Regeren door memes

Terwijl de regering-Trump druk bezig is geweest met het auditeren van influencers voor persaccreditaties voor het Witte Huis, het uitvoeren van cryptische Instagram-stunts ’s avonds laat, en het ‘bindergate’-fiasco rond hergebruikte Epstein-documenten voor MAGA-figuren die buiten de West Wing uit hun dak gaan, ben ik hier om de MAGA-achterban eraan te herinneren dat de Verenigde Staten nu al 26 dagen in oorlog zijn met Iran. Raketten slaan in op woongebouwen in Teheran. Ongeveer 2.000 schepen en 20.000 zeelieden zitten vast in de Straat van Hormuz. In delen van Azië is begonnen met brandstofrantsoenering. De Straat, waar ongeveer 20 procent van de wereldolie doorheen gaat, is gemilitariseerd tot een wurggreep op de wereldeconomie.

Dit is geen gewone nieuwscyclus; dit heeft het potentieel om een keerpunt op beschavingsniveau te worden, schrijft Protagonist HQ.

En de mensen die de machtigste regering ter wereld leiden, plaatsen cryptische voetvideo’s op Instagram.

Fase één: de map-stunt

Laten we beginnen bij het begin van deze specifieke reeks van geestverruimende absurditeit.

Op 27 februari 2025 nodigde het Witte Huis een zorgvuldig geselecteerde groep rechtse ja-knikkers van social media uit in de West Wing voor wat werd aangekondigd als een historisch moment voor transparantie. Ze liepen naar buiten, glimlachend voor de camera’s, met mappen boven hun hoofd met het officiële zegel van het Ministerie van Justitie en het label: “De Epstein-dossiers: Fase 1. Vrijgegeven.”

De beelden gingen viraal. De influencers plaatsten ze onmiddellijk.

Het probleem? De mappen zaten grotendeels vol met documenten die al jaren openbaar waren. Epsteins zwaar geredigeerde adresboek. Oude gerechtelijke stukken. Materiaal dat iedereen met een 4Chan-account en een vrije middag al had gezien. De conservatieve commentator Liz Wheeler, een van de ontvangers van de mappen, ging live op X om door de pagina’s te bladeren en in feite zelf de teleurstelling te bevestigen.

Wat me ook opviel en wat ongelooflijk vreemd is aan dit moment, is de vreugdevolle viering op hun gezichten over een van de donkerste elementen die er in Amerika en eigenlijk de hele wereld bestaan. Een netwerk van elite-pedofielen, mensenhandel, kinderen en seksueel misbruik van vrouwen en God weet wat nog meer, en zij houden de mappen vast, juichen en vieren feest? Als dat een echt moment van transparantie en gerechtigheid was geweest, zouden die mensen met een bezwaard hart binnen zijn gekomen. Als iemand die met zeer gevoelige documenten te maken heeft, zelfs met vrijgegeven documenten, is dat iets waar je met een bezwaard hart mee omgaat; serieus, je gaat niet met de map ronddansen. Het was meer dan bizar en benadrukte het gebrek aan ernst bij deze influencers en hoe zij de informatie die zij in handen hadden en vertegenwoordigden, benaderden en begrepen.

Rep. Anna Paulina Luna, een Republikein uit Florida die voorzitter is van de Task Force on Declassification van de House Oversight Committee, nam geen blad voor de mond. Ze had de documenten niet gezien, was niet ingelicht, en plaatste een openbare oproep waarin ze de regering eiste: “GEEF ONS DE INFORMATIE WAAR WE OM HEBBEN GEVRAAGD in plaats van oude informatie naar de pers te lekken.”

Procureur-generaal Pam Bondi had zelf de verwachtingen gewekt. In een interview met Fox News enkele weken eerder vertelde ze de kijkers dat een klantenlijst van Jeffrey Epstein “op dit moment op mijn bureau ligt”. Toen de dossiers flopten, gaf Bondi de schuld aan het New Yorkse kantoor van de FBI – ze beweerde dat ze niet had geweten dat er duizenden extra documenten bestonden. Trump-functionarissen gaven later stilletjes aan CNN toe dat de hele onthulling “vermeden had kunnen worden”. Een regeringsfunctionaris vertelde CNN ronduit dat Bondi “de zaak vanaf het begin had verprutst” door te veel te beloven. Ze werd ook op camera betrapt terwijl ze erover sprak, er was een Epstein-zaak in haar district toen ze in Florida was die op de een of andere manier werd geseponeerd of vergeten, en ze heeft banden met de Scientology-kerk, die een lange geschiedenis heeft van kindermisbruik, dus het is hoogst verdacht en verontrustend dat zij de Epstein-dossiergoeroe is.

In juli bracht het ministerie van Justitie een memo uit waarin het hele verhaal over de klantenlijst werd teruggenomen: En bijna tweederde van de Amerikaanse kiezers — waaronder meer dan een derde van de Republikeinen — zei dat ze het niet eens waren met de manier waarop de regering de Epstein-dossiers had afgehandeld, volgens een Quinnipiac-peiling.

De influencers die die mappen met zoveel enthousiasme hadden rondgedragen, keerden zich tegen Bondi, nadat ze heftige kritiek hadden gekregen van hun trouwe volgers. Jack Posobiec – een van de uitverkorenen in de dossiergroep – postte dat de hele episode “ongelooflijk slecht gemanaged” was en dat hen allemaal was verteld dat “er nog meer zou komen”. Laura Loomer beweerde dat een adviseur van het Witte Huis haar had aangespoord om “Bondi met rust te laten” voordat de kritiek “onhoudbaar” werd.

Dit was ‘Regeren door Rekwisieten’, en we waren allemaal bespeeld.

Maar wacht, er is meer…

Fase twee: de Pentagon-influenceroperatie

Als de dossier-stunt theater was, was wat er bij het Pentagon gebeurde iets duisterders — de systematische ontmanteling van onafhankelijke militaire berichtgeving onder het mom van ‘mediademocratisering’.

De professionals werden verwijderd en de marionetten werden effectief op hun plaats gezet.

In september 2025 eiste het Pentagon van minister Pete Hegseth dat de gevestigde perscorps een verklaring ondertekende waarin werd overeengekomen dat “DoW-informatie vóór publicatie moet worden goedgekeurd voor openbaarmaking door een bevoegde functionaris”, een voorwaarde die volgens media-advocaten het verzamelen van routine-nieuws, inclusief het gebruik van anonieme bronnen, in feite strafbaar zou maken. Alle grote mediakanalen weigerden te tekenen, van NPR en NBC tot The New York Times, Fox News, CBS, de Wall Street Journal en CNN.

Nou ja, deze traditionele mediaorganisaties hebben ons inderdaad vaak in de steek gelaten, maar er valt wel iets te zeggen voor de mensen die er werken: experts die de nuances van oorlog begrijpen en belangrijke elementen kunnen verwoorden die iemand die net bij het Pentagon begint, nooit zou kunnen oppikken, herkennen of verwoorden.

Op 15 oktober 2025 had de perscorps massaal de deur achter zich dichtgetrokken en hun bureaus opgegeven – bureaus die sommige media al decennia lang bezetten. Dit liet een leegte achter op een van de meest cruciale punten, in tijden waarin we de meeste berichtgeving nodig hebben, de meeste informatie over militaire bewegingen – hun stilzwijgen vanuit de perscorps in het Pentagon.

In dat vacuüm verwelkomde Hegseth een “oriëntatie” van tientallen MAGA-gezinde bloggers, commentatoren en contentmakers — van wie velen nog nooit verslag hadden gedaan van het Ministerie van Defensie, en velen niet eens in Washington wonen. Voormalig congreslid Matt Gaetz — die kortstondig Trumps kandidaat voor minister van Justitie was geweest voordat beschuldigingen de nominatie tenietdeden — kwam opdagen. Laura Loomer ook. Meerdere nieuwe ‘journalisten’ met een perskaart plaatsten video’s waarin ze beweerden aan de voormalige werkplek van The Washington Post in het Pentagon te zitten. Het MAGA-circus had officieel zijn intrede gedaan in het Pentagon.

