De recentste Israëlische oorlog in Gaza heeft kinderen het recht ontnomen om op de meest elementaire manieren van hun kindertijd te genieten. Al meer dan drie jaar heeft Israël de invoer van kinderspeelgoed via zowel commerciële als humanitaire kanalen naar de Gazastrook grotendeels verboden. Het meeste speelgoed dat nog in beperkte hoeveelheden op de markten in Gaza verkrijgbaar is, is vóór de oorlog de Strook binnengekomen, en de prijzen liggen ver boven wat de meeste gezinnen zich kunnen veroorloven. Zo kan een enkele Barbiepop het equivalent van 70 Amerikaanse dollar kosten, terwijl een voetbal wel 50 dollar kan kosten.
Dit komt bovenop de barre levensomstandigheden die kinderen moeten doorstaan in overvolle ontheemdenkampen, waardoor hun bewegingsvrijheid en de mogelijkheid om vrij te spelen worden beperkt. Israël controleert nu bijna 70 procent van de Gazastrook binnen de zogenaamde “Gele Lijn“. Het heeft ook veel van de plekken vernietigd waar kinderen vroeger speelden en verpozing zochten, waaronder openbare parken en voetbalvelden. Volgens een bericht dat werd gedeeld door het officiële socialemedia-account van de gemeente Gaza, “heeft de Israëlische oorlog ongeveer 90 procent van de openbare parken van de stad verwoest”. De gemeente meldde ook dat de irrigatienetwerken voor de parken ernstig zijn beschadigd, waardoor het moeilijk is om de resterende groene ruimtes te onderhouden waar de inwoners van Gaza even kunnen ontsnappen aan de psychologische druk die de oorlog veroorzaakt, schrijft Shahad Ali.
Omdat ze geen andere manier hebben om hun opgekropte energie kwijt te raken, zijn veel kinderen in Gaza overgestapt op het maken van vliegers. Vliegers waren in Gaza al populair voordat de oorlog begon. Tijdens de zomervakantie brachten kinderen urenlang samen door met het maken van kleurrijke vliegers, die ze vervolgens vanaf de daken van hun huizen lieten vliegen, of wanneer ze naar het strand gingen. Ze voelden zich zowel blij als trots op de momenten dat hun vliegers eindelijk de lucht in gingen en hoog de hemel in zweefden, wetende dat het harde werk dat ze erin hadden gestoken de moeite waard was.
Kinderen zijn weer vliegeren gaan maken omdat de benodigde materialen – houten stokjes, kleurrijk papier of nylon en touw – gemakkelijk verkrijgbaar en goedkoop zijn. Hoewel een vlieger misschien een eenvoudig stuk speelgoed is, vergt het maken ervan toch creativiteit. Kinderen kunnen verschillende vormen bedenken, deze versieren met tekeningen en patronen, en er lange, kleurrijke staarten aan toevoegen. Het maken en vliegeren is een vorm van therapie geworden, waardoor kinderen alledaagse materialen kunnen omtoveren tot iets creatiefs dat hen herinnert aan de vreugde en het gevoel van vrijheid waarvan ze zo lang verstoken zijn geweest.
Maar zelfs deze eenvoudige vliegers – die een glimlach op de gezichten van kinderen toveren en hen even helpen te ontsnappen aan de realiteit van tenten en puin – zijn nu verboden door Israël, dat het vliegeren tot een potentiële oorlogsdaad heeft verklaard nadat vier vliegers waren gevonden in de buurt van de aan de grens met Gaza gelegen gemeenschappen Nahal Oz en Be’eri.
Al Jazeera wijst op de historische context waarop de Israëlische regering zich beroept in haar huidige poging om het vliegeren in zijn geheel strafbaar te stellen, en stelt dat de discussies over de neergestorte vliegers deze maand „herinneringen hebben opgeroepen aan brandvliegers en -ballonnen die in 2018 vanuit Gaza werden gelanceerd, in wat volgens de Palestijnen een protest was tegen de Israëlische blokkade van de enclave“.
Een andere opflakkering rond brandballonnen vond plaats in juli 2021, toen Israëlische brandweerlieden beweerden dat drie kleine bosbrandjes die zij hadden geblust, waren veroorzaakt door brandballonnen die vanuit Gaza waren gelanceerd, waarop Israël reageerde met de draconische maatregel om de goedgekeurde viszone in Gaza te halveren.
Maar wat betreft de vliegers die deze maand in de buurt van Nahal Oz en Be’eri zijn aangetroffen, heeft het Israëlische leger duidelijk verklaard dat er geen verdachte of gevaarlijke materialen op de vliegers zijn aangetroffen. Toch zei de Israëlische minister van Defensie, Israel Katz, dat er “krachtige” maatregelen zouden worden genomen “om een einde te maken aan dit fenomeen”. Katz waarschuwde ook: “Een ballon wordt behandeld als een vlieger, en een vlieger wordt behandeld als een drone, met of zonder explosieven.”
De Israëlische premier Benjamin Netanyahu dreigde eveneens met het “evacueren van de gebieden van waaruit ballonnen, drones en vliegers worden gelanceerd”, en waarschuwde dat Israël zijn aanvallen op degenen die verantwoordelijk zijn voor dergelijke activiteiten zou intensiveren als Hamas deze niet onmiddellijk zou stoppen. Daarnaast benadrukte hij dat Israël “niet zal terugkeren naar de realiteit van vóór 7 oktober” en “geen enkele entiteit in Gaza zal toestaan zijn gemeenschappen te bedreigen of hun veiligheid te ondermijnen”.
De dreigementen van de Israëlische functionarissen verspreidden zich razendsnel door Gaza, waardoor veel ouders hun kinderen moesten verbieden vliegers te maken en op te laten om hun leven te beschermen.
De 11-jarige Khalid Al-Kateeb vertelde me dat een vlieger het enige speelgoed was dat hij zich kon veroorloven. “Het maken van een vlieger kostte me nul sjekel. Alle materialen had ik thuis. De eerste keer dat ik er een probeerde te maken, vloog hij niet. Ik was verdrietig, maar nog steeds vastbesloten om een mooiere te maken die hoog in de lucht zou vliegen. Ik heb er een week aan gewerkt met mijn broers en zussen, totdat we de vlieger hadden waar we van droomden — een kleurrijke met een lange staart.”
Khalid vervolgde: “Ik liet hem samen met mijn broers en zussen vliegen, en ik was zo blij om te zien dat hij hoger vloog dan ik had verwacht. Die dag was de mooiste dag van mijn leven, simpelweg omdat ik vrij kon spelen en lachen.”
Toen Khalid echter opnieuw zijn vlieger wilde oplaten, hield zijn moeder hem tegen.
“Ze bleef maar zeggen dat het gevaarlijk was. Ik heb veel gehuild omdat ik niet begrijp hoe mijn prachtige vlieger gevaarlijk kan zijn,” zei Khalid.
Shoroq Akilah, 30, de moeder van Khalid, vertelde me dat de dreigementen van Israëlische functionarissen om iedereen die een vlieger oplaat aan te vallen, haar schokten. “Mijn kinderen waren dol op dit speelgoed, en ik vind het nog steeds moeilijk om hen uit te leggen dat ze er niet meer mee mogen spelen, simpelweg omdat Israël het als een bedreiging beschouwt,” vertelde ze me. “Het breekt echt mijn hart dat mijn kinderen zelfs de eenvoudigste dingen worden ontzegd waarmee ze van de onschuld van hun kindertijd kunnen genieten. Elke dag maakt Israël van Gaza een ondraaglijke plek voor kinderen. Er mag geen speelgoed worden binnengebracht, er zijn geen speelplekken en nu zijn zelfs vliegers verboden. Ik weet niet wat Israël de komende dagen nog allemaal zal verbieden.”
Eman Al-Kahlout, 41, moeder van vier kinderen, vertelde me dat ze, zodra ze over de dreigementen hoorde, alle vliegers van haar kinderen verscheurde. “Ik heb mijn kinderen meerdere keren geprobeerd uit te leggen dat ze geen vliegers mogen oplaten omdat die gevaarlijk zijn, maar ze begrepen het niet en stonden erop om ze toch op te laten,” zei ze. “Hoe kan een kind begrijpen dat een vlieger van touw en houten stokjes gevaarlijk kan zijn? Ik had geen andere keuze dan hun vliegers te vernietigen. Ik weet hoe hard mijn kinderen hebben gewerkt om die vliegers te maken, en ik kon hun gehuil niet verdragen toen ze zagen hoe hun prachtige vliegers aan stukken werden gescheurd. Maar ik had geen andere keuze. Ik kan het kostbare leven van mijn kinderen niet op het spel zetten vanwege een vlieger.”
Ravina Shamdasani, een woordvoerster van het VN-Bureau voor de Mensenrechten, bestempelde de dreiging van Israël om Palestijnen uit hun gebieden te verdrijven omdat kinderen vliegeren als “schandalig”. Ze zei ook dat Palestijnen in Gaza, ondanks het zogenaamde staakt-het-vuren, nog steeds dagelijks worden blootgesteld aan bombardementen, geweervuur en moorden door Israël.
Volgens het ministerie van Volksgezondheid van Gaza zijn meer dan 1.280 Palestijnen omgekomen sinds de “wapenstilstand” in oktober 2025 van kracht werd. De mensen in Gaza voelen zich hopeloos en hulpeloos. We zijn het zat om dit vreselijke leven te leiden, beroofd van ons basisrecht om als mens te leven. Elke dag horen we over onderhandelingen, discussies over de ontwapening van Hamas en mogelijke oplossingen voor ons lijden. Maar in werkelijkheid zien we alleen maar meer Israëlische schendingen, dreigementen en aanvallen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
The one chosen by God, Israëlische minister May Golan: “Ik ben persoonlijk trots op de verwoestende schade in Gaza, en op het feit dat elk kind, zelfs over 80 jaar, aan zijn of haar kleinkinderen zal vertellen wat de Joden hebben gedaan.”‼️
https://x.com/drhossamsamy65/status/2093680140874080433?s=20
Israel is de proxy van de VS (en de andere petrodollar profiteurs) voor het verdeel en heers scenario in het midden-oosten.
Anderzijds spelen ze allerlei brute en geraffineerde spelletjes om hun territorium te vergroten die samen te vatten zijn onder de noemer : “wegpesten voor gevorderden”.
De staat Israel is niet voor niks door de VN in het midden-oosten gecreëerd en niet ergens aan de rand van de jungle ergens in Zuid-Amerika of Afrika.
———————————————————————————————————————————
chatgpt :
waarom werd de staat Israel perse in het midden oosten gesticht
———————————————————————————————————————————
Israël werd in het Midden-Oosten gesticht omdat de zionistische beweging juist een Joodse staat in het historische Land Israël/Palestina nastreefde. Dat had vooral te maken met religieuze, historische en politieke redenen.
Kort samengevat:
Historische band: Joodse gemeenschappen en politieke entiteiten bestonden in de oudheid in het gebied. Jeruzalem en het land Israël hebben een centrale plaats in het jodendom.
Zionisme: Vanaf de late 19e eeuw ontstond het moderne zionisme, dat Joden als volk een eigen nationale staat wilde geven. Theodor Herzl speelde daarin een belangrijke rol.
Antisemitisme in Europa: Pogroms en discriminatie, en later de Holocaust, versterkten bij veel Joden het idee dat een eigen staat nodig was als veilige plek.
Brits Mandaat Palestina: Na de Eerste Wereldoorlog kwam het gebied onder Brits bestuur. De Britse politiek ondersteunde aanvankelijk de vestiging van een “nationaal tehuis voor het Joodse volk”, onder andere via de Balfourverklaring van 1917.
VN-verdelingsplan: In 1947 stelde de Verenigde Naties voor om het mandaatgebied op te delen in een Joodse en een Arabische staat, met een internationaal bestuurd Jeruzalem.
Onafhankelijkheid en oorlog: Op 14 mei 1948 riep de Joodse leiding de staat Israël uit. Daarna brak een oorlog uit met omliggende Arabische landen en Palestijnse Arabische strijdkrachten.
Maar waarom niet ergens anders?
Dat is een interessante vraag. Er waren inderdaad voorstellen en discussies over alternatieven. Zo werd binnen het zionisme het Oeganda-plan besproken: Groot-Brittannië bood in 1903 een gebied in Oost-Afrika aan voor een Joodse vestiging. Dat voorstel werd uiteindelijk verworpen, vooral omdat veel zionisten vonden dat hun nationale project juist in het historische Land Israël hoorde.
Daarom is het antwoord niet simpelweg: “men koos toevallig voor het Midden-Oosten.” De geografische locatie was voor de zionistische beweging juist een essentieel onderdeel van het politieke doel.
Tegelijk is het belangrijk om het andere perspectief mee te nemen: er woonde al eeuwenlang een grote Arabische/Palestijnse bevolking in Palestina. De oprichting van Israël betekende dus niet dat het gebied leeg was. De gebeurtenissen van 1947–49 leidden tot de vlucht en verdrijving van honderdduizenden Palestijnen, wat Palestijnen de Nakba (“catastrofe”) noemen. Dat vormt een belangrijk onderdeel van het huidige Israëlisch-Palestijnse conflict.
Als je wilt, kan ik ook uitleggen waarom de internationale gemeenschap juist Palestina aanwees voor een Joodse staat, terwijl de meeste Joden vóór 1948 in Europa en elders woonden. Dat is eigenlijk het meest interessante vervolg op je vraag.
———————————————————————————————————————————-
Misschien is het belangrijk te vermelden dat de moderne olieindustrie ongeveer vanaf 1850 begon.
Toen vroeg ik chatgpt het volgende :
wanneer werden de eerste grote olievelden ontdekt in het midden-oosten?
———————————————————————————————————————————-
De eerste grote olievelden in het Midden-Oosten werden vooral ontdekt vanaf het begin van de 20e eeuw. De belangrijkste mijlpalen:
1908 – Perzië (het huidige Iran): bij Masjed Soleyman werd een groot olieveld ontdekt. Dit was de eerste grote commerciële olievondst in het Midden-Oosten. In 1909 werd de Anglo-Persian Oil Company opgericht.
1927 – Irak: bij Kirkuk werd een enorm olieveld ontdekt. Dit bevestigde dat Irak over zeer grote oliereserves beschikte.
1932 – Bahrein: olie werd gevonden, de eerste grote olieontdekking in de Golfregio.
1938 – Saoedi-Arabië: bij Dammam werd olie gevonden. Dit was het begin van Saoedi-Arabië als grote olieproducent.
1938 – Koeweit: bij Burgan werd een gigantisch olieveld ontdekt. Burgan behoort tot de grootste olievelden ter wereld.
Jaren 1940–50: enorme verdere ontdekkingen volgden in Saoedi-Arabië, Koeweit, Irak, Qatar en de andere Golfstaten.
Interessant voor je eerdere vraag over Israël
Hier zit een belangrijk tijdsverschil: de grote olievelden van het Midden-Oosten werden grotendeels ontdekt vóór en rond de periode waarin Israël in 1948 werd opgericht. Maar Palestina/Israël zelf bleek geen vergelijkbare gigantische olievoorraad te hebben.
Dus als je vraag eigenlijk is: “Wisten de Britten en andere grootmachten vóór 1948 al hoe enorm olierijk het Midden-Oosten was, en speelde dat een rol bij de oprichting van Israël?”, dan is dat een veel interessantere vraag. Het antwoord daarop is genuanceerder dan alleen “ja” of “nee”.
——————————————————————————————————————————-
Nou ja, ik denk dat het een en ander misschien wel veel dieper gaat in combinatie met al die religieuze zaken.
Soms is 1 en 1 gewoon 2.
En regeren is vooruitzien.
En dan vraag ik me af had het midden-oosten drama voorkomen kunnen worden als met dat beter gedaan had of heeft men toendertijd vooruit gedacht ?
Als je niks vraagt kom je nooit ergens achter en moet je anderen maar gewoon geloven.
Soms is dat gewoon ook beter.
Maar als men over wereld oorlog 3 en tactische kernwapens filosofeert, neem me niet kwalijk, dan heb je wel een reden om je bepaalde zaken af te vragen.
Israel aka (gestolen land van de Palestijnen)
Kijk de map van 1948 DAT is Israel. Ze zouden blij moeten zijn dat ze een plekje kregen maar nee ze gaan gewoon door met genocide in Palestina en Libanon en Syrië!
ISRAEL IS NIETS MEER DAN EEN KANKERGEZWEL HIER OP AARDE!
Ik hoop het ooit nog mee te maken dat het totaal verwoest wordt!