Een reeks interessante rapporten heeft licht geworpen op de ‘stille’ maar revolutionaire voorbereidingen van China op een conflict met de VS.
China beheerst de kunst van de stille waarnemer. Talloze commentatoren hebben jarenlang kritiek geuit op China omdat het niet actiever en betrokken was op de mondiale geopolitieke toneel, zoals de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, vooral wanneer het in het voordeel van China zou zijn geweest om die conflicten in zijn eigen voordeel te beïnvloeden. schrijft Simplicius.
Maar nu komen delen van de Chinese strategie eindelijk aan het licht en onthullen ze de unieke, heimelijke aanpak van het land om een schijn van evenwicht te handhaven, terwijl het in werkelijkheid ongekende verborgen voorbereidingen treft voor de ergste scenario’s.
Deze beschrijving vat de ontwikkelingen het beste samen:
Russische analyse: China heeft vaart gezet achter de opbouw van een alomvattend nationaal veerkrachtsysteem dat bedoeld is om sancties, blokkades, het instorten van toeleveringsketens, natuurrampen en mogelijk een grote oorlog te weerstaan.
Dit verwijst naar het recente rapport uit het Russische defensietijdschrift Global Affairs, getiteld “De nieuwe Grote Muur: de logica achter het gedrag van China in het buitenlands beleid”:
Het rapport opent met deze opzienbarende onthulling:
In het begin van de jaren 2020 startte China een reeks mobilisatiemaatregelen die qua consistentie en omvang hun weerga niet kennen sinds het begin van de jaren 1970, en in sommige opzichten zelfs sinds de voorbereidingen van de Sovjet-Unie op de Tweede Wereldoorlog. In de Chinese literatuur worden ze expliciet vergeleken met grote mobilisatieprogramma’s die werden uitgevoerd toen China zich in de jaren zestig en zeventig voorbereidde op een oorlog met de USSR, met name met de “Derde Front-opbouw”.
Het feit dat dit rapport afkomstig is van een Russisch patriottisch tijdschrift, in plaats van een pro-westers tijdschrift met een duidelijke anti-Chinese vooringenomenheid, betekent dat de onthullingen hierin bijzonder opmerkelijk zijn.
Ze geven toe dat deze grootschalige maatregelen achter de schermen worden uitgevoerd, wat we alleen maar kunnen beschouwen als een bewuste keuze om de ware houding van China te verbergen: een ingrijpende nationale herstructurering gericht op onneembaarheid in hybride oorlogsvoering:
Deze maatregelen vallen niet op, maar vormen een belangrijk onderdeel van de algemene trend naar totale securitisatie van alle aspecten van het Chinese beleid (zelfs bijvoorbeeld cultuur en ecologie) volgens het holistische veiligheidsconcept van Xi Jinping.
De auteurs merken op dat dit beleid haaks staat op de “naar buiten gerichte“ façade van optimisme voor de mensheid die China ophoudt, waaruit blijkt dat de Chinese leiders in wezen pragmatische aanhangers van realpolitik zijn:
De extreme kosten van de maatregelen wijzen erop dat, hoewel de Chinese leiders optimistische concepten uitdragen zoals de “Gemeenschap van Gemeenschappelijke Bestemming voor de Mensheid“ en een „voor iedereen voordelige, inclusieve economische globalisering“, zij in werkelijkheid een uiterst somber wereldbeeld voor de 21e eeuw koesteren.
De Russische auteurs zijn van mening dat de maatregelen erop wijzen dat China zich intern voorbereidt op het ergste scenario:
Het bereidt zich – op zijn minst – voor op een ernstige militaire en politieke crisis, inclusief de verstoring van alle normale economische banden en een afglijden naar de rand van een oorlog. In het ergste geval bereidt het zich voor op nog nachtmerrieachtiger scenario’s.
In feite is wat er gebeurt dat China stilletjes toekijkt en leert van de fouten van al zijn tegenhangers, met name Rusland en Iran, en zijn eigen binnenlandse beleid en beschermingsmechanismen herstructureert om precies het soort valstrikken te vermijden waarin Rusland in Oekraïne was getrapt.
Welke “valstrik“ bedoelen we precies? Eén woord volstaat: het is de valstrik van kwetsbaarheid.
China lijkt zijn infrastructuur doelbewust te herstructureren om zo min mogelijk blootgesteld te zijn aan de vele bestaande westerse vectoren van hybride oorlogsvoering, van kinetische tot economische.
Hoe pakt China dit aan?
Door strategische industrieën verder landinwaarts naar het “achterland” te verplaatsen, juist om te voorkomen wat we nu in Rusland zien; door zijn nationale energienetwerk te versterken, opnieuw om de zwakke punten te vermijden die zowel in het Russische als het Iraanse conflictgebied zichtbaar zijn; en nog veel meer.
Het rapport vat samen:
Dergelijke conclusies vloeien voort uit diverse gedocumenteerde acties van de Chinese regering, waaronder:
- een programma voor de verplaatsing van strategische industrieën naar het binnenland om daar een ‘strategisch achterland’ te creëren;
- grote projecten op het gebied van civiele verdediging en de veerkracht van stedelijke infrastructuur, mede op basis van lessen uit de Russische ‘Speciale Militaire Operatie’;
- maatregelen ter versterking van de veerkracht van het nationale energiesysteem;
- verbetering van de nationale wetgeving om de voorwaarden voor militaire dienst te verduidelijken en tijdige ondersteuning te bieden aan families van gesneuvelde soldaten en wetshandhavers;
- de dringende opbouw van voedsel- en grondstoffenreserves.
Ze gaan dieper in op de details en sommen concrete stappen op die de Chinese autoriteiten sinds het begin van de Russische SMO hebben genomen. Bijvoorbeeld een versnelde opbouw van versterkte commandoposten, zuiveringen binnen de strijdkrachten, met name na inspecties waarbij tekortkomingen in de logistieke omstandigheden aan het licht kwamen:
De maatregelen van China duiden niet noodzakelijkerwijs op een voornemen om een grootschalig militair conflict te ontketenen, maar ze wijzen er wel degelijk op dat de Chinese leiding een dergelijk conflict als zeer waarschijnlijk en wellicht onvermijdelijk beschouwt, ergens aan het einde van de jaren 2020 of het begin van de jaren 2030. Het lijkt erop dat de scenario’s die worden overwogen variëren van strenge sancties en een zeeblokkade tot een grootschalige oorlog met raketaanvallen op Chinese steden.
Voorbereidingen op een dergelijk extreem scenario lijken centraal te staan in de Chinese planning van zowel het militaire als het buitenlands en binnenlands beleid. En deze voorbereidingen vinden plaats naast een versnelde uitbreiding van strategische kernwapens en versterkte commandoposten.
Tegelijkertijd voerde China in 2023 zuiveringen door binnen zijn strijdkrachten, het personeel van het buitenlands beleid en de mobilisatiestructuren: het Ministerie van Noodsituatiebeheer, het Staatsbureau voor Graanreserves, de China Grain Reserves Corporation (nu China Grain Reserves Group), enz.
Sommige van deze maatregelen volgden op inspecties van de inventaris en de toestand van de mobilisatie-infrastructuur. Zo werden hoge functionarissen van de Chinese Grain Reserves Corporation vervolgd.
Een van de belangrijkste genoemde aspecten is de verplaatsing van belangrijke ondernemingen en industrieën naar het “strategische achterland“, een nieuw gemunte term die volgens het artikel door president Xi in de periode na de SMO is gebruikt:
De term “strategisch achterland“ (战略腹地) werd door president Xi Jinping officieel in gebruik genomen tijdens een inspectiereis naar de provincie Sichuan in juli 2023. Xi merkte op dat de provincie een “strategisch achterland“ is, aangezien zij een “unieke en belangrijke positie inneemt in de nationale ontwikkeling en in de Grote Westelijke Ontwikkelingsstrategie“. Deze status legt de provincie een hele reeks verplichtingen op, zoals het waarborgen van de productie, de toeleveringsketen, de energievoorziening en de voedselzekerheid (Xinhua, 2023a). De regio’s Sichuan en Chongqing hebben in wezen de opdracht gekregen om een nationale strategische reserve van hulpbronnen en industrie op te bouwen.
Hieronder zijn Sichuan en Chongqing te zien, op bijna 1.000 km van de kust – een afstand die niet veel korter is dan de 1.200 km die de strategische Oeral-zone van Rusland (waar cruciale ondernemingen zoals Uralvagonzavod zijn ondergebracht) van Oekraïne scheidt:
Maar een van de belangrijkste veranderingen die Xi’s visie kenmerken, is de koppeling van het ‘strategische achterland’ aan een concept voor civiele ontwikkeling met dubbel gebruik voor de geselecteerde regio’s. Het gehele initiatief is vergeleken met China’s beroemde “Derde Front”-project uit de jaren zestig, dat eveneens tot doel had de industriële capaciteit in het ‘binnenland’ van het land te ontwikkelen en dat “het leidende principe ‘Dicht bij de bergen, verspreid, verborgen’ .
Maar het Derde Front-project zou haastig en nogal lukraak zijn uitgevoerd, wat leidde tot grote inefficiënties en een onhoudbare integratie. Xi’s nieuwe herinterpretatie ervan lijkt grootser van opzet: de ontwikkeling van deze ‘hinterland’-regio’s tot zowel strategische achterhoedes als ‘hoogwaardige’ ontwikkeling voor civiele economische doeleinden:
De moderne strategie wordt gezien als een afwijking van de uitsluitend defensieve Derde Lijn, in die zin dat zij ernaar streeft veiligheid te integreren met hoogwaardige ontwikkeling. Reserves moeten ‘levend’ zijn en dienen als groeicentra voor ‘productiekrachten van nieuwe kwaliteit’. In vredestijd moeten zij innovaties genereren en ten volle deelnemen aan de marktconcurrentie.
Tijdens de plenaire zitting in juli 2024 benadrukte de Chinese Communistische Partij (CPC) dit initiatief opnieuw en noemde zij de sleutelindustrieën die voor deze parallelle achterhoedeontwikkeling zijn aangewezen:
…waarin voor het eerst werd gesproken over de noodzaak om “een nationaal strategisch achterland en reservecapaciteit voor sleutelindustrieën op te bouwen” (Xinhua, 2024b). Deze uitdrukking, die inmiddels een vaste uitdrukking is geworden, betekende het versterken van de veiligheid van productie- en distributieketens, het opzetten van een systeem voor risicobeoordeling en -preventie, het verplaatsen van sleutelindustrieën diep het binnenland in om de veerkracht ervan te waarborgen, en het ontwikkelen van nationale grondstoffenreserves. Tot de sleutelindustrieën behoren geïntegreerde schakelingen, medische apparatuur, industriële apparatuur en werktuigmachines, basis- en industriële software, en geavanceerde materialen (Ibid).
De resolutie van de Derde Plenaire Zitting leidde ook tot discussie in de Chinese academische gemeenschap over de betekenis van ‘strategisch hinterland’. Interessant genoeg lag de nadruk op vergelijkingen met het ‘Derde Lijn’-bouwprogramma uit de jaren zestig en zeventig – een grootschalige verplaatsing van defensie- en andere industrieën naar het binnenland.
Ondanks de nadruk op economische redundantie in het achterland, stelt het rapport dat China duidelijk maakte dat het militaire doel voorop stond:
Niettemin, ondanks de nadruk op economische efficiëntie, blijkt uit de academische discussie over het ‘strategisch hinterland’ duidelijk dat het in militaire zin een achtergebied is. Sichuan wordt omschreven als een “diep strategisch achtergebied voor nationale veiligheid” (国家战略安全大后方)
Het exacte plan luidt als volgt:
1. het versterken van het vermogen van belangrijke productielijnen om snel over te schakelen van vredestijd- naar noodbedrijf (平急转换)
2. het ontwikkelen van strategische corridors – waaronder de Gouden Waterweg van de Jangtse, de Nieuwe Land-Zee-Handelscorridor en routes naar Centraal-Azië en Europa – om de binnenlandse regio’s van China te integreren in nationale en trans-Euraziatische transportnetwerken
3. het aanleggen van energie- en grondstoffenreserves in het strategische hinterland, inclusief infrastructuur voor de opslag en verwerking van steenkool, olie, aardgas, lithium en zeldzame aardmetalen
Het tweede punt hierboven is het meest interessant, omdat het aantoont dat China erop anticipeert “vanuit de achterhoede“ door Rusland te worden bevoorraad via bevriende Centraal-Aziatische republieken, net zoals Rusland dat nu voor Iran doet via de “achterdeur“ van de Kaspische Zee.
Het rapport beschrijft vervolgens een uitgebreide stroomlijning van het beheer van de nationale noodreserves van China, evenals de mobilisatieprocessen:
Als onderdeel van de hervorming van het noodbevoorradingssysteem is een netwerk van reserveopslagfaciliteiten opgezet, met vijf niveaus: nationaal/centraal, provinciaal, stads-, districts- en gemeentelijk niveau (Kennisgeving, 2023). Overheidsreserves worden aangevuld met particuliere reserves, aangezien bedrijven voorraden opslaan in hun eigen magazijnen, zich ertoe verbinden capaciteit beschikbaar te stellen voor noodproductie en vooraf contracten afsluiten voor levering in geval van nood.
Er wordt opgemerkt dat Chinese artikelen over dit onderwerp rechtstreeks verwijzen naar de Russische SMO (speciale militaire operatie) met betrekking tot de versterking van de Chinese verdediging van kritieke economische faciliteiten, stedelijke centra, enzovoort, waaronder de verbetering van waarschuwingssystemen en initiatieven op het gebied van civiele verdediging. Het is duidelijk dat China toekijkt en lering trekt uit de Russische strijd om de verlammende Oekraïense aanvallen op zijn kritieke economische en energieknooppunten in te dammen.
Een ander werkterrein is de ontwikkeling van openbare infrastructuur voor dubbel gebruik (平急两用). Belangrijke openbare voorzieningen – stadions, expositiecentra, grote culturele en onderwijsinstellingen, evenals hotels en industriële complexen – worden nu zo ontworpen dat ze snel kunnen worden omgevormd tot ziekenhuizen, tijdelijke opvangcentra of hulpverdelingscentra (Richtlijnen, 2024).
Het artikel concludeert dat China stilletjes wordt omgevormd tot een “onneembare vesting“ met maximale veerkracht in het licht van toekomstige conflicten of verstoringen van de voedselvoorziening:
De Chinese regering verandert het land stilletjes maar snel in een onneembare vesting, die, wanneer voltooid, zelfs tegen een grootschalig nucleair conflict enige veerkracht zou moeten hebben. Om dit doel te bereiken, spaart de Chinese regering kosten noch moeite: mobilisatie krijgt voorrang in stadsplanning, energie, landbouw en de hightechindustrie. De uitbreiding van China’s nucleaire afschrikking verkleint ook de kans dat een oorlog het Chinese vasteland überhaupt rechtstreeks raakt.
Dit geeft China de flexibiliteit en de ruimte om in de huidige geopolitieke brandhaarden een meer terughoudende houding aan te nemen, terwijl het de mogelijkheid openlaat om in de toekomst naar eigen goeddunken te kiezen voor een voor zichzelf voordelige betrokkenheid:
Op mondiaal niveau zal China waarschijnlijk proberen (niet noodzakelijkerwijs met succes) een terughoudend en voorzichtig beleid te blijven voeren: dankzij de fenomenale veerkracht die het heeft bereikt, zal het zelf het tijdstip en de omvang van zijn betrokkenheid bij wereldzaken kunnen bepalen.
Dit brengt ons bij de recentste westerse berichten dat China zijn samenwerking met Rusland zou hebben geïntensiveerd, met name wat betreft het tegengaan van de problematische Starlink-constellatie, die in Oekraïne tot wasdom is gekomen:
Dit verslag is mede geschreven door Christo Grozev, voormalig hoofdonderzoeker bij Bellingcat, in samenwerking met Der Spiegel en Le Monde, en beweert dat geheime documenten aantonen dat Rusland en China samenwerken aan deze nieuwste militaire ontwikkelingen:
Geheime documenten uit een reeks clandestiene Russisch-Chinese militaire fora onthullen een gezamenlijk plan om Elon Musks Starlink te verslaan en een samenwerking op het gebied van wapenontwikkeling die veel verder gaat dan beide landen willen toegeven. Van lucht- en raketafweersystemen tot met AI verbeterde dronecapaciteiten: dankzij de samenwerking tussen Moskou en Peking kunnen de Russische strijdkrachten gelijke tred houden met Oekraïense innovaties, terwijl China de kans krijgt om zijn wapens onder gevechtsomstandigheden te testen. Hoewel de dreiging van strengere westerse sancties hun “grenzeloze“ partnerschap blijft beperken, gaan Rusland en China door met verschillende gezamenlijke projecten — en voormalige Amerikaanse militaire officieren maken zich zorgen over de bereidheid van Washington om hen tegen te houden.
Zij stellen dat deze onthullingen de door China geclaimde “neutraliteit” ontmaskeren en aantonen dat het land juist vierkant achter Rusland staat bij het testen en bouwen van wapens die geen van beide landen zogenaamd in zijn eentje kan maken:
Alles bij elkaar genomen ontmaskeren de documenten de door China beleden neutraliteit in de aanhoudende veroveringsoorlog van Rusland in Oekraïne als een fictie. In plaats daarvan tonen ze een partnerschap dat ver voorbij gedeelde retoriek is gegaan en is uitgegroeid tot een gestructureerd, multidisciplinair programma om wapens te bouwen die geen van beide landen alleen zou kunnen ontwikkelen — en dat reikt tot in de meest gevoelige strategische systemen.
De meest opvallende samenwerking draait natuurlijk om het tegengaan van de Starlink-constellatie. Er wordt een presentatie met dia’s getoond die gemarkeerd is als ‘voor intern gebruik’ en die naar verluidt door de Chinese kant is opgesteld. Hier zijn de meest relevante dia’s waarin tegenmaatregelen tegen het Starlink-systeem worden besproken:
De analyse presenteert de volgende stappen die naar verluidt door Rusland en China zijn geschetst:
Niveau één betreft gezamenlijke juridische en diplomatieke druk. De dichtheid van de Starlink-satellieten verhoogt het risico op botsingen in een lage baan aanzienlijk, zo stellen de auteurs, en daarom zouden Moskou en Peking een internationale coalitie moeten vormen om wettelijke beperkingen op de uitbreiding van de constellatie af te dwingen.
Niveau twee is erop gericht de toegang van Starlink tot de fysieke ruimte die het nodig heeft om uit te breiden, te blokkeren. China en Rusland zouden gezamenlijk kritieke frequentiebanden en baanposities claimen, waarbij ze hun invloed in internationale regelgevende instanties zouden aanwenden om de toekomstige inzet van het bedrijf van Musk te belemmeren. Het document beschrijft deze stap expliciet als een gecoördineerde militaire tegenmaatregel. Daarnaast stellen de onderzoekers een gezamenlijke architectuur voor elektromagnetische storingen voor (“vermogensonderdrukking en adaptieve interferentie“) om Starlink selectief te blokkeren in bepaalde geografische gebieden, waarbij de afzonderlijke antisatellietprogramma’s van beide landen worden samengevoegd tot één systeem met gemeenschappelijke technische normen en complementaire dekking.
Niveau drie houdt de fysieke vernietiging van het satellietnetwerk van Musk in. Het document stelt voor om te beginnen met cyberoorlogvoering — “toegangsvervalsing, virusinfectie en het uitbuiten van kwetsbaarheden“ om malware via de terminals van eindgebruikers te verspreiden en deze door het netwerk te laten gaan, waardoor het netwerk “verlamd“ raakt. Vervolgens volgt de uitschakeling van de satellieten zelf via “goedkope“ één-op-veel-tegenmaatregelen waarmee Starlink-satellieten in een baan om de aarde kunnen worden vernietigd — als de veerkracht van de constellatie voortkomt uit het grote aantal satellieten, is het antwoord een wapen dat goedkoop genoeg is om satellieten sneller uit te schakelen dan SpaceX vervangende exemplaren kan lanceren. De dia specificeert niet welk type wapen dit zou kunnen zijn, hoewel het theoretisch zou kunnen bestaan uit een enkele raketmunitie die wolken van projectielen met hoge dichtheid, zoals kogellagers, verspreidt, of zelfs uit een enkele draagraket die honderden goedkope, schoenendoosgrote CubeSats vrijgeeft, die tegen Starlink-satellieten zouden kunnen botsen. De bijbehorende afbeelding bij dit actiepunt toont simpelweg een groot aantal satellieten die in de lage baan om de aarde zijn uiteengespat tot brokstukken van zwevend ruimtepuin.
De meest interessante discussie draait om het “één-op-veel“-vernietigingsvoertuig. Starlink beschikt over meer dan 5.000 satellieten die snel gelanceerd kunnen worden en is daardoor vrij goed beschermd tegen hard-kill-tegenmaatregelen. Maar het lijkt erop dat de Chinezen een soort “hagel“-vernietigingsvoertuig voor ogen hebben dat op goedkope wijze veel Starlink-satellieten in dezelfde baan kan uitschakelen, sneller dan ze kunnen worden vervangen.
Meer uit het rapport:
Aan Russische zijde houden de inlichtingendiensten van de NAVO een concept in de gaten waarbij wolken van kleine metalen deeltjes in de baan van de Starlink-constellatie zouden worden losgelaten om de zonnepanelen van de satellieten aan flarden te scheuren. Daarbij zouden echter ook alle andere satellieten die hun pad kruisen gevaar lopen, inclusief Chinese satellieten. Een nauwkeuriger Russisch systeem, dat de naam “Volna Kupol Garant” draagt, zou bovendien Starlink-ontvangers op de grond kunnen storen binnen een straal van ongeveer 16 kilometer.
Ze vermelden het recente nieuws dat China een microgolfachtig antisatellietwapen heeft ontwikkeld dat elke satelliet in een lage baan om de aarde, of zelfs daarbuiten, onmiddellijk kan uitschakelen, en dat tegen “extreem lage kosten”:
Het geheim van het wapen is een ongekend vermogen van 100 gigawatt, waarmee vrijwel elke satelliet in de ruimte erboven kan worden vernietigd. Ter vergelijking: New York City verbruikt ongeveer 5-6 gigawatt aan vermogen per dag.
Volgens defensiewetenschappers kunnen de Chinese high-power microgolfwapens (HPM) een vermogen van maximaal 100 gigawatt (GW) leveren – een mijlpaal die de toekomst van oorlogsvoering zou kunnen veranderen en vooruitgang in civiel onderzoek en de industrie zou kunnen stimuleren.
Indien ingezet voor antisatellietdoeleinden, zouden deze ultrakrachtige microgolfwapens tegen extreem lage kosten een bedreiging kunnen vormen voor dure satellietnetwerken in een lage baan om de aarde, zoals Starlink, met name wanneer dergelijke satellieten deelnemen aan militaire activiteiten.
Algemeen wordt erkend dat krachtige microgolfpulsen van 1 gigawatt (GW) ernstige storing of zelfs hardwareschade kunnen veroorzaken bij satellieten in een lage baan om de aarde.
Terugkomend op het Insider-rapport: daarin wordt verder vermeld dat Rusland en China geheime overeenkomsten hebben gesloten om nieuwe luchtverdedigingssystemen verder te ontwikkelen, specifiek gericht tegen toekomstige Amerikaanse hypersonische wapens, evenals voor gezamenlijke ontwikkeling op het gebied van de luchtvaart, waarbij zelfs werd opgemerkt dat het de Chinezen waren die de hulp van de Russen zochten:
Zij stellen de relatie voor als niet zo eenzijdig als het Westen deze doorgaans presenteert. De Chinezen hebben de meeste duidelijke voordelen, op één groot voordeel na: de oorlogservaring van Rusland.
Ondanks al zijn technologische vooruitgang en dominantie op het gebied van grondstoffen heeft China al heel lang geen echt conflict meer gevoerd, wat een sterke drijfveer vormt om op Rusland te vertrouwen. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is het een gelijkwaardige relatie waarin beide partijen iets van onschatbare waarde ontvangen dat ze alleen niet kunnen verkrijgen. Voor China, dat de komende confrontatie met de VS als een existentiële kwestie beschouwt, is het van cruciaal belang om zoveel mogelijk kennis op te doen uit de daadwerkelijke oorlogservaring van Rusland, en om Oekraïne te gebruiken als proeftuin voor zijn eigen opkomende technologieën.
Als er één conclusie uit dit alles te trekken valt, dan is het wel dat China niet zo’n passieve toeschouwer is als de meesten dachten; het leert en onderneemt belangrijke – zij het stille – stappen om zich voor te bereiden op het ergste dat nog komen gaat.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
China (algemeen) moet zich koest houden. Net zoals de Japanners (algemeen).
China is een gigantisch land. Ze redden het maar met dat wat ze allemaal hebben en kunnen maken.
Oók de Chinese regering moet beter voor eigen Chinezen zorgen voordat ze oorlog willen gaan
voeren. Nederland/E.U net zo.
Ik ben trouwens voor een nieuw land waar alle vechtgrage en oorlogsminnende mensen op aarde
moeten gaan wonen. Voor altijd. Ook hun nageslacht. Dichte grenzen daar. Nooit meer terug naar
de andere wereld. Vecht het daar maar lekker uit. Met stokken en stenen.
Zoals uw Joden in Palestina/GAZA, doet stokken en stenen uw bijbel/tora is aan vernieuwing toe..
Brutale mensen hebben de halve wereld, luidt het spreekwoord. Laat de mensen van goede wil dan de andere helft. Duidelijk afbakenen en de druk erop houden, dat wel.
Frontnieuws zou echt waardevol kunnen zijn als ze zouden stoppen met de site te overspoelen met angst porno maar in plaats daarvan open te staan voor veranderingen en hoe mensen meer weerstand kunnen bieden tegen de corrupte criminele overheid.
Ik vind het echt jammer dat Frontnieuws deze kans aan zich voorbij laat gaan. Er zijn in Nederland best goede initiatieven maar er wordt hier nul komma nul aandacht aan besteed…. erg jammer.
Nounou, de Portugezen moeten straks niet alleen Russisch leren maar ook nog eens Chinees als de westerse grenzen door de hordes onbeschaafde landen worden overlopen.
ER MOET MEER GELD NAAR DE DOODMAAKINDUSTRIE !!!
Dat zal dadelijk wel de boodschap zijn van “Rutte de Lachwekkende” namens de Navo, en wellicht zal der Friedrich het Duitse schuldenplafond verder verhogen. En mochten de RUssen en de Chinezen onverhoopt thuis blijven dan kunnen de doodmaakspullen nog altijd gebruikt worden om de wereld te beschermen tegen een invasie van de aliens. De perfekte win/win voor de wereld zal Rutte met zijn bekende grijns voor de camera’s aan de lieve vrije westerse democratische burgers vertellen. En de grootaandeelhouders zullen hem beslist een bedankbriefje schrijven.
Uit de serie : “westerse mediapropaganda over gevaarlijke dreigingen die kansenpakkers motiveren om geld van de burgers om te zetten in kansenpakkersgeld”
De chinezen gedragen zich eerder pasief en zij daardoor mede verantwoordelijk voor de huidige toestand. Het enige systeem is niet beter dan het andere maar als de ene schrik heeft voor de andere zouden ze misschien meer nadenken vooralleer een oorlog te ontkettenen
Nou nee China doet dit goed om zich hier niet in te mengen. Vergeet niet dat de Chinezen goede strategen zijn die zich liever overal buiten willen houden om zo voorraden in te slaan voordat ze wel gedwongen worden om een kant te kiezen. Ik zou ook niet tussen 2 buren willen staan die met elkaar op de vuist gaan.
Vooralsnog denk ik nog steeds dat alles aan elkaar gelieerd is en dat ze allemaal onder 1 hoedje spelen om de wereldpopulatie te verminderen.
Hier wordt weer eens wat gesuggereerd door de media.
Na Iran van de planeet af bombarderen en Rusland zwart maken gan de westerse kansenpakkers met de VOC mentaliteit langzaam beginnen met het zwart maken van China.
Gadverdamme, wat is een vieze spelletjes worden er toch gespeeld.
Die suggestieve berichtgeving zorgde ook voor een persoonlijk drama de afgelopen week waar nu heel erg ingezoomd wordt, terwijl als de suggestieve berichtgeving Rusland, China of Iran betreft er nauwelijks reacties zijn. Dat dit kan uitvloeien tot een oorlog met honderdduizenden doden mwah…..
Tja, zo gaat dat in kansenpakkerwereld met de vrije geprivatiseerde gedereguleerde markten
https://socialnieuws.nl/2026/07/13/voetbalscheidsrechter-rob-dieperink-38-overleden-dit-is-de-doodsoorzaak/
https://www.msn.com/nl-nl/entertainment/nieuws/bas-nijhuis-haalt-uit-na-dood-scheidsrechtersvriend-rob-dieperink-38-je-hebt-geen-idee-wat-je-doet/ar-AA27WTqf?ocid=msedgdhp&pc=U531&cvid=6a57b6a8715e44f8a9263e55206a8eec&ei=36&cvpid=a9597be7a2664833da57bf1eb9d5dbec