Volgens de brief van Donald Trump aan het Congres zijn de Verenigde Staten een nieuwe oorlog met Iran begonnen. Blijkbaar heeft niemand de ‘Orange Man’ verteld dat de VS niet over voldoende wapens in hun arsenaal beschikken om een campagne te voeren die langer dan een maand duurt.
Laten we beginnen met enkele basisfeiten. De HIMARS is geen raket of kruisraket… Het is een lanceerinrichting. Er is gemeld dat raketten die vanaf de HIMARS zijn afgevuurd de afgelopen drie dagen, namelijk zaterdag, zondag en maandag, de Iraanse kust hebben geraakt. Er zijn drie soorten raketten die vanaf de HIMARS kunnen worden afgevuurd:
PrSM (Precision Strike Missile) — de nieuwere opvolger van de ATACMS. Het maximale bereik bedraagt meer dan 500 km in de basisversie ‘Increment 1’. Het is bewust ontworpen om de 499 km te overschrijden, de oude ondergrens die door het INF-verdrag was opgelegd voordat dat verdrag in 2019 afliep, en volgens schattingen uit open bronnen ligt het effectieve bereik op ongeveer 500–600 km. Latere incrementen zijn bedoeld om dit bereik verder uit te breiden, maar de in gebruik genomen versie is de basisversie van 500+ km.
GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System) — precisieraketten. Zowel de basisversie van de GMLRS Unitary als de GMLRS Alternative Warhead hebben een bereik van ongeveer 70 kilometer (ongeveer 45 mijl). De nieuwere GMLRS Extended-Range (GMLRS-ER) verdubbelt dat bereik ruwweg en kan doelen raken op een afstand tot 150 kilometer.
ATACMS (Army Tactical Missile System) — ballistische raketten met een groter bereik. Het maximale bereik bedraagt ongeveer 300 km. De vroege varianten met clustermunitie (M39) hadden een korter bereik — rond de 165 km — maar de GPS-gestuurde varianten met een enkele raketkop (M39A1, M48, M57) hebben allemaal een bereik van ongeveer 300 km, wat gedurende de gehele levensduur van het programma het maximum is geweest.
De enige twee raketten die mogelijk gebruikt zouden kunnen zijn, zijn de ATACM’s en de PrSM. Ik zal uitleggen waarom. Gemeten als een rechte lijn (grootcirkel) van Bahrein naar de Iraanse kust, hangt de afstand af van de koers die je kiest, aangezien de Golf breder wordt naarmate je naar het noordwesten gaat:
Bahrein ongeveer pal noordwaarts naar Bushehr: ~309 km
Kortste overtocht (Bahrein naar de dichtstbijzijnde Iraanse kust, rond het Kangan/South Pars-gebied): ~234 km
Bahrein naar Asaluyeh: ~244 km
Met andere woorden: de ATACM zou niet ver genoeg komen om Bushehr te raken, maar zou wel delen van de kust ten zuiden van Bushehr kunnen treffen. Daarmee blijft de PrSM de enige raket die in staat is om doelen langs de Iraanse kust van de Perzische Golf te raken. Maar hier ligt het probleem waar Trump mee te maken heeft: de voorraden ATACM’s en PrSM’s zijn beperkt, schrijft Larry Johnson.
ATACM’s — Er zijn er 3.700–4.000 geproduceerd gedurende de looptijd van het programma; Defense Express schat dat er eind 2024 meer dan 2.500 in de Amerikaanse voorraad waren, in verschillende condities, en dat er ongeveer 900 zijn geëxporteerd. Het Pentagon koopt geen ATACMS meer aan en faset deze raket geleidelijk uit ten gunste van de PrSM. Ik weet niet hoeveel er sinds het begin van Operatie Epic Fury zijn afgevuurd, maar sommige bronnen spreken van een aanzienlijk aantal.
PrSM — Dit is de nieuwste raket en heeft de kleinste voorraad, aangezien deze pas onlangs in dienst is genomen en zijn gevechtsdebuut maakte tijdens Epic Fury. Er is geen bestaande voorraad; het aantal dat beschikbaar is, is wat er op basis van eerdere contracten is geleverd. Contracten die lopen tot 2023 voorzien in 335 raketten tegen 2029, verdeeld over 54 in 2026, 208 in 2028 en 73 in 2029. Met andere woorden: de VS hadden bij de start van Epic Fury in februari minder dan 60 raketten beschikbaar.
Ook bij de Tomahawk-kruisraket en de JASSM’s dreigen tekorten, zij het niet zo nijpend. Tijdens de vijf weken van Epic Fury – voordat begin april het staakt-het-vuren werd afgekondigd – vuurden de VS 850 Tomahawks af, wat neerkwam op ongeveer 25% van de totale voorraad. Alleen al in de eerste 72 uur werden er 400 afgevuurd (~10%). Dat brengt de resterende voorraad op iets minder dan 3.000 stuks. Geen probleem, toch?
Fout. De productie van Tomahawks bedroeg de afgelopen tien jaar gemiddeld ongeveer 86 per jaar en was gedaald tot een dieptepunt van 68 in FY23, 34 in FY24 en een geplande 22 in FY25 — terwijl, zoals tijdens Epic Fury werd waargenomen, er in drie dagen honderden werden verbruikt. De aanschaf voor boekjaar 26 bedroeg slechts 57–58 raketten. Het antwoord hierop is een RTX-raamovereenkomst van 4 februari 2026, gericht op meer dan 1.000 per jaar gedurende zeven jaar, en een verzoek van de marine voor boekjaar 27 om 785 Tomahawks (~3 miljard dollar), een stijging van ongeveer 1.200%. Maar omdat de bouw van elke raket 18–24 maanden in beslag neemt, is het vervangen van de meer dan 1.000 die in de oorlog met Iran zijn verbruikt een meerjarig project. Wat de zaak nog erger maakt, is dat de Tomahawk 18 zeldzame aardmetalen vereist die door de Chinezen worden gecontroleerd.
De situatie voor de JASSM is nog erger. Het meest relevante cijfer voor de operaties betreft de JASSM-ER (AGM-158B), de stealthvariant met vergroot bereik die als werkpaard heeft gefungeerd. De wereldwijde voorraad bedroeg vóór de oorlog ongeveer 2.300 stuks. Operatie Epic Fury heeft die voorraad flink doen slinken: sinds 28 februari 2026 zijn er meer dan 1.000 verbruikt, waardoor er in april 2026 wereldwijd naar schatting nog 425 JASSM-ER’s over waren.
Hetzelfde structurele probleem dat we bij elk systeem hebben gezien, doet zich hier voor: zelfs na uitbreiding ligt de geplande productie maximaal rond de 1.000 raketten per jaar — ongeveer 19 per week — tegenover een verbruikspercentage in oorlogstijd dat analisten schatten op 500–800 JASSM-type raketten per week tijdens intensieve aanvallen op gelaagde luchtverdedigingssystemen. Dat is de discrepantie die ervoor zorgde dat de voorraad JASSM-ER in ongeveer een maand tijd terugliep tot enkele honderden stuks, en dat het aanvullen ervan meerdere begrotingsjaren in beslag neemt. Ook dit systeem is kwetsbaar voor de toeleveringsketen van zeldzame aardmetalen.
CENTCOM stelt dat het doel van het gebruik van geweld tegen Iran in de Straat van Hormuz is om het vermogen van Iran om de commerciële scheepvaart aan te vallen te verzwakken, door precisiewapens in te zetten tegen Iraanse kustverdedigingssystemen, raket- en dronelocaties en maritieme capaciteiten. Hier is het volgende probleem… Iran vuurt raketten af vanaf meer dan 1.000 locaties langs de 171 mijl lange kustlijn die zich uitstrekt van Bandar e Lengeh in het noorden tot Sirik in het zuiden. Zelfs als CENTCOM alle raket- en dronelocaties langs de kust zou kunnen vernietigen, blijven de raket- en dronelanceerlocaties in het binnenland van Iran, die de Straat kunnen bereiken, onaangetast.
Met andere woorden: de VS hebben niet genoeg Tomahawks en JASSM’s in voorraad om het vermogen van Iran om niet-meewerkende schepen in de Straat van Hormuz aan te vallen, te verzwakken.
Ik wil ook dat u zich concentreert op het feit dat het voor Iran veel gemakkelijker is om terug te slaan tegen de Amerikaanse aanvallen. De VS voeren lucht- en raketoperaties uit vanaf minder dan tien bases — namelijk twee in Jordanië, één in Koeweit, één in Bahrein, één in Qatar, één in de VAE en één in Oman. Het enige wat Iran hoeft te doen telkens wanneer het wordt aangevallen, is diezelfde zeven bases herhaaldelijk te bestoken totdat ze niet langer in staat zijn om Amerikaanse militaire operaties te ondersteunen. In plaats van te proberen 1.000 doelen te raken – waarvan vele worden beschermd door grotten of ondergrondse locaties – hoeft Iran zich alleen te richten op het beperkte aantal bases waar Amerikaanse troepen zijn gestationeerd en operaties plaatsvinden. Dit is de reden waarom Trumps nieuwste oorlog gedoemd is te mislukken.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
tijd rekken…tot 2030…je weet wel agenda 2030… en dan total control…schapjes snappen dat niet..alles is afleiding…!!
leuk Artikel..👍🏻🤗
in ieder geval winnen de oorlogshitsers de oorlog tegen hun eigen burgers, die ze op kosten jagen, ten einde hun eigen petrodollar verdienmodellen te kunnen handhaven.
Maar dat zal de democratische volksverlakkers weinig boeien. Want, zullen ze zeggen, zonder oorlog zou uw financiele situatie dramtisch zijn geweest.
En zo spinnen ze lekker verder terwijl ze elkaar bewieroken, samen dineren, elkaar steunen, elkaar af en toe in oorlogshitsende kretologie afwisselen, elkaar helpen door dan weer in dit land dan weer in dat land een precedent te scheppen, elkaar pro forma en publique een vermaning gevend en indien nodig zwijmelend daddy noemen.
Grappig, straat van Hormuz is qua vorm hetzelfde als het Panamakanaal
In allebei hebben de USA problemen