Sluiting Straat van Hormuz brengt het Imperium op de rand van de afgrond

Sinds het uitbreken van de misdadige zionistisch-Amerikaanse oorlog tegen Iran is de Straat van Hormuz hardnekkig gesloten gebleven. Ondanks de dreigende waarschuwingen van Donald Trump heeft Teheran het scheepvaartverkeer volledig stilgelegd. Het Imperium heeft sindsdien tevergeefs geprobeerd een internationale coalitie te vormen om deze economisch cruciale waterweg weer open te krijgen, maar is telkens afgewezen. NAVO-bondgenoten zijn bekritiseerd omdat ze een “domme fout” hebben gemaakt door te weigeren te helpen bij het militair beveiligen van de Straat. In werkelijkheid is er geen hoop dat deze in de nabije toekomst met geweld kan worden heropend.

Zoals Bloomberg meldt, zijn er weliswaar besprekingen gaande onder G7-leden over mogelijke methoden om de handel in de Straat weer op gang te brengen, maar is de algemene consensus onder de bondgenoten van de VS dat dit niet kan gebeuren totdat de vijandelijkheden afnemen of volledig ophouden. Het hoofd onderzoek van Bank of America heeft onheilspellend gewaarschuwd dat de olieprijzen boven de 200 dollar per vat zouden kunnen stijgen “als de verstoringen meerdere maanden aanhouden”. Hij voorspelt dat als de Straat niet binnen enkele dagen wordt heropend, de sluiting ervan een wereldwijde recessie zou kunnen veroorzaken, schrijft Kit Klarenberg.

Het was absoluut onvermijdelijk dat Teheran een blokkade zou opleggen aan de Straat, en alom voorspeld, in het geval van oorlog. Zelfs als het conflict snel eindigt, is er al blijvende schade aangericht in vele economische sectoren, en de gevolgen zullen steeds meer gevoeld worden door de gemiddelde burger in de vorm van hogere prijzen voor essentiële goederen. De wereldwijde scheepvaart is in chaos gestort, waarbij grote logistieke bedrijven routes in West-Azië annuleren, wat leidt tot hogere transport- en verzekeringskosten en vertragingen. Ook hier zullen de gestegen kosten worden doorberekend aan de consument.

In totaal passeert jaarlijks ongeveer 11% van de wereldwijde maritieme handel de Straat, goed voor 20% van de totale wereldwijde olievoorziening. De blokkade van Iran, in combinatie met aanvallen van het Verzet op raffinaderijen in de hele regio, zal jarenlang chaos veroorzaken op de energiemarkten en de beschikbaarheid beïnvloeden. Maar ondanks de overheersende mainstreamfocus op de gevolgen van de sluiting van de Straat voor olie en gas, worden er ook regelmatig aanzienlijke hoeveelheden van vele essentiële grondstoffen vervoerd die de basis vormen voor de werking van grote industrieën wereldwijd.

De nasleep van aanvallen van het Verzet op de Israëlische raffinaderij in Haifa

Hun beschikbaarheid en kosten fluctueren in sommige gevallen eveneens enorm, wat gevolgen heeft voor de landbouw, de bouw, de productie en daarmee voor vele aspecten van het dagelijks leven van talloze mensen. En dit is nog maar het begin. Ongeveer een derde van de wereldwijde aanvoer van meststoffen over zee passeert elk jaar de Straat. Vóór de oorlog stonden de Golfstaten hoog aangeschreven onder de internationale leveranciers van meststoffen. Tot 43% van de wereldhandel in ureum – een fundamenteel onderdeel van de voedselproductie – kwam uit de regio.

De prijs van ureum kan de productiekosten met wel 90% beïnvloeden. Nu de lente voor de deur staat en het plantseizoen in het Westen is begonnen, is ureum plotseling een schaars goed geworden. Veel boeren werken al zonder winst, en er heerst wijdverbreide ernstige bezorgdheid over hoe lang dit vol te houden is. Het vooruitzicht dat westerse sancties tegen Rusland – een belangrijke producent van meststoffen – worden opgeheven om de chaos op de markt te verlichten, wordt naarmate de tijd verstrijkt steeds waarschijnlijker.

Zwavel is een essentieel onderdeel van de meststofproductie, en vóór de oorlog leverde de Straat tot 45% van de wereldwijde voorraad. Zoals een essay van de vooraanstaande Amerikaanse militaire academie West Point op 13 maart waarschuwde, is de prijs van zwavel tot nu toe met 25% gestegen, waardoor “een van de meest cruciale grondstoffen voor de moderne industriële macht onder druk komt te staan.” Zwavelzuur is niet alleen van vitaal belang voor fundamentele economische functies, “maar ook voor moderne oorlogsvoering.” Het is een bittere ironie dat de blokkade van de Straat van Hormuz de defensie-industrie van Washington zal lamleggen – en daarmee het vermogen om het conflict met Iran voort te zetten:

“[Zwavel] is nodig voor alles, van het koper in het Amerikaanse elektriciteitsnet tot de halfgeleiders in precisiegeleide munitie…

Voor militaire planners en strategen is het dreigende verlies van zwavel een prelogistieke crisis…Chemicaliën zoals zwavelzuur bevinden zich stroomopwaarts van de koperwinning, de verwerking van batterijmaterialen en de fabricage van halfgeleiders, wat betekent dat ze kunnen bepalen of het Amerikaanse leger de industriële basisproductie van elektrische en digitale systemen kan handhaven die nodig zijn om de strijd vol te houden naarmate munitie wordt verbruikt en de verliezen in de strijd toenemen.”

Koper biedt het “duidelijkste voorbeeld” van waarom de blokkade van de Straat een “oorlogsprobleem” van historische proporties is voor het Imperium. Het veelgebruikte metaal is “verwerkt in de transformatoren, motoren en communicatiehardware” waardoor Amerikaanse bases “kunnen opereren en defensiefabrieken kunnen functioneren.” Dit vertaalt zich al snel in “een probleem van paraatheid en veerkracht” voor het leger. Er is meer dan 30.000 kilogram koper nodig om de Amerikaanse radarsystemen te vervangen die alleen al in Bahrein en Qatar door het verzet zijn vernietigd.

Containerschepen vast in de Straat van Hormuz

Er zijn ook duizenden kilo’s koper nodig om andere beschadigde Amerikaanse communicatieapparatuur, sensoren en radars in Jordanië, Koeweit, Saoedi-Arabië en de VAE te repareren of te vervangen. “Actieve beperkingen op de Amerikaanse gevechtskracht” als gevolg van het Iraanse embargo in de Straat van Hormuz blijven echter niet beperkt tot de koperlevering. Soortgelijke problemen doen zich voor door de beperkte toegang tot kobalt en nikkel, “essentieel voor de hogetemperatuurlegeringen in straalmotoren” en cruciaal voor lithium-ionbatterijen die drones en elektronische apparatuur op tactisch niveau van stroom voorzien.

Tekorten aan halfgeleiders zullen een reeks Amerikaanse militaire voorzieningen in gevaar brengen, variërend van de avionica van F-35-gevechtsvliegtuigen tot interceptor- en raketgeleidingssystemen. Bovendien kan de defensie-industrie van Washington “niet opschakelen”, ondanks de eisen van Donald Trump dat aannemers de munitieproductie “verviervoudigen”. Amerikaanse bestellingen voor essentiële oorlogsmateriaal kunnen niet “onafhankelijk worden opgeschaald in een defensienoodsituatie”. De Amerikaanse toeleveringsketens zijn “fundamenteel gebroken vanuit defensieoogpunt” en “volstrekt ineffectief” wanneer de wereldmarkten krap worden. Kortom, de defensie-industriële basis van het Imperium is “gebonden aan omstandigheden” die Washington zelf niet kan beheersen – maar Teheran nu wel.

Volgens West Point is “dit een verlammend, realtime probleem geworden voor de defensie-industriële basis”. Het collectieve “gevechtsvermogen” van de Amerikaans-Israëlische strijdkrachten die Iran aanvallen, wordt strikt beperkt door de “onzichtbare industriële fundamenten” die nodig zijn om hun capaciteiten aan te vullen, en die nu onderworpen zijn aan een onoverkomelijke wurggreep van het Verzet. Wanneer deze wordt losgelaten, en onder welke voorwaarden, is geheel aan de Islamitische Republiek om te beslissen. Deze verwoestende klap voor de Amerikaanse militaire capaciteiten en inkoopcapaciteit komt op een moment dat de opgeblazen oorlogsmachine van het Imperium al aan het instorten is.