Kingsley Wilson, de persvoorlichter van het Pentagon, die geen enkele persconferentie voor de camera had gehouden terwijl de vaste verslaggevers nog in het gebouw waren, hield er vrolijk één voor de nieuwe groep. Tijdens die eerste briefing vroeg een van de nieuwe geaccrediteerde influencers aan Wilson naar de beweringen van Candace Owens over een vermeend Frans complot om haar te vermoorden. Wilson had geen inhoudelijk antwoord. Een ander stelde vragen waarbij hij Hegseths favoriete term “seditious six” gebruikte om Democratische wetgevers te beschrijven.

Echte vragen – over de rechtmatigheid van dodelijke drone-aanvallen op drugsschepen in het Caribisch gebied, over Hegseths gebruik van de Signal-messaging-app om geheime operationele informatie te delen, over regels voor gevechtshandelingen zonder einddatum – werden grotendeels niet gesteld door de nieuwe persgroep.

Ondertussen bevestigde een rapport van de inspecteur-generaal van het Pentagon, dat in december 2025 werd gepubliceerd, dat Hegseth “gevoelige, niet-openbare, operationele informatie” via Signal had verzonden. De berichtgeving over dat verhaal werd geleid door media die hun perskaarten al hadden ingeleverd.

De boodschap van het Pentagon was duidelijk. Adjunct-persvoorlichter Wilson rechtvaardigde de hervorming door te zeggen dat jongeren nieuws consumeren via influencers, en dat het Pentagon “hen ook moest bereiken — om hen te laten weten over alle ongelooflijke dingen die onze strijders doen.”

Dit is geen journalistiek. Dit is een contentstrategie voor social media voor actieve militaire operaties op een pad van absolute vernietiging, zonder einde in zicht en met miljarden levens die op een veel grotere schaal worden beïnvloed dan hartjes, likes en reposts. Het echte leven is geen algoritme.

Fase drie: De laatste nagel aan de doodskist – De cryptische voetenvideo

Gisteravond plaatsten de officiële accounts van het Witte Huis op X en Instagram een video van vier seconden, gefilmd met een smartphone, waarbij de camera gericht was op de voeten van een vrouw in puntige schoenen, met de tekst: “geluid aan”. Een vrouwenstem vraagt: “Het gaat binnenkort van start, toch?” Een tweede stem, die volgens velen klonk als die van Netanyahu, antwoordt gedeeltelijk met wat klinkt als een bevestiging. De posts werden ongeveer 90 minuten na publicatie verwijderd. Er werd geen uitleg gegeven. Het Witte Huis reageerde niet op vragen van de pers.

In de uren voordat de posts online kwamen, had Karoline Leavitt, persvoorlichter van het Witte Huis, een verklaring afgegeven waarin ze waarschuwde dat als “Iran de realiteit van het huidige moment niet accepteert”, president Trump “bereid is de hel te ontketenen”.

Het internet raakte, zoals te verwachten was, in rep en roer. Anderhalf miljoen reacties speculeerden: een nucleaire aanval? Nog een bombardement op Iran? Een productlancering? Een hack? Waren het Leavitts voeten? Wat wordt er precies binnenkort gelanceerd?

Dit is het logische eindpunt van een regering die de afgelopen twee jaar als een contentmachine heeft geregeerd. Het Witte Huis heeft door AI gegenereerde afbeeldingen geplaatst van Trump als paus en als een gespierd Star Wars-personage dat een Sith-lichtzwaard hanteert. Ze plaatsten Tom Homan als de Teletubbies-zon die opkomt boven de grensmuur. Ze gebruikten muziek van Sabrina Carpenter bij beelden van ICE-agenten die immigranten zonder vergunning achtervolgen, en toen Carpenter op X reageerde dat de video “kwaadaardig en walgelijk” was, antwoordde het Witte Huis met een woordspeling op haar albumtitel en liet de post staan.

Het Witte Huis gaat er prat op dat zijn Facebook- en Instagram-content sinds de inauguratiedag 2,5 miljard views en meer dan 137 miljoen interacties heeft gegenereerd. De kern van het publiek: mannen van 25–34 jaar en vrouwen van 35–44 jaar.

Dit zijn geen ijdelheidsstatistieken. Het is de architectuur van een parallelle realiteit, een waarin elke beleidsmislukking een kans voor een meme wordt, elke crisis een contentcyclus, en de werkelijke gevolgen begraven kunnen worden onder het volgende virale moment.

De oorlog achter de posts

Dit is wat er gebeurt terwijl de regering-Trump haar merk beheert:

Op 28 februari 2026 lanceerden de Verenigde Staten en Israël gecoördineerde aanvallen op Iran. De verrassingsaanval vond plaats tijdens actieve nucleaire onderhandelingen, een diplomatieke inspanning die de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi slechts drie dagen eerder had omschreven als een “historische” kans om een militair conflict te voorkomen. Araghchi had publiekelijk verklaard dat Iran een “glashelder” standpunt innam tegen de ontwikkeling van kernwapens en zich inzette voor de onderhandelingen.

De aanvallen doodden de Opperste Leider, Iraanse functionarissen en burgers. Als vergelding lanceerde Iran honderden drones en ballistische raketten op doelen in Israël en op Amerikaanse militaire bases in Bahrein, Jordanië, Koeweit, Qatar, Saoedi-Arabië, Turkije en de VAE. Een drone trof de Britse militaire basis Akrotiri op Cyprus. De Iraanse aanvallen hebben de civiele infrastructuur in meerdere landen en luxe hotels in Dubai getroffen en schade aangericht aan Dubai International Airport, een van de drukste luchthavens ter wereld, waardoor alle vluchten tijdelijk moesten worden stilgelegd.

Op dit moment zijn er alleen al in Libanon meer dan duizend mensen omgekomen nu de vijandelijkheden tussen Israël en Hezbollah opnieuw zijn geëscaleerd. Luchtverdedigingssystemen van de NAVO hebben Iraanse raketten onderschept in de buurt van de Turkse luchtmachtbasis Incirlik. Een onderzeeër van de Amerikaanse marine heeft een Iraans fregat tot zinken gebracht in de Indische Oceaan. Rederijen hebben hun routes aangepast om zowel de Straat van Hormuz als de Rode Zee te vermijden. Het conflict heeft zich volgens analisten van de Atlantic Council “ver buiten het Midden-Oosten uitgebreid” — waardoor westerse allianties zijn verzwakt, China, India en Rusland als “sleutelvariabelen in de internationale diplomatie” in het spel zijn gekomen en de mondiale energiemarkten zijn ontwricht op manieren waarvan de volledige gevolgen pas over jaren kunnen worden berekend.

De Britse buitenlandse politiek heeft expliciete vergelijkingen gemaakt met de invasie van Irak in 2003. Europese leiders zijn verdeeld. Bondgenoten in de Golf, waaronder Oman, Qatar en Turkije – landen die ook door Iran zijn aangevallen – zijn gealarmeerd. Meerdere bemiddelaars hebben geprobeerd gesprekken op gang te brengen. Volgens CNN “voldoet het maximum dat Iran bereid is toe te geven niet aan het minimum dat de VS eist”.

Ondertussen verzekerde persvoorlichter Leavitt verslaggevers dat “de gesprekken doorgaan” en “productief zijn”.

Duizend Amerikaanse soldaten van de 82nd Airborne maken zich klaar voor inzet.

Hoe echt leiderschap eruit zou zien

Het tragische van dit moment is niet alleen dat deze specifieke mannen en vrouwen onverantwoordelijk regeren. Het is dat een echte diplomatieke oplossing mogelijk was, en misschien nog steeds is, en dat daarvoor precies het soort leiderschap nodig is waarvan deze regering heeft laten zien dat ze het niet kan bieden.

Echt leiderschap zou op dit moment betekenen dat men zonder voorwaarden aan tafel gaat zitten – geen capitulatie, geen overgave, maar oprechte multilaterale betrokkenheid waarbij de stemmen van Qatar, Turkije, Oman, de EU, China en Rusland in een gestructureerd kader worden meegenomen. Het zou betekenen dat de Amerikaanse uitvoerende macht in staat is haar ego lang genoeg aan de deur achter te laten om te erkennen dat duurzame veiligheidsovereenkomsten de deelname vereisen van elke belangrijke partij in het conflict, inclusief degenen wier belangen sterk afwijken van die van Washington.

Het zou betekenen dat een president geen nucleaire ultimatums uit via Truth Social. Het zou betekenen dat een minister van Defensie zijn merk niet boven de veiligheid stelt van de perscorpsen, wier taak het is om het Amerikaanse publiek te vertellen of hun zonen en dochters worden ingezet in een juridisch verantwoorde operatie. Het zou betekenen dat een regering in staat is te begrijpen dat de perceptie van kracht en het uitstralen van daadwerkelijke strategische wijsheid niet hetzelfde zijn.

In plaats daarvan hebben we een regering die dossiers met gerecyclede documenten aan influencers heeft gegeven om transparantie te veinzen. Die de perscorps van het Pentagon heeft vervangen door bloggers die vragen stellen over de complottheorieën van Candace Owens. Die midden in een actieve oorlog de voeten van een vrouw en de woorden “geluid aan” op haar officiële overheidsaccounts plaatste, en dit vervolgens zonder uitleg verwijderde.

Miljarden mensen leven met de gevolgen van beslissingen die in Washington worden genomen. De prijs van hun benzine, de omleiding van hun scheepvaartroutes, de mogelijkheid dat dit regionale conflict uitgroeit tot iets dat niemand – niet de analisten bij RAND, niet de bemiddelaars in Oman, niet de diplomaten in Brussel – volledig kan beheersen.

Die mensen verdienen meer dan clickbait-content.

Ze verdienen leiders.

Bronnen:

∙ CBS News, “Rechtse influencers krijgen mappen met het label ‘The Epstein Files’” (27 februari 2025)

∙ Axios, “Witte Huis informeert conservatieve influencers over Epstein-dossiers” (27 februari 2025)

∙ PBS NewsHour, “Epstein-klantenlijst bestaat niet, zegt het ministerie van Justitie” (7 juli 2025)

∙ CNN, “Epstein-dossiers: ergernis over Bondi’s aanpak neemt toe” (8 juli 2025)

∙ The New Republic, “Herinner je je Trumps influencers rond de Epstein-dossiers nog? Ze zijn woedend” (7 juli 2025)

∙ NPR, “De perscorps bij het Ministerie van Defensie is vervangen door extreemrechtse media” (3 dec. 2025)

∙ CNN, “New York Times klaagt Hegseth aan wegens persrepressie door het Pentagon” (4 dec. 2025)

∙ European Security & Defence, “Pentagon roept pro-Trump perscorps bijeen” (4 dec. 2025)

∙ CNBC, “Witte Huis plaatst cryptische video’s, verwijdert er één” (26 maart 2026)

∙ Newsweek, “Instagram-posts Witte Huis roepen vragen op” (25 maart 2026)

∙ NBC News, “Trump-regering zet in op memes, AI en MAGA-boodschappen online” (24 juli 2025)

∙ CNN, “Een kijkje in de normoverschrijdende socialemediastrategie van het Witte Huis” (24 augustus 2025)

∙ NPR, “Hoe de Trump-regering socialemediacontent gebruikt om te regeren” (16 januari 2026)

∙ TIME, “Artiesten verzetten zich tegen de regering-Trump met hun muziek” (3 december 2025)

∙ Britannica, “Oorlog met Iran in 2026” (25 maart 2026)

∙ Wikipedia, “Oorlog met Iran in 2026”; “Voorbode van het conflict met Iran in 2026”

∙ Al Jazeera, “Oorlog van de VS en Israël tegen Iran: wat gebeurt er op dag 26” (25 maart 2026)

∙ Al Jazeera, “Geopolitieke analyse van de opgelegde oorlog tegen Iran” (10 maart 2026)

∙ CNN, “Belemmeringen voor het beëindigen van de oorlog komen in beeld” (25 maart 2026)

∙ Atlantic Council, “Reacties van experts: hoe de wereld reageert op de oorlog van de VS en Israël tegen Iran”

∙ RAND, “De escalatiestrategie van Iran zal niet werken” (16 maart 2026)

∙ Fortune, “Meer dan 7.400 influencers vragen persaccreditatie aan voor het Witte Huis” (31 januari 2025)

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Heeft Trump Iran aangevallen om berichtgeving over de Epstein-dossiers te blokkeren?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: