Vijf (misschien zes) dingen waardoor nieuwe auto’s tegenvallen

Vroeger waren enkele van de dingen die auto’s waardeloos maakten motoren met te weinig vermogen, carrosserieën die razendsnel roestten en – bij wat destijds zuinige auto’s werden genoemd – het comfort van een kartonnen doos. Tegenwoordig zijn er geen auto’s meer die op die manieren tegenvallen. Er zijn auto’s die minder vermogen hebben dan andere, maar niets nieuws is “ondergemotoriseerd” op de manier waarop veel auto’s dat in de jaren ’70 en ’80 en zelfs nog in de jaren ’90 waren (Geo Metro, iemand?) en carrosserieën vertonen doorgaans in ieder geval geen roest totdat de lening is afbetaald, en zoiets als een “zuinige” auto bestaat ook niet meer – omdat de huidige instapmodellen allemaal standaard zijn uitgerust met airconditioning, elektrische bediening van alles, op zijn minst een fatsoenlijke stereo enzovoort.

Nieuwe auto’s vallen gewoon op andere manieren tegen. Hier zijn enkele manieren waarop ze tegenvallen:

Je kunt er moeilijk uit kijken

Een van de grote deugden van de auto’s uit het verleden was dat je er gemakkelijk uit kon kijken, omdat ze veel glas hadden en dunne A-, B- en C-stijlen die hun daken ondersteunden. Een snelle blik naar links – of naar rechts – stelde je ervan gerust dat er niemand uit die richting aankwam en je kon gewoon vanuit een zijstraat de hoofdweg oprijden. In de meeste nieuwe auto’s is dit vaak vol gevaar – zoals ze in romantische romans met opengereten lijfjes zeggen – omdat de A-, B- en C-stijlen zo dik zijn als de constructiebalken van een kleine brug. Dat komt doordat ze – volgens een federaal “veiligheids”-decreet – het gewicht van de auto moeten kunnen dragen als die op zijn dak rolt. Natuurlijk is de kans groter dat hij op zijn dak rolt omdat hij hard van links of rechts werd geraakt doordat zijn bestuurder voor iemand de weg opreed die hij niet kon zien aankomen vanwege die enorme A-, B- en C-stijlen, schrijft Eric Peters.

Hun brandstofverbruik is waardeloos

Toen er nog tegenvallende  auto’s bestonden (in plaats van instapmodellen), waren er veel goedkope auto’s die zuiniger reden (meer dan 50 MPG) dan welke nieuwe auto dan ook die tegenwoordig verkrijgbaar is en geen dure hybride is, zoals de Prius. Dit was het grote voordeel van te weinig vermogen; je haalde misschien niet veel andere auto’s in – maar je reed wel heel wat benzinestations voorbij. Tegenwoordig wordt, zelfs met efficiëntievoordelen die destijds nog niet eens als een glimp in de ogen van een ingenieur bestonden, zoals directe injectie, variabele klep-/nokkenastiming en (natuurlijk) transmissies met meer overdriveversnellingen dan de meeste automatische transmissies vroeger überhaupt versnellingen hadden, 35-40 MPG als uitstekend beschouwd voor een niet-hybride en niets wat geen hybride is haalt 50 MPG, laat staan meer. De reden daarvoor is dat al die technologie teniet wordt gedaan door gewicht – waarvan het grootste deel is toegevoegd vanwege overheidsvoorschriften. Er is geen enkele nieuwe auto die minder dan 2.000 pond weegt en de meeste wegen ruim meer dan 3.000 pond. Als nieuwe auto’s evenveel zouden wegen als de waardeloze auto’s uit de jaren ’70, ’80 en ’90, zouden ze waarschijnlijk 60 MPG halen zonder daarvoor een hybride aandrijflijn nodig te hebben.

Ze zijn saai

Zeg wat je wilt over de auto’s uit de jaren ’70, ’80 en ’90 – ze hadden tenminste enige persoonlijkheid, de meeste dan. Er was een enorme verscheidenheid aan vormen en kleuren en soms gewoon vreemdheid, wat op zijn minst beter is dan saaiheid. Een Pacer bijvoorbeeld. Of een Subaru SVX. Wat dacht je van een Isuzu VehiCROSS? Pontiac Aztek, iemand? Het waren gespreksstarters. Ze maakten je aan het lachen – of misschien lachten je vrienden. Nieuwe auto’s hebben een Sovjetachtige uitstraling; een troosteloze eenvormigheid die nog slaapverwekkender wordt gemaakt door hun homogene rijeigenschappen. Als je één vervoersapparaat met een 2,0-liter viercilinder en CVT hebt gereden, heb je ze allemaal gereden. Vraag het maar aan de kerel die er elke week, week in, week uit, het hele jaar door over moet schrijven.

Je kunt niet zien wat er onder de motorkap zit

Om preciezer te zijn: er is niets te zien onder de motorkap – behalve een zwarte kunststof motorkapafdekking. Het is alsof ze niet willen dat je de motor ziet, wat heel vreemd is als je er even bij stilstaat. De motorkap openen om de motor te bekijken was ooit zoiets als het openen van een kerstcadeau; je wilde zien wat er in de doos zat – en ook wat er onder de motorkap zat. Autofabrikanten besteedden vroeger echt aandacht aan het bijzonder laten uitzien van een motorruimte, of er op zijn minst voor te zorgen dat die er niet uitzag zoals alle andere. Je kon in één oogopslag zien of je naar een viercilinder of een V6 keek. Prestatiemotoren hadden vroeger “opsmuk” die doorgaans bestond uit verchroomde kleppendeksels en een of ander speciaal luchtfilter – soms met stickers die de bijzonderheid van de motor benadrukten. Tegenwoordig zijn bijna alle automotoren bedekt met een zwarte kunststof afdekking, wat een beetje lijkt op de manier waarop alle vrome moslimvrouwen bedekt zijn met boerka’s en doeken. Je kunt niet zien of een van hen daaronder misschien aantrekkelijk is. Voor de moslims is dat juist de bedoeling; oftewel bescheidenheid. Maar waarom moeten ze de motorruimtes van nieuwe auto’s in een boerka hullen?

De overheid ontwerpt ze

Gedurende het grootste deel van de geschiedenis van de auto (en vrachtwagen) was het aan de autofabrikanten om ze te ontwerpen. Ze deden vaak – om Steve Martin te parafraseren – wilde en gekke dingen, wat een deel van de reden is waarom veel mensen met nostalgie terugkijken op de auto’s uit het verleden. Toen kwam de overheid, die – het is moeilijk uit te leggen hoe – op de een of andere manier in de Grondwet de bevoegdheid vond om nieuwe auto’s te “reguleren”, wat betekende dat zij de grenzen van het toegestane ontwerp ging bepalen. Nieuwe auto’s zien eruit alsof ze allemaal door hetzelfde bedrijf zijn gemaakt, omdat ze in feite ook door hetzelfde bedrijf worden gemaakt – alleen is dat bedrijf de overheid. De autofabrikanten dragen hier eveneens een deel van de schuld voor, omdat ze allemaal hebben besloten dat het beter is om mee te gaan om geen problemen te krijgen dan de strijd met de overheid aan te gaan.

O, nog één echt waardeloos ding.

Nieuwe auto’s bemoederen je, plukken je kaal en verklikken je

Nieuwe auto’s zijn, zoals de meeste mensen hebben ontdekt, controlerender dan een gewelddadige echtgenoot of echtgenote; ze “corrigeren” voortdurend je rijgedrag. Ze vallen je onophoudelijk lastig als een bemoeizuchtige ouder. Ze bestoken je met “doe je gordel om”-zoemers als je een sporttas (of zelfs een broodje van Subway) op de passagiersstoel voorin legt – zodat je de tas of het broodje in de gordel moet zetten om de zoemer het zwijgen op te leggen. Ze zetten het volume van de stereo zachter wanneer je achteruitrijdt; ze gooien de transmissie terug in Park wanneer je achteruit probeert te rijden met de deur op een kier – zodat je achter je kunt kijken terwijl je achteruitrijdt. Tegelijkertijd braken ze advertenties uit via het TeleScreen dat ook wordt gebruikt om je oogbewegingen in de gaten te houden en dat elektronisch nota neemt van je “voorkeuren” en die doorstuurt naar Handelaren-Centraal, zodat de verkoopreclame die op jou wordt gericht kan worden gepersonaliseerd. Op een dag krijg je een brief van de verzekeringsmaffia waarin 20 procent “toeslag” wordt toegevoegd aan wat je gedwongen wordt voor “dekking” te betalen – omdat je auto je heeft verklikt wegens “te hard rijden” en “agressieve stuurbewegingen”.

Het zorgt er allemaal voor dat een Pinto uit ’72 er behoorlijk goed uitziet.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Big Brother achter het stuur: Brussel plant satellietbewaking voor alle automobilisten

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: