Er wordt veel ophef gemaakt over de nieuwe uitspraken van Rubio tijdens de NAVO-top over Oekraïense langeafstandsaanvallen. Zowel hij als Trump leken het idee te steunen dat Oekraïne diepe Russische doelen zou aanvallen, waarbij ze opmerkten dat deze campagne de “ruimte” creëert om Rusland aan de onderhandelingstafel te krijgen. Maar nog fascinerender is de geschiedenis achter dit standpunt, die een geheim achter de schermen onthult: de inspanningen van de VS om Oekraïne meer mogelijkheden te geven om Rusland pijn te doen, met als doel druk uit te oefenen op Poetin.
Zes maanden geleden publiceerde de NYT een onderzoeksartikel waarin werd beschreven hoe de CIA haar operaties in Oekraïne op “volle kracht” voortzette, zelfs nadat het Pentagon van de Trump-regering, via Hegseth, haar eigen rol begon in te perken:
In zoveel opzichten viel het partnerschap uit elkaar. Maar er was een tegenverhaal, dat grotendeels in het geheim werd uitgesponnen. Centraal daarin stond de CIA.
Terwijl de heer Hegseth zijn Oekraïne-ondersteunende generaals had gemarginaliseerd, had de directeur van de CIA, de heer Ratcliffe, de inspanningen van zijn eigen agenten voor Oekraïne consequent beschermd. Hij hield de aanwezigheid van de dienst in het land op volle kracht; de financiering voor de programma’s daar nam zelfs toe. Toen de heer Trump in maart opdracht gaf tot het bevriezen van de hulp, haastte het Amerikaanse leger zich om alle uitwisseling van inlichtingen stop te zetten. Maar toen de heer Ratcliffe uitlegde welk risico CIA-agenten in Oekraïne liepen, stond het Witte Huis de dienst toe om inlichtingen over Russische dreigingen binnen Oekraïne te blijven delen.
Nu werkte de dienst een plan uit om in ieder geval tijd te winnen, om het voor de Russen moeilijker te maken om te profiteren van het buitengewone moment van zwakte van de Oekraïners.
Terwijl het gebruik van belangrijke Amerikaanse systemen zoals ATACMS tegen doelen binnen Rusland werd verhinderd, mocht de CIA wel doelbepalingsmissies faciliteren voor Oekraïense drones diep in Rusland:
Een krachtig instrument dat uiteindelijk door de regering-Biden werd ingezet — het leveren van ATACMS en doelbepalingsinformatie voor aanvallen binnen Rusland — was in feite van tafel geveegd. Maar een parallel wapen was wel van kracht gebleven — toestemming voor CIA- en militaire officieren om inlichtingen over doelen te delen en andere ondersteuning te bieden voor Oekraïense drone-aanvallen op cruciale onderdelen van de Russische defensie-industriële basis. Hiertoe behoorden fabrieken die “energetica“ vervaardigen — chemicaliën die in explosieven worden gebruikt — evenals installaties in de aardolie-industrie.
Na aanvankelijke mislukkingen begon de CIA nog intensiever samen te werken met Oekraïense tegenhangers, wat tot grotere successen leidde. En hier komt de clou: ze geven toe dat de CIA in wezen verantwoordelijk was voor het volledig uitwerken van de nieuwe strategie, en dat bovendien met Trump’s toestemming, vanwege Trumps vermeende ergernis over Poetin, van wie hij dacht dat hij hem aan het lijntje hield:
In juni kwamen onder druk staande Amerikaanse militaire officieren bijeen met hun CIA-collega’s om te helpen bij het opzetten van een meer gecoördineerde Oekraïense campagne. Deze zou zich uitsluitend richten op olieraffinaderijen en, in plaats van bevoorradingstanks, de achilleshiel van de raffinaderijen aanvallen: een CIA-expert had een type koppeling geïdentificeerd dat zo moeilijk te vervangen of te repareren was dat een raffinaderij wekenlang buiten bedrijf zou blijven. (Om negatieve reacties te voorkomen, zouden ze geen wapens en andere uitrusting leveren die de bondgenoten van de heer Vance nodig hadden voor andere prioriteiten.)
Toen de campagne resultaten begon op te leveren, besprak de heer Ratcliffe dit met de heer Trump. De president leek naar hem te luisteren; ze speelden vaak samen golf op zondag. Volgens Amerikaanse functionarissen prees de heer Trump de heimelijke rol van Amerika in deze klappen voor de Russische energiesector. Ze gaven hem de mogelijkheid om ontkenning en invloed, zei hij tegen de heer Ratcliffe, terwijl de Russische president hem bleef “voor de gek houden“.
Cruciaal was dat de CIA vervolgens ook toestemming kreeg om mee te werken aan aanvallen op Russische olietankers: nu staat de NAVO volledig achter deze campagne om de Russische civiele “achterhoede” zoveel mogelijk te treffen, schrijft Simplicius.
Nu steunt de NAVO deze campagne volledig om de Russische civiele “achterhoede” zoveel mogelijk te raken.
De Finse president Alexander Stubb vertelde hierover aan de FT:
“Onze interpretatie is dat Rusland deze oorlog niet zal beëindigen vanwege verliezen op het slagveld, die natuurlijk kolossaal zijn,” zei Stubb. “Het zal niet gaan om een tanende economie. Maar het zal wel gaan om een verandering in de publieke opinie. En de publieke opinie is nu aan het veranderen in Rusland.”
Lees dat nog eens: de NAVO heeft blijkbaar besloten dat Rusland niet langer militair of zelfs economisch kan worden verslagen. De enige manier waarop zij het nu mogelijk achten om Rusland aan de onderhandelingstafel te krijgen, is door de burgerbevolking leed te berokkenen, waarvan zij denken dat dit zal terugslaan op de politieke elite en druk zal uitoefenen op Poetin om de oorlog te beëindigen. Dit lijkt altijd de uiteindelijke vergelijking te zijn voor het Imperium – zijn laatste favoriete stand-by-optie.
Het probleem is, zoals we onlangs bespraken, dat de Russische bevolking veel beter op de hoogte is van de ware contouren van de wereldgebeurtenissen dan de door propaganda beïnvloede westerse bevolkingen. Russen weten dat ze een existentiële oorlog voeren die door het Westen wordt geleid met als doel Rusland volledig te vernietigen. Als zodanig wordt het Russische volk niet op de een of andere manier “geradicaliseerd” tegen zijn eigen regering, althans niet op de manieren die het Westen denkt.
Zelfs het westerse propagandaorgaan Meduza meldt hier dat een Russische automobilist die te maken had met de recente brandstoftekorten zijn woede uitte tegen de regering, maar niet om de verwachte redenen:
Dit zegt alles: “Hij geeft de Russische autoriteiten de schuld van de brandstofcrisis — niet omdat zij de oorlog met Oekraïne zijn begonnen, maar omdat hij vindt dat ze “te soft” zijn tegenover Kiev.”
Dit is de wijdverbreide opvatting van de meeste Russen.
Sterker nog, onlangs sprak zelfs de vooraanstaande oligarch van de “Russische oppositie”, Michail Chodorkovski, erover hoe de Russische samenleving zich heeft verdeeld in drie hoofdgroepen: 15% pro-westerlingen, 15% ‘oorlogsprofiteurs’ die willen dat Poetin nog harder optreedt tegen Oekraïne, en 70% van de grote meerderheid die wel wil dat de oorlog eindigt, maar alleen op Russische voorwaarden. Zelfs deze fel anti-Russische propagandist geeft nu toe dat de overgrote meerderheid van de Russen in wezen vredelievende mensen zijn die geen capitulatie zullen accepteren, of zelfs maar de schijn daarvan.
Uit het laatste artikel in de WSJ:
“Er wordt veel druk uitgeoefend op president Poetin. Ik denk niet dat hij blij is met wat er gaande is,” zei Trump. “Maar ik heb veel met president Poetin gesproken. Hij wil de oorlog beëindigen.”
We kunnen hieruit afleiden dat Trump zo veel mogelijk ruimte wil behouden om ontkenning mogelijk te maken, om zo druk uit te oefenen op Poetin en Rusland, terwijl hij tegelijkertijd terughoudend kan blijven en kan doen alsof de VS niet volledig betrokken is.
Het laatste artikel in de FT citeert eveneens Oekraïense functionarissen die zeggen dat Amerikaanse inlichtingenhulp Kiev heeft geholpen bij het uitstippelen van de beste routes voor zijn drones diep in Russisch grondgebied, waarbij Russische luchtverdedigings- en elektronische oorlogsvoering-systemen worden omzeild:
Onlangs kwam aan het licht dat Oekraïense Flamingo-raketten simpelweg gebruik hebben gemaakt van grote Russische riviersystemen om detectie te omzeilen, aangezien alle aanvallen met de zware Flamingo-raketten langs de Wolga hebben plaatsgevonden:
Bij de meest recente aanvalspoging werd een Russisch A-50U AWACS-vliegtuig gesignaleerd, dat naar verluidt een sleutelrol heeft gespeeld bij het detecteren van de Flamingo’s vanuit de lucht, waardoor ze konden worden uitgeschakeld.
Maar zelfs Oekraïense deskundigen zijn er niet zo van overtuigd als de populaire mediaberichten suggereren dat Oekraïne via de laatste langeafstandsaanvalcampagne zo’n overwicht heeft verkregen. De Oekraïense militaire blogger en AFU-dronebestuurder Oleksandr Karpyuk schreef een nieuw artikel waarin hij juist betoogt dat Rusland zijn tegenmaatregelen aanzienlijk heeft uitgebreid, waaronder het blokkeren van Starlink langs grote delen van het front, wat de Oekraïense pogingen tot langeafstandsaanvallen lamlegt.
Hij schrijft:
2) Aanvallen op de logistiek.
Dit is momenteel een game-changer, en we maken optimaal gebruik van deze kans. Maar de vijand gaat hier actief tegenin, en niet zonder succes. Sommige sectoren zijn al door elektronische oorlogsvoering (EW)-systemen van Starlink afgesloten, en – in tegenstelling tot die filmpjes waarin openlijk geparkeerde trailers met antennes worden geraakt – zijn deze nu gecamoufleerd. Bovendien hebben de “ondergrondse complexen“ die de Russen momenteel in twee niveaus bouwen duidelijk schuilplaatsen waar ze deze elektronische oorlogsvoeringapparatuur zullen inzetten. Tot nu toe beschikt Rusland slechts over een paar van dergelijke systemen, en ze zijn erg duur, maar ze bouwen hun voorraad geleidelijk op. Na verloop van tijd zal dit een probleem worden, want als Starlink wordt uitgeschakeld, hoeveel van onze drones kunnen dan 100 km vliegen met behulp van radiocommunicatie en een doelwit succesvol raken? Niet erg veel. Neem bijvoorbeeld de Hornet [aanvalsdrone]: om zonder Starlink over dergelijke capaciteiten te beschikken, heeft deze een communicatiemodule nodig die ongeveer 15.000 dollar kost. Dat is alleen nog maar de communicatiemodule – zonder de drone zelf. Bestellen we het benodigde aantal radiomodules in het kader van het programma voor militair-technische samenwerking? Ik weet het niet. Maar ik hoop dat er in dit opzicht een evenwicht wordt bewaard.
De luchtdoelartillerie-eenheden van de vijand worden steeds effectiever, en hun vermogen om onze aanvallen op de logistiek te pareren neemt toe. Maar dat is niet genoeg om onze capaciteiten te blokkeren. Bovendien is er nu simpelweg minder logistiek, en is het moeilijk om een doelwit te raken dat zich niet op de weg bevindt. De activiteit in de logistieke sector is afgenomen en het aantal drones dat nodig is om één doelwit uit te schakelen neemt toe, maar voorlopig domineren we nog steeds het luchtruim. Dit alles heeft een aanzienlijke impact, die van invloed zou moeten zijn op punt 1 hierboven.
Nog belangrijker is volgens hem dat, in tegenstelling tot de AFU die al haar eieren in de buitenlandse Starlink-mand heeft gelegd – die theoretisch op elk moment zou kunnen verdwijnen –, Rusland zijn eigen, inheemse communicatie-infrastructuur ontwikkelt.
Lees aandachtig:
3) De gamechangers van de vijand.
In tegenstelling tot ons, die steeds afhankelijker worden van Starlink, is de vijand begonnen met het ontwikkelen van zijn eigen communicatie-infrastructuur. We moeten toegeven dat ze aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt bij het opzetten van mesh-netwerken met behulp van drones. En dit is een probleem, omdat we ons op het gebied van elektronische oorlogsvoering niet zo snel hebben ontwikkeld (wat overigens niet minder belangrijk is voor onze luchtverdediging dan onderscheppingsdrones). Het is alleen zo dat de schaal van de investeringen in elektronische oorlogsvoering en UAV’s heel verschillend is, dus het bleek dat als UAV’s het zwaard zijn en elektronische oorlogsvoering het schild, ons zwaard dan enorm is geworden, terwijl ons schild – nou ja, het lijkt meer op een beukelaar, om die analogie te gebruiken. Ze werken aan het probleem, en ik hoop dat het tegengaan van de mesh-netwerken van vijandelijke drones binnenkort een nieuw niveau zal bereiken. Anders zijn we de klos. Want ze schieten allerlei rommel op ons af – als het mesh-netwerk de effectiviteit van wat ze op ons afvuren ook maar enigszins kan vergroten, dan o jee. Bovendien verschijnen optische navigatiesystemen, objectidentificatiesystemen en opsporings-/geleidingssystemen steeds vaker op drones; met elke nieuwe versie maakt de vijand ze eenvoudiger en effectiever, dus we mogen de nieuwste evolutionaire veranderingen in Russische drones niet onderschatten.
Evenzo heeft de voormalige Oekraïense opperbevelhebber Valery Zaluzhny een nieuw opiniestuk geschreven voor The Telegraph, dat zelfs door vooraanstaande pro-Oekraïense figuren wordt omschreven als een “ontnuchterende“ realiteitscheck:
In het artikel richt Zaluzhny zich meteen op deze recentste Oekraïense campagne van diepe aanvallen en hoe deze heeft geleid tot een volkomen verkeerde interpretatie van de huidige oorlogsdynamiek:
Een groeiend aantal westerse analisten beweert nu dat Rusland de oorlog in feite heeft verloren.
Zij wijzen op de succesvolle Oekraïense aanvallen op logistieke doelen, aanvallen op kritieke infrastructuur en de gestage uitholling van de militaire positie van Rusland als bewijs dat het conflict zijn einde nadert.
Dat is een gevaarlijke verkeerde interpretatie van de oorlog.
Een van de cruciale opmerkingen is dat de “effectieve“ aanvallen van Oekraïne gepaard gaan met hoge kosten voor Oekraïne zelf – niet alleen zijn de aanvallen zelf zeer veeleisend en kostbaar voor Oekraïne, maar Rusland slaat ook harder terug:
Hetzelfde geldt achter de frontlinie. De steeds effectievere aanvallen van Oekraïne op de Russische logistiek en kritieke infrastructuur hebben Moskou reële kosten opgelegd. Maar deze aanvallen zijn duur, technologisch veeleisend en uiteindelijk wederkerig. Rusland behoudt het vermogen om met gelijke of grotere kracht terug te slaan. Geen van beide partijen kan erop vertrouwen dat deze vorm van oorlogvoering een beslissend strategisch resultaat oplevert.
Hij beschrijft het conflict terecht als een uitputtingsslag, in plaats van een strijd om tactische vorderingen of PR-successen bij de ene of de andere operatie. En in die uitputtingsslag heeft Rusland grote voordelen:
Moskou begrijpt dit. Zijn strategie is steeds minder gericht op snelle vorderingen, maar steeds meer op het economisch, militair en psychologisch uitputten van Oekraïne. Rusland beschikt nog steeds over grotere reserves aan mankracht en industriële capaciteit in verschillende cruciale sectoren, waaronder de productie van ballistische raketten. Luchtverdediging alleen kan dat voordeel niet volledig compenseren.
Hij merkt terecht op dat de gehele inspanning van Oekraïne afhangt van westerse steun, en dat er “verontrustende tekenen van spanning“ zijn – wat nog zacht uitgedrukt is.
Zaluzhny draait er vervolgens wat omheen, maar suggereert in wezen dat de oorlog nu een kwestie is van totaal maatschappelijk uithoudingsvermogen, en dat de enige echte manier waarop Oekraïne kan winnen, de solidariteit is van het gehele Westen via de NAVO. Dit klopt, en het is een van de redenen waarom Poetin er geen moeite mee had om het militaire aspect van de oorlog te vertragen om zo de economische en sociale aspecten van de bredere strijd op de lange termijn in evenwicht te brengen, waarbij hij erop gokte dat Europa Rusland politiek en economisch niet zou kunnen overleven.
Tot nu toe lijkt dit de juiste gok, maar dat weerhoudt het Westen er niet van om zijn eigen aanpak bij te sturen en Rusland nu juist op dit cruciale punt te raken: zijn economie en samenleving, in plaats van zich te richten op verliezen op het slagveld, iets wat het Westen al heeft opgegeven omdat het zich heeft gerealiseerd dat al zijn ‘wunderwaffen’ nutteloos bleken en weinig verschil maakten in de oorlog.
Voor Oekraïne blijft de situatie op het slagveld verslechteren, en deze campagne om de Russische samenleving ‘de pijn te laten voelen’ is het enige wat het nog rest.
Het anti-Russische medium Meduza onthulde vandaag dat de territoriale opmars zich blijft verschuiven in het voordeel van Rusland, nu de Russische troepen langs het front opnieuw aan kracht winnen:
Het Westen staat nu voor een harde keuze: om Oekraïne te redden moet het zich volledig inzetten om Oekraïne te helpen de Russische samenleving en economie ongekende “pijn“ te bezorgen. Maar elke escalatie brengt Oekraïne zelf dichter bij de afgrond, aangezien Poetin onder druk staat om steeds harder op te treden.
Sommigen geloven nu dat de ‘siloviki’ de touwtjes in handen hebben en dat Poetin zijn invloed heeft verloren. Het is een beetje wensdenken, maar als het waar zou zijn, betekent dit dat Oekraïne een zwaar resterend deel van het jaar tegemoet gaat. En gezien het feit dat de oorlog tussen de VS en Iran weer is opgelaaid, zullen er te weinig patriotten zijn op een moment dat Rusland Iskanders produceert als nooit tevoren.
Een actuele video die laat zien hoe ver de Europeanen bereid zijn te gaan. De Russische GRU-agenten “komieken“ Vovan en Lexus – die zich voordeden als de voormalige Oekraïense minister van Defensie Rustem Umerov – hebben onlangs de Estse presidentiële adviseur Madis Roll zo in de maling genomen dat hij toegaf dat Estland bereid is Oekraïne te helpen bij zijn aanvallen op Rusland.
Toegegeven, het is moeilijk met zekerheid te zeggen wat hij bedoelde met het aanbieden van hulp bij het “coördineren” van dergelijke acties, maar het is duidelijk dat de Europeanen achter de schermen veel bereidwilliger en toleranter staan tegenover Oekraïne dan ze in het openbaar toegeven.
Waarom “valt Rusland Europa” niet aan als reactie hierop? Er zijn veel mogelijke redenen, maar een van de meest waarschijnlijke is dat Rusland erop vertrouwt dat het Oekraïne kan uitschakelen zonder dat dit hoeft te escaleren tot een Derde Wereldoorlog. De interne cijfers van het Russische ministerie van Defensie gaan er vermoedelijk van uit dat Oekraïne instort lang voordat Rusland zo verarmd is dat het een of andere “wanhopige” nucleaire aanval of aanval op de NAVO nodig heeft.
Maar dat is slechts een gefundeerde gok – u kunt uw eigen mening geven.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Trump stond aanvankelijk enkel aan de goede kant in de louter nationaal bepaalde machtsstrijd waarin zijn concurrent te opvallend fout of onbetrouwbaar was. Zo is de competitie, de absolute tegenstellingen, het zwart-witdenken (inauguratie speech: ‘colorblind society’, je kunt die negers niet tegen je innemen) nu eenmaal waarin je per toeval eens NIET de verkeerde kant kiest. Zo werd Trump betrouwbaar fout.
NYTimes..wat moeten we daarmee aanvangen..Belachelijk gewoon CIA volop in de strijd in Moskou..té idioot voor woorden..precies alsof zij de percentages kennen…dat blijven ze maar zeggen…Iran en Rusland blijven ze opeuzelen die idioten..ik had het nog zo gezegd…het Joden-Argentinië én de VS zouden de finale spelen..de VS zijn ook hier Vernederd…vandaar dat de oranje Gek zijn dolle honden wéér heeft losgelaten op zijn eeuwige Vijanden
De NATO en de EU gaan net zo lang door totdat het hun onmogelijk gemaakt wordt om Oekrraine te bevoorraden met oorlogstuig en Europa weer in puin ligt.
Dit met ons eigen geld wat van ons gestolen is .
Hang die bureaucraten en hun handlangers voor het te laat is.
Het westen :
Je kunt oorlog voeren maand na maand en jaar na jaar en de daarbij behorende kosten aan iedereen opleggen en het aantal dodelijke slachtoffers gestaag zien groeien.
Zeg, 4 jaar oorlog met 1500 doden per maand (ongeacht aan welke kant) = 4x 12 x1500 = 72.000 doden.
of je laat in een keer zien aan de laffe zuigers dat ze het kunnen krijgen zoals ze het hebben willen met “pak hem beet tante Greet” 50.000 doden in een keer.
Dat klinkt hard en onmenselijk maar dan denk je wellicht 2x na alvorens te blijven zuigen en treiteren zoals het westen al decennia doet.
Rusland wil Rusland blijven en wijkt niet ondanks alle verdeeldheidzaaiende achterbakse westerse tactieken en het laffe westen zelf wijkt ook niet in haar drang om een globale supermarkt voor systeemprofiterende kansenpakkers te maken en zuigt om de beurt al jarenlang om de Russen zwart te maken. Dat laatste gaat gepaard met offers en gebruik van het geld van hun burgers voor doeleinden waar deze burgers niet voor gekozen zouden hebben. Dat is harder en onmenselijker dan dat ene beslissende signaal welke het westen ook zou gebruiken als ze de mogelijkheid hebben. Dat ze die onmenselijkheid bezitten hebben ze op 6 en 9 augustus 1945 bewezen door de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki.
citaat :
“Hiroshima en Nagasaki werden in augustus 1945 gebombardeerd omdat de Verenigde Staten dachten dat een atoombom Japan zou dwingen tot snelle overgave en zo een langdurige, bloedige invasie van Japan zou voorkomen. Het waren beslissingen in een extreem gewelddadige oorlogssituatie, met enorme menselijke gevolgen.”
De schattingen liepen uiteen van 150.000 tot 250.000 dode BURGERS in 3 dagen.
Daartoe is het democratische vrije westen absoluut in staat. En iets zegt mij dat met de beschavingsuitroeiende flapdrol in het witte huis dit zo maar weer kan gebeuren.
Alleen is de oorlog dan wellicht snel afgelopen maar gaann er ook een heleboel verdienmomenten verloren van burgergeld dat door kansenpakkers geinvesteerd wordt in doodmaakmateriaal.
Dus dat vinden de gordon gekko’s ook weer zoiets.
de heer Trump, de heer Hegseth, de heer Ratcliffe ?
serieus ?
zoals de heer Merz, de heer Fink, de heer Rutte, de heer Starmer, de heer Zelensky ?
hou toch op alstublieft…
Even een voorbeeld hoe vredelievend de oorlogshitsers in het westen wel niet zijn. De tranen schieten je in de broek van het lachen door de reacties van de EU leiders en andere Navolanden op het cadeautje van Erdogan tijdens de laatste Navo-top.
https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/buitenland/jetten-kreeg-pistool-met-zes-kogels-van-turkse-president-erdogan/ar-AA27y4It?ocid=msedgdhp&pc=U531&cvid=6a4f99a1969043a2a0d8630fb7de5c8e&ei=20
Een zin verdient nog een aparte vermelding in het grote boek der volksmisleiding door hogeropgeleiden :
“Rutte sprak van een ‘succesvolle bijeenkomst’ en volgens Donald Trump hing er zelfs ‘liefde en eensgezindheid’ in de lucht tijdens de vergadering.”
gezamenlijk werd na afloop van de topgedineerd waarbij op het einde nog het liedje “we are the world” gezongen werd door de globalisten en nadat ze elkaar met tranen in de ogen minutenlang emotioneel omarmden en kusten gingen de vredelievende oorlogshitsers vrolijk huiswaarts. De meesten waren blij dat ze een chauffeur hadden.
That is madness.