorgens naar je wek kunt komen en smiddags met een doosje met persoonlijke spullen op straat staat
Ja — dat kan in de VS inderdaad gebeuren, en het is niet alleen een Hollywood-cliché.
In de meeste Amerikaanse staten geldt het principe van “at-will employment”. Dat betekent dat werkgever en werknemer de arbeidsrelatie in principe op ieder moment kunnen beëindigen, zonder een opzegtermijn. Montana is de enige staat waar dat algemene principe niet geldt. Er zijn wel belangrijke uitzonderingen, bijvoorbeeld bij discriminatie, vergelding, een arbeidscontract of een cao.
Dus een scenario als:
08:30: je komt gewoon op kantoor.
11:00: manager zegt: “We’re letting you go.”
11:15: je levert je badge/laptop in, IT blokkeert je account.
11:30: iemand begeleidt je naar je bureau om je persoonlijke spullen te pakken.
12:00: je staat buiten met een doos.
Ja, dat is juridisch mogelijk.
Het is zelfs vrij gebruikelijk dat iemand die ontslagen wordt direct niet meer mag doorwerken. Dat betekent overigens niet noodzakelijk dat je diezelfde dag ook zonder inkomen zit: afhankelijk van contract, bedrijfsbeleid en de omstandigheden kunnen er bijvoorbeeld ontslagvergoedingen of andere betalingen zijn. Het federale recht verplicht bovendien niet overal dat het laatste salaris onmiddellijk wordt uitbetaald; de regels verschillen per staat.
Maar er is een belangrijke nuance
Dat betekent niet dat iedere Amerikaanse werknemer zomaar zonder waarschuwing ontslagen kan worden.
Bij grote collectieve ontslagen of het sluiten van een vestiging bestaat bijvoorbeeld de federale WARN Act. Die kan werkgevers met doorgaans 100+ werknemers verplichten om bij bepaalde massale ontslagen of sluitingen 60 dagen vooraf schriftelijk te waarschuwen. Er zijn echter uitzonderingen.
En iemand ontslaan omdat die persoon bijvoorbeeld vanwege ras, geslacht, leeftijd, handicap of bepaalde beschermde meldingen wordt benadeeld, kan onrechtmatig zijn.
Dus het grote verschil met Nederland is vooral: in de VS kan een werkgever veel gemakkelijker zeggen “vanaf vandaag ben je niet meer in dienst”, terwijl je in Nederland veel sterker bent beschermd door het ontslagrecht en de ontslagprocedure.
Als je wilt, kan ik ook uitleggen hoe zo’n ontslaggesprek in een Amerikaans bedrijf er concreet aan toe gaat — inclusief waarom iemand soms letterlijk door security naar buiten wordt begeleid.
——————————————————————————————————————————
In Nederland wordt je veel sterker beschermd , maar daar wordt aan gewerkt door CEO’s die mee gaan bepalen wat de inhoud van CAO’s gaat worden en wetende dat Amerikaanse investeringsmaatschappijen in de EU complete bedrijfstakken overkopen dan hoef je niet lang na te denken wat de mindr winst is verlies en de greed is good elitaire chiqeria voor Europa in petto heeft.
Maar als je jong bent kun je nog altijd een omscholing doen naar stervensbereid medewerker. Bedrijfskleding en doodmaak bedrijfsmateriaal wordt voor gezorgd !
Dat principe werkt ook de andere kant op, je kan ook zelf weglopen in de VS en je krijgt je geld tot de laatste cent. Hier ligt dat veel moeilijker, we zijn teveel gepamperd en bang voor het UWV. Heb je het dan?
You will have nozzing and be heppie is de bedoeling.
En dan gebeurt het volgende.
https://www.bruna.nl/boeken/de-babyboomerbiljoenen-9789000405725
En dat kan niet natuurlijk want er is maar een beperkt aantal mensen op deze planeet dat met geld om kan gaan zoals iedereen heden ten dage wel zien kan in de EU van eeuwige vrede en welvaart en omstreken.
wat is de strekking van het boek de babyboomer biljoenen
De kern van het boek
Van Loenens belangrijkste stelling is eigenlijk heel eenvoudig:
De enorme vermogens die de babyboomgeneratie heeft opgebouwd, zullen via erfenissen niet automatisch tot meer welvaart voor iedereen leiden. Ze kunnen juist de ongelijkheid sterk vergroten.
Hij noemt de samenleving die daardoor ontstaat een “erfocratie”.
Dat is het tegenovergestelde van het ideaal van een meritocratie:
Meritocratie: je maatschappelijke positie wordt vooral bepaald door talent, opleiding, inzet en ondernemerschap.
Erfocratie: je maatschappelijke positie wordt in belangrijke mate bepaald door wat je ouders bezitten en aan je kunnen nalaten.
Waarom is die €1.000 miljard zo belangrijk?
Volgens Van Loenen bezitten Nederlandse babyboomers gezamenlijk ongeveer €1 biljoen. De komende decennia zal een zeer groot deel daarvan worden overgedragen aan kinderen en andere erfgenamen.
Maar dat geld wordt ongelijk verdeeld.
Iemand die toevallig rijke ouders heeft, kan bijvoorbeeld een huis krijgen of een grote som geld erven. Iemand met ouders die nauwelijks vermogen hebben, begint met niets.
En dat heeft vervolgens een sneeuwbaleffect:
rijke ouders → grote erfenis → makkelijker vermogen opbouwen → eigen kinderen later weer meer nalaten.
Terwijl:
weinig vermogende ouders → weinig of geen erfenis → moeilijker vermogen opbouwen → volgende generatie begint opnieuw met achterstand.
Daarmee kan afkomst steeds belangrijker worden dan wat je zelf doet.
En hier zit de provocerende gedachte van Van Loenen
Hij zegt niet simpelweg: “Babyboomers zijn rijk en jongeren zijn arm.”
Zijn punt is fundamenteler:
Een samenleving waarin vermogen steeds meer via familie wordt doorgegeven, kan minder gebaseerd raken op gelijke kansen.
Dat raakt dus ook mensen die zelf helemaal geen erfenis krijgen. Bijvoorbeeld omdat de huizenmarkt verder wordt beïnvloed door verschillen in ouderlijke steun, of omdat vermogensverschillen steeds groter worden.
Van Loenen noemt dit zelfs een van de grote maatschappelijke problemen van de komende jaren.
Wat wil hij eraan doen?
Daar komt het politieke/economische deel van het boek om de hoek kijken. Van Loenen pleit ervoor om serieus na te denken over hoe we erfenissen en vermogensoverdracht belasten en verdelen. Het gaat dus niet alleen om het constateren van ongelijkheid, maar vooral om de vraag:
Hoe voorkom je dat de bankrekening van je ouders steeds bepalender wordt voor je toekomst?
Hij noemt daarbij onder andere het debat over een zwaardere belasting op erfenissen.
In één zin samengevat:
Van Loenen waarschuwt dat de enorme erfenis van de babyboomgeneratie Nederland kan veranderen van een samenleving waarin je door je eigen prestaties vooruitkomt in een samenleving waarin vooral je afkomst bepaalt hoeveel kansen je krijgt.
En dat maakt het boek interessant, maar ook behoorlijk normatief: Van Loenen beschrijft niet alleen wat er volgens hem gebeurt, hij probeert de lezer ook te overtuigen dat er iets aan moet worden gedaan.
———————————————————————————————————————————-
Je kunt je ook afvragen :
Als het probleem vermogensconcentratie is, waarom zou je dan mensen die gewoon hun leven hebben gewerkt en gespaard daarvoor verantwoordelijk maken?
Dat dwingt Van Loenen om onderscheid te maken tussen extreme vermogensconcentratie, normale besparingen, woningbezit en gewone erfenissen.
En dat onderscheid is cruciaal.
maar goed, voorlopig even oorlog waaraan de kansenpakkers zich zo goed mogelijk bedruipen en daarna zien we wel verder wat degenen die normaal erven voor de kiezen krijgen omdat zoals altijd de extremen de boel genaaid hebben.
ik vind de Ai generated foto’s bij de nieuwsartikelen op FN erg storend
Kan jij het beter dan?
Ze zijn briljant.
Vind ik ook ja, ik zit ook gelijk te denken hoe er waarschijnlijk geprompt is
“Denk ten slotte, en bovenal, na over al deze snel naderende veranderingen en bid om onderscheidingsvermogen over hoe je het beste verder kunt gaan voor de unieke behoeften van jouw gezin.”
Als je erom moet bidden, ben je al verloren. Maar nu moet ik even snel mijn niet geprinte Argentijnse contrafilet steak omdraaien.