Nog in 2025 haalden de VS en de Europese Unie elk ongeveer een vijfde van hun kunstmestimport uit Rusland. In 2026 lopen de ontwikkelingen duidelijk uiteen: terwijl de Verenigde Staten hun aankopen van Russische kunstmest tot een recordhoogte opvoeren, zijn de invoer in de EU met ongeveer driekwart ingestort. Daarbij kampt de eigen Europese productie van stikstofhoudende kunstmest met hoge gasprijzen en een verlies aan concurrentievermogen.
Zonder een toereikende en betaalbare bevoorrading van de landbouw met kunstmest lijdt de voedselzekerheid eronder. Maar terwijl men in de Verenigde Staten blijkbaar nog voldoende realiteitszin heeft, lijkt men in de Europese Unie liever in te zetten op ideologie en moralistische zelfingenomenheid. Wie maakt het in het politieke en ambtenarenapparaat, dat op kosten van de belastingbetaler vorstelijk leeft, nu iets uit dat de Europese boeren minder voedsel produceren en het continent daardoor nog sterker afhankelijk wordt van import? schrijft Heinz Steiner.
Van januari tot mei 2026 importeerden de VS namelijk Russische kunstmest ter waarde van 1,04 miljard dollar. In dezelfde periode van het voorgaande jaar was dat 806,4 miljoen dollar. Dat komt neer op een stijging van 28 procent en is het hoogste cijfer voor de eerste vijf maanden van een jaar sinds het begin van de beschikbare Amerikaanse statistieken in 2003. Rusland was daarmee na Canada de op één na grootste leverancier van kunstmest aan de Verenigde Staten. In de Europese Unie verliep de ontwikkeling in de tegenovergestelde richting. In de eerste helft van 2026 daalde de waarde van de invoer van Russische kunstmest volgens een analyse van Eurostat-gegevens tot 297,9 miljoen euro. In de eerste helft van 2025 was dat nog 1,16 miljard euro. Voor januari tot en met mei 2026 komt dit neer op ongeveer 203,9 miljoen euro, nadat er in juni nogmaals Russische kunstmest ter waarde van 93,97 miljoen euro was ingevoerd.
Daarmee stonden de Amerikaanse aankopen ter waarde van 1,04 miljard dollar van januari tot en met mei tegenover Europese aankopen van slechts ongeveer 204 miljoen euro. Zelfs rekening houdend met de wisselkoers kochten de VS daarmee, in waarde uitgedrukt, meer dan vier keer zoveel Russische kunstmest als de gehele Europese Unie. In 2025 zag de verhouding er nog heel anders uit. De VS importeerden kunstmest met een totale waarde van 8,996 miljard dollar, waarvan 1,798 miljard dollar uit Rusland. Het Russische aandeel bedroeg daarmee vrijwel precies 20 procent. De EU importeerde in datzelfde jaar meststoffen ter waarde van 8,877 miljard dollar uit derde landen, waarvan 1,962 miljard dollar aan Russische producten. Rusland was daarmee goed voor 22,1 procent van de niet-Europese kunstmestimport en was de grootste leverancier van de Unie.
Goedkoop gas maakt Russische kunstmest concurrerend
Bij stikstofhoudende meststoffen is vooral de aardgasprijs bepalend voor het concurrentievermogen. Aardgas levert zowel de energie voor de productie als de waterstof die nodig is voor de ammoniakproductie. Uit ammoniak worden op hun beurt ureum, ammoniumnitraat en andere belangrijke stikstofmeststoffen vervaardigd. De Europese Commissie schat het aandeel van aardgas in de productiekosten van stikstofmeststoffen inmiddels op 70 tot 80 procent. Rusland beschikt over grote gasreserves en kan deze grondstof in eigen land tegen aanzienlijk lagere kosten leveren dan producenten in de Europese Unie.
Report24 had al in 2024 op deze ontwikkeling gewezen. Destijds waarschuwde Yara-topman Svein Tore Holsether dat Europa, na het verlies van goedkope Russische gasleveringen, in een nieuwe afhankelijkheid van Russische meststoffen terecht zou kunnen komen. In feite exporteert Rusland daarmee een deel van zijn goedkope aardgas in veredelde vorm. Voor Europese producenten is dit een enorm probleem. De Europese Commissie geeft inmiddels zelf toe dat in Europa geproduceerde ammoniak aan de bovenkant van de wereldwijde productiekosten ligt. Sinds 2023 zijn fabrieken met in totaal negen procent van de ammoniakproductiecapaciteit van de EU definitief gesloten. Andere meststoffenfabrieken zijn stilgelegd of teruggeschroefd.
