Trump’s mislukte missie naar China

Het circus in Peking is voorbij en de gesprekken tussen Donald Trump en Xi Jinping hebben niets meer opgeleverd dan een paar mooie fotomomenten en wat showdiplomatie, zonder wezenlijke resultaten.

Er kwam geen slotcommuniqué aan het einde van Trumps tweedaagse ontmoetingen met Xi Jinping. In plaats daarvan moeten we vertrouwen op de verklaringen van beide regeringen. Als je de twee verklaringen analyseert, lopen ze aanzienlijk uiteen, en de verschillen zijn even veelzeggend als de overeenkomsten. Als je vergelijkt wat volgens beide partijen is besproken, kun je zien wat er daadwerkelijk tijdens de top is gebeurd, schrijft Larry Johnson.

De verschillen tussen de twee verslagen zijn groot en strategisch bedoeld. Hier volgt een nauwkeurig overzicht van wat het Witte Huis benadrukte en wat het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken ofwel volledig wegliet ofwel slechts in de meest vage bewoordingen vermeldde:

1. De oorlog in Iran en kernwapens — Weggelaten door China

Dit is het belangrijkste verschil. In het verslag van het Witte Huis stond expliciet:

Beide partijen waren het erover eens dat de Straat van Hormuz open moet blijven om de vrije energiestroom te ondersteunen. President Xi maakte ook duidelijk dat China gekant is tegen de militarisering van de Straat en tegen elke poging om tol te heffen voor het gebruik ervan, en hij toonde interesse in de aankoop van meer Amerikaanse olie om de afhankelijkheid van China van de Straat in de toekomst te verminderen. Beide landen waren het erover eens dat Iran nooit een kernwapen mag hebben.” PBS

Het Chinese verslag vermeldde daarentegen slechts dat “beide partijen het conflict in het Midden-Oosten bespraken” zonder verdere details te geven — geen vermelding van de Straat, geen vermelding van tolheffingen, geen vermelding van het Iraanse nucleaire programma, en geen erkenning van een overeengekomen standpunt over enig van deze kwesties. YouTube

Deze kloof is enorm. Het Witte Huis beweert dat China ermee instemde dat Iran nooit een kernwapen mag hebben en zich verzette tegen het tolsysteem van Iran. Het Witte Huis spint dit als belangrijke Chinese concessies die Peking duidelijk niet publiekelijk aan zich toegeschreven wilde zien. Volgens een betrouwbare bron met toegang tot de informatie heeft Xi echter het verzoek van Trump om druk uit te oefenen op Iran en te helpen bij het openen van de Straat van Hormuz resoluut afgewezen.

2. Fentanyl — Weggelaten door China

In het verslag van het Witte Huis werd specifiek vermeld dat beide partijen spraken over “het aanpakken van de stroom van fentanylprecursoren naar de Verenigde Staten” — een al lang bestaande eis van de VS dat China de stroom van chemische precursoren vermindert die worden gebruikt voor de productie van fentanyl. In het Chinese verslag werd met geen woord gerept over fentanyl, wat in lijn is met het al lang bestaande standpunt van Peking dat het al genoeg heeft gedaan op dit gebied en zich verzet tegen het framen ervan als een bilateraal probleem. Komo News

3. Aankoop van landbouwproducten — Weggelaten door China

Het Witte Huis merkte op dat de twee presidenten spraken over “het vergroten van de Chinese aankopen van Amerikaanse landbouwproducten.” In het Chinese verslag werd slechts in algemene bewoordingen gesproken over handel die “voor beide partijen voordelig” is, en werd geen specifieke toezegging gedaan over de aankoop van landbouwproducten. YouTube

4. Markttoegang voor Amerikaanse bedrijven — Heel anders gepresenteerd

Het Witte Huis beschreef de bijeenkomst als gericht op “het vergroten van de markttoegang voor Amerikaanse bedrijven in China en het verhogen van Chinese investeringen in Amerikaanse industrieën”. In het Chinese verslag werd dit geheel anders gepresenteerd — als China dat “zijn deuren verder opent” op zijn eigen voorwaarden, niet als reactie op Amerikaanse eisen voor markttoegang.

5. De zakendelegatie — asymmetrisch behandeld

Het Witte Huis merkte op dat “leiders van veel van de grootste bedrijven van de Verenigde Staten aan een deel van de bijeenkomst deelnamen”, en beschouwde dit als een inhoudelijke zakelijke ontmoeting. In het Chinese verslag werd vermeld dat Trump “elk van de bedrijfsleiders die met hem meereisden, vroeg om zich aan president Xi voor te stellen” — wat werd gepresenteerd als een beleefdheidsbezoek in plaats van een inhoudelijke zakelijke discussie. YouTube

6. Taiwan — Het spiegelbeeldprobleem

De meest veelzeggende asymmetrie loopt in tegengestelde richting wat Taiwan betreft. In het verslag van het Witte Huis werd Taiwan helemaal niet genoemd, terwijl China zijn hele verslag concentreerde op de waarschuwing van Xi over Taiwan. Trump weigerde een vraag van een verslaggever te beantwoorden of hij en Xi überhaupt over Taiwan hadden gesproken. Rubio vertelde NBC News dat de VS “China niet om hulp hadden gevraagd met betrekking tot Iran” — een opmerking die impliciet ingaat tegen wat het verslag van het Witte Huis leek te suggereren over Chinese samenwerking. The National Desk Breitbart

De conclusie

Beide partijen hebben verklaringen uitgegeven waarin wordt beschreven wat Trump en Xi hebben besproken, maar deze overlappen elkaar slechts op beperkte gebieden. De verklaringen lopen het sterkst uiteen over Iran – waar de VS specifieke Chinese toezeggingen claimt die China weigerde te erkennen – en over Taiwan, waar China expliciete waarschuwingen gaf die de VS niet eens wilde noemen. NPR

Het patroon is diplomatiek gezien klassiek: elke partij publiceerde het verslag dat haar binnenlandse politieke behoeften dient en haar onderhandelingspositie versterkt. China wilde dat de wereld zag dat Xi strenge waarschuwingen gaf over Taiwan. Washington wilde dat de wereld zou zien dat China ermee instemt dat Iran nooit een kernwapen mag hebben en zich verzet tegen het tolsysteem van Iran. Of de beweerde concessies nu echt zijn – of slechts beweringen – is precies wat de verschillen in de verslagen zo veelzeggend maakt.

Het strategisch kader

Xi opende met een breed filosofisch kader: “Een transformatie die in een eeuw niet is voorgekomen, versnelt wereldwijd, en de internationale situatie is veranderlijk en turbulent.” Hij stelde drie vragen rechtstreeks aan Trump: Kunnen China en de Verenigde Staten de Thucydides-val overwinnen en een nieuw paradigma voor de betrekkingen tussen grote landen creëren? Kunnen we samen mondiale uitdagingen aangaan en zorgen voor meer stabiliteit in de wereld? Kunnen we samen een mooie toekomst voor onze bilaterale betrekkingen opbouwen? Wikipedia

Xi kondigde aan dat de twee leiders “overeenstemming hadden bereikt over een nieuwe visie voor het opbouwen van een constructieve Chinees-Amerikaanse relatie van strategische stabiliteit”, en definieerde deze als volgt: “Constructieve strategische stabiliteit betekent positieve stabiliteit met samenwerking als steunpilaar, gezonde stabiliteit met concurrentie binnen gepaste grenzen, constante stabiliteit met beheersbare verschillen, en blijvende stabiliteit met voorspelbare vrede.” Hij zei dat dit kader “strategische richtsnoeren zal bieden voor de Chinees-Amerikaanse betrekkingen in de komende drie jaar en daarna” en benadrukte: “Het opbouwen van een constructieve Chinees-Amerikaanse relatie van strategische stabiliteit is geen slogan. Het betekent acties in dezelfde richting.” Wikipedia