Volgens een officiële factsheet van het US Government Accountability Office heeft bijna twee decennia van voortdurende, kostbare conflicten de militaire paraatheid van Washington zodanig aangetast dat het zich niet kan “aanpassen aan de groeiende dreigingen van grootmachten” zoals China of Rusland, of “andere tegenstanders”. Iran en het Verzet vallen in de laatste categorie. Bijzonder zorgwekkend zijn de Amerikaanse luchtmacht en marine – juist de militaire middelen die nu in West-Azië zijn ingezet en die het grootste deel van de Amerikaanse oorlogsuitgaven opslokken.

Het GAO meldt hoe de Amerikaanse lucht- en zeevloot veroudert en in gebreke blijft, waarbij “een gebrek aan onderdelen, vertragingen bij het onderhoud en andere problemen” het onderhoud en de reparatie ervan belemmeren of zelfs volledig verhinderen. De faciliteiten van Washington voor het herstel van wapensystemen en uitrusting, en de marinewerven, verkeren in “slechte staat”. In menselijke termen kampt de Amerikaanse marine met een chronisch tekort aan personeel; de zwaar overwerkte matrozen lijden aan gevaarlijke niveaus van vermoeidheid, en hun “zware werkdruk” leidt tot “fatale aanvaringen tussen schepen”.

Elders bleek uit een evaluatie of 15 afzonderlijke Amerikaanse gevechts- en grondvliegtuigen in 2023 hun jaarlijkse doelstellingen voor inzetbaarheid hadden gehaald, dat geen enkel vliegtuig dat had gedaan. Het GAO constateerde dat het leger “nieuwe uitrusting in het veld heeft ingezet voordat de plannen voor de faciliteiten, het personeel en de training” klaar waren. Dit geldt ook voor de marine, die al lang rekent op een vloot van drie dozijn kustgevechtsschepen, “ontworpen om te opereren in ondiepe wateren dicht bij de kust” om haar defensieve en offensieve capaciteiten, waaronder mijnenruimen, te herstellen.

De marine “heeft echter niet aangetoond dat dit type schip de beoogde missies kan uitvoeren.” Een tastbare, in het echte leven geplaatste demonstratie van de totale ongeschiktheid van de kustgevechtsschepen van Washington voor “beoogde missies” wordt geleverd door de oorlog tegen Iran. Drie kustvaartuigen werden in 2025 naar West-Azië gestuurd om de lacunes in capaciteit en vermogen op te vullen die waren ontstaan door de buiten dienst stelling van vier mijnenjagers van de Avenger-klasse die decennia daarvoor in de regio waren ingezet. Sinds het begin van het conflict zijn ze uit het strijdgebied verdwenen.

Twee zijn gespot in Singapore, niet alleen buiten het schootsveld, maar letterlijk aan de andere kant van de wereld, juist nu er wijdverbreide bezorgdheid heerst dat Teheran de Straat van Hormuz zou kunnen mijnen, en Trump heeft beloofd elke poging daartoe met brute kracht te zullen verijdelen. Een woordvoerder van de marine beweert dat de twee schepen “onderhouds- en logistieke” ondersteuning krijgen op de marinebasis Changi. Het valt nog te bezien of, en wanneer, ze zullen terugkeren naar West-Azië.

Ondertussen raakt het Imperium snel door zijn vliegdekschepen heen, nu de USS Gerald Ford zich heeft teruggetrokken uit de Rode Zee, waar het de zionistisch-Amerikaanse oorlog tegen Iran leidde, na meer dan 300 dagen non-stop dienst. Nadat er berichten verschenen over gevaarlijke verstoppingen van de toiletten aan boord, woedde er 30 uur lang een brand op het schip, waarbij matrozen gewond raakten en een aanzienlijk deel van de slaapvertrekken van de bemanning in vlammen opging, waardoor velen gedwongen waren op tafels en vloeren te slapen. Het schip bevindt zich nu op Kreta, waar het wordt gerepareerd.

Al jaren wordt het steeds duidelijker dat het Amerikaanse leger in vuurkracht, aantal manschappen en productiecapaciteit wordt overtroffen door een steeds groeiend aantal tegenstanders, en het eerste contact met een echte oorlog niet zou overleven. Nu is het Imperium in een historische, potentieel dodelijke crisis gestort die het volledig aan zichzelf te wijten heeft, en deze onmacht kan niet duidelijker worden uitgedrukt. De militaire aanvallen van de VS en Israël op Iran haperen, en het economische conflict is definitief verloren. Hoe langer dit voortduurt, hoe meer ze zullen verliezen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Iran heeft al gewonnen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: