Frankrijk staat in brand en Europa zal volgen!

Frankrijk is al meer dan tien jaar een tikkende tijdbom en eindelijk ontploft die bom. De staat brokkelt af en Frankrijk valt voor de ogen van de wereld uiteen als gevolg daarvan:

• De brandstofprijzen zijn geëxplodeerd in het hele land, er wordt op grote schaal melding gemaakt van dieseltekorten en de rijen bij tankstations worden steeds langer, ondanks (of misschien juist vanwege) de prijsplafonds van TotalEnergies.

• Regeringschaos als gevolg van jarenlange instabiele regeringen, waaronder: vier regeringen sinds 2024, twee afgezette premiers (François Bayrou en Sébastien Lecornu) en een afwezige president met een “keizerscomplex”.

• Opstand en onrust overspoelen het land op alle fronten: volgens het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken brachten ongeveer 170 protestacties van brandweerlieden, leraren en ambtenaren 200.000 woedende mensen op straat, mogelijk zelfs 300.000 vorige week. Dit alles te midden van golven van studentenprotesten en brandstichtingen op universiteitscampussen en stadspleinen.

• Openlijk racistisch geweld barst los op straat. Frankrijk heeft de grootste moslimbevolking van Europa, de banlieues in Parijs en de door migranten gedomineerde no-gozones in Marseille zijn anarchistisch, en politiediensten staan openlijk terrein af aan getribaliseerde anti-Franse groeperingen.

De toekomst van Frankrijk heeft er sinds de ondergang van de Vierde Republiek niet meer zo somber uitgezien. Nadat meer dan twintig regeringen in een periode van slechts twaalf jaar, van 1946 tot 1958, het land hadden gedestabiliseerd, kreeg generaal Charles de Gaulle bijzondere bevoegdheden en herschreef hij de grondwet om de macht te concentreren bij het presidentschap, een functie die hij uiteindelijk zelf verwierf. De Vijfde Republiek die daaruit voortkwam, markeerde een periode van relatieve stabiliteit in de Franse politiek, die inmiddels is ingestort, schrijft Cameron Macgregor⁠.

De Gaulle was de “man te paard” die Frankrijk redde, maar wie kan of zal dat vandaag de dag doen? Er is momenteel, althans voorlopig, geen vergelijkbare figuur of instelling zichtbaar, waardoor een machtsvacuüm waarschijnlijk lijkt, een buitengewoon gevaarlijke situatie.

De kern van wat er in Frankrijk gebeurt, is een soevereiniteitscrisis, precies de kwestie die Europa en het Westen uiteenrijt. Zoals Philippe de Villiers afgelopen zomer zei: “De soeverein krijgt een andere machthebber.” Wat betekent dat?

De storm die in heel Europa losbarst, draait om ras en stelt rechtstreeks de vraag: wie is soeverein in westerse landen?

Democratie is niet langer een levensvatbaar antwoord op die vraag, noch op grond van deugdzaamheid, noch door dwang. De onontkoombare, vulkanische waarheid is dat ALLEEN het ethnos soeverein is. Het is precies om deze reden dat massaprotesten in heel Europa aan kracht winnen. Soevereiniteit die in het nationalisme is verankerd, mobiliseert het ethnos voor de strijd. Het blanke ethnos, of het nu Frans, Duits of anderszins is, zal het conflict echter niet ontketenen.

De komende raciale botsing wordt afgedwongen door een opkomende golf van niet-blanken die openlijk de soevereiniteit van westerse volkeren uitdagen. De demografische situatie is niet langer een immigratiekwestie; ze bedreigt Europa nu met een openlijke rassenoorlog over de vraag wie de macht heeft. Verschillende incidenten illustreren de raciale lawine die in Frankrijk en Europa steeds verder aanzwelt:

• 1 oktober – Een blanke vrouwelijke politieagent werd door immigranten aangevallen en mishandeld, zoals op video te zien is.

• 2 oktober – Een blanke vrouw werd aangevallen met een vlammenwerper in Marseille, Frankrijk, een deel van het land met een grote niet-blanke bevolking.

• “Les Black Blocs” – Professionele anarchistische linkse groeperingen, enigszins vergelijkbaar met radicale Antifa-activisten in Amerika, die zich organiseren om gewelddadige wanorde te zaaien door niet-blanke immigrantengroepen en linkse agitatoren als wapens in te zetten.

Migranten in Frankrijk verwerven macht door middel van anarchie. Brandstichtingen op universiteitscampussen, wijdverbreide diefstal, het plunderen van winkels en het verdrijven van gewone Fransen van de openbare straat zijn dagelijkse realiteit in het moderne Frankrijk. Soms zijn politieagenten bekogeld met stenen en aangevallen met molotovcocktails. Tijdens recente protesten is zoutzuur naar politieagenten gegooid.

De druk borrelt al lange tijd naar de oppervlakte, dus niets hiervan is nieuw, en dat is precies het punt. De protesten van de Gele Hesjes tegen de pensioenhervorming, de verslechterende levensstandaard, de spanningen tussen de Franse politie en moslims en andere buitenlanders, en het disfunctioneren van de overheid zijn inmiddels onhoudbaar geworden. Er is geen andere uitlaatklep meer dan een rechtstreekse confrontatie op straat.

Zoals de zaken er nu voorstaan, bereidt Frankrijk zich voor op de volgende presidentsverkiezingen in 2027. De belangrijkste kandidaten zijn Marine Le Pen van het Rassemblement National en Jean-Luc Mélenchon van de partij La France Insoumise, in een vermeende strijd tussen uiterst rechts en uiterst links. Sommigen proberen de centrist Édouard Philippe naar voren te schuiven om de strijd te verstoren. Maar hoewel de komende presidentsverkiezingen belangrijk lijken, zijn ze dat niet.

Frankrijk kan zich niet via verkiezingen een weg naar de toekomst banen. De problemen zijn zo ernstig dat de Vijfde Republiek de voortdurende escalatie niet zal overleven. Het land ontbeert leiderschap, is politiek verlamd en het Franse volk wordt door de Grote Vervanging met uitsterven bedreigd. Gewone Fransen weten dit en zullen uiteindelijk de macht in eigen handen nemen.

De aanleiding zal waarschijnlijk een begrotingsinstorting en besmettingseffect zijn. Frankrijk kan en zal zijn schulden niet betalen, en de Europese Centrale Bank kan dat evenmin, net zomin als het Internationaal Monetair Fonds en de Fed, de partijen die uiteindelijk met de verliezen blijven zitten als gevolg van het tegenpartijrisico op de Franse staatsschuld (bedenk dat het om het eurodollarsysteem gaat). Wanneer belangrijke kandidaten zoals Mélenchon deze waarheid uitleggen om politieke punten te scoren, of wanneer zij door burgerconflicten op straat aan het licht komt, is een financiële ineenstorting van een of andere aard ophanden.

De Franse staat zal vallen en wanneer dat gebeurt, zal het Westen zich in een ander paradigma bevinden. In de praktijk is de Franse staat al opgehouden te functioneren, maar de vicieuze cirkel van schulden en ondergang zal hem definitief de das omdoen. Wanneer dat gebeurt, zullen de hooivorken tevoorschijn komen en zal een nieuwe Franse Revolutie de wereld waarschijnlijk schokken.

Welkom bij het einde van de cyclus. Welkom bij de Reset!

Houd voldoende liquide middelen aan en blijf waakzaam.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De verdrongen nachtmerrie van Frankrijk: de bloederige rituele moord op Lola

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: