Ik sta versteld van het aantal functionarissen uit de meest uiteenlopende landen die – hoewel ze Iran zeker niet goedkeuren of veel sympathie voor de Islamitische Republiek koesteren – mij in vertrouwen hebben laten weten enorm opgelucht te zijn dat Teheran erin is geslaagd de Amerikaanse en Israëlische agressie te dwarsbomen.
Gezien het feit dat veel van deze functionarissen landen vertegenwoordigen die zonder meer tot het Amerikaanse kamp behoren en grote problemen hebben met de Islamitische Republiek, zegt deze ‘stilzwijgende steun’ voor Iran iets over de stand van zaken in de wereld. schrijft Trita Parsi.
Er heerst opluchting dat agressie en schendingen van het internationaal recht voor de VS en Israël in Iran niet hebben geloond. Venezuela was in de ogen van velen een angstaanjagend voorbeeld. Ongeacht iemands mening over Maduro was het idee dat een supermacht het staatshoofd van een ander land op chirurgische wijze kon ontvoeren, haar favoriete heerser kon installeren – die nu haar posts op social media moet laten goedkeuren door de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken – en vrolijk kon aankondigen dat Venezuela nu Amerikaans grondgebied is, voor veel landen angstaanjagend. Dat gold ook voor het feit dat Europese leiders de operatie tot regimewisseling prezen, terwijl ze bezorgdheid over de rechtmatigheid ervan van de hand wezen.
Europa, dat zich over het algemeen had verzet tegen de illegale invasie van Irak door de regering van George W. Bush, stond nu enthousiast achter de regimewisseling in Venezuela, terwijl het tegelijkertijd aandrong op de onaantastbaarheid van het internationaal recht in Oekraïne en Groenland. Dat gebrek aan verzet maakte de kosten van een neokoloniale rampage door de VS des te beter beheersbaar. En gezien de neigingen van Donald Trump vreesden zowel vrienden als vijanden van de Verenigde Staten dat zij de volgende zouden kunnen zijn.
Het opmerkelijke militaire succes in Venezuela was een van de redenen waarom Trump zo enthousiast werd over een oorlog met Iran. Als Venezuela een paar uur zou kosten, dacht hij, dan zou Iran hooguit vier dagen duren. Hij beloofde sceptische regionale leiders dat de hele beproeving “niet langer dan 100 uur zou duren”, aldus een Arabische functionaris.
Zes maanden later zit hij vast in een verloren oorlog waarvan het einde nog niet in zicht is. En functionarissen over de hele wereld zijn opgelucht omdat het succesvolle verzet van Iran Trump effectief heeft verhinderd om door te gaan naar zijn volgende doelwitten.
Zoals een functionaris van een traditionele Amerikaanse bondgenoot mij vertelde: “Zonder de veerkracht van de Iraniërs zou Trump nu waarschijnlijk Cuba hebben aangevallen en misschien zelfs Groenland hebben geannexeerd.”
Het is belangrijk te begrijpen dat deze gevoelens weinig met Iran te maken hebben. Ik heb op regeringsniveau weinig sympathie voor de Islamitische Republiek waargenomen, hoewel de situatie onder het grote publiek anders lijkt te zijn. Deze gevoelens zijn veeleer geworteld in puur eigenbelang.
Een Amerika dat een puur neokoloniaal buitenlands beleid voert, vormt voor veel landen een grotere bedreiging dan de afsluiting van de Straat van Hormuz door Iran. Zeker, dat laatste treft onschuldige landen die geen rol hebben gespeeld bij het aanmoedigen van Trumps rampzalige oorlog. Maar het is een relatief beheersbare pijn. In tegenstelling tot Iran hebben maar weinig landen hun strijdkrachten zo opgezet dat ze Amerikaanse of Israëlische agressie kunnen afslaan, mochten ze op Trumps doelwitlijst terechtkomen.
Ik heb zelfs bezorgdheid opgemerkt dat Iran de Straat van Hormuz misschien te vroeg zou openen – voordat Trump zich ertoe heeft verbonden nooit meer de rol van neoconservatief te spelen. Net zoals Iran hielp een moeras voor Amerika in Irak te creëren om te voorkomen dat de regering-Bush vervolgens Iran zou binnenvallen, hopen veel landen nu stiekem dat Trump voorlopig vast blijft zitten in de Perzische Golf. Het is wellicht de meest effectieve garantie dat er een einde komt aan zijn razernij van regimeveranderingen en annexaties.
Wat we zien is een wereld die smacht naar evenwicht. En vanuit het perspectief van veel landen – niet alleen die in het Mondiale Zuiden – zijn de Verenigde Staten het land waartegen het meest dringend een tegenwicht moet worden geboden.
Niet Rusland. Niet Iran. Niet Noord-Korea. En zeker niet China.
Dat is geen goedkeuring van ook maar één van deze landen, hun bestuursstructuren, binnenlands beleid of ideologieën. Het is evenmin een bagatellisering van de bedreigingen en uitdagingen die zij in hun respectieve regio’s vormen. Het is simpelweg een nuchtere en objectieve beoordeling van waar de meest dringende dreiging vandaan komt.
We zagen een variant hierop in 2022, toen Rusland Oekraïne binnenviel. De overgrote meerderheid van de landen in het Mondiale Zuiden voelde uit voor de hand liggende redenen sympathie voor Oekraïne, ook al legden zij deels de schuld bij de NAVO. Maar ze zagen Rusland niet als een bedreiging voor zichzelf, omdat Rusland niet over de capaciteit beschikte om zijn invasie van Oekraïne bijvoorbeeld in Afrika te herhalen.
Toen sloot Washington Rusland binnen vijf dagen af van het internationale financiële systeem, en gingen er in hoofdsteden over de hele wereld alarmbellen af. Niet omdat ze sympathiseerden met Rusland of vonden dat de sancties onterecht waren, maar omdat de VS had aangetoond dat het binnen enkele dagen economieën over de hele wereld kon verwoesten, gezien hun afhankelijkheid van de dollar voor de handel.
De Russische invasie van Oekraïne bracht geen vergelijkbare kwetsbaarheid van landen in het Mondiale Zuiden voor Russische plannen aan het licht. De snelle sanctiereactie van Washington onthulde echter wel een enorme kwetsbaarheid voor Amerikaanse grillen en machtsmiddelen.
Die dreiging was in 2022 misschien nog theoretisch. Biden toonde immers geen neiging om dat wapen zomaar voor de lol in te zetten. Vandaag de dag is dat allesbehalve het geval.
Vriendschap met Amerika biedt geen enkele bescherming tegen de stemmingswisselingen van Trump. Een westerse diplomate vertelde me onlangs over haar pogingen om haar leiders ervan te overtuigen niet aan te dringen op een staatsbezoek aan Washington. “Daar komt niets goeds van. Het is gewoon beter om niet op zijn radar te staan“, zei de diplomate van een bondgenootschappelijke staat tegen me.
Net als in de jungle biedt het bescherming om niet opgemerkt te worden door het toproofdier.
Deze realiteit toont eens te meer aan hoe rampzalig de oorlog tegen Iran – en het neoconservatieve buitenlandse beleid in bredere zin – voor de Verenigde Staten zelf is geweest. Alle staten streven ernaar macht te vergaren. Maar verantwoord staatsmanschap en diplomatie zorgen ervoor dat macht niet onnodig als een bedreiging wordt gezien door andere naties, die dan geen andere keuze hebben dan manieren te vinden om een tegenwicht te bieden.
Of, zoals we nu zien, om via proxies een tegenwicht te bieden.
Begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat de wereld wil dat Amerika verliest. Maar de wereld wil steeds meer dat Amerika in evenwicht wordt gehouden en aan banden wordt gelegd.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ik wil wel dat de VS op hun bek gaan. Beter voor iedereen.
En de Eu ook, wat een monster is dat geworden.
We mochten stemmen en de poppetjes worden bepaald. 2026 en nog steeds geloven mensen in democratie. Lachwekkend🙈.en maar trots met hun stemkaartje in de hand naar het stemburo want ik heb stemrecht.😂
okė, Trump is de overtreffende trap maar dit buitenland beleid waar roven, vernietigen en omverwerpen een verdienmodel is, staat los van de politieke kleur van de commander in chief en gebeurt al vele decennia.
gelijk heb je met de overtreffende macht..en met de rest ook..😁👍🏻👍🏻
Goed artikel.
Tot de onrechtmatige invasie van VS op Iran heb ik niet veel over Iran gehoord en wist ik bijv. niet dat de Iraniers zo’n dapper en vaderlandsgezind volk zijn.
Nou ja, mijn Russische vrienden vertelden me vaak dat ze onder de indruk van Iraniers zijn die elke dag een gebed beginnen met woorden: “Dood aan Amerika.”
Ik had er toen gemengde gevoelens bij.
De tijden zijn veranderd. Iraans volk is een dapper en slim volk enige in zo’n soort. Dat kun je alleen met Russisch volk vergelijken.
Het feit dat Iran een bondgenoot is van Rusland verheugt me enorm.
Te tijde van Iraakse oorlog was nog die wijf der Leyen niet, toen mocht je nog kritiek hebben op Israel, op slachtpartijen in Gaza en op Westoever en ook op de hier wonende Joden.
Nadat dat wijfje aan de roer kwam is het alles verandert.
Het moet halt geroepen worden aan VS want dat is niet alleen Trump , vanmorgen hoorde ik Pence die opriep tot definitieve eindbeslissing wat Iran betreft.
Hij kan alles wel roepen, maar een definitieve slag is er niet te maken tegen zo enorm land. Ook niet met kernbommen want dan regenen ze ook op New York. Als ze al bestaan. Epstein Trumpie laat alleen zien wie zijn master is.
Maar. Misschien bombardeert hij degene die hem chanteert wel kapot. Wat heeft hij nog te verliezen? Volgens mij is hij alles al verloren,
Magdalena,
Het sluit allemaal aan bij wat ik vaker schreef, ik ben zelf tegen de monarchie maar heb veel respect voor een Prins Willem van Oranje, hij stond ergens voor, laat je niet verblinden door alles wat men nu roept want landen zijn verbonden,Iran,Rusland en China en er komen steeds meer landen die zich verenigen maar dat heeft allemaal te maken met wat de tegenmachten allemaal aan het realiseren zijn.
Ik heb een boek gekocht bij Amsterdam Books, het gaat over Mansoor Adayfi die als Jemeniet gevangen zat 15 jaar lang op Guantanamo, het boek heet vergeet ons hier niet, indien je dat eens leest dan kun je lezen, die Jemenieten hebben hetzelfde gedachtengoed als mensen veelal als in Iran of Libanon, zij strijden ook als dit nodig is, we zien dat dit nodig is, diepe indruk na het lezen wat men die gevangenen allemaal heeft aangedaan, geen idee of je het zou willen lezen, maar ik wil dit dan lezen zoals ik dat ook deed bij David Icke, ik oordeel zelf wel i.p.v. dat een ander dat doet, ik zat zaterdag bij het voetbal en achter mij zat een Turkse man met zijn zoontje, we spreken elkaar soms, was net helemaal teruggekomen met de auto uit Turkije, ik zei hem Iran gaat die regio helemaal veranderen, we waren blij want dit gaat gebeuren geloof me, wacht maar af, ik als oude vroegere Protestant was ook altijd met Ierse sympathie want de Ieren gaan over Ierland en niet de Britten snap je mij, onrecht is onrecht en vrijheid is er voor iedereen of voor niemand, groet aan jou!
Heimelijk natuurlijk, want echt durven de lafaarden er niet vooruit te komen.
Nog liever betalen ze aan MAGA mee en aan de enorme Amerikaanse staatsschuld.
Gewoon, omdat de sukkels zich afhankelijk gemaakt hebben van de dollar.
https://artikelschrijven.nl/de-vs-heeft-36-biljoen-aan-schulden-wat-betekent-dit-en-wie-is-de-eigenaar/
https://www.usdebtclock.org/
Generaliseren is altijd fout. Een regering kan wel misdadig of fout handelen, maar het volk is daar niet verantwoordelijk voor. Ook niet door stemmen, want stemmingen worden soms vervalst, of degene waarop je stemt doet wat anders dan dat ie beloofde toen je op hem stemde, enzovoorts.
Het is dus zeer gevaarlijk om bijvoorbeeld over Nederlanders of Amerikanen, Iraniërs, of Belgen te spreken. Er zijn slechte en goede mensen in elk land en Nederlanders of Amerikanen bestaan eigenlijk niet. Die benoeming is vaak fout.
Als zoals in de titel vermeld wordt dat: “landen wereldwijd heimelijk sympathiseren met Iran”, dan is dat zeer generaliserend. Er had moeten staan dat “sommige mensen in sommige landen sympathiseren met sommige mensen in het land Iran.”.
Maar zoiets doet men bijna nooit. Het lijkt wel alsof ‘ze’ expres zo vaag praten. Met geschiedenis leerde ik bijvoorbeeld dat er landen waren die samenwerkten tegen Duitsland die weer met andere landen samenging. Klinkklare onzin is dat. Ik irriteerde me daaraan, want nou wist ik nog niks. WIE WAREN DE MENSEN? (De aanstichters bedoel ik natuurlijk.)
Ze moesten op school liever leren dat er bepaalde mensen aan de top, namelijk meneer Hitler, meneer Mussolini en meneer Hirohito en (even) meneer Stalin samenwerkten om oorlog te voeren tegen andere mensen in andere landen. Want ze hadden daar een doel mee.
Het zijn dus altijd (top-)mensen die grote invloed uitoefenen op mensen in bepaalde gebieden die men landen noemt, mensen die daar zijn geboren en geacht worden gehoorzaam te zijn aan de daar vertoevende topmensen. En als die mensen op topposities ruzie gaan maken met anderen, dan is DAT het geval. En die mensen moet men aanspreken, niet de ‘onderdanen’ die toevallig in dat land wonen en afgesproken hebben dat ze onderdanig willen zijn.
Zó moet men naar de wereld van de politiek kijken, vind ik. En men moet niet naar het volk kijken, vooral niet als dat volk betoverd is (wat ze zijn) met allerlei ’toverspreuken’ van de mensen aan de top. Het zou me wat zijn als betoverde mensen de schuld zouden krijgen van hun betovering! De schuld ligt toch écht bij de ’tovenaars’, de dienaars van de mensen aan de top, of mensen van buiten, die nu de mensen vaak betoveren via de computer, het internet of het mobieltje.
(Met betoveren bedoel ik dat de mensen via hun gevoelens en verstand beïnvloed worden om bepaalde dingen te denken of voelen. Hersenspoelen noemt men het ook wel. Of hypnotiseren. Zoals de mensen die ‘de prik’ genomen hebben, naar mijn idee, via de massamedia betoverd waren. Die kun je dus ook niet kwalijk nemen dat ze iets wijs gemaakt zijn. Betoveren gebeurt ook op de scholen waar mensen bijvoorbeeld geleerd worden om zich sociaal te gedragen of om te geloven dat er hele nare besmetting bestaat. Dan is men ‘gevormd’. Deze betoveringen kunnen ook met A.I. zeer krachtige vormen aannemen, zoals dat men bijvoorbeeld verliefd wordt op de computer, of men gaat door dat apparaat geloven dat het leven zinloos is en maakt er een eind aan, en nog wel geholpen door diezelfde computer. Hoe ver kan het gaan?)
Dus, altijd man en paard noemen, anders komen ‘ze’ nog weg ook met hun gedragingen. (Het was bijvoorbeeld dan ook niet ‘Duitsland’ of alle ‘Duitsers’ die nare dingen deed, de aanstichters die de mensen betoverd hadden en belogen ook, en de mensen verplichtten om te vechten, díe zijn volgens mij dus écht fout. Uiteraard deden ‘Duitsers’ erg veel nare dingen, dat is zeker zo, maar de nuance zal men nooit uit het oog verliezen.) Dus topmensen bij de naam noemen, anders is het niks en zal het ook nooit wat worden. Wanneer we dat meer gaan doen, dan zal er misschien iets verbeteren. Nu verstopt iedereen zich vaak achter iedereen.
Maar ja, mensen. De geschiedenisboeken worden geschreven door de overwinnaars en dus lezen we de geschiedenis vanuit hún standpunt en hoe het hún uitkomt. Het komt zelfs voor dat men in Italië soms heel wat anders in de boeken leest dan in Nederland. Én de geschiedenisboeken worden altijd geschreven onder invloed van de rijkste en machtigste top mensen, die bepalen wat er geschreven wordt. En dat zijn vaak niet de grootste vrienden van het volk, het grauw zoals zij het volk soms ook wel noemen.