Ook in Duitsland is een vergelijkbare ontwikkeling waarneembaar. SKW Piesteritz, een van de laatste grote Duitse producenten van stikstofmeststoffen, moest zijn productie de afgelopen jaren meerdere malen terugschroeven. Algemeen directeur Antje Bittner verklaarde in maart 2026 dat bij hoge gasprijzen de productie tijdelijk niet eens kostendekkend kon zijn. Volgens het bedrijf was 2024 het slechtste jaar in zijn geschiedenis. Dat ook Duitsland afhankelijk was van Russische leveringen, blijkt ook uit de gegevens van het Duitse Bureau voor de Statistiek. In 2020 was slechts 3,65 procent van de Duitse invoer van stikstofmeststoffen afkomstig uit Rusland. In 2023 was dat al 17,38 procent. In 2024 bedroeg het aandeel 9,85 procent, in de eerste vier maanden van 2025 weer 13,35 procent. Bij andere minerale en chemische meststoffen was in 2024 zelfs 24,68 procent van de Duitse invoer afkomstig uit Rusland.
Brussel maakt Russische kunstmest duurder
Sinds juli 2025 heft de Europese Unie extra invoerrechten op bepaalde Russische stikstofhoudende meststoffen. Bovenop het reguliere ad-valoremrecht van 6,5 procent komt een vaste toeslag. Deze bedroeg aanvankelijk 40 euro per ton en werd per 1 juli 2026 verhoogd naar 60 euro. In 2027 moet dit 80 euro worden en vanaf juli 2028 uiteindelijk 315 euro per ton. Voor bepaalde mengmeststoffen stijgt het extra invoerrecht tot 2028 zelfs tot 430 euro per ton. De Russische leveringen worden daarmee doelbewust van de Europese markt verdrongen. De behoefte verdwijnt hierdoor echter niet. De EU is voor stikstofmeststoffen afhankelijk van import en kan haar landbouw niet volledig voorzien met haar eigen (inmiddels zeer dure) productie. Alleen al in 2024 importeerde de Unie ongeveer twee miljoen ton ammoniak, 5,9 miljoen ton ureum en in totaal 6,7 miljoen ton stikstofmeststoffen en stikstofhoudende mengsels.
In mei 2026 schortte Brussel daarom de reguliere invoerrechten op bepaalde importen van ammoniak, ureum en stikstofhoudende meststoffen uit andere derde landen voor een jaar op, respectievelijk opende het de bijbehorende invoercontingenten. Rusland en Wit-Rusland werden hiervan uitdrukkelijk uitgesloten. Daarmee creëert de EU een probleem voor zichzelf en probeert ze vervolgens de gevolgen daarvan op andere manieren op te vangen. Russische stikstofmeststoffen worden door extra invoerrechten duurder, terwijl Europese producenten vanwege hoge gasprijzen zelf nauwelijks concurrerend kunnen produceren. De landbouw moet de ontbrekende meststoffen vervolgens in grotere mate uit andere landen betrekken.
Washington slaat in 2026 de tegenovergestelde weg in. de Verenigde Staten kopen Russische meststoffen in op recordniveau en verschaffen hun boeren daarmee nog steeds toegang tot goederen uit een land dat een aanzienlijk kostenvoordeel heeft bij de productie van stikstofhoudende meststoffen. Het enige wat nog ontbreekt, is dat de Eurocraten in Brussel nu besluiten om in de voedselketen ook de herkomst van de meststoffen te eisen. In hun bureaucratische regelzucht zouden ze dan namelijk aanvullende documentatieverplichtingen kunnen opleggen en bovendien extra invoerrechten op de betreffende levensmiddelen kunnen heffen …
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Europa moet en zal naar de donder op alle gebied. Zowel financieel, economisch, maatschappelijk en cultureel En nu ook nog mbt het aantal Europeanen. De verkregen orders van de ziobankiers in usa worden door de elitebende in Brussel en door de zgn democratische westerse regeringen onverkort uitgevoerd. Op naar de door die schoften gewenste maximaal aantal wereldburgers van 500.000.000, zoals gebeiteld stond in de Georgia. Zelfs troela riep dat de talmoed richtinggevend is voor Europa , dan weet toch een ieder uit welke hoek de wind waait. Daarnaast nog het krankzinnige gedonder van de drie “ willigen” om even Rusland te verslaan om daarmee een paar miljoen slachtoffers in Europa te creëren om uiteindelijk de grondstoffen in Rusland in te pikken voor diezelfde ziobankiers. Hoe krankzinnig is de Europese politiek geworden zo krankzinnig dus. En wie is declinaties? Het gewone volk die in vrede wil leven en heel dit gedonder niet wilt.