Handel en economie

Xi verklaarde dat “de economische en handelsbanden tussen China en de VS wederzijds voordelig en win-win van aard zijn. Waar meningsverschillen en wrijvingen bestaan, is overleg op voet van gelijkheid de enige juiste keuze.” Hij zei dat de economische en handelsdelegaties de dag ervoor tijdens voorbereidende gesprekken “over het algemeen evenwichtige en positieve resultaten” hadden geboekt, en dat “China zijn deuren alleen maar verder zal openen. Amerikaanse bedrijven zijn nauw betrokken bij de hervormingen en openstelling van China.” Wikipedia

Militaire en diplomatieke kanalen

Xi riep beide partijen op om “beter gebruik te maken van communicatiekanalen op politiek, diplomatiek en militair gebied” en om “de uitwisselingen en samenwerking uit te breiden op gebieden als economie en handel, gezondheidszorg, landbouw, toerisme, intermenselijke banden en wetshandhaving.” Wikipedia

Taiwan — De scherpste taal in het verslag

Xi was ondubbelzinnig: “De Taiwan-kwestie is het belangrijkste onderwerp in de betrekkingen tussen China en de VS. Als deze kwestie goed wordt aangepakt, zullen de bilaterale betrekkingen over het algemeen stabiel blijven. Anders zullen de twee landen botsingen en zelfs conflicten hebben, waardoor de gehele relatie in groot gevaar komt. ‘Taiwanese onafhankelijkheid’ en vrede over de Straat van Taiwan zijn even onverenigbaar als vuur en water. Het waarborgen van vrede en stabiliteit in de Straat van Taiwan is de grootste gemeenschappelijke noemer tussen China en de VS. De Amerikaanse kant moet extra voorzichtig zijn bij het behandelen van de Taiwan-kwestie.” Wikipedia

Internationale kwesties

In het verslag wordt opgemerkt dat de twee presidenten “van gedachten hebben gewisseld over belangrijke internationale en regionale kwesties, zoals de situatie in het Midden-Oosten, de crisis in Oekraïne en het Koreaanse schiereiland” — maar de officiële Chinese tekst geeft geen verdere details over deze onderwerpen. Wikipedia

APEC en G20

De twee presidenten kwamen overeen elkaar te steunen bij het organiseren van een succesvolle APEC-bijeenkomst van economische leiders en G20-top dit jaar. Wikipedia

Wang Yi’s slotbeoordeling — 15 mei

Minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi zei tegen de staatsmedia: “Dit was een belangrijke bijeenkomst waarin de twee staatshoofden diepgaand met elkaar hebben gecommuniceerd en substantiële resultaten hebben bereikt,” en noemde het “een historische bijeenkomst.” Hij prees met name de vooruitgang op het gebied van handels- en economische kwesties. Het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigde ook dat president Xi Jinping dit najaar op verzoek van president Donald Trump een bezoek zal brengen aan de Verenigde Staten.

Wat Iran betreft, werken de Chinezen en Russen achter de schermen — met Pakistan als stroman — aan het opzetten van een nieuwe veiligheidsarchitectuur voor de Perzische Golf. De huidige inspanning is erop gericht Saoedi-Arabië en Qatar ervan te overtuigen de militaire banden met de VS effectief te verbreken en een strategische overeenkomst aan te gaan die door Rusland en China wordt gegarandeerd. Als Saoedi-Arabië en Qatar volharden in hun verbod op het gebruik van hun bases en luchtruim door de VS voor een nieuwe reeks aanvallen op Iran, kunnen de VS gedwongen worden de geplande aanvallen af te blazen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Pepe Escobar: De keizer heeft geen kleren en geen troeven

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: