Citizen Vigilante zou westerse regeringen de schrik op het lijf moeten jagen

Regisseur Uwe Boll heeft zojuist een film uitgebracht die precies de juiste mensen tegen zich in het harnas jaagt. De film, getiteld Citizen Vigilante, is een onverbiddelijke afwijzing van globalisme, massamigratie, islamitische verovering en “woke“ links. De film haalt hard uit naar politici, rechters, ngo’s en wetshandhavingsinstanties die zich in alle bochten hebben gewrongen om onvergeeflijke misdaden van niet-westerse immigranten goed te praten. De film eist ondubbelzinnig een terugkeer naar recht en orde. Hij spoort kijkers aan om gerechtigheid te zoeken. Hij vormt een bedreiging voor het voortbestaan van elke westerse regering die blijft toestaan dat buitenstaanders de burgers van haar land uitbuiten. De film van Boll is niets minder dan een oproep aan westerlingen om in opstand te komen tegen de autoriteiten die hebben geweigerd hen te beschermen.

De openingsteksten waarschuwen westerse regeringen: “Alle gedrag is terug te voeren op instincten. Wanneer gerechtigheid wordt ontzegd, slaan instincten om in wraak.” Denk aan: de decennialange doofpotaffaire van de Britse regering rond moslimverkrachtingsbendes… of de doofpotaffaires van de Franse en Canadese regeringen rond brandstichting in kerken en aanvallen op christenen… of de pogingen van de Duitse regering om nieuwsberichten te censureren over moslimimmigranten die kinderen verkrachten in openbare zwembaden en jonge vrouwen op de spoorrails duwen. Boll neemt geen blad voor de mond. Hij zegt het de westerse regeringen in de duidelijkste bewoordingen: jullie bewuste keuze om jullie burgers op te offeren aan verkrachtende, moordende buitenstaanders staat op het punt de oerinstincten los te maken van miljoenen Amerikanen en Europeanen die weigeren slachtoffer te blijven. Met andere woorden, wraak komt eraan, schrijft J.B. Shurk.

Voor het geval zijn boodschap nog niet duidelijk genoeg was, laat Boll het publiek voor de aftiteling achter met de volgende woorden: “Deze film is opgedragen aan de duizenden slachtoffers van verkrachting en moord in Europa die door ons rechtssysteem in de steek zijn gelaten.“ Zonder steriele verontschuldigingen, moreel getreuzel, misplaatste empathie of hypocriet whataboutisme klaagt Boll de westerse ”elite” aan voor hun vele misdaden tegen ”het volk” en suggereert hij… nee, moedigt…burgers aan om hun grieven te verhelpen door gerechtigheid te zoeken tegen juist die overheidsfunctionarissen die hen al zo lang hebben misbruikt.

Tussen de openings- en eindtitels, waarin westerse burgers worden erkend als echte slachtoffers van hun respectievelijke regeringen, ontvouwt zich een verhaal over een Amerikaanse Vigilante (burgerwacht) die in Europa de rotzooi opruimt. Waarom een Amerikaan? Misschien omdat president Trump de enige westerse leider is die de dreiging van een massale invasie daadwerkelijk serieus neemt. Voor wat het waard is: de enige positieve eigenschap van de vigilante’s is dat hij Europese regeringen erkent als monsters die hun burgers schade toebrengen. Hij is een psychopaat, maar dat maakt ook deel uit van de boodschap van Boll. De regisseur vertelt de kijkers dat zij zich gedragen als “schapen” terwijl hun regeringen hen afslachten. De Amerikaanse vigilante, die zich niet laat hersenspoelen door de “woke”- preken en het morele gezeur van politici, is de enige die rationeel handelt. Hij ziet het hele Europese systeem als een bedreiging voor “het volk” en besluit die bedreiging uit te schakelen.

Waar in Europa speelt het verhaal zich af? Dat doet er niet toe. Bolls film begint met een weergave van een maar al te vaak voorkomende moord op een jonge moeder die willekeurig in de nek is gestoken door een jonge punk. Vervolgens verweeft Boll een aantal verhalen over vrouwen die zijn geslagen, groepsverkracht en voor dood achtergelaten. Hij bespaart ons het moeten aanschouwen van de meeste details. In plaats daarvan laat hij ons zien hoe deze vrouwen zijn gebroken en genegeerd door de overheidsinstanties die juist belast zijn met het waarborgen van hun veiligheid.

In afzonderlijke scènes vraagt de Amerikaanse burgerwacht aan twee jonge overlevenden of de politie, het Openbaar Ministerie en de rechtbanken hen “gerechtigheid“ hebben gegeven. De gebroken blik in hun ogen beantwoordt de vraag definitief. Evenzo verschijnt er een veerkrachtige uitdrukking op hun gezichten zodra ze vernemen dat de vigilante heeft gedaan wat de autoriteiten nooit zouden doen: echte gerechtigheid laten geschieden.

Wat betekent echte gerechtigheid? Het betekent dat Bolls Amerikaanse vigilante niet alleen de verkrachters en moordenaars executeert. Hij executeert ook de families die die verkrachters en moordenaars steunen. “Zijn dit de waarden die u uw kinderen bijbrengt?“, vraagt hij aan de vader van een verkrachter. Want als de ”waarden” uit de Koran leren dat ”vrouwen in Amerika en Europa het verdienen om verkracht te worden vanwege een kledingvoorschrift“, dan ”denk ik niet dat het de goeden waren die uw land hebben verlaten. Ik denk dat het de slechten waren.“

Boll’s vigilante executeert ook de rechters die toestaan dat die verkrachters en moordenaars aan hun straf ontsnappen door de verachtelijke daders op onvergeeflijke wijze af te schilderen als onbegrepen “slachtoffers” van “traumatische integratie”. “Geloof je dat echt?”, spot de vigilante tegen een rechter die een manier vond om de westerse cultuur en westerse burgers de schuld te geven van de verachtelijke groepsverkrachting van jonge meisjes door islamitische immigranten. “Je hebt een bende verkrachters laten gaan. Weet je wat dat van jou maakt? Net zo slecht als de daders. Je had haar net zo goed zelf kunnen verkrachten,” zegt hij, voordat hij de polsen van de rechter doorsnijdt.

Boll’s vigilante velt met andere woorden een oordeel over het globalisme zelf en over al zijn handlangers, die misbruik maken van de empathie van westerse burgers en iedereen die bezwaar maakt tegen de massale import van buitenlandse verkrachters en moordenaars belasteren door hen “nationalisten”, “rechts-extremisten”, “fascisten” of “racisten” te noemen. De westerse samenleving “valt uit elkaar en sterft”, zegt de vigilante tegen een rechter. “En u bent de kanker die haar doodt.”

Dit is geen Belgisch, Frans, Spaans, Nederlands, Duits, Zweeds of Brits verhaal. Het is het verhaal van Europa in het algemeen — en een evenzeer van toepassing zijnde waarschuwing aan de regeringen van Canada, Australië en de Verenigde Staten: maak een einde aan deze buitenlandse invasie, of u zult worden gestraft voor uw medeplichtigheid. Het helpen en medeplichtig zijn aan buitenlanders die gruwelijke misdaden plegen, zal niet langer worden getolereerd.

Mocht u denken dat ik de ongezouten taal van Boll overdrijf, sta mij dan toe de Amerikaanse vigilante te citeren terwijl hij zich rechtstreeks tot twee verschillende doelgroepen richt: (1) westerse regeringen en (2) westerse burgers.

In één scène zegt hij tegen een Interpol-chef (d.w.z., een van de topagenten van het globalisme): “Het volk zal een machtsovername niet accepteren… Ze hebben nooit gestemd voor wat er nu gebeurt. Dit is een vijandige machtsovername door islamitische extremisten en de verblinde ‘woke’ linkse beweging. En als deze machtsovername slaagt, zal dat de democratie vernietigen waarvan u zegt dat u die liefhebt. Alle vrijheid, alles waar u van geniet en waar u voor staat. Er is maar één optie. U maakt hier een einde aan, of wij, het volk, zullen er zelf een einde aan maken.” De vigilante zegt vervolgens tegen de Interpol-chef dat hij “deze boodschap” moet overbrengen aan zijn regeringsleiders. Subtiel? Nauwelijks.

De film eindigt met een al even indringende videoboodschap van de burgerwacht aan “het volk”. Dit is wat hij zegt: “Ik ben hier om jullie te helpen die controle terug te winnen. Ik ben hier om jullie te laten zien dat jullie niet langer de slachtoffers zijn. Ik ben hier om jullie te laten zien dat het tijd is om de straat op te gaan en die klootzakken te laten zien dat ze er niet meer mee wegkomen. Onthoud: ik doe dit voor jullie… totdat jullie leren het zelf te doen.”

Holy moly, geen wonder dat deze film in heel Europa is verboden. In negentig minuten wordt op een betekenisvolle manier aandacht besteed aan de slachtoffers van verkrachting en moord in Europa; worden immigranten uit de derde wereld hevig bekritiseerd vanwege hun “archaïsche waardensysteem” en hun “toewijding aan religie boven democratie en boven al het andere, inclusief de rechtsstaat”; en wordt de heersende klasse van Europa gewaarschuwd dat zij zal worden omvergeworpen en berecht voor misdaden tegen de menselijkheid. Boll slingert de ene na de andere explosieve waarheid naar het publiek, en het is onmogelijk om deze film niet te zien als het begin…van iets. Als de pogingen van Europese regeringen om deze film te censureren en te voorkomen dat burgers de boodschap van Boll ontvangen, een indicatie zijn van hoezeer zij de toorn van het publiek vrezen, dan is het duidelijk dat de “elites“ van het globalisme doodsbang zijn om binnenkort hun hoofd te verliezen.

Citizen Vigilante is niet zomaar een film. Het is een wake-upcall voor de onwetenden, een oproep tot de wapens voor degenen die het zat zijn, een belofte aan de slachtoffers en een expliciete waarschuwing aan de parasitaire “elites” van het Westen. De boodschap aan westerse regeringen is simpel: pas jullie beleid onmiddellijk aan, of jullie zullen meedogenloos worden veroordeeld. Geen gerechtigheid? Geen vrede.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Wat is er zo erg aan de film “Citizen Vigilante“, die in Duitsland de facto verboden is?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: